Elle S'appelait Sarah (2010)

Ik had het boek nog niet gelezen, maar heb gisteren de film in de bioscoop gezien. Erg mooie film. Ben eigenlijk wel blij dat ik het boek nog niet had gelezen, want zo wist ik niet hoe het verhaal ging lopen.

Ook ik vind het een boeiend verhaal. Zeker het idee dat een oorlog nog invloed heeft op het leven van volgende generaties die het niet eens hebben meegemaakt.

De film kwam bij mij nogal gehaast over. De afwisseling van heden naar verleden is soms wat abrupt. Het is soms net alsof fragmenten achter elkaar zijn geplakt. Ze hadden er beter aan gedaan om er een tv-serie van te maken naar mijn idee.

Zoveelste familiaal oorlogsdrama, dit keer toch wel uit een originele situatie belicht.

De film is zeer goed opgebouwd, met passende tijdssprongen, boeit, laat u emotioneel niet los en bevat deportatiescènes die aan "Schindler's List" doen denken.

Alle acteurs leveren prima werk, ook de kleine Sarah.

Minpuntje, naar mijn gevoelen, is dat het voor de cineast even zoeken was naar een passend slot en wellicht daardoor de film even flirt met wat oversentiment op het einde.

Maar dit niet kwalijk genomen, want het is een goede film, die, terloops gezegd, niet nalaat een paar keer de minder fraaie rol die de Franse Overheid bij de Duitse jodenvervolging speelde, extra te belichten.

Geweldige film! Voor liefhebbers van het boek is dit een echte aanrader. Ik ben meestal geen fan van boek verfilmingen (zoals Komt een vrouw bij de dokter), maar dit verhaal hebben ze goed neer gezet. De kleine Sarah kan zich goed inleven in haar rol, knap! Het verhaal ontroerd.. het wordt meestal gedraaid in filmhuizen waardoor sommige van mening zijn dat het gaat om alternatieve films, maar dit vind de gemiddelde filmliefhebben zeker mooi!

Net terug van de film. Met gemengde gevoelens gekeken, het verhaal is erg mooi en ontroerend (heb het boek trouwens niet gelezen), alleen had ik na alle hemelprijzingen van mijn naasten een toch iets pakkender verhaal verwacht. Het eerste deel van de film was gewoon stukken beter dan het tweede deel. Het hele privé gedoe van Julia zag ik meer als een bijzaak om het verhaal wat meer diepte en uitgangen te geven, het draaide voor mij om Sarah, die gek genoeg een beetje op de achtergrond bleef nadat ze haar broertje dood aantreft in de kast. Ook de zoon en de man van Sarah waren voor mij een grote misser, jammer want de rest van de cast deed het prima en wist mij ook te ontroeren.
Zowel een min als pluspunt vind ik dat er niet echt een standpunt of mening word verfilmd, een visie. Moet ik die Franzen nu goed of slecht vinden? Het ene moment scheiden ze families, het andere moment geven ze appeltjes. Moet ik nu hun menselijker vinden? Natuurlijk snap ik dat we films niet zwart en wit kunnen bekijken, maar ik vond de film wel zo over komen. Als kijker had ik niet echt ruimte om een mening te brengen, afgezien van het appeltjes gebeuren. Ik vond het een beetje clueloos en gedramatiseerd.
Dan kom ik gelijk op mijn persoonlijke mening dat ik gewoon niet hou van dramatisering, en daarom ik de film lager oordeel dan het is. Dankzij het vrij heftige en nare begin kom ik op een dikke 7, een prima filmpje dat je raakt. 3,5 *

Van de week naar de bios geweest naar deze film.
Ten allereerste wil ik zeggen dat drama niet mijn aantrekkelijkste genre is en ik dit boek niet gelezen heb. Maar voor een film zou het ook niet nodig mogen zijn.

Het begint eigenlijk zoals ik al in meerdere films heb gezien het scheiden van de families en het opsluiten/bewaring in een ruimte. Het was eigenlijk te verwachten dat het jongetje in het begin door aangetroffen zou worden in de kast, het lag er dik boven op.

