Brazil (1985)

Misschien komt het omdat ik deze film zag, terwijl ik behoorlijk moe was. Ik was al behoorlijk afgepeigerd en had de kracht niet om naar de kroeg te gaan, dus was het misschien niet zo'n goed idee om deze film op te zetten. Op één of andere manier heb ik dat toch gedaan Oké, Fear and Loathing is ook erg chaotisch, maar wel op een andere manier. Ten eerste heb je daar Del Toro en Depp die de show stelen en de één na de andere geweldige, hilarische en briljante streek uithalen. Hier lag Jonathan Pryce zijn personage me minder en is het verhaal uiteraard iets heel anders. Ik vind 't eigenlijk nog net wat chaotischer dan Fear and Loathing.

Zo heb ik me lange tijd erg vergist in Blade Runner, dat kwartje viel pas toen ik de film een keer uitgeslapen bekeken heb. Toch hoort die chaos er wel bij, zonder chaos is het toch geen echte Gilliam.... Overigens vind ik Pryce prima gecast, hij moet natuurlijk een wat grijze muis spelen iets heel anders dan de kleurrijke karakters uit Fear and Loathing.

Ga er nog wel een keer voor zitten op een middagje, wat wel verstandig is denk ik. Alles kwam vooral veel rommeliger over, omdat ik moe was denk ik. Daarnaast komt er nog bij kijken dat deze film een veel somberder uiterlijk heeft dan bijv. Fear and Loathing, wat ook niet echt iets is wat je wakker maakt.

Toen ik de poster zag dacht ik aan een sprookjesfilm, tussen haakjes een zeer mooie poster.

Eigenaardige film, ik weet niet goed wat ik ervan moet denken. Het eerste uur was goed maar dan begon het verhaal gekker en gekker te worden. Sommigen noemen dit een surrealistische film, allez we zullen het maar in het midden houden qua score 3,5*.

Je moet het helemaal niet vergelijken met Fear.. Het is naar mijn mening ook totaal geen komedie!

Interview met Terry Gilliam...

Uitermate openhartig interview met Terry Gilliam, oa over de totstandkoming van de film. Gedaan door Yann Minh.

Opvallend chaotisch maar grappige film, raakte af en toe behoorlijk in de war. Zit vast een draadje los bij de schrijvers. Toch vond ik de humor niet zo geweldig altijd, heb ook niet echt dubbel gelegen. Vond ook dat de film gewoon weg te lang duurden en te langdradig was.

De beelden waren wel mooi en natuurlijk de muziek is echt fantastisch. Heerlijke combinatie van vrolijke deuntjes en spannende stukjes muziek. Op de cast heb ik niks aan te merken. Gewoon een aardige film, maar minder dan ik had op gerekend.

3.5*

Geweldig chaotische film.

Het verhaal is soms een beetje te verwarrend en te druk maar hier past het perfect. Ik moet wel zeggen dat ik ondanks de mooie beelden, leuke humor en sterke cast nog niet volledig overtuigd was totdat de film afgesloten werd met een geniaal einde.

* * * *

alle gekheid op een stokje

Wat een aparte, bizarre film! Gedurende de hele film, kun je totaal niet verwachten wat er allemaal gaat gebeuren. Na het einde begreep ik ook niet alles . Qua decors ziet deze film er fantastisch uit en Gilliams visie over een overgebureaucratiseerde 1984-samenleving is ook best interessant. Minpunt is dat het einde iets te lang op zich laat wachten.

kent er iemand nog zo'n soort film??

Zo'n soort film, maar toch behoorlijk anders( ): The Trial van Orson Welles

merci, ik zal proberen hem ergens te vinden

Ik zou wel eerst eens een (paar) trailer(s) checken, ik heb een link op de 'The Trial' pagina gezet.

ben benieuwd

Zut alors

Ik heb vandaag gelezen dat dit FZ's favoriete film was

en FZ is (steeds meer) mijn favoriete muzikant/componist

By the way - Terry seems to appear as background drunk on America Drinks

zie Terry Gilliam - Zappa Wiki Jawaka - wiki.killuglyradio.com

Volgens mij bedoelen ze "Return of the son of Monster Magnet" (kant 4 van Freak out)!!! met Kim Fowley.

FZ is ook mijn Favoriet. En Brazil is een van mijn favoriete films.

Heel apart.

