The Wicker Man (1973)

Te gekke film dit ... nooit gedacht dattie zo goed zou zijn, de meeste cultfilms zijn over het algemeen toch stevig overhyped. Maar "The Wicker Man" is weer zo'n vergeten klassieker die eigenlijk elke genre-liefhebber gezien moet hebben.

Top! 4 sterren.

Bizarre film. Maar ook erg leuk en behoorlijk goed.

Ik heb bijzonder genoten van de combinatie van het Britse plattelandssfeertje, het hippie achtige en de duistere ondertoon. Heel erg goed getroffen en een heel originele combinatie. Het wordt allemaal zo fascinerend anders dat de film mij onmiddelijk boeide. Bijzonder leuke muziek ook.

Ondanks dat ik ook moeite had met het eerste punt van Ramon (en de film voor wie echt wil ook wat plotslordigheidjes heeft) overheerst het gevoel dat ik een unieke, bijzondere en leuke film heb gezien.

Ruim 3.5* erg dicht bij nog een half sterretje meer.

The Wicker Man is een van de weinige films die je van minuut één tot minuut laatst in z’n greep houdt en je heel de tijd met grote ogen naar het scherm doet staren.

Het verhaal begint wanneer Sergeant Howie het bericht binnenkrijgt dat ergens op een eilandje een meisje is verdwenen. Zijn taak: de verdwijning uitspitten tot op het bot en het meisje veilig terugbrengen. Al snel blijkt dat deze verdwijning min of meer naar het achterplan wordt verschoven, want in wezen draait The Wicker Man meer om een kruistocht tegen al wat niet christelijk is, dan om de mysterieuze verdwijning van een twaalfjarig meisje.

De wijze waarop de zoek- en kruistocht van de politie-inspecteur en de eigenzinnigheid van de eilandbewoners destijds op band werd gezet, is werkelijk verbluffend. Voor een film uit die tijd is het doorgaans niet eenvoudig om de moderne filmfan langer dan een uur te boeien, maar deze slaagt er met verve in. Naarmate Howie’s zoektocht vordert, komt hij steeds meer te weten over de geheimzinnige gemeenschap, maar krijgt hij ook steeds meer vragen. Net zoals de kijker trouwens; en daar ligt de kracht van deze film. Je leeft in die mate mee met het hoofdpersonage dat je ondanks de voelbare dreiging van de eilandbewoners, toch elk stukje van de puzzel mee wil ontrafelen. En hoe meer je te weten komt, des te griezeliger het allemaal wordt. Want naast reïncarnatie en vrijzinnige seks, hoort uiteraard ook het jaarlijkse offer bij de occulte religie die de bizarre eilandbewoners bedrijven.

Behalve een solide verhaal en de continue spanning garanderen enkele uiterst onaangename scènes een onvergetelijke filmbeleving. De immer vrolijke zangklanken, de scènes in het café (die doen denken aan Calvaire) en de hand als kandelaar zijn nog maar het topje van de ijsberg. Om van het zwartgallige einde nog maar te zwijgen…
Het leuke is trouwens dat je The Wicker Man niet meteen kan relateren aan een andere film; hij staat volledig op zich en is daarom ook uniek. In die zin is de cultstatus dan ook dubbel en dwars verdiend. Aanrader!

Horror? Horror? Wat nou horror? Dat was eigenlijk mijn 1ste reactie na het aanschouwen van het 1ste uur van deze film.

In 1ste instantie was de film er vooral eentje die je in staat stelt om aparte mensen te observeren. Boeiend genoeg hoor, het deed mij allemaal wat denken aan Calvaire. De politieagent mengt zich onder de bewoners en al snel verzeilt hij in grappige situaties waarin hij wat onzeker oogt:

I am a police officer. As you can see.....Lekker droge humor dus. Het voelt voor de man allemaal wat onwennig aan.

