Brazil (1985)

Ik heb hem al een aantal keren gezien. De stijl van Gilliam spreekt je aan of niet, denk ik. Ik ervaar dan ook gelijkaardige problemen wanneer ik naar zijn andere films kijk. Er zit steeds een soort zany fantasy in waar ik niet goed kan inkomen. Een goede vriend van mij vindt het dan weer absoluut te gek. Met Tideland had ik nog het minst problemen.

met aan het eind van t gevecht een leuke knipoog naar Star Wars.

Mijn favoriete film ooit. Prachtige settings/decors, heerlijk surrealistisch sfeertje, droge humor, enz.

Kan hem blijven bekijken. Verveelt nooit.

Een waar meesterwerk met cultstatus.

KIJKEN!!!!!

Terry Gilliam vertaalt zijn hersenspinsels weer naar een chaotische film.
Het is duidelijk dat hij deze keer wat maatschappijkritiek kwijt wil. Het gaat, onder andere, over de waanzin van de bureaucratie. Wat op papier staat, is gerechtvaardigd en geoorloofd. De mensen in deze wereld zijn banaal en afhankelijk van technologie. Alles is verworden tot techniek, maar deze faalt keer op keer (de airco in het appartement). Er is ook een constante drang naar televisiekijken, tv's zijn overal te bespeuren. Ook het uiterlijk en het bezit zijn belangrijk. Lowry moet een cadeau kiezen voor Kerst, maar hij wil helemaal niets. Dat vinden zijn kennissen absurd: er moet toch iets zijn dat hij wil?
Dit alles viel mij op in het begin van de film, aan het einde begonnen de achtervolgingen wat langdradig te worden. Mooie film, met boodschap, maar te lang.

Ik was even bang dat ik niks van deze film zou begrijpen. Na wat research op internet bleek het allemaal zo simpel als de omschrijving op de achterkant van de hoes. De technische snufjes zagen er leuk uit en waren eigenlijk de hele film door wel vermakelijk.

Het verhaal vond ik verder toch behoorlijk chaotisch verlopen. Als ik deze film met slechts één woord zou moeten omschrijven dan was dat 'RAAR' geweest.

Heb lang getwijfeld met hoeveel sterren ik deze film moet gaan beoordelen. 1 ster of 3 sterren. Moeilijk, moeilijk! Ik hou het voorlopig maar op (een telleurstellende) 2 sterretjes.

Puur omdat de film mij eigenlijk niet kon boeien en ik het gevoel had dat ik de film een beetje aan het uit zitten was.

Sublieme film, maar spijtig van de iets te donkere decors. Of lag dat aan mijn draagbare DVD-speler?

De creativiteit spat van het scherm in deze absurdistische fantasy over een man die verwikkeld raakt in kafkaiaanse omstandigheden in een (ietwat chaotischere) Orwelliaanse setting met Pythoneske humor, allemaal volledig in Terry Gilliam-stijl. Visueel innovatief en onnavolgbaar, en om het af te maken zit de film bomvol fantastische bijrollen van zowel bekende als onbekende acteurs en draagt Jonathan Pryce geslaagd de hoofdrol. Terry Gilliam weet niet altijd indruk te maken door zijn overvloed aan creativiteit en ideeën die het geheel vaak wat rommelig maakt, maar hier is het helemaal raak. Ongetwijfeld zijn beste werk!

De fictionele staat wordt op slimme wijze geïntroduceerd door aan de hand van televisiebeelden de rol van de overheid te laten zien en tegelijkertijd de anarchistische antwoorden op die regering. Dan volgen we een fout in het papierwerk wat uitloopt tot een tragedie en zowel als voorbeeld dient van de gebrekkige staat als een terugkerend element in het plot. Het papierwerk rond de misgelopen zaak introduceert vervolgens onze hoofdrol, Jonathan Pryce als Sam Lowry, die heimelijk droomt van een romantische Engelse tuin met zijn geliefde. Deze slimme opstap naar de rest van de film leidt tot vele memorabele scènes, zowel voor het oog als voor de geest. Gilliam laat op hilarische wijze de (gebreken van) bureaucratie en de moderne technologie zien. Hij weet beiden te illustreren als een ademende machine met een eigen wil. De idyllische droomsequenties zijn prachtig weergegeven en zijn tegelijkertijd een luik naar de thematiek, waar de Engelse tuin plaats moet maken voor kille wolkenkrabbers, het individu het moet opnemen tegen het ongrijpbare bureaucratische monster (de totalitaire staat), en bovenal de zoektocht naar liefde.

