menu

Le Boucher (1970)

Alternatieve titel: The Butcher

mijn stem
3,48 (113)
113 stemmen

Frankrijk / Italië
Drama / Thriller
93 minuten

geregisseerd door Claude Chabrol
met Stéphane Audran, Jean Yanne en Anthony Pass

Tijdens een dorpsbruiloft leert een Parijse onderwijzeres een slager kennen die jaren lang beroepsmilitair is geweest. Er ontstaat een vriendschap, maar de vrouw gaat niet in op zijn onhandige toenaderingspogingen. In plaats daarvan verkiest ze het emotionele isolement. Dan wordt de omgeving opgeschrikt door een reeks onverklaarbare moorden op jonge vrouwen en meisjes.

zoeken in:
3,5
Ik ken lang niet alle films van Chabrol (er zitten hele zwakke bij) maar dit is een goeie. Klein frans dorpje, sluimerende hartstochten, een moord... Steph speelt weer de hoofdrol (all in the family)...
Er zitten een paar onvergetelijke visuele momenten in.

avatar van De Knip
2,5
Een vrij voorspelbare film, da's jammer. Geen spanning, wel een apart sfeertje.
Het hierboven genoemde plot schepte verwachtingen die bij mij niiet zijn uitgekomen.

**1/2

3,5
Als een rustig Frans dorpje wordt opgeschrikt door een aantal brute moorden heeft het lokale schoolhoofd haar bedenkingen maar ze weet niet goed wat ze er mee aan moet. Begrijp wel een beetje wat Chabrol probeert over te brengen maar vond de handelingen van Helene (het schoolhoofd) niet altijd geloofwaardig. Wat meer diepgang in haar relatie met 'Le Boucher' had misschien geen kwaad gekund. Acteerwerk is wel zeer okay en aan prachtig gefilmde scenes geen gebrek dus heb me zeker goed mee vermaakt. Misschien dat een tweede kijkbeurt nodig is, voor nu hou ik het op goed maar niet geweldig.

avatar van brucecampbell
3,0
Alhoewel er niet zoveel gebeurt in deze film blijft hij toch je aandacht houden dankzij een vreemde en aparte sfeer.

avatar van Querelle
3,5
Eigenlijk een typisch Hitchcock verhaal, maar dan door Chabrol gefilmd. Meer dan goede suspense word het helaas niet, al is het wel goed geacteerd

avatar van thomzi50
3,5
Op IMDB staat dat de film uit 1970 komt, maar in twee filmencyclopediën en op de hoes zelf staat 1969..

avatar van thomzi50
3,5
Maakt ook niet heel veel uit. Soms inderdaad wat Hitchock-elementen, maar toch vond ik het geen Hitchock-film. De film was erg ingetogen, met lange, uitvoerige en vooral rustige scènes, die toch niet verveelden. Dat brengt me meteen bij mij echte mening over de film. Er gebeurt aan de oppervlakte niet heel veel, het verhaal bevat nauwelijks echte plottwists, laat staan wendingen, en toch blijft de film boeien. Vooral pscyhologisch maar ook visueel is het namelijk continu erg boeiend. Al met al een aangename, unieke film van Chabrol. Geslaagd. 3,5*

avatar van Mac Hammer Fan
3,5
thomzi50 schreef:
Op IMDB staat dat de film uit 1970 komt, maar in twee filmencyclopediën en op de hoes zelf staat 1969..

De IMDb is vaak een jaartje achter bij Europese films. Op de IMDb staat het jaartal dat ze in de States uitkomen.

