Elle S'appelait Sarah (2010)

Super film. Drama ten top. Zoals de voorkant als zegt, een hartverscheurende film. Liefhebbers van deze film kunnen natuurlijk ook 'Boy in the striped pyama' niet over slaan. Half puntje onder de vijf door de saaie (langdraderig soms) relatie van Julia met haar man.

Misschien niet perfect maar inderdaad een hartverscheurende indrukwekkende film waar je stil van wordt: aanrader!

Dit zijn mijn films, deze raken mij in mijn ziel. Traanbuizen die springen geven een hoge waardering. Het blijven indrukwekkende films. Een beetje als "De Tweeling". Na de film denk je nog na over de kommer en kwel van Sarah. Tevens komt de telleurstelling bij je op dat dit zomaar een vergeten verhaal had kunnen zijn, zoals de zoon al niet wist wat zijn moeder had meegemaakt. Een ongeluk... Prachtig geregisseerd en van mij het hoogtse cijfer. Gewoon omdat het mijn genre is. Het boek lijkt mij nog indrukwekkender, mits deze beschreven is?

Persoonlijk vind ik deze film één grote teleurstelling. Pas het boek gelezen, vond het een prachtig verhaal, dus ik verwachtte van de film ook heel wat... Nu weet ik dat het met elkaar vergelijken van boeken en films gevaarlijk is en dat verwachtingen vaak tegenvallen als ze hoog zijn, maar ik kan me voorstellen dat zelfs als je het boek (vooraf) niet gelezen hebt dat ze film tegenvalt. Niet alleen vanwege ontbrekende punten die in het boek voorkomen alsof ze belangrijk zijn, maar ook vanwege de chaotische vertoning van scenes. Dingen lopen door elkaar, en als je het boek niet gelezen hebt zul je bij veel scènes in de war raken en je afvragen waar je nu bent in het verhaal en welke situatie zich voordoet.

Beetje jammer.

De verhalen over Sarah waren zeer indrukwekkend! Alleen vond ik het leven van Julia minder interessant. Doordat ze er voor gekozen hebben om ook het leven van Julia te laten zien, is er helaas minder tijd geweest om het leven van Sarah te laten zien, wat ik als een groot min-punt beschouw. Natuurlijk is het leven van Julia ook wel interessant, maar het valt echt in het niets bij het verhaal van Sarah. Wel vond ik dat ze beide verhaallijnen goed in elkaar over lieten lopen, het was totaal niet storend. De jaren '40 oogden erg realistisch, maar ook los daarvan was het beeldend gezien een erg mooie film om te zien!

Ik blijf het jammer vinden dat ze niet alleen voor het verhaal van Sarah gekozen hebben, want anders had deze film zeker wel in m'n top 10 gestaan. Helaas moet de film het nu doen met 3,5*

Vond dit een erg mooie film. Voor een boekverfilming heeft de productie veel liefde voor de film bewaard, het leek zeker niet als 'de zoveelste gehaaste boekverfilming'.

Het verhaal wordt goed verteld, ik vond de schakeling van verleden naar heden zeker niet storend, sterker nog: ik vond het meerwaarde hebben voor bepaalde scenes. Over meerdere elementen zijn goed nagedacht, waardoor het een sterke prent is geworden.

Duurt ook geen minuut te lang.

Mooie aangrijpende film, boeiend tot het einde. Het boek iets beter.

Prachtige film, mooi van opzet. En doordat er geen overbekende acteurs meedoen kun je beter focussen op de karakters die gespeeld worden. Heel mooi gedaan.

Super film!Heel sterke acteerprestaties en ontroerend pakkend verhaal!

Erg goede boekverfilming. Het is een erg aangrijpend en ontroerend verhaal, goed neergezet, niet te snel en met een fantastische Kirsten Scott Thomas.

