Poltergeist III (1988)

Duidelijk de minste.

Past ook niet erg in het rijtje van Poltergeist films. De eerste twee delen hadden beiden een erg luchtige, zelfs fleurige kant. Die mist compleet in dit deel. Nestelt zich meer in het rijtje met Chucky en de Candy Man.

Vond het horror gedeelte ook niet echt erg geslaagd. Onze Poltergeist ziet er een beetje dommig uit, spannend is het nergens. Wel leuk is het hele spiegelconcept en enkele scenes zien er best mooi uit. Vooral de strobohuiskamer was best stoer.

Special effects zijn verder erg matig (vooral de skeletten), acteerwerk nu ook niet meteen geweldig. Al bij al een wat jammere afsluiter van een fijn reeksje, had meer mee gedaan moeten worden.

1.5*

Gelukkig beter dan het 2e deel want dat vond ik maar niets. Bij deze film speelt alleen nog Heather O'Rourke mee uit de eerste 2 delen en dat werkt verfrissend want je hebt in principe een nieuwe cast.

Het verhaal vond ik best aardig en boeiend. De film wordt soms zelfs spannend.

Intussen de poltergeist saga afgewerkt. En het moet eerlijk gezegd zijn: het werd steeds minder. De setting is hier misschien wel iets beter (met de 1000-en vensters en spiegels), maar qua verhaal blijft deze ver onder de 1ste (en een beetje boven de 2de).

Helaas voor de slachtoffers van deze films, maar ik geef toch maar een 2*

Filmvloek.

De afsluiter van de beroemde griezeltrilogie begint alleraardigst, om tegen het einde nogal te ontsporen in chaos en een teleurstellende finale. Het script blijkt te zijn afgeraffeld en dat is jammer, want zo slecht als vaak beweerd wordt is Poltergeist 3 niet. De film wordt over een iets andere boeg gegooid wanneer O’Rourke bij haar oom en tante verblijft in een wolkenkrabber.

Het kindsterretje zet een creepy rol neer ondanks haar ziekte en de zichtbare kenmerken van de daarbij behorende behandeling. Een half jaar na de opnamen stierf ze aan de gevolgen van een hartstilstand op 12jarige leeftijd. Veel en veel te jong werd ze begraven naast haar filmzus uit het eerste deel, de door moord om het leven gekomen, Dominique Dunne. Het droeg allemaal bij aan de hype rondom een zogenaamde vloek die deze filmreeks zou hebben getroffen.

Redelijk.

Zeker niet zo goed als het eerste deel, maar wel een stukje beter dan het tweede deel.

Wat wel leuk is, is dat het verhaal zich deze keer eens niet afspeelt in een huis, maar op meerdere locaties, wat voor wat meer afwisseling en tempo zorgt. Het begint allemaal niet onaardig en is bij vlagen nog redelijk sfeervol. Heather O'Rourke zet een goede hoofdrol neer. De andere rollen zijn duidelijk minder, waarbij vooral Nancy Allen het er heel slecht vanaf brengt. Qua personages is Tangina duidelijk het leukst en zij zorgt op momenten voor de broodnodige humor.

Helaas wordt het nooit spannend en wordt het richting het einde nogal rommelig en chaotisch. De effecten zijn wisselend. Soms ziet het er allemaal erg knullig uit en soms erg goed, zoals de spiegelscènes. Goed is het allemaal zeker niet te noemen, maar het vermaakt nog wel enigszins en heeft dus een paar elementen, die ervoor zorgen dat dit toch nog een redelijke afsluiter van de trilogie is.

2,5*

Ik zie persoonlijk niet in waarom zoveel mensen deze film beter noemen dan de tweede film, die had ten minste nog overtuigende enge scenes, waar deze film geen moment echt spannend lijkt te worden. Kane is een stuk minder eng, Carol Anne is nu wel echt een vervelend personage geworden en de rest van de cast mist overtuigingskracht. Het flatgebouw zou in potentie nog eng kunnen zijn, maar doordat het gros van de scenes zich afspeelt in een met ijs bedekte omgeving, is het allemaal wel heel erg licht en daardoor weinig griezelig. Er zitten een aantal aardige special effects in, maar niets overtreft de wormscene uit de tweede film. Daar komt ook nog eens bij dat Zelda Rubinstein echt een vervelend personage blijft spelen in deze films en zeer matig acteert. Jammer, deze reeks had toch een betere afsluiter verdient. Het is allemaal wel uit te zitten, maar valt gewoon tegen in vergelijking met de rest.

