Loong Boonmee Raleuk Chat (2010)

Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives (2010) heeft zojuist de Palme d'Or gewonnen op het filmfestival van Cannes. Ik ben zeer benieuwd.

Goed nieuws . Alleen al omdat de kans nu veel groter is dat de film hier in de bios komt.

Prachtig plot, en de prijs maakt me alleen maar benieuwder.

Eens, laat maar komen.

Winnaar van de Gouden Palm 2010 op het Filmfestival van Cannes.

Ook hier een idem dito.

Het is te hopen dat de filmhuizen 'm dit jaar nog gaan draaien.

Contactfilm gaat hem uitbrengen. Onbekend nog wanneer.

Kan niet snel genoeg zijn natuurlijk, al ben ik bang...

Uncle Boonmee wordt in het najaar uitgebracht in de Nederlandse bioscopen.

Gouden Palmfilm in Nederlandse bioscopen - Kunst - de Volkskrant

Dat is aan de snelle kant voor een palmwinnaar.

Daar sta ik ook even van te kijken.

Wordt dit nog steeds uitgebracht in Nederland?

Ja, op 21 oktober.

Top! Bedankt.

Een lastige film om te beoordelen. Het zou er zo een kunnen zijn waar je jaren later nog eens/vaak aan terug denkt, maar ook een die nu indruk maakt met mooie beelden maar toch te weinig inhoud bied om echt te beklijven.
Die beelden zorgen er nu iig voor dat hij een half sterretje extra krijgt. In een film vol bovennatuurlijke gebeurtenissen springt een totaal sprookjesachtige scene bij een waterval er echt helemaal uit. De waterval zelf, de belichting e.d. maken het de perfecte sprookjes setting waar geen Efteling tegenop kan. Ook schuwt de regisseur het donker niet en spelen een aantal scenes zich af bij zeer weinig licht wat ze (in het woud, en de grot) wederom veel sfeer geeft (de ambient muziek helpt ook, op Lynchiaanse wijze) en ook de aap-geestenkomen hierdoor zéér goed uit de verf.
Ook positief is dat de regisseur aparte eigen stijlkenmerken gebruikt die aan de ene kant (waarschijnlijk) heel persoonlijk en (zeker) moeilijk te interpreteren zijn, maar aan de andere kant wel aangeven dat deze film niet gemaakt is om alleen een paar sprookjesachtige scenes neer te zetten. En over het algeheel is de film ook helemaal niet zo sprookjesachtig. Het bovennatuurlijke wordt neergezet als iets van alledag. En als het sprookje voorbij is gaat men ook in de wereld van de geesten 'gezellig' naar de karaoke bar. ergens daar ligt wel de essentie van de film, maar op dit moment heb ik die nog niet helemaal te pakken.
Het is lang geleden dat ik mijn eerste Weerasethakul zag en daar kon ik toen helemaal niets mee, waardoor het tot nu ook mijn laatste was, dus deze Cannes winnaar viel me wat dat betreft mee en smaakt zelfs naar méér. Tijd voor een goede herwaardering van een cineast waarvan je iig kan zeggen dat hij eigenzinnig is, en dat is altijd interessant!

de hemel is overgewaardeerd. is wel een quote die langer bij me zal blijven hangen de combinatie van warmte en treurnis, allebij naturel gebracht als dingen van alledag, het gewone leven, geven de film voor mij een erg prettig gevoel.

Niet de beste film van Weerasethakul geloof ik, maar het scheelt echt niet veel. En naarmate ik 'm meer laat bezinken eigenlijk steeds minder.

Een opvallende stijlbreuk vergeleken met zijn vorige drie films (buitenbeentje Iron Pussy uitgezonderd) is dat het ditmaal niet twee bijna losstaande verhalen zijn, verbonden door indirecte lijnen die meer uit het onderbewuste lijken te kopen. In Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives zitten ook twee verhalen, maar het tweede is zeer kort en zit in het midden en daarna keert de film weer terug naar zijn hoofdverhaal.

In toenemende mate (chronologisch gezien) worden de films van Weerasethakul wat complexer en gelaagder. Waar Blissfully Yours nog een soort viering van het nu was, los van verleden, toekomst en van de rest van de wereld. Deze film gaat over leven en dood, heeft aardig wat Boeddhistische verwijzingen en de Thaise politieke situatie en er ziten sommige stukken in die ik echt niet plaatsen kan bijvoorbeeld het einde waarin de de hoofdpersonen gebiologeerd naar TV beelden kijken terwijl twee van ook gaan eten of het fraaie stuk met de foto's an het einde van het even van Boomnee.

Ik had even wat tijd nodig om in de film te komen. Maar toen op een ontzettend aardse manier de geesten in de film kwamen en dat haast een droogkomisch effect had, had de film me te pakken. De verschijning van geesten is in deze film zo alledaags, zo onderdeel van het bestaan dat het gedurende de film een gewoon gegeven is. Mijn favoriete scene is de onderwaterscene uit het verhaal over de prinses. Ook val ik voor de relativering uit de film. Hoe makkelijk de monnik op het einde zijn monnikskledij aflegt of de carnavaleske kitsch in Boeddhistische tempels.

Rijke, boeiende film weer.

4.0*

ik twijfelde eerst ook aan mijn 4 sterren score, maar de film bezinkt inderdaad behoorlijk goed, minstens 4 sterren waard!
het alledaagse van het bovennatuurlijke doet me ook steeds meer aan Miyazaki denken, met het warme gevoel erbij (vooral de prachtige scene dat Boonmee rustig op bed zit in innige omhelsing met zijn geest-vrouw) en ik kan niet nog een andere film noemen die me op die manier aan Miyazaki doet denken!

Is dit een beangstigende film die je vaak aan het schrikken maakt? (Ben nog aan het twijfelen wat ik vanavond wil gaan zien in de bioscoop, deze of 'The Ghost Writer'...)

er zitten bovennatuurlijke zaken in, maar die worden niet op een beangstigende manier gebracht naar mijn mening. In sommige scenes, zoals de opening, zou het daar nog misschien op kunnen lijken, maar de film haalt alle mogelijke intenties die kant op redelijk onderuit door het bovennatuurlijke 'natuurlijk' te maken.

Ik zag ze allebei en zou zonder meer voor deze gaan.

Draait in al in de bios dan?

In Belgie draait deze film al en in Nederland zijn er voorstellingen geweest in het kader van een soort rondreizend minifestival.

In Nederland zullen we wel moeten wachten tot het IFFR vermoed ik.

Nee, gaat in oktober uit meen ik.

Oh goed om te horen.

edit: staat alleen nog niet op het NVF-lijstje, zie deze link.

Het is van contactfilm en die zijn uit principe geen lid van de NVF.

oke ik kende de distributeur niet, 21Oktober zegt hun site.

Had jouw recensie daar ook al gelezen en heb dus voor deze Gouden Palm-winnaar gekozen. Vond het een ongelofelijk nietszeggende film, niet eens bijzonder esthetisch en vooral ontzettend saai. Het moddert allemaal maar wat aan, de climax is zwak en de verschillende verhalen zijn allemaal even hol.

(Bovenstaande zegt meer over mij dan over de film zelf, maar een Gouden Palm vind ik toch absoluut niet kunnen. Daarvoor is de film te hermetisch, dat is iets dat zelfs de voorstanders zullen moeten toegeven.)