Toen ik de film aan het bekijken was vroeg ik mij af waarom het geen Sarah's sleutel heette. Well omdat ze er in Nederland weer een andere draai aan wilde geven (kennelijk). In het Engels heet ie ook Sarah's key. Veel toepasselijker dan deze eigen gegeven naam. De sleutel komt als een rode draad door de hele film heen.

De film kwam bij mij gelijk goed binnen en had een prachtig sfeertje. Was wel enigszins sceptisch daar twee tijdslijnen door elkaar heen liepen. Meestal vind ik dat een storend element, maar op e.o.a. manier zijn ze er in geslaagd dit goed met elkaar te verweven, al blijf ik een voorkeur houden van een verhaal en wel van Sarah, maar dan missen wel toch een eindstuk, dus daarom toch goed geschreven en uitgewerkt. Setting is dik in orde, de locaties zijn mooi en alleen het oude wielerstadion moest een nieuwe shot krijgen. Mooi was ook het camerabeeld die over Vélodrome d’Hiver heen ging. Opvallend is dat de Fransen daar nu een gebouw hebben staan van Binnenlandse zaken. Luguber! Het meisje dat Sarah speelt (10 jaar) zou van mij een Oscar mogen hebben. Geweldig gespeeld met een goed empatisch gevoel. Ze is ook in contact gekomen met een vrouw die toen 9 jaar oud was en ook was opgepakt door de Franse Razzia. Het verhaal is niet waar gebeurd als het gaat om het verhaal en Sarah, maar de gebeurtenissen zijn wel feitelijk gebeurt. Met andere woorden geen biografie. Daarom vond ik de extra's van deze film mooi, met daarbij een vrouw die het Vélodrome d’Hiver heeft overleefd.

Enig smetje was, wat doe je na ruim een uur met een 2 uur durende film. Na ruim een uur is het verhaal feitelijk verteld, en gaan we vooral door met het onderzoek. Gelukkig zien we hierin nog wat "flashbacks" zodat het niet alleen gaat om het onderzoek. Het eind is goed gebracht, enigszins voorspelbaar, maar daar kan ik niet mee zitten. Wat ik vooral prettig vond aan deze film is de Franse naturelheid. Goed geschreven, uitstekend verfilmd!

kos schreef:

(quote)

. Het boek is Frans en heeft nota bene exact dezelfde naam. De NL vertaling is letterlijk overgenomen i.t.t. de Engelse.

Was al aan het googelen geslagen daar ik het woord Sáppelait niet goed kon vinden. Het boek is wel in Engels geschreven zo zag ik in de extra's.

Zie ook deze link: Boekverslag Engels Elle s'appelait Sarah door Tatiana de Rosnay | Scholieren.com

Note: Tatiana de Rosnay (schrijfster) is geboren op 28 september 1961 in een buitenwijk van Parijs. Zij is van Engelse, Franse en Russische afkomst vandaar waarschijnlijk haar Engelse boek.

Dus wel goed vertaald vanuit het Frans echter niet de Engelse vertaling overgenomen.

Goed verhaal, goede film.

Ik werd er niet direct in meegezogen, doordat het heen en weer springt in de tijd. De film werd wel boeiend en wist me ook te raken.

Beetje rare titel idd. Zijn naam was Michel, was beter geweest, of de sleutel van Michel/Sarah.

Wat ik miste was het perspectief van Michel, in een boek werkt het misschien goed als je dat weglaat, in de film schiet het net tekort. Niet dat persé alles gevisualiseerd moet worden, alleen voel je maar nauwelijks dat hij bestaat/ bestaan heeft, hij is al een schim voordat hij overlijdt.

Uitstekende film waarin een journaliste er achter komt dat haar appartement een verschrikkelijke geschiedenis kent mbt de razzia in Parijs 1942. Een prachtig verhaal dat eigenlijk bestaat uit twee verhalen. En ook al is het gedeelte van Sarah het ontroerendst, de twee verhalen zijn op een mooie manier met elkaar verbonden en de afwisseling houdt het geheel onderhoudend.

