Brazil (1985)

Zojuist gezien. Wat een drukke film zeg. En een die ik eigenlijk op een groot scherm had moeten zien. De film zit boordevol citaten uit zo'n beetje de hele filmgeschiedenis. Het is zeer indrukwekkend vormgegeven. De muziek is ook echt fantastisch.

Een film die je inderdaad vaker moet zien. Het tempo ligt soms zo hoog en de film zit zo vol met details. Ik heb nog lang niet alles meegekregen.

Een mooi pleidooi voor de liefde, het individu en vooral de fantasie. En zoals elk anti-utopisch toekomstverhaal natuurlijk ook een aanklacht tegen de huidige maatschappij.

4.0* en een plaatsje op mijn to re-see lijst.

Grappige, absurde toekomstnachtmerrie. Zeer mooi gemaakt, grappige bijrollen, maar ik ben het met Queto eens dat hij veel te lang duurt. De tweede helft biedt niet veel nieuws en is meer rommelig dan leuk. DeNiro's abseiling-skills zijn wel echt heel gaaf

Als maatschappij zeer sterk maar als komedie vond ik hem niet geheel geslaagd. Vaak nogal flauw. Gelukkig zaten er ook leuke vondsten in (dat stuk Kloontje dat binnen komt stormen bijvoorbeeld ).

Voor de rest zag de film er natuurlijk belachelijk mooi uit. Ik ergerde me wel even aan de muziek die wel erg nadrukkelijk aanwezig was (zat af en toe te denken: "Waar blijft Gggggiedooooo toch?").

3,5*

Eén van de films uit het rijtje: 'Hooggewaardeerd (en ik snap waarom) maar ik vond er niks aan'. Deze drukke, waanzinnige en theatrale film is me slecht bevallen.

2*.

Heb deze film onlangs gezien en ik moet bekennen dat hij toch wat tegenviel. Brazil is zeker en vast een sympathieke film met de nodige dosis maatschappijkritiek. Dat bleek al uit de korte inhoud en dat sprak me wel aan.

In de uitvoering liep het voor mij wat mis. Terry Gilliam houdt zich aan z'n gekende verhalende en visuele stijl; Brazil is zo'n beetje een combinatie tussen het absurde van Monty Python en het visuele van Twelve Monkeys. Op zich veelbelovend, maar in deze film was het allemaal iets te rommelig. Waar ik vroeger enorm kon lachen om Gilliams humor, lieten de behoorlijk flauwe grappen in Brazil me deze keer ongemoeid.

Positief vond ik dan weer dat typische bureaucratische hiaten als chaos, het afschuiven van verantwoordelijkheden en het steeds maar doorverwijzen van persoon x naar dienst y zeer efficiënt in beeld zijn gebracht. Ook het romantische subplot vond ik best wel amusant en helemaal niet storend zoals dat in vele films wel het geval is. De steeds terugkerende dromen van Lowry (een zeer sterk acterende Pryce overigens!) waarin hij het als held opneemt tegen de maatschappij en daarbij een meisje redt zijn erg leuk, zowel omwille van hun symbolische lading als om hun weinig subtiele karakter.

Tot daar toe was de film best OK, maar de zeer langdradige laatste 45 minuten hebben het veelbelovende begin een beetje verpest, als ik het zo sterk mag uitdrukken. Er zaten nog wel wat leuke scènes in, maar voor mij had het allemaal wat korter gemogen.

Eigenlijk zou ik Brazil eens moeten herzien om voor mezelf uit te maken of ik dit nu een goede of toch eerder een slechte film vind, ik ben er nog niet helemaal achter. Het zal iets voor binnen enkele maanden zijn...

Meneer Gilliam begint me steeds meer van zijn regie- kunsten te overtuigen. Na twee erg leuke Monty Python films, het hilarische Fear and Loathing in Las Vegas en het indrukwekkende 12 Monkeys besloot ik vandaag Brazil maar eens te gaan kijken. Erg bijzondere productie, moet ik zeggen.

