Brazil (1985)

Redelijk grappige 1984-parodie. De film ziet er mooi uit, en heeft z'n grappige momenten (veel leuke grapjes op de achtergrond, erg leuk rolletje van De Niro, geweldig einde), maar echt bijzonder vond ik het toch niet. Ik zag er in ieder geval niet de klassieker in die het moet zijn. 3 sterren.

Film die bij elke keer zien meer indruk maakt.

had er opzich meer van verwacht al zitten er soms wel brillante stukken in

Indrukwekkende visuele aanklacht tegen de bureaucratie en toekomstige technocratie, waarin ieder individu moet meedraaien in de machine die zich maatschappij noemt!!! De film bevat zoveel prachtige scenes en uitspraken dat je er altijd wel een paar over het hoofd ziet bij je eerste viewing. De ongelooflijk mooi vormgegeven droomscenes zijn een ontsnapping uit de realiteit voor de hoofdpersoon en beelden in symboliek zijn strijd tegen de maatschappij(de samurai) uit, waar hijzelf gedwongen een onderdeel van is. 5 sterren

Zo ontzettend saai. Ik viel bijna in slaap. Het verhaal was gewoon kut en het lag er wel iets te dik bovenop dat die gozer de maatschappij maar grijs vindt.

0,5 ster

SAAI!?!

Kan ik je dan Rocky IV aanbevelen? Die is tenminste wel positief en heeft een geweldig verhaal. 0,5 sterren geven voor deze film omdat ie te 'grijs' is vind ik namelijk niet reeel.

Dat vind ik niet aardig voor Rocky..... laat hem maar Stoffel de schildpad kijken

LOL

Geweldige film, bizarre sfeer. En inderdaad een die ik nog een of twee keer moet zien. Ik vond dat-ie iets korter had gemogen maar misschien dat ik daar bij een tweede of derde keer kijken wel op terugkom.

Dat er mensen zijn die deze film zeer laag waarderen, kan ik me wel enigszins voorstellen. Hij is niet voor iedereen weggelegd. Misschien moeten we de lage stemmen juist als compliment beschouwen?

4*.

Zojuist gezien. Wat een drukke film zeg. En een die ik eigenlijk op een groot scherm had moeten zien. De film zit boordevol citaten uit zo'n beetje de hele filmgeschiedenis. Het is zeer indrukwekkend vormgegeven. De muziek is ook echt fantastisch.

Een film die je inderdaad vaker moet zien. Het tempo ligt soms zo hoog en de film zit zo vol met details. Ik heb nog lang niet alles meegekregen.

Een mooi pleidooi voor de liefde, het individu en vooral de fantasie. En zoals elk anti-utopisch toekomstverhaal natuurlijk ook een aanklacht tegen de huidige maatschappij.

4.0* en een plaatsje op mijn to re-see lijst.

Vanavond dan eindelijk herzien en tot de conclusie gekomen dat dit 100 % een meesterwerk is (vol punt omhoog dus en plekkie in top 10). Wat een briljante film! De film ziet er verbluffend uit, Gilliam weet perfect de juiste sfeer te creëeren. De aanklacht tegen de bureaucratie druipt van het scherm, gegoten in een prachtig vormgegeven geheel met hele interessante quotes en leuke humor. Eigenlijk ontbreekt er maar weinig aan deze film. Het doel dat de film zich stelt wordt met verve gehaald en doet daar zelfs nog een scheppie bovenop. Gilliam rules!

PS. Dit moet trouwens ook 1 van de meest grappige rollen van de Niro ooit zijn.

mooie film, alleen was ik niet echt tevreden over het einde.

je zet niet zo'n kritische en donkere verhaal op gang om het zo te laten eindigen.

maar het blijkt dat universal studios 2 cuts [us & eu] heeft uitgebracht waar een optimistischer eind aan is vastgeplakt.

dat wordt dus even de criterion dvd checken voor de werkelijke boodschap...

Gisteren voor de 2e keer gezien en ik vindt hem nu nog mooier en beter dan de vorige keer, omdat ik weer veel nieuwe dingen erin heb gezien. De sfeer is ook helemaal geweldig.

Ik denk trouwens niet dat deze film als parodie op 1984 is bedoeld.

een dikke 5 van mij!

In de tekenfilm Les Douze Travaux d'Astérix zit een beroemde scene waarin Asterix en Obelix in het toepasselijk geheten 'huis waar je gek wordt' van balie naar balie worden gestuurd om een of ander document op te halen. Deze korte scene, waarschijnlijk hooguit vijf minuten, is zowel hilarisch als prachtige maatschappijkritiek, en daarmee waarschijnlijk meteen het hoogtepunt van de hele Asterix-serie.

In 1985 kwam dan Brazil, die in feite precies hetzelfde probeert te doen, maar dan uitgesmeerd over 142 minuten in plaats van vijf (d.i. in de Europese versie). Er zijn misschien nog wat Ikiru-invloeden, maar de maatschappijkritiek is niet dieper of uitgebreider dan die in Asterix. Wel is er heel wat meer humor nu, maar daarvan vond ik een behoorlijk deel maar flauw. De uitvoering is ontegenzeglijk fantasierijk, maar na een uurtje had ik het toch wel gezien.