Voor de rest ben ik het met Jessen0wnt eens dat er nou niet echt duidelijk gemaakt wordt of de franse politie nou in opdracht van de Duitsers werkte of dat ze dit zelf op hun conto konden rekenen.

Pluspunt was dat er zeer goed geacteerd werd.
Ik vond het alleen jammer dat op het eind je eigenlijk zo'n abrupt einde krijgt te zien, een laatste poging tot emotie die eigenlijk in mijn mening te voorspelbaar was.

Met wie ik samen was, hadden het boek wel gelezen en die vonden het een mooie film. Het had zelfs nog een half uurtje langer mogen zijn om het verhaal beter af te maken.

Nee al met al heeft deze film mij niet emotioneel kunnen beroeren en het heeft mij ook niet echt kunnen "vermaken". Daarom een 2,5 ster.

De zogenaamde 'Capuccino-film' is haast een genre opzich. Dit is een sprekend voorbeeld van het genre. Een degelijk gefilmd, nogal sentimentele film, bij voorkeur Frans, met een vrij heftig onderwerp, maar toegankelijk genoeg voor de doelgroep, tevens ook bij voorkeur een film waar de kostuums een rol spelen. Nu valt dat overigens met het laatste wel mee, maar het is wel weer een film met een aanzienlijk deel wat zich niet in de tegenwoordige tijd afspeelt.

Ach hierbinnen valt het best mee. Het kijkt, de zoektocht is nog wel redelijk, Scott Thomas doet het prima, maar het is uiteraard opgeklopt sentiment met de nodige tranentrekkerige momenten waar je wat cynisch van wordt. De soundtrack is bijvoorbeeld echt te erg, dat de journaliste zonder het gezin in te lichten in een paar dagen de hele aardbol heen en weer reist is erg vreemd. Dat de dame in kwestie dan óók nog zwanger is wordt overal tussendoor gepropt, gelukkig wordt op het einde duidelijk dat alles in dienst van een vreselijk afgezaagd slotshot was. Om te braken.

2.5*

Sjonge jonge, mn derde drama-film op rij zie ik nu..
Maar deze is ook zeer overtuigend, met name de scenes met de kleine Sarah zijn superstrak.
Het was misschien gek, maar de hele film door spookte door mn hoofd hoe het jongetje zich moet hebben gevoeld in die kast, ik kon het niet echt loslaten. Verschrikkelijk drama natuurlijk De scenes met Julia vond ik wat minder, en het laatste half uur had ook nog wel iets korter gekund..
Maar al met al een emotioneel, aangrijpend drama wat zeer de moeite waard is om het te bekijken!
4*

Vond het absoluut geen boektrouwe film. Het sterkste aan de film vond ik dat ik door de gebreken het boek nog meer weet te waarderen.

Zonder het boek is het een prima woensdagavond RTL4 drama, maar gadverdamme wat een bij vlagen tenenkrommend acteerwerk en wat zet de regisseur belangrijke aspecten en emoties uit het boek goedkoop weg.

2,5* (5/10)

UUhmmm het boek vond ik niet heel erg geweldig, en de film zou beter zijn geweest als ze niet te veel in het heden hadden gefilmd, maar meer in de tijd van Sarah.

De film is in zijn gerne geen uitblinker, het is allemaal heel erg wat er is gebeurd maar het is niet iets wat we niet eerder hebben gezien.

Acteerwerk is prima, vooral van de kleine Sarah. Ook bied de film een pakkende soundtrack en een paar mooie shots (als Sarah bijvoorbeeld door het graan heen rent).

De film gaat in het begin vrij snel, maar op een gegeven moment verminderd de film vaart en daardoor ook mijn interesse. De film wist mij niet helemaal te boeien tot het einde.

Wat ik wel vreemd vindt, is dat deze film mij niet raakte. Daar waar bijvoorbeeld Schindler's list of the boy in the striped... mij wel een brok in de keel bezorgde had ik dat met deze film helemaal niet!!! Komt dat doordat er te snel door het verleden is heen gejaagd??Of de steriele manier van filmen?? Of misschien toch het te snel wisselen van shots!!!

Dit zijn een van de punten wat mij erg is opgevallen.