De beginscène zet meteen de toon voor de rest van de film; heerlijk chaotisch, flink over-the-top en van tijd tot tijd ontzettend grappig. Er is prachtig gewerkt met miniaturen en de settings zien er schitterend uit. Daarnaast zijn de dialogen ook meesterlijk en doet de score van Kamen ook veel goeds.

Maar het leukste van de film zijn toch wel de idiote personages, die stuk voor stuk door briljante acteurs worden neergezet. Zo speelt Robert De Niro één van de leukste rollen uit zijn carrière en is Michael Palin geweldig in een leuke bijrol. Eén van de beste optredens vond ik toch wel die van Ian Holm, die als Mr. Kurtzmann een prachtig typetje neerzet. En als laatste vond ik het duo Spoor (Bob Hoskins) en Dowser (een werkelijk hilarische Derrick O'Connor) van Central Services ook geweldig leuk.

Blijft er voor mij slechts één puntje van kritiek over en dat is dat de film tegen het einde net iets te lang doorgaat. Als de film na zo'n 100 minuten mooi was afgerond, was het voor mij toch iets beter geweest. Het einde (en dan met name dat laatste shot) was trouwens wel weer briljant.

4 dikke sterren!

Bijzonder benauwend, bizar.. beklemmend. Briljant? Brazil!

De gehele mise-en-scene is tot in het absurde uitgewerkt: veel kleine, claustrofobische kamers waarin de sleur van de bureacratische wereld zijn gang gaat; de saaie grijze pakken van de werknemers tegenover saaie grijzen achtergronden; de vele 'high tech computers' ... Alles maakt het tot een vermakelijk toekomstbeeld uit het verleden.

Het is vooral het visuele aspect dat de film sterk maakt, maar het verhaal is ook zeer vermakelijk. Pryce lijkt de enige persoon in de wereld die zich buiten het systeem wil plaatsen, die zich los wil schudden van de sleur van alledag en de bureacratie die hijzelf mede in stand houdt als overheidsmedewerker.

Vervelend alleen dat het systeem volhardend is, stug en zelfs rancuneus. Dat blijkt wel wanneer er letterlijk een bug optreedt die onmogelijk te verhelpen blijkt, waarmee de ellende begint voor onze onbeholpen protagonist. Helemaal als die bug hem leidt tot zijn droomvrouw, zijn enige redding van de Orwelliaanse wereld.

De relatie tussen beide kon mij toch het minst boeien, het was vooral de constante aanwezigheid van de afwezigheid van emotie. Of anders gezegd: emotie schitterde in afwezigheid. Dit samen met een totaal georganiseerde wereld (waarin emotie schijnbaar geen functie heeft) maakt de film een dikke aanrader!

****

Geweldig zwarte humor en de vertrouwde uitbundige Gilliam-decors. En toen werd het allemaal verpest in het laatste half uur ofzoiets. Het ging te lang door, de structuur werd verwarrend, ik voelde me als kijker in de zeik genomen. Ik was echt kwaad en ik dacht: ik wil deze film nooit meer zien. Maar het eerste deel van de film was ik absoluut geboeid. Mooi hoe het Brazil-thema steeds weer werd gebruikt in de muziek.

Toch weer een erg lekkere Gilliam film.Vreemde settings, bizarre karakters en dito verhaal, leuke en soms erg komische momenten en een lekker sfeertje.De Terry Gilliam kenmerken zijn in deze film weer goed vertegenwoordigd.Een beetje vreemd maar erg lekker.

4*

Zeer stijlvolle en bij vlagen absurdistische film van wonderkind Gilliam. Niet voor iedereen toegankelijk, desondanks een aanrader. Zeer goed.

Wat een geweldige film weer van die eigenzinnige rare engelsman, Gilliam!

Een bizarre, beangstigende en bevreemdende toekomstvisie creëren is wel in vertrouwde handen bij hem, gelukkig heeft Gilliam zijn roots bij de Phytons zitten en is de (zwarte) humor nooit ver te zoeken. De chaotisch en drukke taferelen trouwens ook niet. Toch kan ik het goed hebben, het ontspoord ook zelden in een rommeltje het is meer aangenaam prettig gestoord allemaal.

