The Wicker Man (1973)

Donderdag 12 maart 2015 is er een speciale vertoning in Cinecitta Tilburg in samenwerking met Tilt met een inleiding van Anton Dautzenberg.

Lekker hoor, die Britse horror, met scherpe kantjes. Heb me geen minuut verveeld. Eiland is prachtig en de gebeurtenissen zijn bizar. Die stijf gereformeerde en arrogante politieman met zijn neus in de wind, geweldig. Een dansende Britt Ekland in haar blootje is ook niet verkeerd (mooie tieten en een prachtig kontje ) Valt dus veel te genieten. Ook van een voor mij vrijwel onherkenbare Christopher Lee. Vond het verhaal geloofwaardig en tot het einde toe spannend. En dit keer nu eens geen happy end.

Zag de 100-minuten versie met Nederlandse ondertitels. Wat ik niet snap is door wie deze film dan verminkt moest worden tot 88 minuten en zelfs de 'directors cut' is tot 93 minuten gekort. Wie doet dat en waarom? Zijn er nu echt mensen die denken dat andere mensen door hen 'beschermd' moeten worden? Komt dat door hun geloof? En blijven mensen met een geloof daar nog eeuwen mee doorgaan? Of zijn dat naïeve vragen?

Bizarre mengeling van mysterie, thriller, horror, komedie en musical waarin twee religies tegenover elkaar worden gesteld (en tegelijkertijd de gevestigde orde van die tijd en de hippiecultuur). Je kunt een heel eind meegaan in de denkwereld van de heidense eilandbewoners, maar uiteindelijk blijkt hun geloof even belachelijk als het benepen christendom van oom agent.

de remake had ik al eerder gezien en die vond ik ook niet bijster geslaagd en deze deed er qua rariteit nog een flinke schep bovenop .

naar mijn idee had dit beter gewerkt als er echt een creepy sfeertje zou zijn gecreeerd ipv nu een soort mix van musical en vrolijkheid .

Van de week weer gezien en opgehoog van 4 naar 4,5. Wat een briljante film is dit toch.

De eerste keer vond ik hem erg creepy, de tweede keer vooral komisch. Fantastisch hoe Howie door het hele dorp in de zeik wordt genomen. De slotscène blijft bizar.

The Wicker Man in 4 minuten, a.k.a. de nieuwe Radiohead:

http://youtu.be/yI2oS2hoL0k

Goeie film waarin een politieman naar een eilandje afreist om de verdwijning van een jong meisje te onderzoeken. Een originele film met een eigenaardige en bizarre sfeer (al is het alleen maar al vanwege de onconventionele muziekkeuze). Duidelijk een product van zijn tijd (wat zowel positief als negatief valt op te vatten). Echt spannend of dreigend kwam het op mij niet over.

Wat ik me al een tijdje afvraag: begin jij bewust al je recensies met dezelfde zin: "[...] film waarin [...stukje plot...]."?

Absoluut niet als kritiek bedoeld hoor. Leuk dat je dat zo consequent aanhoudt.

Zwolle84. Daar ben ik me zeker van bewust ja. Autistisch trekje waarschijnlijk.

Het is wel mooi overzichtelijk. Als je ze bundelt zie je in één oogopslag wat je waarvan vond en waar het ook al weer over ging.

Ik las vandaag dat Robin Hardy dit weekend is overleden. Veel films heeft de beste man niet gemaakt, maar hij is wel verantwoordelijk voor The Wicker Man. En daar ben ik hem eeuwig dankbaar voor.

Deze film heb ik al veel vaker gezien, en hij stond ook sowieso al op mijn lijst voor een herziening voor de horrorchallenge - maar na het nieuws gelezen te hebben kon ik het niet laten om deze film zo snel mogelijk weer te kijken. En het blijft smullen geblazen. Het is een van de meest sfeervolle films die ik ken, met prachtige wilde Schotse landschappen, maar vooral een heerlijke, heidense, mysterieuze sfeer die geweldig overgebracht wordt. Ik verval een beetje in superlatieven, maar in alle eerlijkheid, ik ben een beetje verliefd op deze film. Sec gezien zie ik ook wel dat er wellicht her en der wat op aan te merken valt. Zo wordt er hier wel erg veel gezongen en muziek gemaakt, iets wat ik normaal gesproken slecht trek in een film, maar waar ik hier helemaal geen last van heb. En het viel me nu ook op dat het script af en toe overdreven uitleggerig is. Verder is Britt Ekland een uiterst fijne verschijning, maar is het af en toe wel erg duidelijk dat haar stem (en haar lichaam, maar dat terzijde) nagesynchroniseerd is door iemand die wel overtuigend Schots klinkt. Maar een kniesoor die daar op let - de sfeer, de opbouw, het mysterie, de ontknoping, ik vind het allemaal prachtig. Vijf dikke, welverdiende sterren, nog steeds.