De opzet van het verhaal – die sterk lijkt op die van 1984 – biedt ook grond voor een groot aantal knettergekke personages en briljante vertolkingen daarvan. Zowel bekende als onbekende acteurs zorgen voor onvergetelijke personages. Voorbeelden zijn de helaas erg kleine rol van Robert De Niro, Python Michael Palin, Bob Hoskins en partner, Ian Holm als de baas van de afdeling, en nog vele anderen die credit verdienen maar waar ik de naam niet van weet. Toch moet ik er nog één van noemen, en dat is de baas van Lowry wanneer hij promotie krijgt die altijd twintig man achter zich heeft. Fenomenaal! Jonathan Pryce zorgt voor een sympathieke hoofdrol, waarin hij ook zijn komische talent laat zien. De absurditeit wordt versterkt door de vreemde settings en de leuke cameratrucs. Om het af te maken is er dat altijd terugkerende aanstekelijke Brazil-deuntje, die ik twee dagen na de film nog steeds zachtjes zit te neuriën.

Voorutzienende blik van Terry Gilliam

Ongelooflijk cynisch in beeld gebracht maar oh zo treffend. In die dagen dat men deze film maakte dacht men zeker, ach zo zal de mens/maatschappij toch wel niet worden. Leg deze film maar eens naast onze huidige maatschappij. En vooral die in onze eigen land. De overheid maakt geen fouten en is ook niet bureaucratisch, toch? De bedrijfstop doet niet aan exorbitante zelfverrijking en zijn ook niet machtswellustig, nee hoor heus niet!

Alles wat in deze film vertoont wordt is als een blauwdruk voor de huidige maatschappij. Treffend, cynisch, kritisch en schokkend wordt ons een spiegel voor gehouden. Het was toen als film gemaakt, tegenwoordig kan je ernaar kijken als een documentaire.

Tja...leuk kijkwerk, maar echt power krijgt het verhaal of acteerwerk niet. Meer een droom.

verdomme, wat een frutfilm en heb deze film volgens mij nog zelfs, na die 3 jaar geleden dat ik hem gezien heb, nog op de computer staan.

Eigenlijk wel heel erg, want wat een nietszeggende film was dit met geen punt of verhaal.

Neen, een flater van een film!

Grappig is dat, mensen die een film de schuld geven van hun eigen onbenul.

Goede zin van fictie en non fictie , maar de einde was te losjes.

Behoorlijk absurde film. Achterliggende idee vind ik knap (hoewel 't wel een beetje afgekeken is van Orwell), maar de visuele uitwerking vind ik echt heel erg lelijk. Heb 't meerdere malen geprobeerd, maar ik heb er gewoon niet zo veel mee. De originele versie is ook wel erg lang.

Heb er wel veel waardering voor, maar mijn smaak is het niet.

Prachtige Orwelliaanse film. Visueel ziet deze film er meesterlijk uit met natuurlijk de nodige Terry Gilliam humor die er prachtig onderuit steekt. Verder is het ondanks de komische toon toch een eigenlijk zeer duistere en verontrustende film.

I love it.

Ik heb deze film lang geleden diverse keren gezien en vond het toen een erg goede film. Nu denk ik er over zoals vele van Gilliams films. Ook deze film verzuipt in zijn grootsheid. Het ziet er allemaal weer fantastisch en ook erg duur uit. Maar de fantasiewereld van Gilliam is ook erg slaapverwekkend. Het kan mij allemaal niet meer boeien.

Overigens is mijn dvd 124 minuten. Welke van de drie versies is deze dan eigenlijk?