Brazil zou een aanklacht kunnen zijn tegen een steeds meer totalitair systeem van controle, regeltjes en bureaucratie, beetje in de lijn van 1984 en Brave New World bv. Dat is het ook wel natuurlijk maar toch vind ik het ook vooral een eerbetoon aan de menselijke creativiteit, vindingrijkheid en onafhankelijkheid van vrije geesten. De geweldige droom scènes waarin de hoofdpersoon zijn grijze grauwe leventje ontvlucht en hoe hard hij het ook probeert langzaam maar zeker sijpelen die onderdrukte verlangens ook zijn dagelijkse realiteit binnen. De ontmoeting met de rebelse en zelfstandig opererende verwarmingsmonteur ( hoe kom je erop), die als een soort Black Knight avant la lettre het systeem bevecht werkt als een katalysator voor het grote avontuur. Een avontuur waarin ze hun monsters bevechten en wat uiteindelijk gedoemd is te mislukken en daarmee weet Gilliam een ijzersterk einde aan de film te breien... Ik dacht in eerste instantie dat het na het fameuze; "Care for a little necrophilia?" wel afgelopen zou zijn maar de film eindigt veel zwartgalliger met een held vermoord door het papier wat hij bevechte en de ander gemarteld in een soort katatonische toestand en alleen nog maar vrij in gedachte...

Wat me verder nog wel op viel en dat is tevens toch wat beangstigend eigenlijk is dat er in Brazil zaken worden aangehaald die in 1985 misschien opzienbarend waren of belachelijk gevonden werden maar waar we nu niet echt meer van staan te kijken. Ik noem; De cadeaubonnen voor cosmetische chrirurgie (sowieso dat hele doordraven daarin), metaaldetectiepoortjes bij het restaurant en dat ministerie van informatie lijkt soms ook meer feit dan fictie. Tuurlijk is het beeld van Gilliam absurd maar toch daaronder schuilt best een kern van waarheid. En dat is dan weer best geniaal!

Verder ziet de film er werkelijk prachtig en fantasievol uit en dat zonder een miljoen verslindend budget voor allerlei special effects. Brazil is een van die zeldzame films die zo zijn eigen realiteit weet te creëren en daar ben ik altijd dol op als een film dat goed lukt. Er zitten verder een paar heerlijke bijrollen in waarvan ik die van Michael Palin wel een van de meest opzienbarendste en grappigste vind.

Erg goede, sterke en mooie film van de oppernar van het hoge filmhof Terry Gilliam.

4.5*

Vreselijke foute film!

De 1e film weer na 5 jaar ongeveer die ik na 3 kwartier heb uitgezet!

En het was niet eens mijn idee, maar van mijn metgezel. Theatraal ten top! Visueel grappig maar ook ontzettend storend door het puberaal gedrag van iedereen. Lijkt wel of iedereen "fout" melig werd op deze set.

Wat een humor

0.5 voor de camera + foefjes = De Boefjes (maar die zijn grappiger)

Grappige film, maar wel een beetje teleurstellend. De hele toekomst die als een nachtmerrie geschetst wordt is opzich leuk, maar veels te rommelig en het kon me niet altijd evenveel boeien. Vooral in de tweede helft van de film rommelde het maar wat aan en duurde het op een gegeven moment allemaal wat te lang.

De hele setting is wel weer erg leuk en mooi gevonden. Op visueel gebied kan je Gilliam het volste vertrouwen geven, daar weet de beste man wel raad mee. Ook de humor is soms weer lekker bizar en de personages zijn dit ook, alleen dan nog een beetje meer. Jonathan Pryce kon me nou niet echt bekoren, net als zijn ''droomvrouw'', die soms behoorlijk irritant waren. Robert De Niro had wel een geinige rol, jammer dat die maar zo klein was.