Mooi gezegd, Woland. En ik hoog ook op bij deze herziening, al blijf ik nog steeds iets conservatiever dan jij met mijn stem. Gaat van een zeven naar een 8.2. Recensie volgt wellicht later.

4*

Zeer onderhoudende film over de rariteiten op het eiland. Niet echt spannend maar wel een mooi kijkje in de mafheid van de bevolking.

Duidelijk totaal anders dan zijn (blijkbaar slechte, maar als kind zijnde doodenge) opvolger die ik vroeger zag.

Na 20 minuten afgezet, puur omdat ik geen energie over had om me te concentreren, had namelijk onzinnig vermaak verwacht. In de toekomst maar eens serieus de kans geven.

Zeker doen, Teejey!

Cultfilm. Boeiend verhaal.

Ik heb The Final Cut gezien van The Wicker Man. Ge-edit naar de visie van Robin Hardy, met veel scènes die de bioscoopversie niet hebben gehaald maar minder materiaal als de director's cut.

The Wicker Man verteld het verhaal van een politieagent die de vermissing van een meisje moet onderzoeken op een geïsoleerd Schots eiland. De eilandbewoners zijn niet echt behulpzaam en houden er vreemde gewoontes op na.

Edward Woodward speelde een sterke rol als de politieagent. Een echte Brit met stiff-upperlip en een passie voor bureaucratie. Christopher Lee, die gratis in de film wilde spelen, speelt de excentrieke Lord Summerisle en zet hem neer als een kalm en semi-sympathiek figuur. Hoewel het in dit geval beter werkt stelt het ergens teleur omdat we weten dat hij hem ook heel erg onheilspellend neer had kunnen zetten.

In eerste helft en het middenstuk staan de botsingen tussen het keurige Britse Christendom van de politieman en de Heidense religie van het eiland centraal. In het begin lijkt het erop dat de filmmakers een hippie-achtige insteek hebben en de starheid van de agent aan kaarten. Bijvoorbeeld dat hij bezwaar maakt dat de doden niet Chistelijk zijn begraven of dat alles maar dan ook alles over seksualiteit gaat, zelfs kinderliedjes. Dit soort 'vrijheid' past natuurlijk bij de hippietijd. Toch wordt op een gegeven moment wel duidelijk dat de makers juist waarschuwen voor dit soort vrijheden. Deze 'natuurlijke vrije mensen' nemen het namelijk niet zo nou met de wet en schuwen geen mensenoffers. De martelaarsdood van de agent was voor mij duidelijk een teken dat de filmmakers het zo bedoeld hadden.

Ik vind het altijd zo hypocriet als mensen oude heidense godsdiensten of de Romeinse godsdienst ophemelen en menen dat deze vreedzamer waren dan het Christendom. Uiteraard waren de kruistochten en heksenvervolgingen er in de middeleeuwen, maar wat staat daar tegenover? Mensenoffers, onthoofdingen, drinken uit de schedels van vijanden (Vikingen), verheerlijking van geweld (Romeinen)... Nee, dank u dan ben ik liever net als Sergeant Howie een beetje stijfjes. Bovendien waarom haakt men af van het christendom? Het is niet bewezen en bestaat uit tradities (die volgens sommige geen nut zouden hebben). De Heidense godsdiensten hebben evenveel 'nutteloze' riten en tradities en zijn net zomin bewezen.

Voor mij is The Wicker Man vooral een film over het gevaar van massahistorie in een geïsoleerde gemeenschap. Wat is er enger dan vast zitten op een eiland met mensen die totaal gestoord zijn? Fijn dat het voor de verandering geen standaard satanisme is, maar heidense natuurverering. Het mysterie werd sterk gebracht en wist je goed geboeid te houden. De hippiemuziek had van mij wat minder gemogen (leek haast een musical) en met een wat conventionelere eerste acte was het einde een grotere schok geweest. Desalniettemin een erg bijzondere film.

Hmm mixed feelings zullen we maar zeggen. Het idee is fantastisch, maar de uitvoering iets te folkloristisch. Ik miste de echte spanning. Meer creepy tot het eind wat overigens wel sterk in elkaar zit. Om heel eerlijk te zijn is het laatste kwartier het boeiendste van de hele film. Vooral de tegenstrijdigheden in geloof en opoffering vond ik buitengewoon sterk. Je denkt op het laatst het ene simpele handeling nog, maar het wordt vervolgd door een monster van een wicker man. Zag in de schetsen trouwens dat deze vol zaten met mensen ipv de dieren die er nu in zaten. Gaf mij nu een beetje een de Ark of Noah gevoel.

De hoofdrolspeler Edward Woodward speelt buitengewoon sterk en is zowat de enige normale op dit Schotse eilandje. Isle zoals ze daar zeggen. Summerisle.