Vind dit deel beduidend minder dan de voorgangers. Het is allemaal niet meer zo eng, Kane is meer irritant aanwezig dan dat hij echt angst aanjaagt en Carol Anne is uitgegroeid tot een soort gimmick. Als teveel dingen je als kijker gaan irriteren dan word het een lange zit. Desalniettemin blijft het toch een klassieker en is het hele gegeven met de spiegels wel tof gedaan.

2,5*

5/10 (IMDB)

My God! He found her!

Normaal gezien was het het plan om vorige week de 3 Poltergeist films achter elkaar te zien, maar we zijn uiteindelijk niet verder geraakt dan de eerste twee. Omdat de reeks toch wat op elkaar lijkt te volgen, wou ik wel zo snel mogelijk het slotstuk van de trilogie zien en daar was gisteravond eindelijk het moment voor. Al moet ik bekennen dat ik eerlijk gezegd dacht dat Poltergeist III het vervolg ging zijn dat er teveel aan was. Nagenoeg een compleet nieuwe cast en setting.. Het gehele gezin dat terug kwam voor de sequel was juist een pluspunt aan het tweede deel.

En het duurde even eer ik vrede kon nemen met het feit dat Carol Anne zonder boe of bah bij haar oom en tante was gedropt. Er is dan ook wel wat op het script aan te merken (zeker omdat het Freeling gezin in de eerste twee films erg hard aan elkaar hing) op dit gebied, maar het betert eenmaal de film goed en wel vertrokken is. Al blijft het plot rond Kane er nogal met de haren bijgesleurd, want dat was naar mijn gevoel wel afgerond op het einde van deel 2. Langs de andere kant is het ook wel moeilijk om met een andere insteek te komen dus is het wel ergens begrijpelijk te noemen dat ze op dat personage terugvallen. Soit, de grootste verandering in dit deel is de setting. Deze keer wordt Carol Anne niet in haar gezinswoning geteisterd, maar in een enorm flatgebouw. Het opent in ieder geval een aantal mogelijkheden en Gary Sherman profiteert er duidelijk van. De gimmick met de spiegels verveelt nooit (het blijft ook mooi overeind staan na al die jaren), maar ook scènes zoals die met de plas in de garage vormen het hoogtepunt in dit derde deel.

Al blijf ik het jammer vinden dat enkel Zelda Rubinstein en Heather O' Rourke terugkeren naar de filmreeks. Rubinstein heeft daarbovenop nog eens een vrij beperkte bijrol (al was haar dood wel weer onverwacht, zeker omdat er in de voorgaande films nooit iemand stierf) waardoor de aandacht vooral naar O' Rourke werd getrokken. Ten tijde van de opnames was ze al ziek (vanwege de cortisone die ze moest pakken werd haar gezicht, specifiek haar wangen, nogal bollig) en niet lang daarna stierf ze. Ze is in ieder geval verantwoordelijk voor één van de meest iconische kleine meisjes in een horrorreeks en het blijft eeuwig zonde dat ze nooit de mogelijkheid heeft gehad haar acteercarrière verder uit te bouwen. Kinderen in films zijn meestal vreselijk, maar O' Rourke is daar één van de uitzonderingen op. Voor de rest een geheel nieuwe cast dus, maar ik vond het wel tof om Lara Flynn Boyle nog eens terug te zien. DIt was haar debuut en ze doet het vrij behoorlijk. Hoewel de rest van de cast nergens weet te tippen aan het originele gezien, blijven ze al bij al nog een redelijk niveau houden.

Ik moet toegeven dat ik hier eerlijk gezegd niet helemaal op zat te wachten aangezien de film met zoveel elementen van de eerste twee films brak, maar Poltergeist III is een degelijke afsluiter van een meer dan degelijke reeks. Net iets minder dan deel 2, al is het verschil zo klein dat het niet in sterren uit te drukken valt.

3.5*

Een passend slot bij een vrij matige tot slechte trilogie. Deel 1 was redelijk, de 2 vervolgen ronduit slecht. Deze afsluiter is ook de minste van de 3. Niet pakkend, niet meeslepend en al helemaal niet eng. De paar goedkope schrik of gore momenten die in de film zitten zijn vooral goedkoop en flauw. Het voelt allemaal zo ''light'' aan. In de jaren 70 en 80 zijn er gigantisch spannende of enorm enge films uitgekomen, maar deze trilogie lijkt niet goed te weten waar ze heen willen. Soms lijkt het even horror ''voor de hele familie'', maar daarvoor krijg je af en toe weer teveel ranzigheid te zien. Ik kan er helemaal niks mee.

