The Wicker Man (1973)

Ik ben het t met mijn bovenbuurman eens dat deze film op filmtechnisch vlak veel te wensen over laat, maar de film maakt dat ruimschoots goed met het plot, de sfeer en de acteurs(regie).

Op het verkeerde been...

Ik moet ook toegeven dat de eerste keer dat ik de film zag ik m nog niet meteen geweldig vond. Maar ik ga m met elke herziening meer waarderen. Het plot en geweldige eind zijn ook niet de grootste troef. Dat is namelijk de situatie van de hoofdpersoon wanneer je eenmaal weet wat hem te wachten staat. Het is veel leuker wanneer je jezelf aan de kant van de eilandbewoners schaart en de politie-inspecteur, net als het torretje aan het touwtje, rondjes ziet rennen totdat die uiteindelijk helemaal vast komt te zitten.

Basto ik quote je uitspraak bij Midsommar toch even hier:

Oei.

Ik dacht dat het origineel in ieder geval beter zou zijn dan de remake, maar dat is ie dus tot mijn verbazing totaal niet. Vond het van hetzelfde. Een saaie, lege en vermoeiende boel. Kent zowat 0 degelijke momenten door de film heen.

De film heeft wel de inleiding geskipped. Dat was niet erg, want zo kan je gelijk in het verhaal zelf komen. Echter hadden ze net zo goed gewoon een inleiding kunnen doen want de tour die Woodward maakt door het eiland had me niet eerder genoeg kunnen eindigen.

Ook Lee komt opdraven in een wat aparte rol, en bovendien ziet hij er behoorlijk cheap uit. Die pruik is bijvoorbeeld best idioot. Maar wat verwacht je dan eigenlijk van een eiland met alleen maar idiote bewoners?

Het is vooral dat de film veels te leeg en langdradig is. Zeker 70 minuten krijg je eigenlijk mystery dat totaal niet weet te boeien, wat liedjes met aparte lyrics en uiteindelijk een impactloze slotfase. Het is echt een behoorlijke misser.

Acteerwerk is ook niet erg bijzonder, en zelfs Lee weet eigenlijk niet eens te overtuigen. Het moet dan vooral van de sfeer zelf komen, maar deze valt ook nog wel mee. Op een aantal creepy scenes na en wat geinige liedjes door de film heen is de film nergens erg beklemmend of spannend.

De film was overigens wel snel voorbij, gelukkig. Op 1 of andere wijze weet de speurtocht op het eiland nog wel te boeien, en dat is toch wel weer fijn. Zo gingen de 90 minuten tenminste nog wel vlot om, maar de leegte erin kon niet bepaald gevuld worden.

Richting het einde wel iets beklemmender, maar een beetje knullig uiteindelijk. Het is vooral een beetje gedurfder.

The Wicker man wordt door veel filmliefhebbers als de beste Britse horrorfilm beschouwd. Ik zet altijd vraagtekens bij de kwalificatie ‘de beste’. Zo’n kwalificatie hangt natuurlijk van het subjectieve oog van de beschouwer af. Na mijn beschouwing kan ik mij in die kwalificatie in ieder geval niet vinden.

De plaatsing binnen het horrorgenre valt te betwisten. Misschien is het genre musical wel een veel betere classificatie voor de film. De film buikt uit van de scènes waarin personages in gezang uitbarsten. Als kijker moet je je door uitvoerige muzikale choreografieën worstelen, die dermate irriteren dat ze een indringende beleving van het eigenlijke verhaal in de weg zitten.

Want dat verhaal is best intrigerend. Politieagent Howie verschijnt op een geïsoleerd eiland om daar de vermissing van een kind te onderzoeken. Hij ondervindt veel tegenwerking van de plaatselijke bevolking. Niemand kent het kind. Toch zijn er veelzeggende aanwijzingen die anders doen vermoeden.

Het gedrag van de ongeremde eilandbewoners die een eigenaardige vruchtbaarheidscultus aanhangen, is in de ogen van de conservatieve Howie erg verdacht. Howie en de kijker krijgen sterk de indruk dat de bevolking een spelletje met hem speelt. Dat verontrustende vermoeden speelt onderhuids in de film een grote rol en zorgt in beginsel voor een ongemakkelijk sfeertje. Wat ik zeg. Een intrigerende verhaal.

