Tangshan Dadizhen (2010)

Prachtige film!

Als jij dat zeg geloof ik dat ook meteen dus deze ga ik maar eens even snel zoeken

hahah, Thai-Tanic!

Begint erg mooi - super de special effects, maar helaas van korte duur , daarna word de film langdradig en duurt het te lang !!

Dan heb je de film totaal verkeerd begrepen.

Dit is geen Hollywood productie waar ze denken dat de 'special effects' belangrijker zijn dan de verhaallijn.

Aftershock richt zich op een enkele familie die de Tangshan aardbeving meemaakt. De film geeft juist het hartverscheurende verlies weer wat de mensen toen hebben doorstaan en hoe het de rest van hun leven een rol heeft gespeeld.

Aftershock is prima uitgewerkt en het acteerwerk is subliem,

dit is geen actie-film maar een drama 'pur sang'

Klopt puur drama de aardbeving is maar een moment uit deze mooie film. Prachtige beelden en een verhaal dat waar is gebeurt.

Een dikke zeven dus 3.5*

Goede film.

Zeker het kijken waard!

Werkelijk een prachtige film, ze moet een keuze maken! dochter of zoon, en dan op 25 minuten dat schitterende stukje!

Ook de schreeuw van de vrouw, God! Schoft! wonderbaarlijk.

Klasse vertaling Thai-Tanic. is niet de eerste film die ik met jou vertaling heb meegenomen.

Nogmaals Thai-Tanic.

อีกครั้งคนขอบคุณมาก, zu หวังให้ทันที่มีจำนวนมาก...

Dit is gewoon een Prachtige Film !

Deze film heeft mij diep geroerd !

Prachtige scenes, effecten en uitstekend acteertalent... Subliem ..

Krijgt van mij een dikke 8.

Een klasse film

Werkelijk prachtig drama.

Goede film alleen als het over 1976 gaat is het een beetje jammer dat de iphone er in voor komt beetje wreemd

Drama inderdaad. Mij is dit niet echt bevallen. Het is wel een nobel initiatief om slachtoffers van een dodelijke aardbeving te herdenken, en het is ook logisch om het emotionele leed af te schilderen die tientallen jaren de levens blijft tekenen, maar de zeemzoeterige, hartverscheurende overgeacteerde dramatiek deed de pot soms overlopen. De film heeft ook nauwelijks andere bedoelingen dan te emotioneren. Leek me meer een verhaal uit een goedkoop stationsromannetje. De regisseur heeft dit verder wel met mooie beelden en een rustig tempo ingeblikt. In vier keer uitgekeken maar toch uitgekeken.

Prachtige drama , die blijft hangen. Maakte bij mij emoties los. Als dit zo is , dan is de film meer dan geslaagd.

Echt een prachtige film! Je wordt van begin tot eind meegesleept in dit droevige verhaal.

Is mij niet opgevallen, is inderdaad vreemd dan ja.hahahaha

Jah.. de iPhone zie je pas wanneer je toch duidelijk ziet dat het ondertussen al 2008 is....

Film daarnet bekeken, is denk ik 2de keer dat ik een Chinese film kijk, en ik vind het eigenlijk zéér goed.

Dacht eerst dat het een soort van WTC ging zijn, met gewoon het verhaal tussen de brokstukken, maar niks is minder waar, de film begint wel zo, maar daarna zie je echt het hele leven van 3 verschillende mensen evolueren, en dat is echt wel mooi in elkaar gefilmd.

Echt alles is goed in elkaar gestoken; de muziek, de sfx, de personages, het verhaal. Verveelt geen minuut, ook al duurt de film 2 uur ofzo!

Film is op sommige momenten wel redelijk emotioneel, maar soms vind ik toch dat er iets té veel geweend wordt.

Al bij al top film!!! Had het niet verwacht van die Chinezen

4,5 !!