De cultuur van de bevolking op het eiland wordt extreem apart weergegeven. Absurditeiten te over, het heeft wel wat weg van een soort vrolijke hippiecommune. Hier gelden geen regels. Niet erg, ware het niet dat de eilandbewoners langzamerhand veranderen van grappig en leuk in ontoerekeningsvatbaar. Wat moet je doen als je als een rat in de val zit en collectief geofferd dreigt te worden? Zo `n sekte is gevaarlijker dan een seriemoordenaar. En hier ook geloofwaardig, gelukkig zonder veel motivaties aan te voeren, voor hetgene dat hier gebeurt. Dat maakt de situatie ook penibeler als iedereen iets aanneemt en blind is voor andere argumenten.

Na dit gezien te hebben besef je dat de film uiteindelijk wel degelijk tot een van de sterkere horrorfilms in de historie behoort. Alle leuke, voorbije gebeurtenissen kun je ineens in een ander perspectief plaatsen. Onheilspellend is daarbij het juiste woord. De regisseur slaagt in zijn opzet door aanvankelijk aardige mensen als onheilspellend neer te zetten . Tijdens de ceremonie met de zwaarden sloeg de schrik mij pas echt om het hart. Ik dacht echt dat er gewoon een willekeurig iemand uit de commune geofferd werd . De film is dus erg onvoorspelbaar.

Maar ook de cameravoering vond ik de moeite waard. Vooral de scènes die zich afspeelden bij de kust waren oogstrelend. Prachtige zonsinval!

De scènes blijven een dag nadat ik de film gezien heb door mijn hoofd spoken. Vooral de muzikale, erotisch getinte bijdrage van Willow `s dochter was magistraal. Maar ook de optochten, de spelletjes, de naakte vrouwen etc. blijven maar dolen in mijn hoofd. Een echte klassieker inderdaad, die anno 2007 nog steeds niet geëvenaard is in zijn gekkigheid en apartheid. Ik wilde eigenlijk gaan voor 4 sterren maar ik concludeer nu dat ik steeds positiever wordt over deze film en hem gauw weer eens wil zien. 4,5* dus voor een fascinerend schouwspel. Eerst lekker observeren en daarna beetgepakt worden.

Da's goed ingeschat.

Al ben ik het wel deels eens met Wouters, blijft allemaal wat geloofwaardiger dan Calvaire. Daarmee ook veel saaier en vlakker dan het kunnen zijn had.

Want spannend of interessant was het nergens vond ik. Buiten het nogal doorsnee "clues" verhaaltje krijg je vooral een hoop slecht acteerwerk (die Christopher Lee ) en knullige scenes. Het occulte kwam erg geforceerd over, maar ik ben dan ook geen fan van die hele 70s sfeer.

En dan rest er gewoon bitter weinig. Doordeweekse film met abominabele soundtrack en twee al even idiote geloven die het tegen elkaar opnemen. Misschien is de film leuker als Christen.

Voor het aardige vertelseltje 1.5*, verder knullig, saaiig en braaf.

Ik keek, ik bleef kijken en ik keek het uit.

Maar ik vond er geen drol aan helaas. Ik was te allergies voor teveel dingen in deze film. Inzoomen bijvoobeeld. Kan er met mijn pet niet bij waarom iemand dat doet. Het is lelijk, en de manier hoe het word gedaan is gewoon raar. Van de horizon naar een close van de zon zoomen moet wel een van de slechtste dingen zijn die ik ooit heb gezien. Bijna net zo erg was de optocht. Wat een gemiste kans zeg. Kun je lekker uitpakken krijg je mensen in oerlelijke dingen die een beetje huppelen. O wat jammer.

Bagger van een muziek ook.

Kan weinig goeds ontdekken, het hele verhaaltje doet me erg weinig. Ik vond de politie agent een vervelende betweter en het dorp achterlijk. En het acteerwerk? Tsja…

1 ster.

Het gefilmde is meer cult dan de film, als je het mij vraagt. Hoewel in stijl dus niet bijzonder genoeg om de klassiekerstatus waar te maken is The Wicker Man een erg aardig filmpje. Het moet het vooral hebben van een doorgeslagen natuurreligie en met name de scene's waarin die 'godsdienst' wordt uitgeoefend zijn sterk. 3,5*

De sfeer is goed getroffen.