Parijs 1942. Wanneer een Joodse familie gearresteerd wordt door de Franse politie die samenwerkt met de Nazi’s, begrijpt de jonge Sarah de ernst niet van de situatie en sluit haar kleine broer op in een kast, in de hoop weldra terug te komen en hem te bevrijden. Maar al snel realiseert ze zich dat de zaken er veel slechter voorstaan dan ze had verwacht. Samen met haar vader en moeder wordt ze gedeporteerd naar een doorvoerkamp, waar ze na een tijd samen met een ander meisje ontsnapt. Een ouder Frans echtpaar ontfermt zich over haar en reist met haar naar Parijs in de hoop haar broertje nog levend terug te vinden. Parallel daarmee loopt een tweede verhaal, dat zich situeert in het heden. Julia inspecteert een appartement met haar man, een architect. Zelf is ze journaliste. Ze verneemt de geruchten over Sarah, die vele jaren geleden met haar familie het appartement moest verlaten. Het wordt voor haar een obsessie en ze is vastbesloten om er achter te komen wat er met Sarah gebeurd is.
“Elle S'appelait Sarah“ is een pakkende prent die een historisch verhaal verweeft met een mysterie. Kristen Scott Thomas levert een glansprestatie als Julia. De film combineert twee verhaalslijnen op een intelligente manier. Bepaalde taferelen uit het verleden zijn schrijnend en hartverscheurend, maar ook het deel uit het heden is meeslepend. Het einde is heel sterk. Het eindresultaat is een aangrijpend drama dat ons een ander verhaal uit de Tweede Wereldoorlog voorschotelt dan we gewoon zijn, één die een beschamend verleden uit Frankrijk aan de oppervlakte brengt.
De Benelux Video Film Express Blu-Ray is widescreen (2.35:1), beeld is goed maar niet superscherp en het geluid weet voldoende indruk te maken. Ik kan de Blu-Ray of DVD warm aanbevelen.

Ik vond de kern van van het verhaal, de deportatie van Franse Joden door de collaborateurs confronterend en indrukwekkend. Goed dit hoofdstuk te verfilmen. Het verhaal was mooi, meeslepend en de 2 tijdlijnen liepen mooi naast elkaar. Echter vond ik één en ander ook wel voorspelbaar en niet geheel realistisch; dan bedoel ik bijvoorbeeld de zieke Sarah die na 3 dagen wakker wordt en onder de ogen van bewakers vol energie door een open veld weg rent zonder gezien te worden vandaar 3.0.

Super mooie film.. Ik hou niet echt van drama films. Maar deze vond ik zeer ingrijpendhet verhaal hield mijn aandacht goed vast. Ik zou het boek wel willen lezen.4 sterren

indrukwekkende film,laat weer eens duidelijk zien welke waanzin de mens in staat is,hoe gruwelijk het was wat er gebeurde in de tweede wereldoorlog ,

vanaf het begin zat ik in de film en het bleef meeslepend tot de laatste scene

kristen scott thomas is geweldig,zowiezo vind ik haar heel goed en wat een uitstraling

Ik ben 65 jaar, geen kenner of een filmfreak. Per toeval vanavond deze film beginnen bekijken... en blijven bekijken tot het eind. Wat een aangrijpend verhaal! Ik ben er echt door geëmotioneerd. De laatste keer dat ik dat voorhad was bij "Chindler's List", toevallig hetzelfde genre. Zou het komen omdat mijn grootouders veel geleden hebben tijdens de tweede wereldoorlog? Het is de eerste keer in jaren dat ik tegen mijn vrouw zei, dat is nu eens een schone film. Zo recent gemaakt en reeds op TV.

Sterke prestatie vd hoofdactrice. En ook vd de verfilming vd deportaties.