En steeds als de ongemakkelijke sfeer je dreigt te omarmen, steeds als het mysterie van de vertelling je dreigt mee te voeren, steeds als de onderdompeling in heerlijke surrealiteit op het punt staat te gebeuren, staat er wel weer een recalcitrante dorpsbewoner op die in meedogenloos gezang uitbarst. Gezang dat alle voorzichtig toegelaten verwondering in één klap wegvaagt en je achterlaat in afgrijzen. En weg is de fijne filmbeleving.

Mij zul je dus niet horen zeggen dat the Wicker Man ‘de beste horrorfilm van Britse makelij’ is.

Bij lange na niet.

Gezien de bekendheid en toch een klassieker in zijn genre weet de film mij alvast niet te imponeren. Vroeger wel de remake met Nicolas Cage gezien die ik zeker minder vind. Deze film uit 1973 heeft meer sfeer, leuke setting en een paar scènes die de aandacht weten te trekken. Bijvoorbeeld de stoet naar het opofferingsfeest en de bizarre hitsige dans van Britt Ekland. Vergeleken met de remake heeft deze film op gebied van casting ook een streepje voor : Christopher Lee, Ingrid Pitt, Diane Cilento en Edward Woodward als sergeant Howie. Best wel aardige cast, al neigt het personage Howie naar iets te ludiek. Raar dat hij blijft rondlopen met zijn uniform op dat eiland en sommige handelingen lijken vergezocht. Je kunt je ook vragen stellen bij de scène dat de agent zich gaat vermommen in het pak van Punch, iets te veel op toeval berust gezien de uiteindelijke gehele opzet van het plan. Toch zijn er ook weer andere pluspunten zoals de authentieke maskers, de kleding en het wickerman-bouwwerk. De aanwezige muziek hoort er nu eenmaal bij voor de sfeer, maar kwam soms wel storend over. Geef mij maar Midsommar van Ari Aster. 6/10

Omdat deze film constant genoemd werd bij Midsommar, moest ik deze wel eens bekijken, en ja, ik vind het een heel leuke film.

De film bevat wat musicalelementen maar hier is dat meer in functie van het verhaal dan bij rasechte musicals. Op dat vlak meer vergelijkbaar met de Disneyfilms waar dat ook niet zo storend is. Verder uiteraard heel sfeervolle film. Films uit deze tijd komen vaak gedateerd over, maar hier wordt dat meer dan goed gemaakt. Het is vaak diezelfde sfeer die ervoor zorgt dat een film de tand des tijds overleeft. Verder heel origineel en uniek. Er zijn er die Midsommar een rip-off van The Wicker Man noemen, maar dat klopt totaal niet. Midsommar is totaal anders op elk vlak, op het thema dan na, waarvan er verrassend genoeg weinig films van zijn. Maar dan kan je ook argumenteren dat elke slasher een rip-off is van The Texas Chain Saw Massacre.

Ik weet niet of het de bedoeling is van de regisseur maar in dit soort films zie ik de hypocrisie van de protagonisten heel duidelijk. Een diepreligieuze agent neemt het op tegen een afgelegen/geisoleerd heidens Brits dropje. Maar op een bepaald vlak slaag ik er niet in om het onderscheid te maken tussen de heidenen en het geloof. De slotscene lijkt dat nog eens te benadrukken wanneer onze protagonist ook maar begint te zingen voor God en in zijn geloof versterkt wordt. Het christendom is in feite ook een soort van sekte die algemeen geaccepteerd wordt door gelovigen en kerkgangers, net zoals dat hier het geval is voor de natuurgodsdienst die zij aanbidden. In feite is de hele maatschappij vergiftigd door tradities, waardes en normen waarbij je je vragen kunt stellen. De mensheid is een kudde schapen waar de andersdenkenden of individualisten die er een andere levenswijze op nahouden, raar worden aangekeken. Aan de andere kant, heb ik er ook geen probleem doet waar hij/zij in gelooft of wat hij/zij wilt, maar dat is iets dat duidelijk naar voorkomt.

Misschien moet ik Basto ook maar eens beter volgen, heb wel het idee dat onze smaak wel raakpunten heeft.