Al met al een film die toch een beetje moeilijk te beoordelen is. Het ziet er leuk uit, maar veel dingen zijn dan weer een storende factor. Een rommelig verhaal en een geheel wat me niet echt kon boeien eigenlijk. Misschien gaat er tijdens een herziening wel een wereld voor me open.

Wat een aparte, bizarre film! Gedurende de hele film, kun je totaal niet verwachten wat er allemaal gaat gebeuren. Na het einde begreep ik ook niet alles . Qua decors ziet deze film er fantastisch uit en Gilliams visie over een overgebureaucratiseerde 1984-samenleving is ook best interessant. Minpunt is dat het einde iets te lang op zich laat wachten.

1984 behoort tot mijn favoriete boeken, evenals Het proces. En eigenlijk had ik het gevoel eerder naar een Kafka-verfilming te kijken dan een Orwell-verfilming. Maar het doet er verder niet aan toe waar het nou meer naar neigt, want de botsing van beide werelden met die van Gilliam loopt dus uiteindelijk uit op Brazil.

Favoriete momenten: Robert De Niro en de monteurs hun intrede.

Erg leuke film die veel korter lijkt te duren dan hij daadwerkelijk is. Hoop lollige scenes, grappige dialogen en personages (die monteurs ), en een hoog irritatieniveau vanwege de tergende bureacratie. Verder een geweldige vormgeving, de klinisch schone stad, lelijke efficiente huizenblokken, rode bakstenen. Echt alles wat je bij een futuristische totalitaire staat kan verwachten. Visueel ziet het er sowieso prima uit, op misschien de knulligheid van de ontploffingen na, maar ook dat heeft zo zijn charme.

Verder een fijn, maar wat warrig aandoend verhaal wat wel goed te volgens is, maar niet altijd even helder ontwikkelt. Gewoon een erg fijn filmpje wat je onmogelijk serieus kan nemen.

4*

Werkelijk fantastische film van Gilliam. Een perfect mix van George Orwell, Franz Kafka, Film Noir en Monty Python.

Naast dat deze film enorm stijlvol is, en schitterend camerawerk bevat, is ook het verhaal fantastisch.

Terry Gilliam is niet mijn meest favoriete regisseur, maar met Brazil (en Fear and Loathing in Las Vegas) heeft hij toch een meesterwerk gemaakt!

4,5*

Terry Gilliam is zo’n regisseur die het voor mij net niet heeft. 12 Monkeys is de enige film van hem, die ik wel goed vond, verder wil het allemaal vaak net niet leuk of boeiend genoeg worden, zo ook met deze film. Ik kan best begrijpen dat mensen deze film goed vinden, maar ik vond het vooral weer erg flauwe en vooral ook niet leuke humor. De film is daarnaast erg druk en rommelig en daardoor zijn de vaak talloze verwijzingen niet altijd even duidelijk. Wel wat leuker zijn de dromen die Lowry telkens heeft, ook niet bepaald standaarddromen moet ik zeggen. Verder geeft Gilliam die film een vrij unieke aankleding en setting, wat de ene keer wat mooier overkomt dan de andere keer, maar je kunt duidelijk zien dat er een hoop tijd en moeite in is gestoken. De muziek is overigens wel goed, waarbij de bekende titelsong echt een fantastisch nummer is. Helaas duurt de film wel lang en ebde de laatste drie kwartier mijn interesse behoorlijk weg, omdat ik de gebeurtenissen van de hoofdrolspeler op een gegeven moment simpelweg niet boeiend genoeg meer vond. Het is een film met enkele goede elementen, maar in hoofdlijnen toch een film, die ik over het geheel gezien gewoonweg maar matig vind. Tegenvaller dus!

