Caged (2011)

Verdachtmakingen, ruzieachtige opmerkingen en reacties daarop verwijderd.

Bijzonder om te zien hoe de film bij sommigen precies dat overbrengt wat ik voor ogen had. Dat zijn in de regel inderdaad vrouwen. Dat is ook niet zo gek.

Bijzonder om te zien hoe anderen er dan weer helemaal niets van moeten hebben.

Dat hebben mijn films wel vaker.

Ik wist niet zo goed wat ik er van moest verwachten van te voren. Inmiddels kan ik zeggen, nu ik de film gezien heb, dat ik aangenaam verrast ben. Ik kon helemaal mee met Stella, al vond ik het hier en daar ook heftig. Er waren momenten dat ik het prikkelend vond in goeie zin zeg maar. Dat de regisseur een man is kan ik me bijna niet voorstellen, hij heeft de belevingswereld van een vrouw nl. wel heel goed in de smiezen. Met recht een thriller met erotische lading waarbij de rauwheid het ook intens en juist niet plat maakt. Ik zeg aanrader!

Nog maar eens een bericht en reactie verwijderd.

Tegenvaller. De quasi diepzinnige dialogen konden mij eigenlijk nergens boeien, vooral omdat het plot als het puntje bij paaltje komt gewoon helemaal nergens over gaat. De hele filosofie achter het nymfomane gedrag van Stella werd letterlijk verteld aan de kijker, terwijl ik liever zie dat deze wordt uitgebeeld. Verder is de film vooral een aaneenschakeling van lange stukken waarin eigenlijk helemaal niets gebeurd (behalve die saaie dialogen dan). Ik snap eigenlijk niet waarom de film niet wat is ingekort: waarom niet gewoon 1:15 als er niet genoeg interessant materiaal was om 1:45 vol te krijgen...

Het acteerwerk was over het algemeen vrij zwak, ook dat van de hoofdpersoon. Het blijft allemaal erg emotieloos, het toppunt was wel de scène op het bed, en de manier waarop ze "he joh, wat doe je" zei. Was eigenlijk tekenend voor de hele film: enigszins steriel, emotieloos en op de automatische piloot geacteerd. Ook de soundtrack vond ik overigens niet sterk.

Wat me ook opvalt is dat wel meer dan de helft van de stemmers die deze film een 4,0 of hoger hebben gegeven op (vrijwel) geen enkele andere film hebben gestemd dan deze. Als de filmcrew-leden die hier (zoals de regisseur) wel een serieuze account hebben ook allemaal een hoog cijfer hebben gegeven is deze film daardoor wel fors overgewaardeerd geraakt. Niet dat ik het niet begrijp (ik zou mijn eigen film ook een handje helpen door hem een 5,0 te geven), alleen zonder die stemmen zou het cijfer natuurlijk wel een stuk lager uitkomen...

Gek dat in alle serieuze recensies het spel van Chantal de hemel wordt ingeprezen. En een vrouw die slachtoffer wordt van een date-rape kan natuurlijk verzet bieden, met het risico dat haar fysiek nog meer geweld wordt aangedaan, of ze kan de antenne op alle fronten intrekken om geen enkele emotie te geven (hem dat niet 'gunnen'). Dat je die scène zo hebt geïnterpreteerd is dus helemaal correct, maar als je daar het drama niet van inziet... dan houdt het op.

Het is natuurlijk wat gemakkelijk om negatieve berichten af te doen als niet serieus c.q. hebben het niet begrepen. Waarom die recensenten aangeven het acteerwerk juist goed te vinden is een vraag die ik niet voor hen kan beantwoorden. Het kan best zijn dat ze vooral de momenten waarop het acteerwerk wel goed is relatief zwaar hebben meegewogen. Verder blijft het schrijven van zo’n recensie natuurlijk een subjectieve aangelegenheid. Ik kan alleen voor mijzelf spreken.

Ik vond het acteerwerk van de hoofdpersoon soms ook wel goed, bijvoorbeeld de operatietafel, maar op andere momenten toch duidelijk minder. Met name op momenten waar het (voor de hoofdpersoon) echt spannend werd was er naar mijn smaak te weinig emotie. Het lijkt net of in een aantal scènes heel erg sterk is gelet op de juiste mimiek, en daar blijkt dan ook dat de hoofdpersoon het best kan, maar op andere plaatsen is de aandacht even wat ingezakt en zijn houding en gezichtsuitdrukkingen het toch nét niet. Verder vond ik bij de reciterende delen de intonatie niet goed. De gesprekken bij de psycholoog kwamen daardoor enigszins onnatuurlijk over. Nu kan het wel zijn dat de regisseur dat juist wilde, maar dat vind ik dan een foute keuze. Als de emoties van de hoofdpersoon op een goede manier worden overgebracht op de kijker, kan dat helpen de spanning op te bouwen en vast te houden. Voor filmmuziek geldt overigens hetzelfde. De regisseur laat hier simpelweg een aantal instrumenten die bij het maken van een geslaagde thriller tot zijn beschikking staan liggen. Overigens vind ik de opbouw, waarbij we telkens schakelen tussen reciterende delen, het overspelige leven, en de kelder, om dezelfde reden een slechte keuze. Dit verstoord de spanningsopbouw.