Alle lof voor deze film ten spijt, heeft The Wicker Man (1973) me nooit kunnen bekoren. Daarvoor vind ik de film te Brits, te quirky. Nu is er niets mis met off-beat horrorfilms (ze hebben zelfs mijn voorkeur), maar op de een of andere manier is The Wicker Man gewoon niet 'my cup of tea'. Ondanks dat deze film bijna eigenhandig het voorchristelijke/heidense horror-genre heeft ingeleid, en het prima acteren van Christopher Lee (die zelfs een vurig pleitbezorger van de film was), slaan met name het potsierlijke gehalte van het personage van sergeant Howie (Edward Woodward) en de naakte dansscène van Britt Ekland voor mij de plank volledig mis.

Waarmee ik niet wil zeggen dat Britten geen horrorfilms zouden kunnen maken; verre van. Maar ik heb nu eenmaal meer affiniteit met films als The Innocents (1961) of Night of the Demon (1957) dan met heidense stromannen. Kwestie van smaak.

Dansscene ❤️❤️❤️

The Wicker Man is tof om eens gezien te hebben, en bevat vele goede elementjes, maar is soms toch ook wel in grote mate een product van zijn tijd. De countercultuur, het vrije hippiegedrag, seksuele vrijheid en revolutie, etc. zijn frissere thema's met de jaren 60 net achter de rug, en katholicisme vs heidendom is een vrij specifieke tegenstelling die me weinig boeit. Ik stoorde me op momenten minstens evenveel aan de stijf gelovige politie-inspecteur, wiens hersenen bijna ontploffen wanneer hij naakte mensen ziet, dan aan de heidense cult zelf. Weinig sympathieke figuren dus, al is een jonge, of eh middelbare, Christopher Lee charismatisch als altijd. Veruit het meest kleurrijke personage.

Deze minpunten ten spijt, is er gelukkig wel een heel toffe sfeer aanwezig. Visueel of technisch wellicht niet de mooist gefilmde prent allertijden, maar de beelden evoceren toch een bepaald mysterie en een onderhuids creepy sfeertje. Normaal ben ik niet zo voor overdadig aanwezige muziek en zang in film, maar dat werkte hier tot mijn verrassing wel geweldig. Allemaal geweldige folkloristische liedjes die bijdragen aan de sfeer. Dat Schotse taaltje ook, heerlijk. Ook wel duidelijk waar recente films als Midsommar hun boter hebben gehaald, dus het is toch wel een redelijk invloedrijk horrorfilmpje, dat de tijd bovendien vrij goed heeft doorstaan (op vlak van sfeer dan toch). 3.5*.

Omdat de naam van deze film nogal rondzingt bij andere films -die ik vanwege de spoilergevoeligheid maar niet zal noemen- wist ik al wel een beetje wat ik kon verwachten. Maar het is ook weer niet zo dat, was ik er blanco ingegaan, ik van verbijstering de straat op was gerend. Je ziet toch wel enigszins aankomen dat de sekte snode plannen heeft met de van verontwaardiging nog net niet ontploffende diender. Wat me wel verraste was de hoeveelheid muziek, je zou dit best een musical mogen noemen. En die liedjes zijn nog leuk ook, en als de wellustige dochter van de herberg bezongen wordt door die likkebaardende oude mannetjes is dat het eerste wtf-moment. Speciale vermelding ook voor het vrolijke meezinglied onder de boom. Het einde met de wicker man was ook behoorlijk tof, en vooral ook bizar door die sekteleden die er omheen staan te zwaaien en zingen. Ik dacht het Burning Man festival even te herkennen maar die hebben (volgens Wikipedia) toch elders de mosterd gehaald.

