Abril Despedaçado (2001)

De film is inhoudelijk en visueel onvoorstelbaar mooi!!!! Gelijk al aan het begin zit de mooiste scene waarin een menselijke variant op de ''konijnenjacht'' is te zien. Bij die jacht komen in een razendsnel tempo komen beelden van schimmen en struiken voorbij, waardoor de doodsangst van het ''konijn'' duidelijk voelbaar is. Hierna ontwikkeld de film zich tot een op het eerste gezicht standaard verhaal over familievetes, maar als snel blijkt dat de film ontzettend goed in elkaar zit. vooral met in je achterhoofd dat die familievete al eeuwenlang een traditie is en van de hoofdfamilie in de film weinig meer over is.

het wraakspelletje levert een enorm boeiende en soms spannende film op, maar daar tussen in is vooral de ruimte voor de twee families en een dagelijkse leven, tot weer de dag aan breekt (dat traditiegetrouw het shirt van de laatst gedode persoon geel wordt en wraak aan de 1 nabestaande is). Ook de muziek wordt op precies de goeie momenten ingezet en draagt bij aan de gehele sfeer.

5 sterren

Bijzondere film.

Behind the Sun vertelt een universeel verhaal over tradities, familiebanden, (wan)hoop, angst en liefde. Betoverend mooi.

Het verhaal wordt erg krachtig verteld, ik heb geen overbodige scenes gezien.

Met geniale camerastandpunten en prachtige plaatjes.

In tegenstelling tot de vele positieve reacties hier over de prachtige cinematografie vond ik hem op dit gebied toch wat tegenvallen. Vooral het 1ste half uur leek het wel alsof de film western als subgenre had. De gekozen camerastandpunten vond ik vrij normaal. Iedere leek kan op zo `n manier de natuur in beeld brengen met een digitale videocamera. Op 1 scène na dan en dat was de door Neo ook al beschreven menselijke variant van een konijnenjacht. Verder was het camerawerk te braaf. Daarmee doel ik op het volgende: de beelden bevatten soms een mooi contrast tussen scherpe beelden van de hoofdpersonages op de voorgrond en het landschap wordt geschetst als vage achtergrond. Helaas werd er maar sporadisch van dit stijlmiddel gebruik gemaakt.

De film heeft zo zijn momenten. De scène waarin Tonio, het circusmeisje als zijnde een soort lasso, heen en weer slingert was prachtig. Er zijn echter ook zat momenten dat het simpele verhaaltje mij niet kon boeien. De film is net zoals The Motorcycle Diaries bij tijd en wijlen ontzettend traag. Geen probleem, zolang hij dan maar visueel weet te boeien, en daar liet de film soms toch wat steken vallen. Ik ben benieuwd of ik over 1 jaar nog weet wat er in deze film allemaal gebeurde. Voor als nog maakt het geen diepe indruk allemaal. De wraak context is mooi gevonden als je meeleeft met de personages, maar dat deed ik niet omdat ze weinig diepgang bevatten. Een beetje teleurgesteld dus, want ik had er veel meer van verwacht. 3*

Hoewel inhoudelijk geen meesterlijk, vind ik de vergelijking hierboven van Reinbo zeer ongepast. De film is traag, bevat maar mondjesmaat ontwikkeling, maar weet toch constant interessant te zijn. Dat komt vooral door de hier al geprezen de mooie plaatjes. De setting is enorm mooi. De zanderige omgeving van het huis, het prachtige dorp in de buurt; het ziet er zeker prachtig uit.

Een welverdiende 3,5*

De film ziet er werkelijk prachtig uit, de schommelscenes, de briljante jachtscene en de vrij-scene zijn bloedmooi.

Maar dan, het oh zo karige verhaaltje zonder al te veel verrassingen zijn toch wel debet aan het filmkijk-plezier. Met een enigszins onvoldaan gevoel rolden de end credits van het scherm.

Te hoge verwachtingen....alhoewel mijn 3,5* waardering nu ook niet een teken is van een verpeste avond natuurlijk.

Aardig. Vrij standaard verhaaltje, dat enigzins gecompenseerd wordt door de mooifilmerij (in positieve zin) van Salles.

3*

Inderdaad een zeer mooie film. Ik vond het wel degelijk een boeiend verhaal, maar tegelijk ook mager. De achterkant van de dvd vertelt eigenlijk net zoveel als de hele film, niet lezen dus van tevoren...

Interessant aan de film is, dat hij gebaseerd is op een boek van Ismail Kadare, een Albanees die veel schrijft over het Albanese verleden, maar ook over de eerwraak die overigens tot ver in de twintigste eeuw, en sommigen beweren nu nog, met name in het noordelijke bergland van Albanië heeft bestaan. Zijn boek, Broken April, gaat dan ook over de eerwraak in Albanië. Walter Salles heeft dit, wellicht om zijn kleurengebruik goed uit de verf te doen komen, verplaatst naar het Brazilië van begin twintigste eeuw.

Ik twijfel een beetje tussen 3 en 3,5*, voorlopig het voordeel van de twijfel.

Niemand ontkomt aan de vicieuze cirkel in ‘Abril Despedaçado’, ook de kijker niet. Personages leven in permanente angst voor wat zal komen en de kijker kijkt hulpeloos toe. De leuze luidt tenslotte ‘oog om oog, tand om tand’, maar daarbij mag men niet meer bloed nemen dan van hen afgenomen is, anders wordt men er in het nu en het hiernamaals voor betaald. Met de allures van een klassieke tragedie gaat ‘Abril Despedaçado’ op zoek naar momenten van bezinning, en dat zorgt voor een zekere poëtische mystiek en macabere dreiging. Het gevolg is een intense en oprechte weergave over zelfontwikkeling, rivaliteit én onschuld, die in zijn climax door merg en been gaat.

Ruime 3.5*

Heel erg mooie film, op elk gebied. Niet geweldig verrassend of nieuw allemaal, maar op zo'n eerlijke, ontroerende manier gebracht dat ik er heel stil van werd.

Een dramatisch verhaal over armoede, eerwraak, onmacht en broederliefde op het Braziliaanse platteland. Regisseur Salles maakt gebruik van fraaie en indringende beelden, waardoor je als het ware in het verhaal gezogen wordt, wat bij tijd en wijle een machteloos oplevert. De uitstekende cast levert voortreffelijk acteerwerk af. De ellende kun je af en toe van de gezichten afscheppen.

Heel erg mooi, heel erg dramatisch vooral.

Redelijke film waarin een oude familievete om de zoveel tijd een slachtoffer op eist. Een nogal traag verhaal dat ook niet overal weet te boeien en waarbij de afloop ook redelijk voorspelbaar was. Visueel gezien dik in orde met ook prachtig camerawerk. Een kleine 3.0 sterren.

Aardige film, vooral op visueel vlak weet het te boeien met hele fraaie scènes, een mooie desolate omgeving en met bijzondere camerastandpunten. Qua verhaal kabbelt het rustig voort, soms had het wel iets westernachtigs, minste aan het verhaal vond ik wel de geloofwaardigheid. Ik vond het lastig om mezelf in deze twee families en hun vete te verplaatsen. De ruzie is geloofwaardig, de manier waarop de vete wordt uitgevochten (netjes om de beurt een lid van de andere familie doden) vond ik daar te onwerkelijk voor. Met name om die reden kom ik niet verder dan 3*.