"Le Boucher" heeft volgens mij weinig met Hitchcock te maken, maar is het subtiele werkstuk van Chabrol met zijn eigen stempel, gekenmerkt door een adembenemende vloeiende expressie en een frappante diepgang van ideeën. Chabrol heeft veel aandacht voor de observatie van zijn personages en toont ze door een filmische herschepping in een nieuw perspectief. Het werd ook een verhaal van twee mensen die elk op hun eigen manier met hun complexen en frustraties ergens diep in hun ziel zijn gekwetst, waarbij Popaul, compleet ontspoort. "Le Boucher" weerspiegelt de mysteries en de tegenstrijdigheden van de mens. De Nederlandse alternatieve titel bij bioscooprelease was "De Maniak". Voor mij oogt het als een diepmenselijke suspensefilm en tegelijk een psychologisch drama.

In de States kwam ie in '71 uit.

Volgens imdb en de franse wiki was de premiere in Frankrijk februari 70. Nederlandse speelfilmencyclopedie is niet heilig, hoor.


Le Boucher - Wikipédia - fr.wikipedia.org

avatar van Kuck-x
4,0
Aan deze film had ik goede herinneringen, dankzij de 'Katholieke Filmliga', een bioscoopabonnement dat ons als middelbare scholieren in de jaren 70 in contact bracht met vooral Europese kwaliteitsfilms. Le Boucher is er daar beslist een van, blijkt nu ik de film na zoveel jaren weer heb gezien. Onderhoudend en spannend, waarbij Chabrol veel aan de invulling door de kijker overlaat. Zoveel dat niet getoond wordt, zoveel niet uitgesproken... Heerlijk.

Voor jou is alles voorspelbaar,de knip.Probeer er mee te leven .
Terzake:iemand al gezegd dat deze film aanvoelt als een Hitchcock?Het schijnt overigens dat Hitch heeft gezegd dat hij LB zelf had willen regisseren,maar misschien is dat een verzinsel van die arrogante Fransosen.Hoe dan ook,de eponieme anti-held is al een behoorlijk Hitchcockiaans figuur,maar dat geldt nog meer voor de frigide blondine Audran,die uiteraard het object wordt van de steeds wanhopiger en pathetischer versierpogingen van popaul.
Chabrol suggereert meteen dat de slager iets te maken heeft met de slachtpartijen door knappe montage en terzijdse opmerkingen,maar dat zou zomaar een Macguffin van jewelste kunnen zijn,natuurlijk .
Aardig punt vd film is bovendien de setting in de Perigord rondom de grotten met de befaamde rotsschilderingen,voordat alles werd verwoest door de Henken&Ingrids van deze wereld met hun kèrruvèns en kèmpings.Bovendien krijgt het geheel een eigen mysterieuze sfeer door de belichting en natuurlijk het unheimliche achtergrondmuziekje.
Wat minder geslaagd zijn de pogingen van Chabrol om nog wat filosofische en psychologische bespiegelingen toe te voegen.Op zich niets mis mee,maar het had wat subtieler gebracht kunnen worden.De link tussen de holbewoners met hun offerrituelen en de verdrongen instincten vd moderne mens ligt er te dik boven op.Ook wordt wat Hitchcockiaans gekoketteerd met Freud(dominante vader,dode moeder).De politieke lading is ook niet afwezig:Chabrol moet niet veel hebben vh militaire leven zo veel is duidelijk.De slager heeft 15 jaar in dienst gezeten,oa in Vietnam en Algerije waar de lijken hem om de oren vlogen,zo vertelt hij werkelijk continu tegen zijn liefde(leuke openingszinnen,dat wel) .

orbit
Vooral gedragen door mooie acteerprestaties.. verder natuurlijk een verhaaltje van likmijnreet en ook de bijpassende ontknoping. Maar gezien in de tijd was dit nogal wat. En Chabrol heeft gevoel voor dramatiek en sinistere elementen, wat de film effectiever en bijkans heftiger maakt dan films die daadwerkelijk stukken heftiger zijn. Gevoel voor nuance en subtiliteit zijn een must voor deze film. Inderdaad een leerling van Hitchcock, maar weer zijn eigen draai aan het genre. Zeker boeiend van a tot z, ondanks dat het behoorlijk gedateerd oogt en is.