Brazil heeft hier maanden bij de televisie gelegen, maar steeds kwam het er niet van om deze te zien. Mijn vriendin en ik zijn groot fan van Terry Gilliam, maar 140 minuten is een lange zit en mijn vriendin slaapt altijd vroeg. Afgelopen weekend toch maar eens een keer vroeg begonnen met de film te zien, waarmee ik dus eindelijk Gilliam’s hilarische visie op 1984 kon zien.

Briljant vond ik het echter niet. Mijn vriendin trouwens ook niet, want zij lag halverwege al te slapen. Het grootste probleem had ik met de lengte. Brazil is een verhaal dat makkelijk in ongeveer honderd minuten verteld had kunnen worden. Ik ga er eigenlijk ook wel van uit dat de meeste mensen wel op de hoogte zijn van hoe het plot van 1984 (ongeveer) loopt. Gilliam situeert zijn film ergens tussen de een overdreven Britse burgerlijkheid, koude oorlogparanoia en satirische verwijzingen naar schoonheidsobsessies. Dat allemaal natuurlijk in het bekende dystopische jasje. Brazil is een lust voor het oog. Het zit vol typische special effects en fantasieën van terry Gilliam, maar men verrekt het eigenlijk om ergens naartoe te werken. Tussen alle bombast vond ik de hervertelling van 1984 vrij karig en als parodie vind ik het resultaat magertjes. Het scheelt dat ik er een paar keer goed om heb kunnen lachen.

Uitstekende Orwelliaanse film. Ongekend regie van Terry Gilliam en misschien zelfs wel een klein meesterwerkje in haar genre. De sfeeropbouw naar de climax in alle opzichten gewoon subliem. Constant zit je met een ongemakkelijk gevoel te kijken naar wat er hier wordt neergezet. Het duistere sfeertje wordt zwartgallig, angstaanjagend maar toch erg eerlijk in beeld gebracht. Het brengt alles naar een nog hoger niveau. Uitstekende film.

Onderbelicht meesterwerk van een film! De duistere sfeer, met zo hier en daar nare paranoia, wordt op geweldige wijze uitgewerkt en verdiept. Verder is de heerlijke, maar ijzingwekkende dystopia toch zeer herkenbaar en maakt het filmpje helemaal af! Pracht!

You come out of Brazil, and suddenly everything is duct piping and everything's weird and too much.

Het waren deze woorden van Joss Whedon tijdens het Firefly 10th Anniversary panel op ComicCon dat me geïnteresseerd maakte in Brazil. Ik kende de film niet maar werd gefascineerd door twee zaken: het feit dat het door Terry Gilliam was geregisseerd en de enorm mooie poster. Normaal gezien was het dan ook het plan dat ik dit op groot scherm in Cinema Zuid kon gaan zien maar mijn stage stak daar een stokje voor waardoor ik genoodzaakt werd om de DVD te gaan zoeken. Met weinig succes want het is me pas zaterdag in de Mediamarkt in Antwerpen gelukt.

Brazil is een vreemde zit geworden, beginnend met de titel. Gilliam zat op een dag op het strand ergens in de UK, het was geen al te schitterend weer en de regisseur zat er praktisch alleen. Wat verderop zat er één man met een stereo en die luisterde naar Aquarela do Brasil van Ary Barroso. Gilliam werd gefascineerd door het beeld en besloot om het nummer te gebruiken in de film die hij in gedachten. De titel van die film was oorspronkelijk 1984 and a Half (een combinatie van Orwell's 1984 en Fellini's 8 1/2) en varieerde van The Ministry of Torture tot How I Learned to Live with the System - So Far tot So That's Why the Bourgeoisie Sucks. Uiteindelijk werd de titel verandert in Brazil. 1984 and a Half dekt echter wel meer de lading doordat Gilliam hier, net zoals in Orwell's boek, een maatschappijkritisch thema uitwerkt. En hij doet dat goed want Brazil mag van de eerste tot de laatste minuut gezien worden. De sfeer wordt direct gezet met de ontploffing (Gilliam haalde hier zijn inspiratie bij de terroristische aanslagen van de IRA) en het is genieten van de bureaucratische en fatalistische setting die de regisseur hier tevoorschijn tovert. Toch is niet altijd alles even goed geslaagd en had de film misschien net iets korter mogen zijn. Vooral de relatie tussen Lowry en Jill wordt iets te lang gerekt naar mijn gevoel. Het is echter het einde dat ervoor zorgt dat de film zijn status compleet weet vast te leggen. Ik moet eerlijk bekennen dat ik er mee weg was dat Lowry ontsnapte maar je wordt met een mokerslag terug gekatapulteerd naar Lowry in de martelstoel en het laat je verbijsterd achter. Heerlijk!