Mooi neergezet drama. Alleen het moment dat broer en zus elkaar vinden, wordt overgeslagen. Dat had wat mij betreft wel een emotionele hereniging mogen zijn ipv meteen naar de scene in een bus over te schakelen. Qua gevoel een emotionele film, dus om dat eruit te laten, vind ik een verkeerde keuze van de regisseur :

****

Met je spoiler ben ik het inderdaad wel eens Knip, dat had ik ook liever anders gezien. Neemt niet weg dat dit weer een uitmuntend staaltje vakmanschap uit Azie betreft.

de aardbeving in het begin is heel goed en mooi gemaakt. het verhaal is ook best wel om te doen al moet ik wel zeggen dat het soms een beetje langdradig werd, en in China kunnen ze dus ook acteren want dat mag gezegd worden, het acteren was gewoon goed.

Dit is eens een keer wat anders en het is nog redelijk goed bevallen ook. gewoon een realistische film met een emotioneel verhaal, dus voor de liefhebbers van drama.

Gevoelens omtrent familie zijn universeel.

Al zijn er cultuur verschillen een emotioneel verhaal uit China is net zo mooi als dat uit de rest van de wereld.

Jammer dat hier pas 37 mensen naar hebben gekeken.

Schitterende film. Ik had niet verwacht dat China zulke films kan maken.

Prachtig drama met goed spel en mooie indrukwekkende beelden.

Het kijken zeker waard. Een prachtig drama met hartverscheurende scenes. Erg goed gespeeld en leuk om de cultuurverschillen eens te zien.

Ik heb deze film afgelopen zomer in een bioscoop in Peking gezien. Aftershocks was een grote hype in China en het was de enige film die Engels ondertiteld was dus toen ik naar de bioscoop ging was mijn keus snel gemaakt. Ik zie nu dat de speelduur ruim twee uur is terwijl het veel langer leek te duren.

Ik vond de film erg langdradig en over-sentimenteel met dat constant Chinese gekrijs. Wat wel voor de film pleit is dat het op waarheid gebaseerd is en dat je ziet dat familie centraal staat binnen de Chinese cultuur. Grappig dat ik deze film nu tegenkom hier, ook al is hij niet aan mij besteed.

Commerciële en overweldigende Chinese film die de tranen van de kijker af lijkt te willen dwingen en af en toe wel een propagandafilm lijkt, zodat het verhaal je als familiedrama eigenlijk koud laat.

Wat een ongelofelijk MOOIE film. Ben sinds jaren weer eens echt ontroerd door een filmscene. De goeie effecten, hoe groot ook, werden totaal verpletterd door een prachtige scene van een moeder die moet kiezen tussen het redden van of haar zoon of haar dochter. Wat er dan gebeurd is hartverscheurend. Ga er maar aan staan. Het verdere verloop van de film heeft een niveau waar menig Hollywood productie een lering uit kan trekken. Waarom altijd de vergelijking met Hollywood? Omdat we allemaal gehersenspoeld zijn misschien?

Mensen die dit project als propaganda betitelen, zijn zeker "hersendood" door de ellende die Hollywood (de grootste propagandamachine ooit) over hen/ons heen heeft gebaggerd de afgelopen 100 jaar.

Propaganda is het vertellen van onwaarheden op grote schaal. Amerika deed dat door te vertellen dat Chinezen, Mexicanen, Zwarten en last but not least de Indianen untermenschen waren die je het liefst bij bosjes afschoot of voor je liet werken. Denk aan de katoenplantages (negers) en spoorwegnet (chinezen). Chinese films heb ik nog niet veel films gezien (farewell to my concubine). Maar weet zeker dat er weinig te vinden zijn waar ze de medemens uitbuiten en uitmoorden. Wat er verder in het echt gebeurd hebben we het niet over, ze hebben in ieder geval niet de arrogantie het op celluloid te presenteren. Mochten ze dit in de toekomst wel van plan zijn, dan moet het Westen zijn hele grote muil houden.

Aftershock. Absoluut een ereplaats in mijn filmlijst! Gaat hem zien!