Zoals gezegd is het plot best aardig het had alleen allemaal wat spannender en enger gekund. De vele gezangen (wel mooi en apart) maken een kleine afbreuk aan de film zelf. Het was allemaal net iets teveel. Moet trouwens wel heel apart geweest zijn om deze gekke dwaze film te maken. Een heel eiland vol mafketels die geloven in hun eigen ideologie. Zoiets kan alleen in die tijd.

The Wicker man is een kleine klassieker in zijn soort, jammer alleen dat de muziek iets teveel te boventoon heeft gekregen boven het plot dat best wel creepier had gemogen. Het laatste kwartier ten spijt dat echt de kijker zal boeien!

Rest mij nog de blu ray uitgave. De film is gemaakt in 1973 best oud dus, maar films uit de jaren 50 zien er vaak nog beter uit. In de extra's zie ik dat deze film nog gerestaureerd is, maar het is schrikbarend om te zien hoe slecht het origineel is geweest. Vol met vlekken, scheuren, stippen, vlekken en met weinig detail en nogal vlak (pale). Gelukkig zijn de meeste vlekken en oneffenheden verwijderd en ziet de transfer er redelijk uit maar nog steeds zeer gedateerd en met ruis etc. Het geluid kan er mee door. Extra's zijn leuk helaas wel zonder ondertiteling. Ik moest 'm overigens wel bekijken met Engelse subtitles, maar dat is goed te doen.

Film 3,0 sterren Beeld 2.5 sterren Geluid 3.5 sterren Extra's 4.0 sterren

Eindelijk de legendarische cultklassieker met zijn ongebruikelijke mystieke sfeer gekeken. Een film met een mix van stijlen; deels horrorfilm, deels satire op de seksuele revolutie, deels musical en in de kern een whodunit. Door vermoeidheid ( in slaap gevallen) en de slechte remake schoof ik het steeds voor mij uit! Niet dat het slecht film was, nee integendeel. Ook de ontstaansgeschiedenis van deze cultfilm is al even boeiend als de film zelf want als acteur Christopher Lee en B-filmproducent Roger Corman er niet waren geweest had hete met de film slecht afgelopen. De film is zeker ook een product van zijn tijd: de swinging sixties waren afgelopen, het land zat in een zware economische depressie en logischerwijs schuiven mensen dan meer in richting van conservatisme op economisch, moreel en seksueel vlak. In de film neemt dat de vorm aan van een clash tussen twee religies. The Wicker Man is geïnspireerde en gepassioneerde cinema. Waar van alles op een hoop gesmeten wordt dat niet echt samen hoort, maar juist die prachtige kettingbotsing van stijlen en genres maakt die onvolmaaktheid eindeloos meer interessant.

Temidden van de vele horror- en rampenthrillers die in de eerste helft van de jaren zeventig uitkwam was er onverdiend weinig aandacht voor Thomas Hardy's 'The Wicker Man'. Zoals dat vaak gaat met de betere thrillers profiteert de film van een beperkt budget en daardoor weinig special effects. Die zijn ook niet nodig in dit psychedelische verhaal over godsdienstwaanzin, dat elke vorm van geloof van de juiste vraagtekens voorziet.

John Milton heeft me deze dus als tip gegeven. Ik denk dat het uiteindelijk toch een gok is geweest van zijn kant ofwel moet hij gedacht dat het aanwezige naakt mij alsnog tot een positieve beoordeling zou brengen. Ik had dus al ooit de remake met Nicolas Cage gezien. Ik ben het met JM eens dat die pijn deed aan de ogen. Het origineel echter was dan eerder "slaap uit de ogen wrijven" om de aandacht erbij te houden. Ja, na 25 minuten van hippietoestanden, paganisme en folkloristische muziek met een stijve hark van een politieagent (ook nog typisch Brits zo) die een verdwijning moet zien op te lossen, wist ik dat het een lange zit ging worden. Het verhaal kabbelt maar wat verder, waarbij mijnheer de polies wat van het kastje naar de muur wordt gestuurd en je als kijker wat bizarre taferelen en soms wat naakt (ook niet overdreven veel zoals sommige hier beweren). Being weird for the sake of being weird, noem ik het en dient louter maar om toch maar tot de vereiste speelduur te vullen.

Uiteraard zou het een verrassend einde/twist zijn geweest had ik die remake niet gezien. Ik herinner me bar weinig van die remake maar dat dan weer wel. De verhalen in beide films lopen anders maar het einde is hetzelfde. Ik moet zeggen dat het toeval toch iets te groot was op het einde dat ze dat ineens zouden weten dat hij zich in het pak van Punch ging hijsen ipv die andere kerel. Eerder mystery en weinig horror. Ik kan hem afvinken maar aanraden kan ik deze net zo min als de remake.