In het boek wordt er heel uitgebreid in gegaan op de Vel d'hiv. Volgens mij duurde dit in de film nog geen 15min. Daar waar de film toch eigenlijk een grootste gedeelte om draaid.

Al met al tot een voldoende vanwegen het goede acteerwerk.

3.0*

Mooi ontroerende film. De eerste drie kwartier deden me veel denken aan de film La Rafle.

Er wordt prachtig in beeld gebracht wat schuldgevoelens doen en de impact die het heeft op de hoofdpersoon en haar familie.

De meeste medegebruikers hier op MM vinden het boek vele malen beter. Was al erg onder de indruk van deze film, misschien dan toch maar snel het boek lezen.

Elle S'appelait Sarah (2010) is een mooie film over een thema dat ook werd behandelt in Rafle., La (2010) die toch een stuk gevoeliger was en veel beter was uitgewerkt vooral de gebeurtenissen in het kamp en in het Vélodrome d’Hiver waren bij Rafle., La (2010) stukken beter verder een goede film maar niet die belangstelling waard wat het boek tot nu toe heeft veroorzaakt. Een kleine opmerking Kristin Scott Thomas is zo als vaker erg goed maar de ster van de film is het meisje Mélusine Mayance dat de jonge Sarah Starzynski speelde , wat een talent !!

Redelijk.

Vooral de mix tussen heden en verleden maakt deze film best draaglijk. Een volledig WOII drama als dit vind ik meestal iets te saai, de film voegt daarbij ook niet zoveel toe aan het bestaande. De zoektocht in het heden naar Sarah zorgt voor wat welgekome afwisseling.

Zonder verder afbreuk te willen doen aan de historische feiten, maar zoveel verschilt deze film nu ook weer niet van wat er aan concentratiekamp films circuleert. Vond de film daar trouwens wat te schreeuwerig sentimenteel. Duidelijk de mindere stukken van de film.

Verder wel een beetje overdadig drama ook. De hele zwangerschapproblematiek begreep ik niet zo goed. Leuk dat je je dochter uiteindelijk Sarah noemt, maar moet je daarom scheiden van je man en een hoop drama rond de zwangerschap breien? Leek wat meer op vulling soms.

Verder wel aardig geacteerd (uitgezonderd die scene tussen zoon en vader op het eind), af en toe valt er ook visueel iets te beleven en de film boeit wel door z'n vertelstructuur. Maar daar houdt het dan ook wel zo'n beetje op.

Niet verkeerd, één van de betere binnen zijn soortgenoten wat mij betreft, maar nog steeds niet helemaal aan mij besteed. Daarvoor mag het allemaal wat ingetogener en subtieler.

2.5*

Een verfilming van dit gigantisch succesvolle boek kon natuurlijk niet uitblijven. Regisseur Gille Paquet-Brenner is bijzonder trouw gebleven aan het boek (alleen aan het einde wijkt de film -met succes- enigzins af van het boek), waardoor Haar Naam was Sarah eigenlijk precies is geworden wat je er vooraf van verwacht. Een indrukwekkend oorlogsverhaal dat op feilloze wijze schakelt tussen 2002 en 1942 en met Kristin Scott Thomas een geweldig hoofdrolspeelster heeft. Ik denk een absolute must voor iedereen die het boek een warm hart toedraagt.

Mooie film, weinig mis mee. Wellicht iets te praterig en visueel niet erg dynamisch, een probleem bij veel boekverfilmingen, maar het script zit goed in elkaar en emotioneel weet de film toch wel doel te treffen. Goed gespeeld door de hele cast en fraai in beeld gebracht. Het emotionele hoogtepunt van de film zit op ongeveer een uur, maar ook de laatste drie kwartier weet het verhaal moeiteloos te boeien. Prachtig einde ook.

Beter boek.

Niet altijd even sterk werkend drama, dat de motivatie des hoofdpersoon soms een beetje onduidelijk in het midden laat zweven. Hoe bewonderenswaardig ook. Ook qua verhaal begint de film beter dan hoe hij eindigt. Tevens werken niet alle subplotjes en is het aantal nimmer overtuigende accenten inherent aan een lagere score dan had gekund. Waarschijnlijk was het boek echt veel beter, zou je bijna denken.