Blij dat ik deze klassieker eindelijk gezien heb. Helemaal mijn ding. Prachtige locaties op het Schotse Summerisle en de inbreng van een folky soundtrack zorgen sowieso voor tonnen sfeer. Het scenario zit goed in mekaar. Het thema paganisme vs. christendom dat zich afspeelt op het randje tussen christelijk Pasen (de intro) en de paganistische Meiviering vind ik goed uitgewerkt. De weerkerende hazen (doodskist en andere scènes) en (de vrouw met) het ei op het kerkhof zijn dan toch typische vruchtbaarheidssymbolen die we hier in onze regio ook nog steeds waarderen met Pasen. We doen er zelf lustig aan mee in een ontkerkelijkte samenleving. Het is op vlak van symboliek dus wel wat opzichtig misschien, maar daarrond draait het hier nu eenmaal. Edward Woodward voert een eenzame strijd als vertegenwoordiger van de autoriteit en bij uitbreiding het christendom en moet dat uiteindelijk bekopen met de dood. In feite sluit hij daarmee aan bij een traditie van de marteldood van zovele christelijke heiligen op missie in Europa in de tijd van de vroege middeleeuwen. Hij gedraagt zich ook zo. Zijn executie is een gruwel maar de nog grotere gruwel zit hem voor mij in de samenhorigheid van de (sektarische) dorpsgemeenschap. In de laatste scènes zijn jong en oud verenigd rond de wicker man en ze zien er … heel gewoontjes uit. De horror van groepsdynamiek.
Visueel toont deze film zich als een koortsachtige droom. De genoemde sfeerschepping doorheen de film, de wat creepy dorpsbewoners, de bevreemdende verkleedpartijen naar het einde toe. Met prima camerawerk dat daadwerkelijk de verhaallijn ondersteunt (bvb. de éénmalig gebruikte slow motion bij de scène met de vrijende koppels). Naar het einde toe ook een prachtige visualisering van Christopher Lee als afgezant van de zonnegod, met zijn wapperende manen als zonnestralen. En het moet ook gezegd dat naakt nog nooit zo functioneel was als in deze film.

Voor de eerste(?) keer op de Vlaamse/Nederlandse tv: volgende woensdag The Wicker Man bij Canvas (en nee, niet de versie met Nicolas Cage)!

Door het tragische overlijden van Sinéad O´Connor werd de film geannuleerd en zond men een documentaire uit over haar leven. De film staat voorlopig nog niet opnieuw ingepland. Ik stuurde alvast een bericht naar Canvas. Toch wel een domper. Hier keek ik al de hele maand naar uit.

Idem. Uiteraard over de doden niets dan goeds, maar ik keek nu toch ook wel bijzonder uit naar The Wicker Man...Toch ook maar een mailtje sturen naar Canvas.

Ik kon het niet laten en zag nu pas dat hij ook aangeboden wordt op (Internet) Archive.org, welk toch een legaal medium is voor zover ik weet.

Staat gewoon in het Canvas filmaanbod hoor...

Beter dan de remake met Cage. Een politieman, Howie, doet onderzoek naar een verdwijning op een afgelegen Schots eilandje. De naargeestige sfeer wordt tot het einde volgehouden. Uitstekend gespeeld door Woodward wiens toenemende zenuwachtigheid en verontwaardiging over de heidense geloofsovertuigingen van de eilandbewonders naar behoren werkt. Wat karig naar regie toe en een simpel verhaal maar dit origineel zal me, in tegenstelling tot de remake, wel bijblijven... Ook de hippie-cultuur prikt hier opvallend door (in je blootje rondlopen e.d.). Midsommar lijkt me daar heel zeker inspiratie uit te halen.

Mis ik iets? Bij mij staat er 'niet beschikbaar' op VRT max.

VRT MAX

Lijkt me inderdaad (nog) niet beschikbaar te zijn.

Is wel beschikbaar, niet online mss maar wel op tv zelf. Ik zit bij Telenet en heb m gevonden onder Canvas > Films (via rode knop) samen met nog 11 andere

Hier ook een teleurstelling, begrijp ook niet waarom ze het nodig vonden een docu over Connor in de plaats te geven, zijn ze van plan om dit bij elk overlijden van een bekend iemand te doen?

(Uit)eindelijk de film dan toch gezien. De vergelijking zal toch vervelends toe al gemeld zijn, maar de link met Midsommar is inderdaad groot. Eén van de sterkste punten van de film is de opbouw van de zeer bevreemde sfeer die er heerst op het afgelegen eiland. Daar waar het christendom (of het katholicisme) geen voet aan de grond kreeg en waar heidense rituelen en gebruiken nog steeds zijn ingeburgerd. Fascinerend en intrigerend is het om vast te stellen dat een hele gemeenschap, van jong naar oud, opgaat in het oeroude natuurlijke geloof van een zonnegod of andere natuurgoden.

Beangstigend die vele opbouwende scènes van bizarre bewoners en fascinerende verkleedpartijen zoals er in de Vlaamse dorpen nog vele zijn. Maar dan in een folklorecontext van jaarlijkse terugkerende processies en rondgangen. Ze halen vaak nog het nieuws. Alleen is dit op dit Schotse eilandje een alledaagse way of life, zit het ingebakken in het dagdagelijkse leven.