Dan rest de vermeende boodschap die de film wil uitdragen. Laat ik een poging wagen uit te leggen waarom ik die onzinnig vind, en daarmee ook helemaal niet zo interessant. Het is nu eenmaal zo dat een cultuur allerlei normen, waarden, en ideeën omtrent gedrag omvat. De hoofdpersoon overtreed al deze normen, en juist dát maakt haar gelukkig en “vrij”. Haar motieven zijn dus eigenlijk gewoon plat en egoïstisch: ik hoef mij niet aan te passen, laat alle andere mensen zich maar aanpassen als ze een probleem met mij hebben. Stella gaat niet investeren in haar huwelijk als ze dat saai vindt worden, maar verwijt haar man “dat zelfs het mooiste porselein z’n goed begint te verliezen als het niet goed verzorgd wordt”. We zien deze houding op tal van plaatsen opduiken in onze samenleving (hoewel doorgaans niet op deze schaal), en hiermee worden heel wat levens van betrokkenen verwoest en heel wat ellende aangericht. Hele gezinnen worden verwoest, helemaal als er ook kinderen in het spel zijn. Is het echt zo’n vreemde norm om altruïsme als moreel verheven boven egoïsme te beschouwen?

Dit is in essentie waar het om gaat ja. Hoeveel mensen zijn niet liever ongelukkig in hun huwelijk en kwijnen weg omdat ze niet de stap durven zetten waarbij ze zelf gelukkig worden? Ze geeft toch ook aan dat ze geen kant meer op kan? Als je partner je in essentiële behoeftes niet tegemoet kan of wil komen moet je je inderdaad afvragen voor wie je je leven lijdt. Als ze haar verlangens zou onderdrukken en haar geluk zou "faken" omdat "men" dit nou eenmaal van haar verwacht, pas dan zou ze respectloos naar haar partner zijn. Ook de zin "er moet geofferd worden als je niet alleen wil zijn" ligt hieraan ten grondslag.

Ze kiest er duidelijk voor om alleen te willen zijn omdat ze die leugen niet wil ophouden. Een bittere pil, maar één die uiteindelijk de enige juiste is lijkt me.

Verder is wat nakada zegt natuurlijk ook een essentieel punt. Mannen krijgen als ze met stoere seksverhalen aankomen zetten meestal een schouderklopje aan de bar. Een vrouw wordt als slet neergezet. Een nog steeds gangbare houding ten opzichte van de vrouwelijke seksualiteit, als die wat afwijkt van het 'dienende' karakter wat veel mannen graag zien.

Uitstekende Nederlandse film......

toppie!!!

4*

Toch wel één van de minst overtuigende films van Nederlandse makelaardij die ik de afgelopen tijd heb gezien. Het probleem met Nederlanders is dat ze in de moedertaal al heel snel geforceerd over lijken te komen. Daar had Turks Fruit last van, Zwartboek nog meer en deze film ook. Het script rammelt ook aan alle kanten. Dit zeg ik niet om de regisseur te dissen, want Swingers vond ik best okay (ondanks dat deze film ook van die houterige teksten heeft), maar dit was dikke prut. Ik denk eigenlijk dat het verhaal al zo vaak is gedaan de laatste jaren (Saw, Captifs, Captivity, Kiss the Girls), dat het niet meer bijzonder is of spannend, ook niet wanneer het een film betreft in de eigen taal. Met die gewaagdheid valt het dus ook wel weer mee. Ik snap in ieder geval wel waarom de juryleden van Het Gouden Kalf deze film er niet bij wilden hebben, dat heeft niks met vrindjespolitiek te maken. Maar kan de regisseur ook films maken waar niemand uit de kleren gaat, vraag ik mij af?. Als laatste: ik ben het roerend eens met Onderhond dat de regisseur voor zijn volgende project een nieuwe componist moet zoeken. Techno liefhebbers lachen zich een breuk wanneer ze dit gepruts horen en de rest was ook weinig enerverend. Zonde.