avatar van BBarbie
2,5
Typisch misdaadmysterie, zoals Chabrol ze handenvol gemaakt heeft: geen vlees, geen vis en weinig mysterie. Eigenlijk weet je al vanaf de eerste melding van een moord wie de dader is, een euvel dat meer Chabrol films plaagt. Gelukkig is Stéphane Audran weer van de partij, statig als altijd. Die geeft de film in ieder geval wat niveau, want Jean Yanne bakt er niet veel van. De monoloog van hem tijdens het ritje naar het ziekenhuis is echt tenenkrommend.

avatar van Spetie
3,5
Het verhaaltje is vrij dun en achteraf gezien ook behoorlijk voorspelbaar, maar toch is Le Boucher zeker de moeite waard.

Claude Chabrol maakt hier een soort van Hitchcock van, al haalt het nooit dat spanningsniveau, al is de suggestieve spanning zeker aanwezig. Wat wel erg goed is, is het heerlijke aparte en mysterieuze sfeertje, dat er gedurende de gehele tijdsduur hangt. Daarnaast wordt er erg goed geacteerd en weet het allemaal continu te boeien.

Bijzonder filmpje dus en voor mij de eerste kennismaking met het werk van Chabrol. De leerling mag de meester dan niet overtroffen of geëvenaard hebben, maar dat neemt niet weg dat dit toch wel een fijn filmpje is, al is het simpele verhaaltje wel de grootste zwakte.

3,5*

3,5
Chabrol creeërt zijn typische thriller-sfeertje en laat zoals dikwijls de kijker wat onvoldaan achter met vragen allerlei.
Jean Yanne is de geknipte acteur voor dergelijke personage (In de stijl van "Que la bête meure" en "Nous ne vieillirons pas ensemble").
Goede "Chabrol"-film.

avatar van Mochizuki Rokuro
3,5
Stéphane Audran. Ik ken er een aantal die dan een bepaalde smiley zouden plaatsen. Vaak te zien in films van Chabrol, maar de meesten kennen haar misschien van Babette’s Feast. Zijn vormt het hoogtepunt in deze film van Chabrol die je verder als best aardig kan omschrijven, maar na een sterk eerste drie kwartier geeft de film zijn geheimen al zo’n beetje prijs. Dat levert trouwens wel Audrans beste scène op die in de confrontatie met Popaul als hij bij haar kersen komt eten, nadat zij zijn aansteker heeft gevonden bij het lijk. Chabrol is ondanks een kleine twist niet in staat de subversieve spanning vast te houden en wikkelt af naar een degelijk einde. Chabrol is zijn status toch nog altijd minder waar dan een hoop andere Franse grootheden uit de periode eind ‘50/’60/’70-er Jaren. Maar Audran, die maakt het zeker het aanzien waard.

avatar van Querelle
3,5
Chabrol is er één van de lange adem denk ik. Hoe meer je er ziet hoe meer het kwartje begint te vallen. (Maar volgens mij heb jij er ook al heel wat gezien.) Een aantal van zijn jaren 70 films vind ik ook min of meer vergelijkbaar met Fassbinders thematiek. En Landru en Poulet au Vinaigre vond ik erg leuk. Alice ou la Dernière Fugue is ook een aanrader, maar heel afwijkend in zijn oeuvre. Ik vind eigenlijk alles wel goed van hem, toch echt een eigen stijl, maar iets introverter dan de grote drie (of vier )

avatar van Mochizuki Rokuro
3,5
Ik zag er tien, plus een bijdrage aan een omnibus. Heb Que la Bête Meure nog staan. Les Innocents aux Mains Sales staat als enige nog op de wensenlijst, al is dat meer vanwege Romy Schneider. Ik zal eens kijken of ik voor de andere titels de lange adem kan opbrengen. Hij zal wel af en toe voorbij komen. Voor wat betreft dat begindeel kan ik enige vergelijking met Fassbinder al wel begrijpen (al noem jij titels uit een andere periode). De status van Audran (belangrijke rol, maar vrijgezel) in zo'n dorp en de sociale cohesie (zo'n beginscène van een kwartier op de bruiloft), daar wordt inderdaad meer verteld dan alleen het verhaal. Maar dat houdt-ie toch niet vast gedurende de film.