We weten allemaal wat er in de wereld aan de hand is en met name momenteel in Japan. Aardbevingen, tsunami's, vulkanen die uitbarsten.. Vreselijk, ongelofelijk en verschrikkelijk. Wanneer je de beelden op televisie ziet prijs je jezelf in je mooie, kleine landje zeer gelukkig, terwijl je tegelijkertijd meeleeft met de mensen die het zwaar hebben. Héél zwaar. Op dat soort momenten ga je even nadenken dat we eigenlijk veel teveel zeuren over kleine dingen en ons druk maken over onnozele dingen. We zijn niks gewend. We hadden eens in die mensen hun schoenen moeten staan. Met dit in mijn gedachten ben ik 'Aftershocks' in gegaan.

Ik hou niet zo van Chinese of Japanse films. Ik blijf er een drempel voor voelen. Deze film had ik weken geleden als tip gekregen en na het gevoelige 'promotiepraatje' dat ik er gratis bijkreeg, ging ik overstag. Het werd sowieso eens tijd om mijn filmsmaak wat te verbreden, want ik ben voornamelijk een meisje van de Hollywood blockbusters en de sleazy teenslashers.

Al snel leer je het gezinnetje kennen: moeder, vader en de tweeling Fang Deng and Fang Dan. Veel tijd om ze te leren kennen krijg je als kijker niet, want voor je het weet begint de verschrikking. Steeds heftiger gaat het er aan toe en op sommige momenten zit je met open mond te staren naar deze vreselijke tragedie van de natuur. In een poging om de tweeling te redden komt de vader om het leven. De kinderen leven nog, maar zitten dusdanig vast in de puinhoop dat wanneer je de ene zou redden, de andere zou komen te overlijden. De wanhoop, de onmacht en de angst is van ieders gezicht af te lezen en de beelden weten je te raken. Alles is verwoest, veel mensen zijn gestorven in een poging om te ontsnappen van deze aardbeving en andere mensen schreeuwen vanonder het puin en de zware stenen dat iemand ze moet komen redden.

Vanaf dat moment leef je mee met de moeder van het gezin, de weduwe. Het is een onmogelijke keuze om te moeten beslissen welk kind je laat leven en welk kind je laat gaan. Taalbarrière? Nonsens. Ik versta geen woord Chinees maar vanaf de eerste minuut was ik in de film gezogen alsof ik vanaf een afstandje toe stond te kijken.

Sommige mensen noemen het een 'tranentrekker', ik vind het een film met een hart. Een realistisch, puur en rauw verhaal. Dat er in wordt gespeeld op het dramatische aspect, well duh, dat kun je toch wel raden na het lezen van het plot? Wanneer deze film je op geen enkele manier weet te raken, niet bij de beelden van de verwoestende aardbeving, niet bij de vele slachtoffers en de overlevenden die opnieuw moeten beginnen na zoveel dierbaren verloren te zijn, dan vraag ik me af wat er voor nodig is om je wél te kunnen raken. Het is geen sensatiebelust rampenfilmpje, ook geen soap-achtige film met gebeurtenissen die je zo in GTST tegen zou komen, maar het is een film met diepgang, emotie en pijnlijk realistische dramatiek.

Naarmate de kinderen ouder worden komen er andere problemen en moeilijkheden aan bod. Twijfels, verwijten, spijt, nieuwsgierigheid.. De zoon is een teleurstelling voor de moeder en de dochter waarvan ze denken dat ze jaren geleden omgekomen is tijdens de aardbeving, worstelt met nachtmerries en andere demonen uit het verleden.

Het enige minpunt vond ik de hereniging, niet het feit dat ze elkaar na jaren weer zagen, maar hoe dit in beeld werd gebracht. Zo snel en bijna gevoelloos, past helemaal niet bij de rest van de film. Alsof ze er even snel vanaf wilden zijn. Jammer, anders had de film waarschijnlijk een hogere waardering gekregen.

Ik zeg alleen dit, ben erg blij/droevig deze film te hebben gezien.

5.

4,5 een film die je raakt ...in je ziel en in je hart....zonder sentimentalisme..Prachtig.