2,0*

Luchtige sf-komedie dat ook lekker cynisch overkomt zo nu en dan. Om te beginnen zijn de retro-futuristische kiekjes van die fictieve stad een lust voor het oog en het acteerwerk kan er ook goed mee door. Die sullige Lowry word schitterend neergezet door Jonathan Price en daarnaast heeft Bob Hoskins weer een grappig rolletje als een van die sullige loodgieters. Ook Robert deNiro zet een schitterende rol neer, alleen is het wel jammer dat hij maar korte rolletjes heeft. Maar iig kort maar krachtig. Brazil zou eigenlijk wel een soort inspiratiebron geweest zijn van de latere Jeunet films, want de surirealistische scenes en personages en de manier van filmen lijkt er wel sprekend op. Ook moet ik zeggen dat Gilliam hierin ook opvallend een Monthy Python sausje eroverheen heeft gegoten. De film is ook lekker chaotisch waarbij het soms wel een beetje met de ogen rollen is.

Voor de rest had dat vrouwtje ook een fantastische bijrol. En aan het einde vluchten we vanuit een retro-futuristische stad even naar een hedendaagse(?) Schotland. Wat meteen de kleurfilter en de sfeer in een klap doet veranderen.

Maar voor de rest een zeer mooie opgezette film en visueel een lust voor het oog. Eigenlijk ook wel een beetje een soort trip/sprookje met fijne humor erin.

4,0*

Satire op onze toekomstwereld waarbij de mens ondergeschikt is aan technologie maar toch nog overstelpt wordt met administratie (procedures, formulieren...) die hem elke vorm van logisch initiatief ontnemen.

Maar er is meer, want op zijn weg neemt Gilliam nog heel wat onkruid op de korrel.

Briljant spetterend, verdient een tweede visie want het is haast niet mogelijk de snelle opeenvolging van gevatte insinuaties bij te houden, Gilliam is nog zo gek niet.

Aangenaam en passend ingewerkt zijn ook de vele arrangementen van de klassieker "Brazil".

René van "Allo, Allo" (Gordon Kaye) in een kleine bijrol.

Voorutzienende blik van Terry Gilliam

Ongelooflijk cynisch in beeld gebracht maar oh zo treffend. In die dagen dat men deze film maakte dacht men zeker, ach zo zal de mens/maatschappij toch wel niet worden. Leg deze film maar eens naast onze huidige maatschappij. En vooral die in onze eigen land. De overheid maakt geen fouten en is ook niet bureaucratisch, toch? De bedrijfstop doet niet aan exorbitante zelfverrijking en zijn ook niet machtswellustig, nee hoor heus niet!

Alles wat in deze film vertoont wordt is als een blauwdruk voor de huidige maatschappij. Treffend, cynisch, kritisch en schokkend wordt ons een spiegel voor gehouden. Het was toen als film gemaakt, tegenwoordig kan je ernaar kijken als een documentaire.

Ik heb deze film lang geleden diverse keren gezien en vond het toen een erg goede film. Nu denk ik er over zoals vele van Gilliams films. Ook deze film verzuipt in zijn grootsheid. Het ziet er allemaal weer fantastisch en ook erg duur uit. Maar de fantasiewereld van Gilliam is ook erg slaapverwekkend. Het kan mij allemaal niet meer boeien.

Overigens is mijn dvd 124 minuten. Welke van de drie versies is deze dan eigenlijk?

You come out of Brazil, and suddenly everything is duct piping and everything's weird and too much.

Het waren deze woorden van Joss Whedon tijdens het Firefly 10th Anniversary panel op ComicCon dat me geïnteresseerd maakte in Brazil. Ik kende de film niet maar werd gefascineerd door twee zaken: het feit dat het door Terry Gilliam was geregisseerd en de enorm mooie poster. Normaal gezien was het dan ook het plan dat ik dit op groot scherm in Cinema Zuid kon gaan zien maar mijn stage stak daar een stokje voor waardoor ik genoodzaakt werd om de DVD te gaan zoeken. Met weinig succes want het is me pas zaterdag in de Mediamarkt in Antwerpen gelukt.