Een welgemanierde ongewenste indringer die door een hele gemeenschap wordt tegengewerkt en belachelijk gemaakt dat is een mooi uitgangspunt.

Het occulte gebeuren vond ik wel erg stereotype. Het lag allemaal wel erg dik bovenop.

Die dansende naakte dames. Ik vond dat een belachelijke scene.

Het einde is erg indrukwekkend en creepy. Kreeg er een naar gevoel van.

Ruime 3,5 sterren. Ben toch wel benieuwd naar de losse remake.

Compleet andere film inderdaad.

The Wicker Man valt niet in een hoekje te stoppen. Ja, wat voor film is het? Intelligente horror, ijzingwekkende thriller, psychologisch drama, religieuze oorlogsfilm, kitscherige musical, jaren 70 psychedelische softporno, of een gekostumeerde komedie? Nee, een mix, die goed uitpakt.

Het is wel jammer dat de climax / de ontknoping al ver van te voren duidelijk is, maar de uitvoering van die ontknoping tart met alle spreekwoordelijke filmwetten. Van het acteerwerk van het merendeel van de cast was ik ook niet te spreken, maar het assisteert wel bij de vreemdheid.

Moeilijk om te waarderen, ga toch voor de positieve lachbuien: 4*. Ik kan me niet voorstellen dat deze film een Hollywood remake heeft gekregen, die zal ik binnenkort eens bekijken ter vergelijking. Het origineel mag met gerust hart een cult-klassieker genoemd worden.

Amper 10 dagen geleden had ik nog nooit van deze film gehoord. Een fragment uit deze film in een MM quiz wekte onmiddellijk mijn belangstelling en ik kon ook niet wachten deze film onmiddellijk te gaan bekijken. Ik zag de DVD van deze film bij de beste videotheek in Nijmegen liggen, heb deze vanavond bekeken en ik kan je zeggen dat mijn verwachtingen volledig werden waargemaakt. Ik heb de hele avond op het puntje van mijn stoel gezeten, want je wist dat er iets stond te gebeuren, maar wat er stond te gebeuren, daar werd je tot een kwartier voor het einde in het ongewisse gelaten. Dat zou 5 minuten geweest zijn als de cover van de DVD niet een enorme spoiler bevatte en wel de afbeelding van de reusachtige houten pop die in brand stond, zodat je onmiddellijk wist dat iemand een gruwelijk lot te wachten stond.
Wat mij in deze film enorm fascineerde waren de vaak sensuele heidense rituelen, zoals van de naakte meisje die een rondedans maakten om het vuur en van Britt Ekland. De onthoofdingsscene vond ik ook geniaal. Ik had nooit gedacht dat het achteraf nep zou zijn.
Film straalde ook een zeer onheilspellende sfeer uit, hoewel de eilandbewoners tov van de politie-inspecteur wel vijandig maar helemaal niet gevaarlijk overkwamen, maar dat laatste bleek dus achteraf niet meer dan schijn te zijn.
Meer over deze film wil ik eigenlijk niet zeggen. Deze film moet je gewoon gaan zien. Het is mijns inziens daarom ook volledig terecht dat deze deze film is uitgeroepen tot de beste Britse horror movie ooit, hoewel ik het liever een occulte thriller zou noemen.

Waardering; voorlopig 4,0*, maar een stijging behoort zeker tot de mogelijkheden.

Absurde film waarbij door de afzichtelijke geluidskwaliteit wat van het plezier verloren ging. Aan de ene kant is deze film compleet kitscherig, weinig schokkend, onbedoeld hilarisch en bovenal te onlogisch voor woorden, maar aan de andere kant is het juist genieten van al deze zaken, de mooie muziek, het acteerwerk van Christopher Lee en het angstaanjagende einde. Ik had er iets meer van verwacht (toch iets gruwelijker), maar heb er toch zeer van kunnen genieten. Nu ben ik heel erg benieuwd hoe de remake is.