Controversieel voor een Nederlandse film.
Ik wist niet wat te verwachten en heb met gemengde gevoelens, doch geboeid naar de film gekeken. Af en toe met een wegdraaiend hoofd, omdat sommige, naar mijn mening lugubere, scenes erg tot de verbeelding spreken. Voor mij een redelijk geloofwaardige film, tot op zekere hoogte, maar wellicht moet ik dat geloofwaardige laten varen.
Want ik vraag ik me nog steeds af: wat is het motief van Christine, om een voor haar onbekende vrouw waarmee haar echtgenoot een eenmalig slippertje heeft gehad, gevangen te nemen en te vernederen en daar ook nog eens een medestander in te vinden? Waar heeft Christine zo snel de middelen, mogelijkheden en geheim onderkomen vandaan gehaald?

Spoilers?

Ten eerste als kijker vind ik dit helemaal niet erg, het zijn nou niet echt onaantrekkelijke vrouwen en ten 2de is het gewoon een gedeelte van zijn film stijl, hij moet dat niet gaan aanpassen omdat hij hier en daar kritiek krijgt van mensen en misschien sommige media.

Normaal gezien weten "dit soort films" (ik generaliseer even) nauwelijks mijn aandacht op te wekken, maar in een Brenninkmeijer (goed of slecht) heb ik altijd wel zin. Doch het was de poster welke direct mijn aandacht trok; prachtige kitscherigheid! De sfeer die het uitstraalt kom je ook bij vlagen in de film tegen waardoor Caged je dan ook moeiteloos weet te intrigeren. Samen met de erg sterke rol van Chantal Demming zijn dit de twee grootste troeven van de film.

Daartegenover staat een miscast vanjewelste. Zonder enig inspiratie of motivatie en met de uitstraling van een vaatdoek, gaat de Nederlandse Golden Raspberry voor slechtste acteur naar Victor Reinier die met zijn non-prestatie er alleen in slaagt om enorme wrevel op te wekken bij de kijker. Daarnaast halen deze interrupties je telkens uit een vaak spannende film; en om dan weer in diezelfde mood te komen is makkelijker gezegd dan gedaan. Schrappen is dan ook mijn opinie.

Andere kleine aandachtspuntjes zijn de score, welke juist industrialistischer had moeten zijn, de soms teveel aanwezige dialogen (zeg meer met minder) en de toch wel voorspelbaarheid (introductie van de 2e vrouw wiens rol vanaf de eerste seconde duidelijk is).

Desondanks erg goed bevallen en ik zie uit naar Brenninkmeijer's volgende project.

Pfff wat een vervelende film zeg. Het begin en de opbouw van scene in kelder, scene voor de kelder, scene in kelder.... enz is nog wel goed gedaan maar na een tijdje is dit niks meer dan een rare slecht uitgewerkte pornofilm met een erg flauw plot: vrouw is ernstig sexgefrustreerd en door al der excessieve seksgedrag en door met jan en alleman te boemboemen word ze der een keer slachtoffer van door in een kelder wakker te worden met een soort gemaskerde freak die zo nu en dan eens langs komt om aan der tieten te zitten, met der te rommelen en ohja... ook zo grappig: tegen etenstijd ff naar de snackbar gaat om zo de patatjes te halen. Want de slachtoffers moeten wel eten.

Uiteindelijk word de film ook steeds houteriger. Het begin beloofde al vrijwel iets goeds maar het blijft maar haken en vervelen met tergende soap-acteerwerk, seks hier, seks daar en ook nog met een onlogische ontknoping wat de plank ook volledig missloeg. Het idee, van dat die Stella een keer de verkeerde man neukte en dat ze daardoor gevangen werd vond ik wel erg raar en simpel in elkaar gezet. Zo kan je nog wel meer van de gekste dingen verzinnen.

En zoals gezegd: ook de acteurs waren gewoon erg irritand en soms leek het wel alsof ik naar een Rtl-soap zat te kijken, maar dan met een beetje horror. De hele film word gewoon beroerd uitgewerkt en wil vaak onlogisch uit de hoek komen. Stella werd naderhand ook gewoon ontiegelijk vervelend met dat ze de hele film door maar zeikt over hoe eigenaardig ze over seks denkt en jan en alleman over der heen laat komen. Ook zit er vaak maar weinig emotie in mevrouw. Zelfs in de kelder heb ik een paar keer gewoon flink moeten lachen om haar lompheid.

Nee, dit was hem toch niet.

1,0*

Vandaag het contract getekend met een Amerikaanse sales agent. Die ziet er heil in dus we wachten geduldig af

Top! Na die negatieve review van Sinterklaas of all names toch nog een leuk cadeautje. Misschien van het weekend maar kijken.

Veel kijkplezier.

Nee... Niet echt mijn soort film. Ik kom nu eenmaal een beetje uit een Wizard of Oz achtige wereld, waar de zoetigheid vanaf springt, en deze film is eigenlijk iets te rauw en hard. Welkom in de echte wereld, dacht ik dan ook regelmatig bij mezelf.. Ik zie sex als iets heiligs, dat tussen 2 mensen gebeurt. In het huwelijk. Slippertjes, SM, porno en andere zaken: Nou, nee.