Het is aan de christelijke politie-inspecteur Howie - niet voor niets wordt die godsdienstige polariteit benadrukt - om onderzoek te doen naar een verdwenen meisje. Je weet vooraf dat het fout gaat aflopen. Maar dat weerhoudt de spanning van de film niet. Het einde is fabuleus. De angst, de twijfel of doortastendheid van het geloof, van zowel het offer als de eilandgemeenschap, de daarbij gepaarde gezangen en gedans. Sterk!

hij staat bij a.s. zaterdag op de programmering 23.05

Een fan van "The Wicker Man" films zal ik nooit worden. De remake uit 2006 met Nicolas Cage in de hoofdrol vond ik waardeloos en dit origineel heeft meer weg van een Mystery / Muziek film dan een Mystery / Thriller film en dat vanwege het vele gezang en muziek, waar ik nooit een liefhebber van ben. Het is tevens een film met weinig schokkende momenten (alleen de laatste paar minuten) maar met wel redelijk veel erotiek en naaktheid (borsten en billen) en dat maakte het voor mij prettiger om deze film uit te kunnen kijken. Ik heb overigens gisteravond de 88 minuten versie gezien en niet de gerestaureerde 100 minuten durende versie.

In dit verhaal onderzoekt de Britse, preutse en godsdienstige politie-sergeant Neil Howie (Edward Woodward) de verdwijning van het twaalfjarig meisje May Morrison (Irene Sunters) op het Schotse eiland Summerisle, waar Lord Summerisle (Christopher Lee) de baas is en de bewoners allerlei middeleeuwse optochten organiseren ter wille van een goede appeloogst. Gaandeweg ontdekt hij dat de zonderlinge eilandbewoners er heidense rituelen op nahouden.

Met een muzikale (inclusief gezang) opening (en fraaie landschapsbeelden) van een paar minuten arriveert de Britse politieman Howie per watervliegtuig op het eiland, waar in mei een oogstfeest plaatsvindt, om de verdwijning van een jong meisje te onderzoeken. Daarbij stuit hij op een gemeenschap die zich tot zijn grote irritatie unaniem van den domme houdt. Bovendien neemt de streng-katholieke Howie met groeiende weerzin kennis van de heidense rituelen (beter gezegd absurde taferelen) waaraan het blijde volkje zich onder leiding van ene Lord Summerisle overgeeft. Howie’s weigering zich open te stellen voor de betekenis achter de rituelen m.b.t. de oogst (die dit jaar mislukt is en waarvoor ze iemand willen opofferen) zal uiteindelijk tot zijn ondergang leiden.

Spannend, boeiend of akelig vond ik het nergens en de vele muziek en gezang vond ik vooral irritant (hoewel het soms wel leuk uitgevoerd werd), maar toch wist dit origineel me nog enigszins te vermaken en dat vooral vanwege de vele aparte scènes die betrekking hebben op erotiek. En een eerste glimp daarvan zien we als Howie aankomt in de "Green Man" herberg, gerund door de aparte en excentrieke herbergier Alder MacGreagor (Lindsay Kemp) en zijn fraaie dochter Willow (Britt Ekland), waar hij verblijft en waar er gezongen wordt over de "Landlord's daughter" (oftewel Willow). Als hij na aankomst en na wat eten (uit blik) een ommetje gaat maken in het donker, zien we na circa 16 minuten stelletjes neuken in de natuur (daarbij zien we wat naaktheid), i.v.m. het feest der vruchtbaarheid, en zien we een zittende volledig naakte vrouw (Lorraine Peters) huilen op een vers graf.