avatar van Querelle
3,5
Mochizuki Rokuro schreef:
Voor wat betreft dat begindeel kan ik enige vergelijking met Fassbinder al wel begrijpen (al noem jij titels uit een andere periode). De status van Audran (belangrijke rol, maar vrijgezel) in zo'n dorp en de sociale cohesie (zo'n beginscène van een kwartier op de bruiloft), daar wordt inderdaad meer verteld dan alleen het verhaal. Maar dat houdt-ie toch niet vast gedurende de film.


Dat heb ik in andere films van hem wel beter gezien inderdaad. o.a. La Rupture en Une Partie de Plaisir (die wat wegheeft van Marta RWF) Die twee zijn misschien ook de beste tips voor jou denk ik.

avatar van Insignificance
4,0
Wat oorlog en liefde al niet teweeg kunnen brengen. En vast over nog meer. Ik begrijp eigenlijk niet zo goed hoe je dit een mysterie kunt noemen, als je tegelijkertijd concludeert dat het weinig mysterie te bieden heeft. Helemaal als dat vaker schijnt voor te komen in Chabrols oeuvre. Aparte redenering. De kritiek op het verhaaltje is wat beter te volgen, al deel ik die niet zo. Het leek me niet echt een film die baat heeft bij allerlei bokkensprongen. Het is per slot van rekening geen krimi of iets dergelijks.

Chabrol trekt een psychologische thriller uit z'n personages en dat doet-ie niet onaardig. Best sfeervol in het rustieke dorpje, de soundtrack is er eentje die onder de huid kruipt en als het verleden van beide langskomt en Popauls blikken van begerig naar iets anders gaan, borrelt er wat. Geen klamme handen, maar het staat wel als het richting kookpunt gaat, ook een paar aardige schaduwstreken daar en met het schemerige slot heeft Chabrol z'n contrast te pakken. Al komt die monoloog wat overdadig over.

avatar van 93.9
3,5
Aardig sfeertje. Voelt alleen wel een beetje aan of niet de volle 100 % gegeven is...

4,0
Insignificance schreef:
Al komt die monoloog wat overdadig over.


Welke monoloog bedoel je? Maar ik ben het (weer eigenlijk) helemaal met je eens.

Opvallend dat Chabrol al bijna direct (en zeker al halverwege) al zijn kaarten op tafel legt. Het is dan ook geen whodunnit, maar echt een karakterstudie. Ik begin deze regisseur langzaam te waarderen. Ik vind Chabrol op visueel gebied altijd wat achter blijven, maar hier zitten mooie tracking en establishing shots in.

avatar van Insignificance
4,0
mister blonde schreef:
Welke monoloog bedoel je?

Helemaal helder staat deze me niet meer voor de geest, dus onder voorbehoud. Volgens mij doelde ik op hetgeen de gewonde slager ergens in het slot, tijdens een autoritje (?), te melden heeft.

avatar van Insignificance
4,0
Een editje doen schijnt even niet te kunnen, dus dan maar zo. Op de wiki staat de monoloog, dus dat zal het dan wel zijn.

avatar van Insignificance
4,0
mister blonde schreef:
Opvallend dat Chabrol al bijna direct (en zeker al halverwege) al zijn kaarten op tafel legt. Het is dan ook geen whodunnit, maar echt een karakterstudie.

Kijk aan, Chabrol in 1971: I'm not at all interested in who-done-its. If you conceal a character's guilt, you imply that his guilt is the most important thing about him. I want the audience to know who the murderer is, so that we can consider his personality. (bron)

3,5
Simpele film , maar wel goed.

Gast
geplaatst: vandaag om 02:34 uur

geplaatst: vandaag om 02:34 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.