Ik zou willen afsluiten met een waarschuwing: het populisme steekt de kop op in Europa, ook in België. Vergeet niet wat er gebeurt is in de jaren '30. Volksmenners die er zich op beroepen beter te zijn dan de andere medemens. Bevolkingsgroepen die voor hun taal of voor hun geloof uiteindelijk uitgeroeid werden. Dit mag nooit meer terugkomen.

Maar ik begrijp ook dat het voor jonge mensen verleidelijk is om aan lokroep van rattenvangers te weerstaan.

Ik heb het boek nog niet gelezen, maar vanavond deze film bekeken. Wat een mooie film is dit zeg! Ik ben zeer nieuwsgierig geworden naar het boek en deze zal ik dan ook zeker binnenkort eens gaan lezen.

De film is een aangrijpend Tweede Wereldoorlog drama over een vrij onbekende (ik kende het in ieder geval niet) gebeurtenis in Parijs tijdens W.O. II. De film laat het verhaal zien, plus de levens die erna nog door aangegrepen werden. Erg mooi gefilmd en het raakt de kijker echt.

Een aanrader!

Prachtige film, pakkend tot het einde en terecht een 4,5 *

Keurig en goed gemaakt drama volgens het boekje.

Er zitten heftige holocaust-scènes in die indruk op me maakten, toch was het verder wat te veel volgens een bepaalde formule met vrij hoge voorspelbaarheid, waardoor het me niet continu vastgreep.

Kristin Scott Thomas vind ik een erg goed actrice, maar dit is eigenlijk een van haar meer doorsnee rollen, waar ik niet zo van onder de indruk ben.

Ik heb het boek niet gelezen, maar ik ga er vanuit dat die een stuk meeslepender was dan de film. De film was dat geenszins. Of dat nu komt door het slechte acteerwerk (met uitzondering van Kristin Scott Thomas) of de geforceerde emoties, de afstandelijkheid (daar hebben een boel Franse films een patent op) of het feit dat je geen zin hebt om te weten waar het naartoe gaat. De climax valt sowieso zwaar tegen.

Enorme tegenvaller dus. En dat slechte Engelse gebrabbel helpt daar niet aan mee.

2,5*

Afstandelijkheid?

Waar heb je het in godsnaam over? Ik vind dat met name Franse (eigenlijk Europese, Aziatische en Zuidamerikaanse films in het algemeen) veel warmer aanvoelen, dan het koele of zakelijke gedoe dat een kenmerk is van het gros van Amerikaanse films. Komt vermoedelijk door een verschil in temperament.

Deze film, Les Lyonnais, Banlieue 13, L'Immortel, om er een paar te noemen. Maar het erge is dat Gilles Paquet-Brenner erin slaagt om met potentieel gevoelig materiaal (het boek schijnt het gevoel wel over te brengen) zo'n emotieloze film weet te maken als Elle S'appelait Sarah.

Natuurlijk weet ik dat menig Franse films dat wel kunnen. Ik heb er zelfs eentje in m'n top 10 staan.

Dat doet deze film ook blijkens het stemgedrag van velen, maar blijkbaar niet bij jou. Jammer, maar dat kan gebeuren.

Viel nogal tegen. Zeker in het begin met dat voortdurende heen en weer gespring in de tijd. Sommige fragmenten vond ik niet erg geloofwaardig. M.i. had de verhaallijn beter rechttoe rechtaan gekund zonder dat verplichte journalistje erbij.

De sfeer van de film was daarentegen wel mooi. Warme kleuren, goed camerawerk.

2.5

Het begin was heel sterk toen zag je tenminste Sarah. Maar naar van loop kreeg Julia de hoofdrol over haar zoektocht naar `Sarah'. Het ging veel over Julia`s relatie en het moet over de tweede wereldoorlog daarom ben ik op een 3 gekomen maar als ze Julia eruit hadden gelaten en meer van Sarah hadden laten zien was het wel een 4.5 waard.