Als hij daarna teruggaat naar de bar, kwaad naar binnen loopt, bidt (dan zien we ook wat flashback beelden) aan bed en wilt gaan slapen, wordt hij in een andere kamer tot verleiding gebracht door een volledige naakte Willow (die in eerste instantie naakt op bed ligt en met haar hand op het ritme van de muziek klopt op de muur tussen de kamer van Howie), die zingt en die hem via een naaktdans (een verleidingsritueel) probeert te verleiden. Die scène duurt circa 4 minuten en is vanwege de volledig naakte Britt Ekland tevens het hoogtepunt van de film. Als ze de ochtend erna hem ontwaakt met een ontbijt op bed, zegt ze ook:

"I thought you were going to come and see me last night. I invited you"

Maar dat heeft Howie dus niet gedaan (de stommerik ). Als jij daarna op onderzoek gaat (waarbij er ook weer wordt gezongen, dubbelzinnige liedjes, en gedanst en dit keer rond een meiboom die symbool staat voor het mannelijk lid, oftewel de penis) en uitkomt bij een soort van ruïne, zien we daar na circa na circa 33 minuten een vrouw (Barbara Rafferty) een baby borstvoeding geven met een ei in haar hand?

En als hij naderhand naar Lord Summerisle (Christopher Lee zien we dan na circa 41 minuten voor het eerst in beeld), als de soort van hogepriester van de sektarische eilandbevolking die absoluut wat lijkt te verbergen, gaat per paard en wagen, ziet hij onderweg (na circa 39 minuten) twaalf dansende en zingende naakte jonge vrouwen in een soort van Stonehenge omgeving springen over vuur onder toezicht van lerares Miss Rose (Diane Cilento). Die Miss Rose heeft Howie overigens al eerder ontmoet op de school van het eiland, waar ze dan schoolmeisjes les geeft over "the phallic symbol" (oftewel de meiboom). En als hij daarna na circa 60 minuten op huisonderzoek gaat, treft hij de naakte bibliothecaris, gespeeld door Ingrid Pitt, aan in een badkuip, die Howie ook al eerder heeft ontmoet in een gebouw m.b.t. de registratie van de doden op het eiland. Dat was tevens ook de laatste naaktheid die we te zien krijgen.

Behalve naaktheid zien we ook wat bizarre scènes zoals een moeder die een kikker in de mond van haar jonge dochter stopt, een dood konijn in een doodskist die wordt opgegraven (Howie denkt namelijk daarin het lichaam te vinden van May Morrison) een sterke man (Ian Campbell) in een drakenkostuum die de bijpassende naam Oak (oftewel eik) heeft, een hand als kaars, een paradeoptocht (waarbij o.a. vrouwen op de billen geslagen worden) en een ritueel met zwaarden waarbij zogenaamd iemand onthoofd wordt.

Na circa 72 minuten vindt dan de ontknoping plaats op het strand en zien we May Morrison levend (die gewoon in het complot zit van de eilandbewoners, maar dat is totaal niet verrassend gezien de omstandigheden en eerdere gebeurtenissen), waarmee Howie probeert te vluchten (o.a. via een grot). Dit lukt natuurlijk niet en dan krijgen we ook te horen dat May in het compleet zit en wordt Howie bij een ondergaande zon opgeofferd (waarom krijgen we ook te horen van Lord Summerisle, namelijk vanwege de mislukte oogst) in een grote houten "Wicker Man" (oftewel de gevlochten god) samen met een aantal dieren (zoals varkens, ganzen, eenden en schapen) en wordt er door twee vrouwen, te weten Willow en de bibliothecaris, nog tegen hem gezegd:

Willow: A man who would come here on his free will.
bibliothecaris: A man who has come here with the power of a king by representing the law.
Willow: A man who would come here as a virgin.
bibliothecaris: A man who has come here as a fool.

Als een "fool" is hij overigens ook verkleed, namelijk vanwege het stelen van het nar kostuum van Alder MacGreagor, die hij ook bewusteloos sloeg in de herberg. De laatste circa vijf minuten, waarbij de "Wicker Man" wordt aangestoken, waren best heftig (mede door het geschreeuw van de dieren), ondanks dat er weer werd bij gezongen en gedanst. De laatste woorden van Howie zijn overigens:

Jesus! Jesus! Jesus!

De cast is niet bepaald hoogstaand, maar hoofdrolspeler Edward Woodward en mister Dracula Christopher Lee deden het verdienstelijk en de mooie Britt Ekland (een jaren 70 sekssymbool) mocht er natuurlijk vooral wezen vanwege haar schoonheid en naaktheid. Ook de rolletjes van Diane Cilento en Ingrid Pitt (die we ook naakt zien) zijn nog het vernoemen waard.