Absoluut briljante film. Uniek in zijn soort. Geweldig mysterieus, spannend, zwartkomisch en naargeestig.

De muziek is waanzinnig (hele film heeft mede hierdoor ook een geweldig lyrisch ritme), de film is tot in de kleinste bijrol goed bezet, het script is steengoed. De intrige had al niet beter gekund, daarna volgt er een film met geweldige verontrustende en haast surrealistische scenes van losgeslagen dorp vol idioten. Echt zo’n film waar ik mijn ogen niet van het scherm kon houden, door de gebeurtenissen, maar ook door de erg prettige cinematografie en de geslaagde locaties. Hoewel ik de twist tegen het eind net iets te vroeg doorhad (enige piepkleine minpuntje in de film), was het echt (beroemde) eind geweldig. Een film om nooit te vergeten, top 100 materiaal. 4,5 sterren, met kans op meer!

[edit]Ik word trouwens niet vrolijk van veel kritiek. Tsjongejongen. Ik kan me echt niet aan de indruk onttrekken dat sommigen bepaalde films niet goed willen vinden en alleen kijken om daarna een potje te kunnen zeiken. 'Deze film een cultklassieker? Op die slak zullen we eens wat zout gooien'. Wat een zuurpruimerij zeg.

Hm zit in dubio: aan de ene kant vind ik de film lelijk en afstandelijk (tam gefilmd, iets te karikaturaal, dans- en zangscenes die ertussen 'geplakt' lijken te zijn) aan de andere kant lijkt het 'uit het sekteleven gegrepen te zijn'. Het hielp ook niet echt dat ik gelijk al vanaf de openingsscene moest denken aan een grote film van dit jaar met veel overeenkomsten en dat ik al rekening hield met een groot complot. Dat neem ik The Wicker Man natuurlijk niet kwalijk maar het bedierf wel een beetje de persoonlijke beleving van het verloop en de twist.

Dat einde vind ik wel groots, voor het eerst vond ik het vrij beklemmend met dat gewiebel door jong en oud, het gegrijns en het cuckoo-liedje. Best apart ook om te zien hoe de kritiek van de inspecteur op de onzin van hun overtuiging gepareerd werd met een spiegel op zijn eigen geloof.

Vroeg me nog wel af waarom ze uitgerekend een politieman lokken met alle heisa van dien (een complot waaraan iedereen mee moet doen, en het risico dat zo iemand veel sneller gemist wordt en een grotere zoekactie op zou leveren dan pak'em beet een appelhandelaar die gelokt zou worden). Of heb ik iets gemist?
Al met al vind ik het een geweldig concept maar te weinig overtuigende sfeer.

Na de wanstaltige remake te hebben gezien, was ik enorm nieuwsgierig naar het origineel. Gelukkig dat ik hem nu heb kunnen zien, want dit is een verademing in tegenstelling tot de Cage catastrofe.

Deze versie bevat veel meer spanning en sfeer en wordt enorm gedragen door de prachtige folkmuziek die door de hele film te horen is.

Dat dit gezien wordt als een gek cultfilmpje lijkt me duidelijk, maar hij is meer dan dat. Veel meer!

Prachtige jaren '70 cult!

4*

Geweldige film!!!!

Op de één of andere manier was deze tot op vandaag altijd zoiets van ooit-nog-eens-zien.

Daarmee heb ik mezelf duidelijk tekort gaan want zou zo maar eens de beste Britse horror/mystery kunnen zijn.

Hoog op sfeer, veel folk (in combinatie met de rest van de film een hoog pagan gehalte), weinig blood en geen gore maar toch gruwels in overvloed.

En die Wicker Man is toch indrukwekkend ook al heb je de afbeelding al zo vaak gezien.

Gruweleilandje...enigszins vergelijkbaar Who Would Kill a Child? uit 1976, maar die heeft hier dus wat elementen geleend.

Meesterwerkje!

Onaangename film dit, maar wel erg sterk.