Brazil is een vreemde zit geworden, beginnend met de titel. Gilliam zat op een dag op het strand ergens in de UK, het was geen al te schitterend weer en de regisseur zat er praktisch alleen. Wat verderop zat er één man met een stereo en die luisterde naar Aquarela do Brasil van Ary Barroso. Gilliam werd gefascineerd door het beeld en besloot om het nummer te gebruiken in de film die hij in gedachten. De titel van die film was oorspronkelijk 1984 and a Half (een combinatie van Orwell's 1984 en Fellini's 8 1/2) en varieerde van The Ministry of Torture tot How I Learned to Live with the System - So Far tot So That's Why the Bourgeoisie Sucks. Uiteindelijk werd de titel verandert in Brazil. 1984 and a Half dekt echter wel meer de lading doordat Gilliam hier, net zoals in Orwell's boek, een maatschappijkritisch thema uitwerkt. En hij doet dat goed want Brazil mag van de eerste tot de laatste minuut gezien worden. De sfeer wordt direct gezet met de ontploffing (Gilliam haalde hier zijn inspiratie bij de terroristische aanslagen van de IRA) en het is genieten van de bureaucratische en fatalistische setting die de regisseur hier tevoorschijn tovert. Toch is niet altijd alles even goed geslaagd en had de film misschien net iets korter mogen zijn. Vooral de relatie tussen Lowry en Jill wordt iets te lang gerekt naar mijn gevoel. Het is echter het einde dat ervoor zorgt dat de film zijn status compleet weet vast te leggen. Ik moet eerlijk bekennen dat ik er mee weg was dat Lowry ontsnapte maar je wordt met een mokerslag terug gekatapulteerd naar Lowry in de martelstoel en het laat je verbijsterd achter. Heerlijk!

Zoals gewoonlijk waren er weer een hele hoop productieproblemen waardoor er ook een aantal versies circuleren. Gilliam heeft zich bezig gehouden met twee versies: die van 142 en die van 132. Hij beschouwt de langste versie als de ultieme versie maar aangezien hij de 132 minuten voor de Amerikaanse release gecut heeft, zal hij daar ook niet geheel ontevreden over zijn. Het is echter de 94 minuten versie (gecut door Sid Sheinberg, de baas van Universal en met wie Gilliam ruzie kreeg, die ook wel eens de Love Conquer's All versie genoemd wordt) die compleet waardeloos is doordat het de essentie van de film compleet om zeep haalt. Daar wordt meer gefocust op de relatie tussen Jill en Lowry en worden er vele van de fantasie sequences (inclusief het einde waar alles een droom blijkt te zijn van Lowry) geknipt. En dat is sowieso jammer want Brazil kun je het best classificeren als Monty Python meets Franz Kafka. Visueel is dit dan ook indrukwekkend en kan Gilliam zich weer lekker laten gaan. De bureaucratie wordt heerlijk geparodieerd en de droom sequences waar Lowry doorheen de lucht vliegt of het opneemt tegen een gigantische samoerai zijn fenomenaal.

Je wordt wel wat bedrogen door de namen op de poster. Jonathan Pryce is uitdrukkelijk aanwezig als een soort van James Stewart-achtige figuur maar Robert de Niro en Bob Hoskins zitten echt niet zo veel in de film. Beiden hebben een vermakelijke rol, daar niet van, maar de nadruk wordt toch meer gelegd op Pryce en Kim Greist. Toen Gilliam aan het script begon was Lowry nog maar ergens eind jaren 20 (Pryce zelf was ook nog maar 30) maar eenmaal het filmen echt kon beginnen waren er 7 jaar voorbij gegaan en besloot Gilliam om Lowry dan ook maar wat te laten verouderen zodat Pryce de rol toch nog geloofwaardig kon spelen. En dat is een goede keuze want Pryce is geweldig op zijn plaats. Ook Michael Palin is wel heerlijk op dreef als Jack. Fantastisch hoe hij wegloopt met de psychotische blik in zijn ogen tijdens de slotscène. Veel amusante bijrollen (Gordon Kaye!) zorgen ervoor dat er altijd wel wat leuks is te bekennen in Brazil.

