The Wicker Man (1973)

Dat is me wel duidelijk. Het was dan ook maar een grapje...

Ik keek, ik bleef kijken en ik keek het uit.

Maar ik vond er geen drol aan helaas. Ik was te allergies voor teveel dingen in deze film. Inzoomen bijvoobeeld. Kan er met mijn pet niet bij waarom iemand dat doet. Het is lelijk, en de manier hoe het word gedaan is gewoon raar. Van de horizon naar een close van de zon zoomen moet wel een van de slechtste dingen zijn die ik ooit heb gezien. Bijna net zo erg was de optocht. Wat een gemiste kans zeg. Kun je lekker uitpakken krijg je mensen in oerlelijke dingen die een beetje huppelen. O wat jammer.

Bagger van een muziek ook.

Kan weinig goeds ontdekken, het hele verhaaltje doet me erg weinig. Ik vond de politie agent een vervelende betweter en het dorp achterlijk. En het acteerwerk? Tsja…

1 ster.

Je geeft zelf het antwoord, al.

Lang leve raar!

Juist het feit dat het allemaal zo 'oerlelijk' en knullig is maakt het echt en daarom zo beangstigend. Lees de ervaring van Maxomthrilla er maar op na.

Maar blijkbaar is jaren 70 experimenteel hippie gebeuren niet je ding.

Denk het ja. Hoewel ik het niet zo heel erg experimenteel vond, eerder knullig inderdaad.

Ik krijg hem binnenkort op dvd! Ik heb er echt zin in.

Wat ik al dacht. Geweldig. Goede soundtrack die de sfeer versterkt. Nog ietsjes beter dan de remake die al geweldig was. Ik vond hem helemaal niet knullig. Christopher Lee is wel veel veranderd zeg. Vreemd dat ze bij de remake allen vrouwen laten zien en bij deze film ook mannen op het eiland. Deze film is net echt. Geloofwaardiger dan de remake. Dit is niet echt horror maar een psigologische triller.

4,5*

Het gefilmde is meer cult dan de film, als je het mij vraagt. Hoewel in stijl dus niet bijzonder genoeg om de klassiekerstatus waar te maken is The Wicker Man een erg aardig filmpje. Het moet het vooral hebben van een doorgeslagen natuurreligie en met name de scene's waarin die 'godsdienst' wordt uitgeoefend zijn sterk. 3,5*

Toch niet mijn film dit.

Het grootste minpunt is de soundtrack, het is toch een tijd terug dat ik zulke vreselijke muziek heb gehoord. Hippie gezeur en meer ongein. Ook qua cinematografie is de film spuuglelijk. Dat het met minderwaardige camera's is geschoten voor het budget, okee. Maar dan nog kan je creatief zijn, iets wat hier niet gebeurt. Over het acteren zwijg ik verder maar.

De link met calvaire is te zien. Grootste verschil is dat calvaire wel (bijna) ales goed doet. Hier was het vreemde knullig en de climax slaapverwekkend. Tenzij je ervan houd om iemand 10 min. lang te horen smeken en god's naam te roepen. Het is zeker cult maar ook erg gedateerd en saai.

1.5*

Had toch meer een esoterisch schouwspel in de trant van Jodorowsky verwacht. Wat ik zag was een behoorlijk mak en tamme film over een Christelijke politieagent die op een heidens gemeenschap stuit. Niet dat we nu allemaal verontrustende, vreemd weergegeven rituelen zien. Nee, droog weergegeven is het geheel. Kon er maar weinig mee.

Ook de manier waarop muziek doorheen de film werd gemixt verliep stroperig. We horen een Vashti Bunyan soortig nummer wanneer we ineens een naakte vrouw door een kamer zien kruipen/dansen, dat deed me totaal niks. En waar ik bovengenoemde artiest bekoorlijk vind, kon het me hier niet grijpen. De surrealistische ondertoon miste ik, iets wat me toch vrij essentieel lijkt bij een film als deze.

Jammer, want het concept vond ik nochtans erg interessant. Voor mij geen cult-hit. Nu andere toch de link met Calvaire trekken, de keuze is voor mij binnen een flits gemaakt. Droog schouwspel tegenover geweldig sfeervolle cinema.

Jammer dat mensen met zulke hoge en verkeerde verwachtingen deze film benaderen. De link met Calvaire is er hooguit op een inhoudelijk puntje. Verder kwa sfeer en stijl volledig anders.

En ja je moet geen hekel hebben aan jaren 70 hippiecultuur, want dan is dit zeker niet je ding.

Is dat niet een beetje de schuld van de diehard-fans (zoals wij) die deze film te pas en te onpas hebben zitten ophemelen? Kan je nu moeilijk verwachten dat mensen geen hoge verwachtingen hebbben...

Wat verwacht je als een film als winnaar uit een cult KO komt.