De plot, voorzover relevant in een film die ik toch primair als komedie zie, is onsamenhangend en moet regelmatig voortgestuwd worden door minder logische ontwikkelingen (vreselijk onnadenkend handelen van Pryce, het overbodige personage van De Niro, etc.), wat naarmate de film vordert steeds meer gaat opvallen. Het einde trekt mijn waardering dan wel weer iets omhoog, maar verder dan 2 * kom ik toch niet. Een interessant concept, maar een stuk korter had wel gemogen. En Asterix kon het in vijf minuten.

Voorbeeld? Of bedoel je zijn relatieve blindheid voor wat er om hem heen gebeurt omdat hij zo hevig verliefd is op de vrouw van zijn dromen (letterlijk). Als je dat laatste bedoelt, kun je je daar dan echt niks bij voorstellen? Ben je zelf nooit verliefd geweest Queto?

Dat bedoel ik onder andere ja, maar zelfs als ik aanneem dat zijn zoektocht naar die vrouw zijn voornaamste queeste is, en niet zijn pogingen zelf te overleven, waarom gaat hij dan toch alsnog terug naar zijn kantoor als hij net met haar veilig was? (dan bedoel ik die scene waarin hij vervolgens de lift gebruikt met die code die voor hem (om eveneens onzinnige reden) op tafel was geschreven). En zo zijn er nog veel meer scenes waarin hij zichzelf onnodig in gevaar brengt.

(en nee, ik ben nog nooit verliefd geweest, maar dat levert meestal geen onoverkomelijke problemen op bij mijn interpretatie van films met romances)

Nou nou Queto, ga je niet wat ver met je Asterix-vergelijking?

-Hoe kun je een gegeven als 'bureaucratie' nu verder uitdiepen dan in Brazil gebeurt?

-Ikiru gaat in eerste instantie niet over bureaucratie, maar over 'het geven van zin aan je leven'. Die film zal weinig invloed hebben gehad op Brazil.

-Een simpel gegeven/plot ten volste uitwerken kan zeer bevredigend zijn. (La Strada van Fellini bijvoorbeeld)

-Gilliam toont ons een wereld waarin we geen individuen zijn, maar nummers. Gilliam trekt ons in een wereld van bizarre types, absurde decors en grootse fantasieen. Gilliam waarschuwt ons voor het te ver doorvoeren van bureaucratie, maar toont ons in eerste plaats een strijd van het individu tegen het onpersoonlijke en machtige systeem. Bureaucratie is slechts een DEEL van de film.....Gilliam creeert een fantasiewereld, een persoonlijke toekomstvisie. Dat jij niks met die schitterende vormgeving, heerlijke karakters, scherpe, vaak humorvolle dialogen kan, daar kan ik echt wel mee leven......maar dat jij alleen de 'aanklacht tegen bureaucratie' ziet/waardeert en verder niks uit de film kunt halen en de film daarom vergelijkt met 1 scene uit een B-animatiefilm.....dat gaat me een beetje te ver.

Natuurlijk was mijn Asterix-vergelijking een beetje kort door de bocht, maar ik vind Brazil gewoon onnodig lang duren. Stel nu dat ik na een uur gestopt was met kijken, wat zou ik dan gemist hebben? Wat humor natuurlijk, nog wat fantasierijke settings misschien, maar de essentie was dan toch al lang duidelijk? Maar goed, misschien had ik de verkeerde verwachtingen: ik was in de veronderstelling dat deze film primair een betoog zou gaan zijn, in plaats van een humoristische fantasyfilm.

(wat betreft Ikiru: in beide films komt de hoofdpersoon in opstand tegen het 'systeem' waar hij zelf deel van uitmaakt (het zijn allebei ambtenaren). Natuurlijk gaat Ikiru daarna een andere richting op (om wel een conclusie te bereiken), maar er zijn overeenkomsten. Dat element zat dan weer niet in Asterix, dus vandaar mijn nuancering)

Mensen, ik zit nog bij te komen Wat een prachtige film vind ik dit! Fantastische mix van drama en humor en het werkt nog ook! Dat zie je niet vaak.

Beklemmend en bevrijdend tegelijk. Ziet er allemaal geweldig uit!En als je geniet van een film, is ie nooit te lang! Komt zeker in mijn Top 10.

En misschien is de conclusie wel: ontsnappen aan de realiteit is nooit helemaal mogelijk, maar onze dromen zijn gelukkig niet in regels en formulieren te vangen.

Ramon says it all. 4 1/2 *

Ik had altijd begrepen (film niet gezien maar wel grote fan van de strips) dat dit een verwijzing was naar Das Schloss van Kafka. Vrij beroemd om zijn typeringen van de zielloze bureaucratische maatschappij.

Zou goed kunnen. Ik wou ook niet beweren dat Asterix zo baanbrekend was, alleen maar dat het thema in heel wat minder tijd ook heel treffend gebracht had kunnen worden.

Grappige, absurde toekomstnachtmerrie. Zeer mooi gemaakt, grappige bijrollen, maar ik ben het met Queto eens dat hij veel te lang duurt. De tweede helft biedt niet veel nieuws en is meer rommelig dan leuk. DeNiro's abseiling-skills zijn wel echt heel gaaf

Bizar en absurd(=Gilliam), maar zeker erg vermakelijk. 3,5* met groeimogelijkheden. Eens maar eens het één en ander hierboven doorlezen...

hij duurde echt veel te lang, maar hij was wel cool