Zoals gewoonlijk waren er weer een hele hoop productieproblemen waardoor er ook een aantal versies circuleren. Gilliam heeft zich bezig gehouden met twee versies: die van 142 en die van 132. Hij beschouwt de langste versie als de ultieme versie maar aangezien hij de 132 minuten voor de Amerikaanse release gecut heeft, zal hij daar ook niet geheel ontevreden over zijn. Het is echter de 94 minuten versie (gecut door Sid Sheinberg, de baas van Universal en met wie Gilliam ruzie kreeg, die ook wel eens de Love Conquer's All versie genoemd wordt) die compleet waardeloos is doordat het de essentie van de film compleet om zeep haalt. Daar wordt meer gefocust op de relatie tussen Jill en Lowry en worden er vele van de fantasie sequences (inclusief het einde waar alles een droom blijkt te zijn van Lowry) geknipt. En dat is sowieso jammer want Brazil kun je het best classificeren als Monty Python meets Franz Kafka. Visueel is dit dan ook indrukwekkend en kan Gilliam zich weer lekker laten gaan. De bureaucratie wordt heerlijk geparodieerd en de droom sequences waar Lowry doorheen de lucht vliegt of het opneemt tegen een gigantische samoerai zijn fenomenaal.

Je wordt wel wat bedrogen door de namen op de poster. Jonathan Pryce is uitdrukkelijk aanwezig als een soort van James Stewart-achtige figuur maar Robert de Niro en Bob Hoskins zitten echt niet zo veel in de film. Beiden hebben een vermakelijke rol, daar niet van, maar de nadruk wordt toch meer gelegd op Pryce en Kim Greist. Toen Gilliam aan het script begon was Lowry nog maar ergens eind jaren 20 (Pryce zelf was ook nog maar 30) maar eenmaal het filmen echt kon beginnen waren er 7 jaar voorbij gegaan en besloot Gilliam om Lowry dan ook maar wat te laten verouderen zodat Pryce de rol toch nog geloofwaardig kon spelen. En dat is een goede keuze want Pryce is geweldig op zijn plaats. Ook Michael Palin is wel heerlijk op dreef als Jack. Fantastisch hoe hij wegloopt met de psychotische blik in zijn ogen tijdens de slotscène. Veel amusante bijrollen (Gordon Kaye!) zorgen ervoor dat er altijd wel wat leuks is te bekennen in Brazil.

Mijn DVD heeft ook nog de 30 minuten durende What is Brazil? documentaire als extra maar die antwoord niet echt op de titelvraag. Wel interessant om te zien omdat we daarin beelden te zien krijgen van de fameuze eye sequence die de uiteindelijke cut niet heeft gehaald. In ieder geval is Brazil een vreemde maar indrukwekkende zit geworden. Ik neig nu nog net iets meer naar 4* i.p.v. 4.5* maar ik zie het wel gebeuren dat ik dit bij een volgende kijkbeurt verhoog. Gilliam blijft toch een erg interessant regisseur.

Dikke 4*

Hé, kun jij mij misschien vertellen in welk opzicht de lange versie (142 minuten) verschilt van de kortere versie (132 minuten)? Wat voor scenes (van de lange versie) zijn er geschrapt voor de 132 minuten-versie? Of is de gehele opbouw van de film anders? Ik kon dat op internet niet duidelijk vinden namelijk.

Erg sterke recensie trouwens! Met plezier gelezen.

Thanks, altijd leuk om te horen

Een overzicht vind je trouwens op IMDB:

Brazil (1985) - Alternate Versions - IMDb

Trailer @ youtube

Wie eens een niet traditionele kerstfilm wil bekijken kan 'k deze wel aanraden

'k vond het eigenlijk geen misse film. Een bizarre film, maar wel met een boodschap. De film was zeker geen saaie brok, er zat toch af en toe wat humor in.