Maar ook al heb ik dan nog zo'n bepaald beeld van sex, ik moet het hoe dan ook toegeven. Het is wel intrigerend om Stella te zien. Ook een mooi laatste beeld, als ze helemaal ten onder is gegaan aan haar verslaving, en daarvoor moet boeten.

Het is ook wel leuk om Joep Sertons te zien. Ik ben er zo aan gewend geraakt om hem in GTST te zien, dat ik hem helemaal als Anton Bouwhuis zie. Dacht dan ook onwillekeurig: Maar Anton, wat doe je nu? Ghehe.

2.5*. Kleine voldoende voor wat mooi geschoten beelden, waaronder dus die laatste paar beelden, Joep Sertons en Chantal Demming.

Echt een leuke Nederlandse film. Kan niet wachten tot Stefan met het volgende project klaar is. Was dat niet die Hollandse Giallo film over een vrouw die last heeft van sexsomnia? ; )

Bedoel je deze?

Zullen we er dan maar een drieluik van maken voor ik naar historisch kostuumdrama switch?

Sinds wanneer is het zo dat erotiek en historisch kostuumdrama elkaar bijten? Ik bedoel...http://youtu.be/lj0BnsF1FXs.

Nav een gesprek met een vriendin die Stephan kent via via, toch maar eens de stoute schoenen aan getrokken en het viel mij niks tegen. Hoewel die vriendin aangaf er geen donder van te begrijpen ( typerend voor haar) vond ik er niks moeilijks te volgen aan. Echter was het op sommige momenten, los van een heleboel goede punten die ik heb, vlees noch vis. Ik zal ongetwijfeld een van de enige zijn die de seks en het bloot een beetje vonden tegenvallen. Laat ik het zo zeggen: ik had er meer van verwacht. Het thriller element was ook niet heel erg spannend. Denk Saw, maar dan op zijn Nederlands. Beide elementen waren niet goed genoeg uitgewerkt en dat was jammer. Alle lof gaat trouwens naar de hoofdrolspeelster die absoluut een goed stel borsten bezat, maar af en toe een tikkeltje over acteerde.

De vraag die mij rest is: wat wilde Stephan nou met deze film? Choqueren, een spannend filmpje neerzetten die tot nadenken zou uitdagen, een stijve piemel van Joep laten zien aan de wereld, of toch wat anders?

Ik heb overigens Swingers ook gezien, heb ik me ook prima bij vermaakt. Het genre van Stephan spreekt mij aan, de keuze voor hoofdrolspelers idemdito. Het mag allemaal nog een tikkeltje realistischer door eens een actrice te gebruiken met een buikje en putjes in de billen ( de acteurs voldeden al volledig aan dit beeld, chapeau ). Niet omdat ik dat geil vind, maar omdat je er een soort sfeer mee creeert. Denk filmhuis meets film noir, meets underground, meets wasteland uit de jaren 90, meets huisvrouwen, buurvrouwen en Sonja uit de buurtsuper.

Dan, beste Stephan, heb je gegarandeerd de poppen aan het dansen.

Vriend, ik kijk uit naar je volgende filmpje (zit er alvast wat in de pijpleiding? ). Verras ons! En ga zo door!

ps zag wat herkenmomentjes langs komen van jeweetwelwaar

Een film die tot nadenken stemt?

Er zijn voldoende mensen die het niet kunnen bevatten dat er vrouwen zijn die als een man kunnen denken, zeker als het op erotiek aankomt. De vooroordelen die de maatschappij over deze vrouwen heeft leek mij een mooi punt om eens goed tegenaan te schoppen. Dat dat sommigen choqueert; of dat die daar erg onrustig van worden of er om andere redenen moeilijk mee hebben... so be it.

De stijve piemel van Joep zit er (zelfs na een telefoontje van GTST) om meerdere redenen in. Allereerst is het nogal flauw om na al die borsten, billen en zelfs 'pink' van de actrices bij de man ineens preuts te zijn. Tevens bevat dat shot iets veel belangrijkers... de blik van Stella. Het is zo'n beetje de enige plek in de film waarin haar lust goed tot uitdrukking komt.

Het "jeweetwelwaar" wordt door velen herkend. Niet alleen de locatie... Het betreft hier een grotere groep dan je zou denken

Heb vandaag deze film gekocht en gekeken.

Vind het een goede film en de dialogen waren redelijk.
De verhaallijn ook waar christine ook hard wraak neemt door Stella te castreren.
vreemd genoeg heb ik dit nog nergens in een bericht gelezen, terwijl dit weinig in films voorkomt.
Dat een vrouw wordt gecastreerd. De manier hoe dat in deze film naar voren komt vond ik erg goed. Is jullie dit ontgaan of hechten jullie hier weinig waarde aan