Ik kende de film wel van naam, maar verder wist ik er niet zoveel van. Ik liet me in feite verrassen door wat er op het beeld voorbijkwam en achteraf gezien is dit zeker een unieke kijkervaring geweest.

Het knappe aan de film is eigenlijk dat deze steeds vreemder, maar ook steeds beter wordt. De eerste helft vond ik het een aardig filmpje, maar in de tweede helft wordt de film beter en beter. De sfeer is echt apart en erg sterk. Het is beklemmend, bevreemdend, mystiek, mysterieus, naargeestig en uniek in zijn soort. De locatie is ook erg sterk trouwens. Zo’n afgelegen eiland heeft altijd iets spannends, maar met al die rotspartijen ziet het er zelfs nog dreigender uit.

Het acteerwerk is ook prima. Edward Woodward zet overtuigend een politieagent neer, die op een gegeven moment al net zo verbaast is als de kijker zelf. Christopher Lee steelt echt de show hier als compleet gestoorde hogepriester, die er in ieder geval behoorlijk vreemde ideeën op nahoudt. De film kent een paar sterke scènes. Het moment dat alle dorpsgenoten verkleed gaan feesten, zat ik echt mijn ogen uit te kijken van wat er de revue passeerde. Haast letterlijk alle gekheid op een stokje zullen we maar zeggen. Het meest indrukwekkend is uiteindelijk voor mij het einde. Daar wordt een enorme houten bouwsel getoond, waarna het niet zo moeilijk meer is te raden wat er daarna zal gebeuren.

Ja een terechte klassieker dit, die me positief verrast heeft.

4,0*

Koude poep. Zie de status wel, maar zelf voel ik er in dit geval opvallend weinig voor. Zeker qua stijl gewoon veel te...oubollig. Op het einde na vond ik er maar weinig vanaf stralen. Mooie locatie, dat zeker. Maar dat wordt door meerdere omstandigheden, vaak persoonlijke ergernissen, om zeep geholpen. Bijvoorbeeld het eerste gedeelte, waarin de neus van de agent zo ver omhoog wijst dat het elitaire mannetje van de macht één brok haat bij me opwekt.

Aantal leuke momenten, maar het is vooral het einde dat goed is. De rest voelt veel te kaal aan en de muziek werkt ook maar zelden. Vond de zang tijdens zijn eerste nacht daar echt geweldig, maar dat idee kreeg ik daarna niet meer bij de zoveelste jolige zing-en-dans-sessie. Zo'n scene in de bar vond ik bijvoorbeeld véééél beter in Calvaire, dat soort nonsense zoek ik meer. Dát is pas vreemd en er heerst een extreem nare sfeer in die scene. Iets wat Wicker Man nooit wist te bewerkstelligen bij mij.

Zal vast en zeker weer op alles tegengesproken worden door de fans, die alle reden hebben om hier wat moois in te zien, maar bij mij werkt het niet. Kwam totaal niet in de film door de afwezigheid van een bepaalde sfeer, waarvan de schuld bij z'n oninteressante visuele kant ligt. Qua stijl gewoon totaal niet m'n ding. Desondanks zie ik de goede kanten nog wel. Het verhaal en enkele losse momenten die zich vooral richting het einde voordoen, blijken genoeg voor een kleine voldoende.

Subtiel creepy, langzaam smeulende thriller die wat mij betreft nog amper gedateerd is. Op dvd ziet de film er ook nog best fraai uit. De maffe details, de bizarre personages en natuurlijk het fenomenale einde zorgen in ieder geval voor een memorabele film, die de tand des tijds glansrijk heeft doorstaan. Laat de inferieure remake links liggen, alsjeblieft.

Tamelijk bizar werkje.

In zoverre dat het echt nergens over the top of onrealistisch overkomt, maar het wel een groot 'wtf'-gehalte weet op te roepen. Zover zelfs dat het vaak een glimlach op je gezicht tovert, omdat het wel erg raar is.

Ontzettend goed gespeeld ook door iedereen, had echt een meerwaarde. En vooral ook de sfeer is heel erg goed getroffen.