Goed.

Prachtige, ontroerende en sterk gestructureerde film over een donkere vlek in de geschiedenis van Frankrijk.

Ik sta iedere keer weer verbaasd hoe goed jonge kinderen zich laten regisseren. In dit geval Mélusine Mayance, die een indrukwekkende prestatie neerzet.

Beslist een film, die ik nog een keer wil zien.

Elle S'appelait Sarah is een degelijke oorlogsfilm, die een vrij heftig verhaal op een redelijk boeiende manier weet te vertellen.

Het acteerwerk is goed, waarbij voor het spel van Kristin Scott Thomas en de jonge Sarah er op een positieve manier uitspringt. Ook vrij goed is de afwisseling in de film. De film wisselt regelmatig tussen heden en verleden en dat zorgt ervoor dat de film blijft boeien, al moet ik zeggen dat ik het verleden wel interessanter vond dan het heden. Verder blijft het op zich altijd wel boeiend om te zien, wat voor invloed oorlog op een hele familie kan hebben.

Toch vond ik de film niet helemaal geslaagd, daarvoor waren sommige zaken net wat te sentimenteel uitgewerkt, waardoor de film op dat gebied bij mij niet helemaal werkt. Vooral de zoektocht van Scott Thomas is wat raar, omdat zowel haar man, als haar dochter niet weet dat ze aan de andere kant van de wereld zit. Daarnaast past de hele zwangerschap van Scott Thomas eigenlijk niet binnen de film. Dat lijkt echt gemaakt om bij de kijker nog wat extra sentiment op te roepen, omdat de uiteindelijke baby natuurlijk ook Sarah wordt genoemd.

Uiteindelijk is het zeker geen slechte film, maar wel eentje die net wat te overdreven sentimenteel is op sommige momenten, waardoor een hoge score er voor mij nooit inzit.

3,0*

Indrukwekkend verhaal. Goed gespeeld. Sarah trekt dit niet. Wie wel ? De rol van de politie van Parijs uit 1942 heeft historische betekenis. Alles klopte in deze film.

De zwangerschap van Kristin Scott Thomas heeft wel/geen functionele betekenis in het verhaal ? Ik geef 4 sterren.

Ik geef 4 sterren voor deze film

De film viel me jammer genoeg tegen. Het boek vond ik geweldig en daarvan was ik enorm onder de indruk, op een gegeven ogenblik heb ik het zelfs even aan de kant gelegd omdat het zo heftig was. Van de film had ik dan ook hoge verwachtingen. Ik vond het erg jammer dat alles zo snel ging en vooral weinig gedetailleerd, vergeleken met het boek.

Wellicht kijk ik er anders tegenaan als ik hem nog eens kijk. Ik heb de film gekeken samen met twee vriendinnen en we waren alledrie enigszins gedesillusioneerd na afloop.

Indrukwekkende film die ons laat kennismaken met de jodendeportaties in Parijs. De film vertelt het ingrijpend verhaal van het 10-jarige Joodse meisje Sarah en haar familie, en hoe de oorlog haar leven beïnvloedt. Een journaliste spit in het verleden en probeert haar te vinden. Door middel van flashbacks worden we teruggeworpen in het Parijs van de jaren 40.

Zeker een must voor wie van films als Schindler's List, The Pianist, e.d. houdt.

Als droevig een positieve betekenis kan hebben.

Laat je niet van de wijs brengen, dit is een fantastische film.

Er zijn altijd weer mensen die beweren “Ja, ik heb het boek gelezen en dat was echt veel beter als de film hoor” en daarna de film vervolgens afkraken. Ondanks dat dit een ondubbelzinnige vorm van misplaatst stuitend elitair gedrag is, zou je ook juist de positieve dingen van de film kunnen benoemen. Alsof je een voetbalwedstrijd van FC Twente niet goed en spannend zou kunnen vinden omdat Real Madrid weer veel beter zou zijn?! Blijf dan vooral boeken lezen en kijk de film gewoon niet. Je weet dan echter niet wat je mist.