Daar heb je een punt. Ik moet zelf zeggen dat ik de eerste keer de film ook met te hoge en verkeerde verwachtingen bekeek. Later heeft hij gelukkig nog flink kunnen groeien. Maar ik hou dan ook wel van psychedelische hippy films.

de film an sich is niet onwijs geweldig qua verhaal etc, maar dit is toch wel een toonbeeld van cult, en dat hebben de 'die hard fans' lopen uitdragen. Als je deze film gaat kijken met de verwachting een ontzettend spannend goedlopende thriller te zien, dan kom je misschien wat bedrogen uit. Het is cult, en dat zie je of je ziet het niet

Ik heb dan ook nooit de verwachting gehad om een spannend goedlopende thriller te zien. Ik had meer psychedelische taferelen verwacht, maar gekte en vreemdheid. Een rare manier van monteren, rare personages, niet kartonnen poppen die te strak acteren, zonder echt passie. Ik zag een mak vormgegeven, saai vertelde film, waarin rituelen een minimum rol innemen. Het feit dat de agent een offer wordt, en daar eigenlijk langzaam heen gelokt wordt, is an sich een interessant gegeven. Net als de tegenstelling tussen beiden geloven (iets wat me zeer interesseert). Maar doe er dan ook wat interessants mee.

Als ik naar vreemde films wil kijken pak ik pakweg een Herzog film, die weet zonder echte gekte toch de vreemdste films te toveren.

In dat geval kan ik The Manson Family aanraden.

Vreemde verlangens, want als je je persoonlijke eisen weglaat gebeurd dat natuurlijk wel. De jaren 70 gingen vooral over dingen "doen". Dus Gekte en Vreemdheid.

Uiterst raar dat jij je er aan stoort, overigens

Ben ik benieuwd hoe je dit bedoeld ? En ik bedoelde dus voor alle duidelijkheid dat ik dit géén gekte vond huh.

Dat ik het vreemd vind dat jij het geen gekte vond. Niemand op dat eiland reageert namelijk "normaal".

En wat ik eigenlijk ermee wil zeggen is dat er verwachtingspatronen aanwezig waren die een koelboedige beoordeling in de weg zitten

Beetje meer respect voor andermans mening.

Ik respecteer de mening van Danuz zeer. Je mag toch wel vragen waarom iemand de "gekte" niet als gekte ervaart ? Misschien zie ik 't wel verkeerd.

Misschien zie ik de gekte in deze film wel als te gemaakt. En daardoor ook te mak, wat bij mij uiting vind in irritatie en vooral in verveling.

Het is voor mij een te stijf drama, waar de "gekte" soms ineens op komt kijken in een vreemd dansje, iets wat echt niet werkt.

Het is een afstandelijk en stijf drama, dat een interessant onderwerp niet goed benut. Het contrast tussen heidense rituelen en een Christelijk geloof wordt te makkelijk uitgebeeld in een stijve hark van een agent en een hippie communitie die stijfjes ronddansen.

Ik kan er niet veel meer over zeggen Zo genoeg verklaard. Het blijft natuurlijk een kwestie van aanvoelen, voor sommige voelt dit als gekte, voor mij voelt het als mislukte gekte.

(Krijg zowat zin in een herkijk!)

heb je em al doorgestuurd dan ?? het is echt zo'n film die elke kijkbeurt beter wordt. Hij begon bij mij op 3.5* en na 4 keer kijken staat hij op 5*

Het komt op mij heel realistisch over. subtiel voert de film je mee; telkens denk je; het kan niet nog gekker worden en ja hoor, de volgende scene wordt het nog gekker. En spannend vind ik het ook bijna overal, vooral de onthoofdingsscene zat ik op het puntje van me stoel

Dat is geen realisme! Je voorstellings vermogen aangaande het beeld gaat heel ver mee met het verhaal. Beeld-verhaal zijn op elkaar afgestemd. (ik verzin dit ter plekke )

De kracht van deze film zit hem nou juist in wat jou 'droog' noemt. Het gegeven van een gekke en aparte gemeenschap is al raar genoeg, als dat nou ook nog eens benadrukt wordt door een aparte montage, dan wordt het too much. Gekke dingen in een ogenschijnlijke normale omgeving.

De film werkt op een ander vlak heel goed. Je wordt ook een flink eind in de richting van de denkwereld van de eilandbewoners gesleept. In feite vevalt de lijn tussen de denkwereld van de politieagent en de lokale bevolking. Is het eigenlijk wel zo dat de normen en waarden van het vaste land de juiste zijn of zijn juist die van de eilandbewoners wel normaal? Waarom zou de agent het beter weten? Dat levert een aardig interessante film op wat mij betreft.

Ja, zo ervaar ik 't ook. Het er niet bij horen-gevoel omdat 1) de gemeenschap zich voor je afsluit en 2) je elementaire informatie om ze te begrijpen mist. Dat geeft een weird onheilspellend gevoel wat ik nergens beter uitgewerkt zag dan hier.

En misschien moet je wel eilandbewoner zijn om zoiets op celluloid vast te kunnen leggen.

Wat hierbij hand in hand gaat is de fijne jaren 70-sfeer.

Dat was ook populair bij in de early seventies: Kleine semi-agrarische gemeenschappen, communale idealen en de romantiek daarvan, . Misschien refereert de film daar ook naar... hmmmm

Zeker weten. Daar doelde ik ook eigenlijk op met mijn jaren 70 sfeer opmerking. Maar jij verwoordt het beter.

Het "Tillsammans"-gevoel