Het was een gok idd, maar ach... Dan weten we het in ieder geval. Helaas

Ik neem aan de final cut. Speelduur was rond de 1000 minuten.

Ik vind het soms wel vervelend dat er bij bepaalde horrorfilms teveel toevalligheden zijn of logica nogal overboord wordt gegooid. Maar blijkbaar zijn er niet zoveel mensen die zich daar aan storen alsof horror by default geen logica hoeft te hebben.

Ik wist het eigenlijk al na 15 minuten dit is niets voor mij. Bij die upbeat folksongs had ik al zoiets van ben ik nu naar een muzikale parodie op het horrorgenre aan het kijken. Het hoge gemiddelde hier en op imdb was al een zekere indicatie dat het wellicht niet in mijn straatje ging passen.

Blijkbaar vond jij het toch niet slecht 3,5* ondanks dat je van moeilijke zit spreekt. Nu aan de andere kant Mother! gaf je ook een hoge waardering hoewel je daar neem ik aan niet echt van hebt genoten.

Ja Mother is verreweg de meest oncomfortabele bioscoopervaring ooit, maar ik vond die film sterk omwille van de allgorie en de symboliek. Ik vond het niet echt een sterke Horror-film. Hier is het vergelijkbaar (al lijkt het mij ook doodeng op een eiland met rare hippies te zitten.) Nee het is vooral interessant om de clash tussen de typische agent en deze 'vrije' heidense gemeenschap te zien. Ik dacht bij vlagen ook dat ik naar een musical zat te kijken, maar dat paste ergens ook wel bij dat clubje.

Goeie film, bleef me boeien hoewel ik de clue vrij vlug door had. Muziek en locatie zijn geweldig gecast, en ook het vele zingen (ben allergisch voor musicals) kon me hier niet storen. Duurde ook niet lang en had uiteraard met de verhaalijn te maken. Leuk

“Do sit down, Sergeant. Shocks are so much better absorbed with the knees bent.”

Aparte horrorfilm. Duidelijk voor weinig geld gemaakt, maar de sfeer, de setting en het verhaal zorgen ervoor dat The Wicker Man boeiend blijft om naar te kijken. Niet echt spannend, en er zitten wat momenten in de film dat het wat langdradig wordt. Soms had ik het gevoel naar een komedie te kijken, maar de film schakelt net zo gemakkelijk weer over naar lugubere en spannende momenten. Het acteerwerk van Woodward en Lee is sterk, en Britt Ekland is echt een schoonheid. Het macabere en gruwelijke einde is ook erg sterk gedaan, en het mooie Schotse landschap gaat nooit vervelen.

Briljant.

Essay van mijn hand over religie in The Wicker Man: In Pastures Green He Leadeth Me: The Reconfiguration of Space and Authority in The Wicker Man (1973)

Vreselijk.

De eerste reacties op Midsommar verwijzen veelal naar deze film - waarbij deze vaak eerder-dus-beter betiteld wordt - en ik weet nu al dat ik Midsommar er alleen maar meer om ga waarderen. Niet dat deze compléét mislukt is, maar de vooruitgeschoven componenten die het moeten maken slaan de plank wel veelal mis.

Gedrenkt in jaren-70-stijl en beeldtaal blijft het een beetje hangen tussen een voortvloeisel van de seksuele revolutie en een kritische benadering ervan. Een naakt dansje hier, een groepje muzikanten daar. Een werkelijk onbegrijpelijke vermenging van beeld en muziek haalt ieder greintje sfeer uit de film. De betreffende fragmenten worden door liefhebbers betiteld als musical, door sommige als satire maar zonder duidelijke keuze gaat het alleen maar ten koste van de bevreemdende spanning die het primair teweeg zou moeten brengen. De montage-afdeling zat ook een beetje te gissen naar de bedoeling, want een vloeiend geheel wil het op die momenten maar niet worden.

Het kan zijn dat bepaalde elementen van de reputatie (deels via enkele fameuze scenes van de remake) de film vooruitgesneld zijn, maar al heel snel laat de film in zijn kaarten kijken. De ontbrekende foto bevestigt alle vermoedens en het kleine twistje zie je ook veel te vroeg aankomen. Fu-nest voor een film waarvan de spannende elementen door stijlvoering al wankel onderhouden zijn; als het verhaal dan ook nog eens niet goed verteld wordt...

Credits voor enkele elementen die authentiek ogen of veel navolging gekweekt hebben (de maskers, het wicker-man-bouwwerk) maar ik prijs Ari Aster op voorhand dat hij dit stukje cult eens goed onder handen neemt, want Robin Hardy levert slechts de puzzelstukjes als onbenut potentieel op. Van sfeer en spanning geen kaas gegeten, en gezien zijn beperkte (laag gewaardeerde) oeuvre heeft ie mazzel gehad met deze alom geprezen toevalstreffer. 1,5*