Want deze film is en wordt een ongekende klassieker. Geheel in stijl zoals die andere fantastische film Un Long Dimanche De Fiancailles, welke over de 1e wereld oorlog gaat en een al even droevig maar toch ook hoopgevend scenario heeft. Het scenario, dialogen en acteer prestaties zijn dan ook van een ongekend formaat. Het acteerwerk wordt absoluut geloofwaardig neergezet. Terwijl het toch echt slechts gebaseerd is op het verhaal van de Franse Razzia in de 2e wereld oorlog. Dus onze elitaire vrienden verguizen de film om het verhaal wat niet klopt. Dat klopt dus, want baseren betekent in de film wereld dat er fictieve elementen zijn toegevoegd. Dat gebeurd praktisch bij alle “op waarheid gebaseerde films”. Er zijn immers gebeurtenissen waar geen getuigenverslagen van zijn, welke dus worden aangenomen of helemaal worden weggelaten.

De zoektocht van een journaliste die plotseling een niet aflatende obsessie krijgt in een stuk van de Franse geschiedenis die zorgvuldig verbogen werd gehouden of gewoon was vergeten. Vervolgens ontdekt zij ook een drama welke een stuk persoonlijker en dichterbij haarzelf is dan zij eerst kon vermoedden. Uiteindelijk heeft de film een ongekend moralistische boodschap die meters diep ligt verborgen. De makers van deze film hebben super vakwerk afgeleverd en bewijzen hiermee de Franse cinema een uitstekende dienst.

Uitstekend en ook wel aangrijpend oorlogsdrama. Ik heb begin dit jaar al de aangrijpende en ook mooie film "La Rafle" gezien en de kennis (dat gedeelte van de oorlogsgeschiedenis was nieuw voor mij) die ik daarbij heb opgedaan kwam goed van pas in deze film want de gebeurtenis in deze film heeft daar betrekking op. Het eerste uur van de film vond ik zeer goed en boeiend. Het moment dat de jonge Sarah terugkeert was best aangrijpend. Vanaf dat moment gaat de film eigenlijk een nieuwe fase (de zoektocht) in die ik wel wat minder vond dan het eerste gedeelte maar toch nog best goed was. Het einde was wel mooi gedaan. Wat er met Sarah uiteindelijk gebeurt is, is natuurlijk best dramatisch maar wel begrijpelijk want het vrat enorm aan haar (haar ouders gaven haar ook min of meer de schuld) en uiteindelijk kon ze het niet meer verdragen. Het was wel mooi om de mensen te zien die haar geholpen hebben.

De cast in deze film deed het trouwens prima en vooral de jonge Sarah gespeeld door Mélusine Mayance vond ik zeer goed en realistisch spelen. De rol van Kristin Scott Thomas als Julia de journaliste was trouwens ook best goed. Sarah heeft haar leven ook min of meer beïnvloedt. De andere acteurs speelden trouwens ook allemaal goed. De beelden en de muziek in de film waren overigens ook best fraai.

Persoonlijk vind ik het jammer dat niet de hele film draait om de gebeurtenis in het eerste uur want dan had ik het persoonlijk een echte topfilm gevonden. Maar ondanks het iets mindere tweede gedeelte van de film vond ik het toch een uitstekende film.

Een mooi dramafilm...

Zeker emotionele film...

't komt me wel bekend voor dezelfde verhaal als de andere titel (film)...

Uitstekend acteerwerk...

Bekende actrice Kristin Scott Thomas speelt zeer goed...

Mooi HD kwaliteit...

Mooi achtergrond muziek (Dolby Digitial)...

Het is wel moeite waard...

Om maar te beginnen met de vergelijking: beter dan het boek. Dat was ook niet heel moeilijk, want dat boek vond ik verschrikkelijk slecht geschreven.