Leuke film, minpuntje vond ik dat wel erg muffige liedje wat elke keer herhaald werd, maar voor de rest is er bijzonder weinig op aan te merken.

3.5*

Where is Rowan Morrison? In ieder geval ergens in een sektarisch dorpje waar de meest afgrijselijke liedjes voorbij trekken. Film die zich moeilijk in een hokje laat stoppen en behoorlijk vol zit met bizarre trekken. Samen met de afschuw van de religieuze agent zijn er enkele die op een (glim)lach kunnen rekenen, maar het blijft lange tijd een werkje waarvan het dubbeltje net goed of net verkeerd kan vallen. Het wordt uiteindelijk het laatste. Dat openlucht theater is niet aan mij besteed.

Gisteren dan de "final cut" bekeken op blu-ray.

Ik had deze film nog nooit gezien en was toch wel benieuwd naar deze versie zoals de makers hem eigenlijk bedoelt hadden. Het verhaal over de occulte bewoners van Summerisle wist me zeker te boeien. Interessant en origineel dat ze hierbij een geheel nieuwe soort heidens geloof hebben verzonnen. De meeste occulte horrors gaan namelijk gewoon over de welbekende duivelaanbidders. Het concept van mensen die de oude goden van zon, zee, land, enz. aanbidden vond ik erg tof verzonnen.

Edward Woodward zet zijn rol als "sergeant Howie" erg goed neer. Hij moest hiervoor een haast radicale christen spelen en deed dit vol overtuiging. Zijn geschokte reacties bij de steeds vreemdere heidense gebeurtenissen komen erg goed over.

Verder speelt Lee ook weer overtuigend in een rol waarmee hij hoopte zijn typecast als horror acteur te doorbreken. Hij slaagt erin zijn personage lekker mysterieus te houden en tot de finale weet je nog steeds niet goed wat je nou van het personage moet denken. Is hij gestoord, een verlichte geest of kwaadaardig? Ik stem op een combinatie van die eerste twee, want ondanks dat hij een verschrikkelijke daad zal ondernemen doet hij dit duidelijk niet uit kwaadaardigheid, maar uit de overtuiging dat hij goed doet.

De film heeft een geheel aparte sfeer. Door de vele muziek en liedjes doet het haast aan als een musical, maar in plaats van het "feel good" gehalte van een musical film zorgen deze liederen juist voor een ongemakkelijke sfeer. Door de vele seksuele verwijzingen verhoogt het de spanning tussen de buitenstaander Howie en de dorpsbewoners.

Daarnaast zijn er steeds aparte verwijzingen of scenes te zien, waardoor je als kijker echt het idee krijgt dat er iets bizars staat te gebeuren. Zo komt er wel een erg aparte scene voorbij met een kikker en word Howie nog een keer op een wel erg aparte en uitdagende manier verleid door een jonge vrouw (Britt Ekland).

Daarnaast heeft The Wicker Man wel een erg indrukwekkend slot waar de film zijn titel aan te danken heeft.

The Wicker Man is een zeer aparte ervaring. De film weet zelfs anno 2013 nog uit te blinken in diens originaliteit en apartheid. Daarnaast is de beeld- en geluidkwaliteit op de blu-ray mooi opgepoetst. Enkel met wat scenes die in het donker geschoten zijn merk je dat ze dit niet helemaal meer hebben kunnen restaureren, maar verder hebben ze een erg indrukwekkend afgeleverd met deze blu-ray.

Interessant.

The Wicker Man is een heel aparte film, wiens grootse kracht de overheersende onheilspellende sfeer is. De prima acteerprestaties (Christopher Lee is fantastisch als charismatische leider!), de goeie songs (het lijkt soms wel een halve musical), de coole rituelen (zeker die waarbij vrouwelijk bloot noodzakelijk zijn!) en een einde om niet snel te vergeten maken de film van begin tot eind boeiend. Mist een beetje klasse om een echte topper te zijn, maar zijn status van cultfilm heeft hij meer dan verdiend. 3.5*

De film is vooral een cultfilm met een raar sfeertje. Ligt wat in de sfeer van The Village of Dead & Buried. Het verhaal zelf is ondertussen al wat gedateerd vrees ik. Dit moet enorm actueel geweest zijn begin jaren '70. De clash tussen hippies in sektes, communes vs conservatieve gelovige burgers. Al moet je het misschien ook weer niet zo ver gaan zoeken....