1,5*

Ergens is het jammer dat deze laatste Poltergeist film niet afsloot met de gehele familie Freeling. Anderzijds, men werd wel gedwongen om met de derde film iets anders te doen en waar Poltergeist II nog aardig wat overeenkomsten kent met de eerste film, daar werd voor Poltergeist III een hele andere aanpak gekozen. Craig T. Nelson en JoBeth Williams zijn vervangen door Tom Skerritt en Nancy Allen, maar nog opvallender; de typische Amerikaanse suburb werd vervangen voor de grote stad; het huis met de grote tuin werd een gigantische wolkenkrabber. Het geeft Poltergeist III iets unieks en eigens en geen simpele herhalingsoefening. Regisseur Sherman (Dead & Buried) gaat helemaal los met spiegels, ijs en mist. Met name de uiterst creatieve trucjes die men uithaalt rondom de spiegels zijn hier en daar ijzersterk. Ook houdt Sherman het tamelijk kalm, voor elke jumpscare is er ook een lang shot waarin je gefocust bent op de spiegels op de achtergrond en de scare juist fijn subtiel is.

Op het gebied van personages wint Poltergeist het niet van de vorige films. Skerritt, Allen en een debuterende Flynn Boyle zijn allemaal prima en sympathiek, maar een paar bijrolacteurs als de snobberige psychiater en dat betweterige rotmeisje zijn wel enorme stereotypes. Naast Heather O'Rourke in haar laatste rol keert ook Zelda Rubinstein weer terug. Ze hoort een beetje bij het interieur van de serie, maar een acteerwonder is het niet ('I have the knowledge. I have the power'). Maar het grootste gemis is Julian Beck. De acteur uit Poltergeist II overleed gedurende de opnames van Poltergeist II, maar zijn personage werd wel teruggebracht. Ditmaal een oude acteur (Nathan Davis) in vrij inwisselbare make-up. Zijn stem werd gedubbed door de man die ook voor Poltergeist II hier en daar de stem van Kane deed. Maar het is allemaal niet hetzelfde. Kane is een vrij inwisselbare schurk hier en wordt eigenlijk compleet weggespeeld door de grote ster van de film; de locatie. Had graag gezien hoe de film eruit had gezien als Beck nog leefde om de rol te kunnen spelen en weer op Carol Anne zou jagen. Hoe ik trouwens weet dat het hoofdpersonage Carol Anne heet? Enkel omdat elk personage in de film zo'n 80 keer haar naam noemt.

3,5 sterren.

Net als de tweede is ook deze een derde keer een flauw herkauwen van alle ideeën en concepten uit de vorige Poltergeist films: de medium met haar irritante kinderstemmetje, Carol Ann die uit een andere dimensie moet gered worden. Eng is het al lang niet meer en zelfs de spiegels die de TV vervangen kunnen dit niet redden. Ik had deze film nog niet gezien maar mijn vrees is waarheid geworden: stelt niet veel voor.

Vond hem beter dan deel 2. Iets normaler en minder hysterisch en nep geacteerd. Ook de gebeurtenissen waren "enger" dan het 2e deel.

Toch blijft het in mijn ogen slappe meuk en zeer lachwekkend. Ik merk een duidelijk verschil met de horrors van vroeger en de horrors van nu.

Als je deze film vergelijkt met de slechtste horror van deze tijd, wint die laatste het alsnog voor mij, want het acteren, de effecten en geluiden zijn gewoon beter vind ik.

Enfin, het blijft nostalgie.

Het leek me al stug dat Gary Sherman Pagina niet gevonden 3.5*, Dead & Buried (1981) 4.0*) een vervolgdeel zou afleveren dat aanzienlijk minder zou zijn dan de tweede Poltergeist. Waar die film zich nog veilig binnen een vertrouwde omgeving begaf en eigenlijk éxact deed wat je verwacht, verplaatst de situatie zich hier naar een andere setting met nieuwe familieleden. Dat is zeker wat waard. Aantal memorabele momenten, waaronder Tangina's dood, met bovendien overwegend leuke effecten; de spiegels worden wel écht tof benut.

Matige film waarin het meisje dat geesten ziet intrekt bij haar oom en tante. Dit derde deel is qua verhaal een herhaling van zetten dat niks nieuws biedt en nergens spannend wordt. De toren vormt een prima decor en hier wordt ook redelijk goed gebruik van gemaakt. Ook de effecten met de (nep)-spiegels zijn mooi gemaakt.