1984 behoort tot mijn favoriete boeken, evenals Het proces. En eigenlijk had ik het gevoel eerder naar een Kafka-verfilming te kijken dan een Orwell-verfilming. Maar het doet er verder niet aan toe waar het nou meer naar neigt, want de botsing van beide werelden met die van Gilliam loopt dus uiteindelijk uit op Brazil.

Favoriete momenten: Robert De Niro en de monteurs hun intrede.

Erg leuke film die veel korter lijkt te duren dan hij daadwerkelijk is. Hoop lollige scenes, grappige dialogen en personages (die monteurs ), en een hoog irritatieniveau vanwege de tergende bureacratie. Verder een geweldige vormgeving, de klinisch schone stad, lelijke efficiente huizenblokken, rode bakstenen. Echt alles wat je bij een futuristische totalitaire staat kan verwachten. Visueel ziet het er sowieso prima uit, op misschien de knulligheid van de ontploffingen na, maar ook dat heeft zo zijn charme.

Verder een fijn, maar wat warrig aandoend verhaal wat wel goed te volgens is, maar niet altijd even helder ontwikkelt. Gewoon een erg fijn filmpje wat je onmogelijk serieus kan nemen.

4*

Ik neem hem anders bloedserieus (oké, da's wat overdreven ). De film is ook wel grappig, maar in bijna elk stukje tekst, elk beeld zit een (al dan niet) symbolische waarde en de film bevat ENORM veel interessante en serieuze thema's en kritieken, onder het lichte eerst laagje.

Werkelijk fantastische film van Gilliam. Een perfect mix van George Orwell, Franz Kafka, Film Noir en Monty Python.

Naast dat deze film enorm stijlvol is, en schitterend camerawerk bevat, is ook het verhaal fantastisch.

Terry Gilliam is niet mijn meest favoriete regisseur, maar met Brazil (en Fear and Loathing in Las Vegas) heeft hij toch een meesterwerk gemaakt!

4,5*

Terry Gilliam is zo’n regisseur die het voor mij net niet heeft. 12 Monkeys is de enige film van hem, die ik wel goed vond, verder wil het allemaal vaak net niet leuk of boeiend genoeg worden, zo ook met deze film. Ik kan best begrijpen dat mensen deze film goed vinden, maar ik vond het vooral weer erg flauwe en vooral ook niet leuke humor. De film is daarnaast erg druk en rommelig en daardoor zijn de vaak talloze verwijzingen niet altijd even duidelijk. Wel wat leuker zijn de dromen die Lowry telkens heeft, ook niet bepaald standaarddromen moet ik zeggen. Verder geeft Gilliam die film een vrij unieke aankleding en setting, wat de ene keer wat mooier overkomt dan de andere keer, maar je kunt duidelijk zien dat er een hoop tijd en moeite in is gestoken. De muziek is overigens wel goed, waarbij de bekende titelsong echt een fantastisch nummer is. Helaas duurt de film wel lang en ebde de laatste drie kwartier mijn interesse behoorlijk weg, omdat ik de gebeurtenissen van de hoofdrolspeler op een gegeven moment simpelweg niet boeiend genoeg meer vond. Het is een film met enkele goede elementen, maar in hoofdlijnen toch een film, die ik over het geheel gezien gewoonweg maar matig vind. Tegenvaller dus!

2,0*

Een van de beste films die ik de laatste tijd gezien heb.

Ik vond hem geniaal.

Ik ben nu te moe, en te onder de indruk, om een nuchtere samenvatting neer te pennen.

Ik ben in ieder geval zooooo blij dat ik deze gezien heb vandaag terwijl ik eigenlijk wat anders wilde gaan kijken.

Hij knalt mijn top 10 in, zonder spijt.

Weer een lekker chaotische film, wat we gewend zijn van Gilliam. Het probleem van deze film is echter dat het lang niet altijd interessant is. Helaas komen er stukken in voor die niet altijd even boeiend zijn. Met name op het eind wordt het een stuk rommeliger, en eigenlijk net iets te lang. Als je denkt dat je over enkele seconden de aftiteling te zien krijgt, borduurt gilliam er toch nog iets op verder. Jammer is dat. Op den duur wordt het zo rommelig dat je de draad een beetje kwijt bent. Verder vroeg ik mij af wat de bedoeling van de droombeelden was. Ik heb me er een beetje aan gestoord en ik zag de toevoegende waarde er eigenlijk niet van in. Genoeg negatieve punten, want er zijn zeker een paar positieve dingen te melden.