De grote troef van de film is de realistische voorstelling van de agent. Geen gedreven detective als Nicolas Cage in de remake, maar een agent die zijn plicht doet en een verdwijning onderzoekt. Het dorp is ook op het eerste zicht niet uitzonderlijk. Gewoon enkele oude mannen die de agent opwachten, waarop hij zijn onderzoek begint. Stap voor stap kom je toestanden tegen die voor de eilandbewoners precies nogal gewoon zijn, maar voor de agent (en dus ook ergens wel de kijker) totaal absurd zijn. Dan krijg je een sfeer waarin de twee werelden met elkaar botsen en het zoeken is hoe de puzzelstukken in elkaar passen.

Dat loopt op zich zeker niet slecht en het is meer dan een B-film geworden. De hippiemuziek is ook zeer toepasselijk. In het café waande ik me ook wel even Calvaire. In elk geval een aparte film die qua thriller-gehalte nu niet meer zo'n indruk maakt, maar wel origineel is en z'n status van cultfilm (zoals enkele voorgangers al zeiden) verdiend heeft.

Stoere horror afkomstig van een gesloten gemeenschap op een Schots eilandje. Een inspecteur komt daar aan wal om een vermissing op te lossen. Niemand schijnt het verdwenen meisje te kennen, maar ondertussen krijgt de inspecteur wel de meest vreemde rituelen mee die tegen zijn christelijke inborst stuiten. Erg gaaf om dat te zien die clash en de film wordt alsmaar sterker richting de griezelige ontknoping. Wel vond ik de folk-muziek ertussendoor wat awkward.

Had de remake van deze 'The Wicker Man' al eens gezien, maar daar kan ik me niet zoveel meer van herinneren. Het werd in ieder geval tijd om het origineel.. de klassieker (!) te zien. En deze is meer dan uitstekend bevallen. Fantastische sfeerprent, met prachtig geschoten plaatjes van de Schotse landschappen. Je wordt steeds dieper meegezogen in het verhaal. Intrigerend en zeer boeiend dat volk, die er hun eigen regeltjes en religie op na houden.

De film kent echt een paar klasse scenes, zoals het moment dat de dochter van de barman (heerlijk gespeeld door Britt Ekland, haar uiterlijk is voldoende hier ) de agent probeert uit te nodigen op de slaapkamer - met die geweldige song. Heerlijk. Veel vrouwelijk schoon, een prachtige sfeer de hele film door, vermakelijk, spannend en langzaam, maar op een zeer beklemmende en mysterieuze manier werkend naar een sterk einde toe. Klasse film, die denk ik wel even door mijn hoofd blijft spoken.

Van de week weer gezien en opgehoog van 4 naar 4,5. Wat een briljante film is dit toch.

De eerste keer vond ik hem erg creepy, de tweede keer vooral komisch. Fantastisch hoe Howie door het hele dorp in de zeik wordt genomen. De slotscène blijft bizar.

Goeie film waarin een politieman naar een eilandje afreist om de verdwijning van een jong meisje te onderzoeken. Een originele film met een eigenaardige en bizarre sfeer (al is het alleen maar al vanwege de onconventionele muziekkeuze). Duidelijk een product van zijn tijd (wat zowel positief als negatief valt op te vatten). Echt spannend of dreigend kwam het op mij niet over.

Ik heb The Final Cut gezien van The Wicker Man. Ge-edit naar de visie van Robin Hardy, met veel scènes die de bioscoopversie niet hebben gehaald maar minder materiaal als de director's cut.

