A Little Bit of Heaven (2011)

Prettig romantisch drama dat laat zien dat er meerdere manieren zijn om met een met een terminale ziekte om te gaan. Weer een prima rol van Kate Hudson als Marley Corbett, Gael García Bernal daar in tegen vond ik totaal niet in zijn rol als dokter Julian Goldstein passen, verder ook nog kleine rollen van Kathy Bates als de moeder en Treat Williams als de vader , God komt ook nog langs in de lijf van Whoopi Goldberg. Ook prettig is de verschijning van nieuwkomer Lucy Punch (Bad Teacher) als Sarah Walker.

Ik wil de pret van mijn voorgangers niet drukken, maar ik vond deze film eerlijk gezegd tegenvallen. Ik vond niet dat er een match was tussen de hoofdrolspelers, dus ik vond de liefde niet overtuigend. Daarnaast werd ik doodmoe van het gegiechel van kate. Het verhaal op zich was natuurlijk mooi, maar ik vond de uitwerking minder en ook niet realistisch. Ik vind my sister's keeper veel geslaagder. Natuurlijk gaat de vergelijking wel enigzins scheef, maar daar werd het toch een stuk realistischer neergezet, en voelde je de drama tot in je botten. Deze film heeft me niet geraakt. 2.0

Aangrijpend verhaal, een blijvend boeiende film. Sterk dat zo´n zwaar onderwerp toch nog relatief luchtig gebracht kan worden.

Hmmm... Lang nagedacht over de film. Er was een goed verhaal/concet, maar vond het soms minder uitgevoerd.

De 'hemel'scène's met Whoopi Goldberg zorgden ervoor dat ik het amateuristisch ging vinden. Normaal gezien kan ik Kate Hudson wel appreciëren. Maar in deze rol liet ze naar mijn mening met momenten soms wat steken vallen.

Van de dokter aan de andere kant, was ik dan weer wel een fan . Eveneens van de iets wat excentrieke beste vriendin van Marley.

Een mooie drama/romantiek/komedie/fantasie film...

Mooi verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteurs Gael García Bernal en Treat Williams ...

Ook bekende actrice Kathy Bates en Whoopi Goldberg ...

Mooi HD kwaliteit...

Perfect achtergrond muziek/geluid

(Dolby Digital)...

Matige film waarin een jonge, succesvolle vrouw te horen krijgt dat ze darmkanker heeft. De eerste helft van de film is een vermakelijke romcom, de tweede helft wordt het wat serieuzer en vooral sentimenteler. Kate Hudson is goed (maar voorspelbaar) gecast en ook de rest van de cast is niet onaardig. Net geen 3.0 sterren.

Een heftig onderwerp/ verhaal dat iedereen denk ik wel kent. De rol waar Kate Hudson invulling aan geeft; grote klasse! Het personage gaat wat "vrij/ luchtig" met haar leven om en trekt dit na het horen van haar ongeneeslijke ziekte gelukkig, zo goed en kwaad als het kan, door. De heftigheid en het dramatische van de ziekte is op zich al heftig genoeg, maar met de "lach" waarmee het verhaal gebracht wordt is het naast sentimentele ook nog leuk om naar te kijken. (Ook de overige personages zijn goed ingevuld, bevatten de nodige (zeker niet overdreven) humor/ drama/ sentiment; en tevens "herkenbare" personages.

Als ik er wat traantjes bij weg moet pinken, wat zelden gebeurt, heeft het op zijn manier, bij mij, een enorm gevoelige snaar weten te raken! Een van de betere in zijn soort. 4*

Een zwaar onderwerp in combinatie met humor. De film 50/50 (2011) liet al zien dat dit mogelijk is.

In deze film onder leiding van Nicole Kassell speelt romantiek eveneens een belangrijke rol. Ik vond Kate Hudson overtuigend genoeg. De film schetst een beeld van de realiteit waarmee men wordt geconfronteerd na de diagnose kanker. Vooral hoe je moet leren om verder te gaan. Een behoorlijk heftig onderwerp, maar wat mij betreft voldoende geslaagd in de opzet.

3,0 *

Wanneer de eigenzinnige, levenslustige Marley [Kate Hudson] ontdekt dat ze aan kanker lijdt, komt ze oog in oog te staan met God [Whoopi Golberg] die meldt dat Marley stervende is en dat ze drie wensen krijgt. Marley bedenkt er twee maar houdt de derde nog even voor zichzelf. Aangezien haar behandelende arts gespeeld wordt door Gael García Bernal is haar derde wens niet zo moeilijk te raden. Stroperige, formulematige romantische komedie doet krampachtig zijn best om te ontroeren, maar alleen het charisma van Hudson voorkomt dat het in de categorie ‘niet om aan te gluren’ valt.