Mijn DVD heeft ook nog de 30 minuten durende What is Brazil? documentaire als extra maar die antwoord niet echt op de titelvraag. Wel interessant om te zien omdat we daarin beelden te zien krijgen van de fameuze eye sequence die de uiteindelijke cut niet heeft gehaald. In ieder geval is Brazil een vreemde maar indrukwekkende zit geworden. Ik neig nu nog net iets meer naar 4* i.p.v. 4.5* maar ik zie het wel gebeuren dat ik dit bij een volgende kijkbeurt verhoog. Gilliam blijft toch een erg interessant regisseur.

Dikke 4*

Wie eens een niet traditionele kerstfilm wil bekijken kan 'k deze wel aanraden

'k vond het eigenlijk geen misse film. Een bizarre film, maar wel met een boodschap. De film was zeker geen saaie brok, er zat toch af en toe wat humor in.

Toch ook een verrassende cast in deze film (Jonathan Pryce, Robert De Niro en Bob Hoskins), maar ze deden dit zeker niet slecht.

Een lange zit, maar zeker eens de moeite om te bekijken.

Vond er bijzonder weinig aan. Brazil faalt vooral narratief. Je zou drie onderdelen in het verhaal kunnen onderscheiden; allereerst heb je de queeste van Lowry. Helaas weet hij net zo min waar hij mee bezig is als de kijker, enige logica achter zijn handelingen ontbreekt ten enenmale. Dan, als een verondersteld drijvende kracht achter dit plot, speelt er een liefdesverhaal. De romance blijft echter volledig in de lucht hangen omdat we over de vrouw geen sikkepit te weten komen (over Lowry ook niet veel trouwens, maar goed), en we ineens vanuit het niks moeten geloven in een onverbrekelijke liefde tussen deze twee. En dan is daar nog de dystopische laag over een repressieve en vooral bureaucratische overheid, tsja, dat is toch ook al vele malen beter uitgewerkt dan in Brazil. Gilliam veegt wat bekende elementen op een hoop en dat is het dan. Tel daar nog bij op de kitscherige jaren '80 esthetiek in de droomsequenties, de magere humor en de vrij nep uitziende decors en je kan gerust van een sof spreken.

Uitstekende film waarin een ambtenaar zelf in de problemen komt als hij een administratief foutje probeert recht te zetten. Een maatschappijkritische sci-fi-film met een humoristisch en absurdistisch randje. Er wordt een vrij deprimerend, grijs en bureaucratisch toekomstbeeld geschetst. De film heeft een unieke en originele look (o.a. door alle uitvindingen die voorbij komen).

Mijn favoriet van Terry Gilliam. Prachtige, aparte film. Het is inmiddels al een jaar (of misschien zelfs 2 jaar) geleden dat ik deze film heb gezien. Ik had de film op aanraden van een vorige collega gekocht, maar toen lang laten liggen van "die kijk ik nog wel".

Daarna had een maat van me deze film gezien en vond dit een hele rare film waar hij niks van begreep. Nog langer laten liggen en daarna uiteindelijk toch maar met een matig verwachtingspatroon gekeken en ik vond het geweldig!

Het verhaal en de opzet is inderdaad apart en toen de film net was afgelopen had ik nog wat vragen over het verhaal, maar daar had ik al snel geen last meer van.

Je raakt door de aparte gebeurtenissen en opzet soms een beetje afgeleid van de kern van het verhaal, maar dat kwam bij mij naderhand wel weer snel op zijn plaats.

Een keer kijken of ik de blu-ray kan scoren, want ik vond dit cinematografisch en visueel erg puik!

Bye the way: 94 min (korte versie) . No way! Deze film mag van mij wel naar 180 minuten gezet worden als het aan mij ligt.

* Prettig dat de cover op de website is ge-update. Die vorige was een oudere versie en een beetje bleekjes.

