City Heat (1984)

Deze benedengemiddelde actiecomedy met Eastwood en Reynolds is zeer matig. De combi lijkt leuk op papier maar daar blijft het dan ook bij.

Jammer, want dit was wel een hele erge tegenvaller. Eastwood en Reynolds zie ik normaal wel graag spelen, vandaar dat ik deze dan ook maar heb meegepikt. Met name Eastwood levert nog een goede prestatie af, maar tevergeefs.. De humor is helemaal niet aanwezig en ook is het speelduur veel te lang. Na een kleine 60 minuten begon ik me sterk te vervelen en heb ik hem maar afgezet. Clint en Burt zijn nog goed in vorm en de beginscene in de bar is nog wel redelijk, maar verder vond ik dit een slechte maar vooral saaie film.

1,5*

Matige film waarbij je gewoon voelt dat de productie rommelig verliep (wat dan ook het geval was). Pluspunten voor de sets, de kostuums en de cinematografie, die samen een lekker vet aangezette film-noir-sfeer neerzetten, maar minpunten voor bijna alle andere elementen, met name het script. Het verhaal wil maar niet interessant worden, ongeacht hoeveel gevechten er zijn en hoeveel mensen er bedreigd of vermoord worden. De grappen zijn soms lollig, maar vaker cliché en zelden echt gedenkwaardig, al vond ik de scène waarin Eastwood en Reynolds bluffen over de mogelijk explosieve inhoud van een koffer nog wel geestig. Eastwood is nog wel leuk in een nog meer overdreven versie van Dirty Harry, maar Reynolds spreekt mij niet zo aan en is vooral flauw. De bijrollen zijn ook wisselend, met een betrouwbaar grappige Madeline Kahn, een fijne Jane Alexander (die ik in een vergelijkbare rol in een serieuze noir had willen zien), maar ook met een zwakke Irene Cara die als enige lijkt te denken dat ze in een serieuze film zit en een gewoonweg irritante Rip Torn. Ondanks alle zwaktes is het nog wel onderhoudend, maar de belofte van de eerste paar minuten, waarin het nog een goede parodie en eerbetoon aan de film-noir lijkt te worden, wordt niet waargemaakt.
2,5*

Dit is overigens pas de vierde film die ik zie met Burt Reynolds, waarvan ik er twee zag in mijn periode voor ik op MovieMeter zat. Ik ken hem dan ook vooral van Boogie Nights, wat geloof ik een a-typische rol van hem is. Toch gek dat een megaster als hij bijna geen klassiekers achterlaat, al moet ik achter Deliverance aan.

Dit was de eerste film die ik huurde toen ik destijds (1985/86) mijn eerste videorecorder kocht. Omdat de beste films toen verhuurd waren, huurde (tegenwoordig hoef je daar de deur niet meer voor uit en pindakaas je het gewoon) ik deze maar vanwege het meespelen van Clint Eastwood welke vroeger toch wel een van mijn favoriete acteurs was. Echt geweldig was deze film niet ondanks dat er best veel gebeurde, daarvoor ontbrak simpelweg een goed verhaal. De film was verder wel vermakelijk en dat was natuurlijk te danken aan Clint Eastwood maar vooral aan Burt Reynolds die ook voor de meeste komische (waren er wel niet veel) momenten zorgde.

Gister een stukje op TCM gezien.

Wel een geinige film. Het is wel grappig maar ik vond de humor er niet te dik op liggen.

Clint Eastwood doet het nog steeds erg goed en is hier erg bad-ass.

Een voldoende.

Viel me nog best mee. Het plot is niet zo interessant en de shootouts zijn slecht gefilmd (hoewel er geen gebrek is aan actie) maar ik heb wel genoten van de sfeer uit die tijd en van de plagerijtjes tussen het duo Eastwood - Reynolds. Voor de fans van Eastwood: dit is één van zijn slechtere films; voor de fans van Reynolds: dit is één van zijn betere films.

Matige film waarin een prive-detective en een agent ooit samen partners waren. Een luchtige aktie-film die zich afspeelt in de gangsterwereld van de jaren '30. Een nogal mager en voorspelbaar verhaaltje dat niet weet te boeien. De samenwerking van Clint Eastwood en Burt Reynolds wordt helaas te weinig mee gedaan en zorgt dan ook niet voor het verwachte vuurwerk.

Mooie beelden van ouwe auto's, de stad in de jaren dertig, en de heren met hoeden op.

Verder volslagen mislukt. De grappen werkten op papier misschien maar komen er niet uit, het verhaal wordt nergens spannend, en de rollen van Eastwood en Reynolds zijn te plat om sympathiek te worden. En misschien ligt dat gewoon wel allemaal aan de regie - ik kan al niet zeggen dat Richard Benjamin een bekende naam voor me was, en als ik zijn waslijst aan films zo bekijk scoort er geen enkele hoog, en het gemiddelde is strak 2.5. Dat zegt misschien dan wel genoeg.