Nu is het niet zo dat het script beter is, in zijn verhaallijnen et cetera, maar op punten waar het boek irriteerde werkt dat in een film beter. Zoals het tot treurens toe gebruiken van ‘het meisje’. In de film zie je het kind, zonder al die omslachtigheid. Anderzijds zitten dezelfde ergerlijkheden er ook nog in: de zwangerschap en de huwelijksperikelen, die soms per scène best sterk zijn, maar als geheel nogal onverwacht komen en een beetje als opvulling in de film zitten. Maar de grootste kritiek, die ik ook al bij het had (en daar nog meer op z’n plaats was, er zat zoveel meer in. De Rosnay wil het één en ander kwijt, maar doet dit halfslachtig. Ze wil iets kwijt over de Razzia, wat goed lukt. Maar dan de plot zelf (waar wil ze nu heen?), onderliggende thema’s (Amerikaanse in Parijs, hier af en toe benoemd maar genoeg stof voor een dikke pil) en meer van dat. Het feest der mislukte kansen.

Maar goed, niet alles is slecht. De acteurs zijn goed, en Scott Thomas draagt de film eenvoudig. Ook de meeste bijrollen zijn prima, al was die ongeschoren gozer van haar nogal miscast en dochter Zoë te oud en volledig overbodig. Gelukkig zaten er enkele mooie scènes in en mooie shots in (die camera van boven in het Vélodrôme, de ontsnapping van de meisjes door de korenvelden. De muziek was echter weer veels te melodramatisch. Je hoorde subtiele klanken (dat genoeg moest zijn) en heel wat vioolgejengel er doorheen (wat niet had gehoeven).

Al met al een paar goede punten, nog iets meer slechte, maar het belangrijkste: ik heb me niet verveeld, vermaakt haast, dus wel een voldoende.

Na eerst het boek te hebben gelezen, waarvan ik zeer onder de indruk was, was het tijd voor de film. Wel even wennen en wat ook opvalt dat het boek veel indrukwekkender was en de film oppervlakkiger. Maar toch blijft het verhaal gewoon enorm goed en ingrijpend en ik kan hem zeker ook aanraden.

De verhalen over Sarah waren zeer indrukwekkend! Alleen vond ik het leven van Julia minder interessant. Doordat ze er voor gekozen hebben om ook het leven van Julia te laten zien, is er helaas minder tijd geweest om het leven van Sarah te laten zien, wat ik als een groot min-punt beschouw. Natuurlijk is het leven van Julia ook wel interessant, maar het valt echt in het niets bij het verhaal van Sarah. Wel vond ik dat ze beide verhaallijnen goed in elkaar over lieten lopen, het was totaal niet storend. De jaren '40 oogden erg realistisch, maar ook los daarvan was het beeldend gezien een erg mooie film om te zien!

Ik blijf het jammer vinden dat ze niet alleen voor het verhaal van Sarah gekozen hebben, want anders had deze film zeker wel in m'n top 10 gestaan. Helaas moet de film het nu doen met 3,5*

Vond dit een erg mooie film. Voor een boekverfilming heeft de productie veel liefde voor de film bewaard, het leek zeker niet als 'de zoveelste gehaaste boekverfilming'.

Het verhaal wordt goed verteld, ik vond de schakeling van verleden naar heden zeker niet storend, sterker nog: ik vond het meerwaarde hebben voor bepaalde scenes. Over meerdere elementen zijn goed nagedacht, waardoor het een sterke prent is geworden.

Duurt ook geen minuut te lang.

Goed verhaal, goede film.

Ik werd er niet direct in meegezogen, doordat het heen en weer springt in de tijd. De film werd wel boeiend en wist me ook te raken.

Beetje rare titel idd. Zijn naam was Michel, was beter geweest, of de sleutel van Michel/Sarah.

Wat ik miste was het perspectief van Michel, in een boek werkt het misschien goed als je dat weglaat, in de film schiet het net tekort. Niet dat persé alles gevisualiseerd moet worden, alleen voel je maar nauwelijks dat hij bestaat/ bestaan heeft, hij is al een schim voordat hij overlijdt.

Uitstekende film waarin een journaliste er achter komt dat haar appartement een verschrikkelijke geschiedenis kent mbt de razzia in Parijs 1942. Een prachtig verhaal dat eigenlijk bestaat uit twee verhalen. En ook al is het gedeelte van Sarah het ontroerendst, de twee verhalen zijn op een mooie manier met elkaar verbonden en de afwisseling houdt het geheel onderhoudend.