Hoewel velen dit origineel van "The Wicker Man" schijnbaar erg goed en verbazingwekkend vinden, staat ook op de 541e plaats in de "Top 1000 Project uitslag - Editie 2023", krijgt de film van mij een nipte voldoende (was eerst een nipte onvoldoende, maar dat heb ik aangepast na het zien van de 100 minuten versie, zie bericht hieronder). Wel is de film veel beter dan de remake en ook valt er gelukkig redelijk veel naaktheid in te zien en duurt de film ook maar 88 minuten.

Vandaag toch ook maar even de 100 minuten (gerestaureerde versie) versie gepindakaasd (waardoor ik mijn stem heb verhoogd met een halfje, zie bericht hierboven) en snel bekeken en deze 12 minuten uitgebreidere versie van de film begint niet met de landing van Howie met het watervliegtuig op het water bij het eiland Summerisle om de verdwijning van een jong meisje te onderzoeken, maar juist met een landing van Howie met het watervliegtuig op het water bij het vasteland, waar hij wordt opgewacht door een collega van de politie.

Op het vasteland leren we dan Howie kennen in zijn natuurlijke omgeving. Zo zien we hem in de kerk tijdens een kerkdienst (waarin hij ook actief deelneemt) samen met zijn verloofde en te midden van zijn ondergeschikten die achter zijn rug grapjes maken over het feit dat deze gevorderde dertiger nog steeds maagd is. Op het politiebureau ontvangt hij ook persoonlijk een anonieme brief van een eilandbewoner i.v.m. het vermiste meisje May Morrison en in die brief staat geschreven:

"Beste sergeant Howie, niemand heeft afgelopen jaar May Morrison's dochter Rowan gezien. Ze is nog maar 12 en ze is al maanden geleden uit haar huis verdwenen. Ze kan het eiland niet op eigen houtje hebben verlaten. Daarvoor is ze te jong en haar moeder zegt alleen maar, dat ik me er niet mee moet bemoeien. Wel, ik vind, dat iedereen zich ermee moet bemoeien als er een kind verdwijnt en daarom schrijf ik u deze brief. Een kindervriend. Summerisle."

Bij de brief is ook nog een foto bijgevoegd van May Morrison. Deze opening duurt zes minuten en daarna begint de film zoals deze begint in de 88 minuten versie. Met deze scène krijgt Howie’s karakter wat meer reliëf en komen we ook al wat te weten over het eiland Summerisle (staan bekend om hun beroemde appels, er is geen drankwet en ze zingen en dansen op zondag), maar onontbeerlijk is het zeker niet.

In de 100 minuten versie is ook het verleidingsritueel (in de 88 minuten versie te zien na 19 minuten) van Willow vervangen (wordt naderhand pas vertoond) door een scène waarin Lord Summerisle, die misprijzend bespied wordt door Howie vanuit zijn kamer in de herberg, in de avond de puber Ash Buchanan naar de slaapkamer van herbergierdochter Willow begeleidt en o.a. tegen haar zegt:

"U bent de godin van de liefde in menselijke vorm en ik ben slechts uw eenvoudige dienaar."

De ontmaagding van de puber wordt zelf niet getoond, maar wel zien we de gasten in de herberg naar het plafond kijken en ook zien we Lord Summerisle tevreden naar twee parende slakken op een boomtak kijken. Ook deze scène is niet strikt noodzakelijk voor een beter begrip van het verhaal, maar brengt wel op een elegante, sensuele en veelzeggende manier drie van de belangrijkste personages bij elkaar.

Het fraaie verleidingsritueel van Willow zien we in de 100 minuten versie pas na circa een uur. En verder zijn er nog wat korte scènes toegevoegd die eigenlijk niets toevoegen.

Vandaag om 23.05 u op Canvas

Mooi is dat. Oorspronkelijk stond The Killing of a Sacred Deer (2017) in de planning...

Was die nu nog niet uitgezonden? Toch wel apart wat er met de programmatie van deze film gebeurt. Eerst op het digitaal aanbod van Canvas, intussen weggehaald, nu op TV... Wat een amateuristisch boeltje is dat?

Mij werd op mijn mail meegedeeld dat ze de film later gingen programmeren, vandaag dus. Fijn dat ze toch snel woord houden al hoefde de programmatie niet perse door elkaar gehaald te worden door het overlijden van O´Connor. Dat zorgde alleen maar voor verwarring.