Toch ook een verrassende cast in deze film (Jonathan Pryce, Robert De Niro en Bob Hoskins), maar ze deden dit zeker niet slecht.

Een lange zit, maar zeker eens de moeite om te bekijken.

Zelden zo'n fantastische kijkervaring gehad als met deze film. Die decors, de muziek, het camerawerk, de humor, de ontelbare bizarre, maar vooral hele mooie scenes waar ik echt dat 'wow' gevoel bij kreeg...

5*

Bij Fear and Loathing pakt het mij wel, deze film helemaal niet. Kan er niet echt de vinger opleggen waarom.

Vanavond voor de 2e keer geprobeerd maar merk dat ik mn interesse vrij snel verlies

Blijft een briljante film. Ongelofelijk hoe actueel de boodschap nog steeds is. Mijn favorieten: de airco, zijn eerste baas en de buurman op kantoor.

Nog steeds heel erg actuele film waarin Terry Gilliam met behulp van hyperbolen een heel erg cynische, kritische en satarische blik werpt op maatschappij. Onder meer de bureaucratie en de verregaande technologische evoluties waar we (te) afhankelijk van zijn komen aan bod. Heel erg interessant en geslaagd. Tegelijkertijd probeert de film entertainend en luchtig te werken door het gebruik van humor, maar om nu ook ontspannend te zijn is de film veel te chaotisch en vooral ook buitengewoon rommelig. De stijl van de film was uiteindelijk niet echt aan mij besteed: de soundtrack is bijvoorbeeld bijna continu aanwezig, alles volgt elkaar snel op.. Die grote drukte werkte voor mij eerder hoofdpijnverwekkend dan entertainend en vond ik behoorlijk irritant. Jammer want op papier kon dit een topper zijn.

Vond er bijzonder weinig aan. Brazil faalt vooral narratief. Je zou drie onderdelen in het verhaal kunnen onderscheiden; allereerst heb je de queeste van Lowry. Helaas weet hij net zo min waar hij mee bezig is als de kijker, enige logica achter zijn handelingen ontbreekt ten enenmale. Dan, als een verondersteld drijvende kracht achter dit plot, speelt er een liefdesverhaal. De romance blijft echter volledig in de lucht hangen omdat we over de vrouw geen sikkepit te weten komen (over Lowry ook niet veel trouwens, maar goed), en we ineens vanuit het niks moeten geloven in een onverbrekelijke liefde tussen deze twee. En dan is daar nog de dystopische laag over een repressieve en vooral bureaucratische overheid, tsja, dat is toch ook al vele malen beter uitgewerkt dan in Brazil. Gilliam veegt wat bekende elementen op een hoop en dat is het dan. Tel daar nog bij op de kitscherige jaren '80 esthetiek in de droomsequenties, de magere humor en de vrij nep uitziende decors en je kan gerust van een sof spreken.

Jammer dat de Niro zo weinig tekst had...

voor de rest een geweldige film!

4 sterren

Zoals met meer films van Gilliam weet ook Brazil me maar matig te boeien. Het is de sfeer die hij creeert die me gewoon wat afstoot. Daarbij vind ik doorgaands ook zijn soundtrack vervelend (slaagt fantastisch in films als The Holy grail, maar niet in films die serieuzere ondertoon bevatten).

De typische, kitschige, jaren 80 special effects zijn ook niet aan mij besteed. Lelijk en ze geven de indruk dat het allemaal vooral goedkoop en voor de lol is gemaakt. Het ziet er gewoon lelijk uit en boeit niet. Ik heb door de hele film de vergelijking met The Trial in mijn hoofd gehad. Waarin the Trial dan met kop en schouders boven de ander uitsteekt. Aansluiting met de hoofdpersoon, de verwarring, de boodschap, alles is eigenlijk veel beter in deze veel oudere film.

En dan die tijdsduur. 142 minuten voor een warrig verhaal waarin je, net als de hoofdpersoon blijkbaar, geen idee hebt waarom je doet wat je doet.