The Wicker Man verteld het verhaal van een politieagent die de vermissing van een meisje moet onderzoeken op een geïsoleerd Schots eiland. De eilandbewoners zijn niet echt behulpzaam en houden er vreemde gewoontes op na.

Edward Woodward speelde een sterke rol als de politieagent. Een echte Brit met stiff-upperlip en een passie voor bureaucratie. Christopher Lee, die gratis in de film wilde spelen, speelt de excentrieke Lord Summerisle en zet hem neer als een kalm en semi-sympathiek figuur. Hoewel het in dit geval beter werkt stelt het ergens teleur omdat we weten dat hij hem ook heel erg onheilspellend neer had kunnen zetten.

In eerste helft en het middenstuk staan de botsingen tussen het keurige Britse Christendom van de politieman en de Heidense religie van het eiland centraal. In het begin lijkt het erop dat de filmmakers een hippie-achtige insteek hebben en de starheid van de agent aan kaarten. Bijvoorbeeld dat hij bezwaar maakt dat de doden niet Chistelijk zijn begraven of dat alles maar dan ook alles over seksualiteit gaat, zelfs kinderliedjes. Dit soort 'vrijheid' past natuurlijk bij de hippietijd. Toch wordt op een gegeven moment wel duidelijk dat de makers juist waarschuwen voor dit soort vrijheden. Deze 'natuurlijke vrije mensen' nemen het namelijk niet zo nou met de wet en schuwen geen mensenoffers. De martelaarsdood van de agent was voor mij duidelijk een teken dat de filmmakers het zo bedoeld hadden.

Ik vind het altijd zo hypocriet als mensen oude heidense godsdiensten of de Romeinse godsdienst ophemelen en menen dat deze vreedzamer waren dan het Christendom. Uiteraard waren de kruistochten en heksenvervolgingen er in de middeleeuwen, maar wat staat daar tegenover? Mensenoffers, onthoofdingen, drinken uit de schedels van vijanden (Vikingen), verheerlijking van geweld (Romeinen)... Nee, dank u dan ben ik liever net als Sergeant Howie een beetje stijfjes. Bovendien waarom haakt men af van het christendom? Het is niet bewezen en bestaat uit tradities (die volgens sommige geen nut zouden hebben). De Heidense godsdiensten hebben evenveel 'nutteloze' riten en tradities en zijn net zomin bewezen.

Voor mij is The Wicker Man vooral een film over het gevaar van massahistorie in een geïsoleerde gemeenschap. Wat is er enger dan vast zitten op een eiland met mensen die totaal gestoord zijn? Fijn dat het voor de verandering geen standaard satanisme is, maar heidense natuurverering. Het mysterie werd sterk gebracht en wist je goed geboeid te houden. De hippiemuziek had van mij wat minder gemogen (leek haast een musical) en met een wat conventionelere eerste acte was het einde een grotere schok geweest. Desalniettemin een erg bijzondere film.

Eindelijk de legendarische cultklassieker met zijn ongebruikelijke mystieke sfeer gekeken. Een film met een mix van stijlen; deels horrorfilm, deels satire op de seksuele revolutie, deels musical en in de kern een whodunit. Door vermoeidheid ( in slaap gevallen) en de slechte remake schoof ik het steeds voor mij uit! Niet dat het slecht film was, nee integendeel. Ook de ontstaansgeschiedenis van deze cultfilm is al even boeiend als de film zelf want als acteur Christopher Lee en B-filmproducent Roger Corman er niet waren geweest had hete met de film slecht afgelopen. De film is zeker ook een product van zijn tijd: de swinging sixties waren afgelopen, het land zat in een zware economische depressie en logischerwijs schuiven mensen dan meer in richting van conservatisme op economisch, moreel en seksueel vlak. In de film neemt dat de vorm aan van een clash tussen twee religies. The Wicker Man is geïnspireerde en gepassioneerde cinema. Waar van alles op een hoop gesmeten wordt dat niet echt samen hoort, maar juist die prachtige kettingbotsing van stijlen en genres maakt die onvolmaaktheid eindeloos meer interessant.