Ten eerste komen er weer van die heerlijke bizzare personages in voor. Met name de Cameo van Ian Richardson was een genot voor het oog. En ik had eigenlijk gedacht dat de rol van Robert De Niro groter zou zijn. Maar het was leuk dat hij hier en daar even zijn neus laat zien. Verder wou ik nog even de twee onderhoudsreparateurs noemen, die een zooitje maken van Sam's huis. Heerlijk om die twee bezig te zien.

Ten tweede zijn er behalve minder boeiende gedeeltes, ook stukken in voor de redelijk interessant zijn. Bijvoorbeeld als de hoofdpersoon zijn promotie eindelijk aanvaard, en op een totaal geschifte afdeling terecht lijkt te zijn gekomen.

Alles bijelkaar is het weer echt iets voor gilliam om iets als dit af te leveren. Een magere 3,5*.

Luchtige sf-komedie dat ook lekker cynisch overkomt zo nu en dan. Om te beginnen zijn de retro-futuristische kiekjes van die fictieve stad een lust voor het oog en het acteerwerk kan er ook goed mee door. Die sullige Lowry word schitterend neergezet door Jonathan Price en daarnaast heeft Bob Hoskins weer een grappig rolletje als een van die sullige loodgieters. Ook Robert deNiro zet een schitterende rol neer, alleen is het wel jammer dat hij maar korte rolletjes heeft. Maar iig kort maar krachtig. Brazil zou eigenlijk wel een soort inspiratiebron geweest zijn van de latere Jeunet films, want de surirealistische scenes en personages en de manier van filmen lijkt er wel sprekend op. Ook moet ik zeggen dat Gilliam hierin ook opvallend een Monthy Python sausje eroverheen heeft gegoten. De film is ook lekker chaotisch waarbij het soms wel een beetje met de ogen rollen is.

Voor de rest had dat vrouwtje ook een fantastische bijrol. En aan het einde vluchten we vanuit een retro-futuristische stad even naar een hedendaagse(?) Schotland. Wat meteen de kleurfilter en de sfeer in een klap doet veranderen.

Maar voor de rest een zeer mooie opgezette film en visueel een lust voor het oog. Eigenlijk ook wel een beetje een soort trip/sprookje met fijne humor erin.

4,0*

Satire op onze toekomstwereld waarbij de mens ondergeschikt is aan technologie maar toch nog overstelpt wordt met administratie (procedures, formulieren...) die hem elke vorm van logisch initiatief ontnemen.

Maar er is meer, want op zijn weg neemt Gilliam nog heel wat onkruid op de korrel.

Briljant spetterend, verdient een tweede visie want het is haast niet mogelijk de snelle opeenvolging van gevatte insinuaties bij te houden, Gilliam is nog zo gek niet.

Aangenaam en passend ingewerkt zijn ook de vele arrangementen van de klassieker "Brazil".

René van "Allo, Allo" (Gordon Kaye) in een kleine bijrol.

Terry Gilliam's antwoord op Blade Runner ... maar het is niet aan mij besteed. Je houdt nu eenmaal van Gilliam's "zaniness" of niet.

In Blade Runner zitten ook Big Brother elementen: Dehumanisatie, een groot controleorgaan, globalisatie, dystopische visie ... Maar het was inderdaad het visuele aspect van Blade Runner dat Gilliam erg inspirerend vond. Alleen was hij van oordeel dat andere aspecten van Scott's film wat teleurstellend waren: Brazil werd geboren. Zonder Blade Runner, geen Brazil. Een "antwoord" betekent niet 'een remake' of 'een kopie'.

Tarkovsky's Solyaris was ook een antwoord op 2001: A Space Odyssey.

Misschien maak je de fout door de film tegen Blade Runner aan te houden en daarop je oordeel te baseren. Er zijn overeenkomsten, maar het is toch echt een andere film, met een andere insteek.

Beoordeel de film eens op zichzelf. Het is een tragikomedie over een dystopische samenleving en een dromend burgermannetje dat door de raderen van de machine wordt verpletterd. Mooi vormgegeven door Gilliam.

De scene met Tuttle die verdwijnt in een stapel bij elkaar gewaaid papier vond ik erg indrukwekkend.