Brazil is Terry Gilliam's versie van George Orwell's 1984. Niet alleen gaat de film over een totalitair systeem dat de bevolking compleet controleert in een Orwelliaanse toekomst, maar de film behandeld ook de Britse bureaucratie van de jaren '40, de Amerikaanse paranoia van de jaren '50, Stalinisme, Fascisme en de onhebbelijkheden van de jaren '80 (plastische chirurgie en de consumptiemaatschappij). Waar we in 1984 nog 'gerustgesteld' worden dat het systeem perfect is, werkt het systeem in Brazil alles behalve perfect. Waarom heet de film Brazil? Omdat het liedje zo vaak in de film voorkomt natuurlijk! Dat is gewoon Gilliam's humor. Het schijnt dat hij op een dag op het Britse strand was en het regende, toch was er een man aan het luisteren naar het liedje Aquarela do Brasil. Dat past natuurlijk perfect bij het thema van de film; escapisme.

De film verteld het verhaal van een ambtenaar die droomt over een meisje dat hij moet redden. Als hij op een dag een fout in de papieren die zijn kantoor passeren ontdekt, blijkt dat een onschuldig iemand is gearresteerd. Hij probeert de fout recht te zetten en ontdekt zo het meisje uit zijn dromen...

Jonathan Pryce speelt een leuke rol als de ambtenaar. Was verbaast Robert De Niro in deze film tegen te komen, de rol van 'Terrorist-monteur' gaat hem in ieder geval goed af. Verder een typische Gilliam cast met o.a. Ian Holm, Ian Richardson, Peter Vaughan en Michael Palin.

Brazil is een erg bonte en aparte film, enerzijds heeft de film een erg zwarte humor over de Orwelliaanse toekomst en dan zijn er ook nog de escapistische droomscènes, een leuk voorbeeld van die heerlijke kitscherige jaren '80 Fantasy. Als Lowry de cyber samurai heeft verslagen en zijn masker af doet, ziet hij zijn eigen hoofd; een duidelijke verwijzing naar The Empire Strikes Back waar Luke Skywalker hetzelfde overkomt. De humor van Gilliam en de tekenfilmachtige momenten staan in contrast met het dystopische toekomstbeeld.

De film is mooi opgenomen en de typische jaren '80 special effects vond ik ook mooi om te zien. Prachtig hoeveel sets en ontwerpen ze voor de film hebben gemaakt, daar heeft echt werk in gezeten. Ook de muziek van Michael Kamen vond ik erg mooi, leuk hoe de melodie steeds een variatie is op het titelnummer.

Beste film van het jaar vind ik wat overdreven, maar Brazil is wel een erg originele en vermakelijke Sciencefiction-film. De film is erg apart, maar dat is juist leuk en verder is het gewoon genieten van de jaren '80 effecten, decors en muziek.

Hier kon ik niks mee. Dit type Engelse humor is niet aan mij besteed. Brazil was een van de weinige bekende scifi's die ik nog te gaan had, en niet voor niets bleef het zo lang liggen. Het sprak me niet aan en nu weet ik waarom. Je zou het als een parodie op 1984 van Orwell kunnen omschrijven, vast heel origineel maar je moet echt van dit type humor houden om het te kunnen waarderen, en dik twee uur repetitieve Engelse humor was mij teveel, ondanks de fraaie dystopische scifi-omgeving waarin het zich afspeelt. Kleine 2*.

Wat een prachtfilm en wat een leuke humor! Wat een geweldig verhaal en wat een mooie presentatie daarvan.

Maar......wat wil je? Allemaal topacteurs en dat is te merken. Het is te merken dat ze hun vak verstaan en dat merk je weer aan wat ik hiervoor heb neer getikt, (?) De humor is typisch Brits en zoals "Arno74" b.v. die houdt daar niet van en zo zullen er meer mensen zijn.

Typisch droge humor en daar houd je van..... of niet!

Voor ons een prachtfilm en vreemd dat we deze nog nooit gezien hadden omdat in onze kring meerdere mensen van dit genre houden.

Een dusdanige prachtfilm die we daar ook naar belonen met een prachtcijfer, een 8!