menu

Ceux Qui M'aiment Prendront le Train (1998)

Alternatieve titel: Those Who Love Me Can Take the Train

mijn stem
2,75 (6)
6 stemmen

Frankrijk
Drama
122 minuten

geregisseerd door Patrice Chéreau
met Valeria Bruni Tedeschi, Pascal Greggory en Jean-Louis Trintignant

Wanneer een enigszins onbekend gebleven schilder overlijdt, treffen verschillende oude bekenden elkaar weer na jaren. Vanaf hun gezamenlijke treinreis naar de begrafenis worden de onderlinge relaties van de uiteenlopende personages langzamerhand iets duidelijker.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=MXspPUBWu_w

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van kappeuter
1,5
kappeuter (crew)
Dit jaar al de tweede Franse film die ik zie over een begrafenis.
L'Heure d'Été zag ik eerder al, die viel me tegen en helaas valt deze film me nu ook erg tegen.
Het is nogal een chaotisch gebeuren. Er wordt gewerkt met veel vluchtige beelden en een nadrukkelijk aanwezige maar prettige soundtrack.
De personages vind ik maar vaag. Ze praten wel tegen elkaar maar communiceren nauwelijks. Elk personage zit opgesloten in zijn eigen kleine wereldje.
Eigenlijk vind ik, op het kleine meisje na, alle personages onsympathiek,
Daarbij heb je de irritante aanwezigheid van een aantal homosexuelen en een transsexueel. Er is bijvoorbeeld een hiv-besmette tienerjongen die met beide veel oudere heren van het homostel iets gehad heeft en voor en na de begrafenis wat verveeld rondhangt. Het zal allemaal wel ergens voor dienen, maar het kon mij totaal niet boeien. Bij bepaalde arthouse films lijkt het devies wel; hoe vager de personages hoe beter.
Over de overledenen niets dan goeds, maar de overleden kunstenaar blijkt een asociaal en een tiran geweest te zijn en de hele film kunnen we naar de klaagzang luisteren van de bezoekers van de begrafenis.
Ik vind Valeria Bruni Tedeschi een heel mooie en aangename actrice, maar hier maakt ze weinig indruk op me. Haar personage worstelt nogal met zichzelf en haar ex, maar het kon mij niet boeien.
De meeste franse films hebben een aangename sfeer die Franse cinema typeert, maar die miste ik hier. Deze film is te kil en te afstandelijk.

Gast
geplaatst: vandaag om 07:46 uur

geplaatst: vandaag om 07:46 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.