De Vierde Man (1983)

Goede nederlandse film. (Alleen die scéne met het oog met die stok was heel erg nep en slecht gedaan, dat lag er iets te dik op) Maar bovenal toch een spannende film.

*** en een half

Goeie nederlandse film die zeer ver ging voor die tijd.

Maarja was dat bijna niet met alle verhoeven producties uit nederland.

zo zie ik ze graag

Ik zat me dus vooral te ergeren aan Soutendijk, maar ook Krabbé kon me(voor de verandering trouwens) niet bepaald overtuigen. Toch wil ik nog wel eens proberen deze helemaal uit te zitten.

Grappig, beiden danken (grotendeels) aan deze film hun internationale carrière.

Good for them!

Overigens:

Dus, zoals gezegd:

Werkelijkheid en illusie lopen meesterlijk door elkaar heen. Soutendijk en Krabbé zijn goed in vorm, je vraagt je continue af of Reve nu echt paranoïde is, of dat ie gewoon gelijk heeft. 'Ik lieg de waarheid'. Ja ja, meneer Reve.

ja we weten nou wel dat je de nederlandse film met hand en tand verdedigd.

Blegh, wat een rotfilm. Zeer vermoeiend gehannes met dromen en flashbacks en vooral louter onuitstaanbare personages die ook nog eens beroerd gespeeld worden. (Krabbé met whiskey die films kijkt. ) .

Wat mij betreft een klassieker van niks.

Herzien en vind hem eigenlijk heel sterk. De zwarte humor in combinatie met het occulte verhaaltje werkt gewoonweg. Veel sterke droomachtige scenes en het basisconcept dat ook in Basic Instinct gebruikt ging worden, maken dit een heel vermakelijk film. Ik zie dingen terug van Hitchcock, Fulci en Bunuel.

Wat mij betreft moet je deze film absoluut niet te serieus nemen (zoals Verhoeven ook zou verklaren) en de symboliek was om recesenten om het verkeerde been te zetten (zoals Soeteman zou verklaren). Gewoonweg laagdrempelig vermaak, zelfs. Niet perfect, maar wel sterk bovengemiddeld. 4 sterren.

[edit] reacties vallen me hier tegen, zeg!

Vond het altijd een heel vermakelijke film, met mooie beelden. De symboliek is ook sterk en ik denk niet dat die alleen maar bedoeld is om recensenten op het verkeerde been te zetten.

In het boek van Reve was de plot bijzaak, hier wordt het hoofdzaak en daardoor werkt de film.

Dat zijn dingen die Soeteman en Verhoeven er zelf over hebben gezegd. Kan het ook niet helpen.

Ja, die reacties hier af en toe, en dan zijn het toch mensen, die toch al aardig wat films hebben gezien. Wat een aantal mensen hier volgens mij vergeten, is de datum van deze creatie. Niet 2007 ofzo mensen, maar 1983, Voor die tijd was dat een hele goede film.

Natuurlijk is het een beetje traag af en toe, en natuurlijk zie je de aspecten van deze regisseur terug: bloot scenes, gevloek etc. Maar zoals in de Amerikaanse films de mensen in bed altijd iets over hun edele delen hebben, is het in deze film net het tegenovergestelde Maar goed, deze films zijn gelukkig niet schijnheilig, en iedereen vloekt / zeikt toch wel, zeker in holland

Maar als je door deze dingen heen prikt, zie je voor Nederlandse begrippen een hele goede film ! 3.5 !

Puik geregisseerde film met een uitblinkende Hoffman. Het mysterieuze verhaal blijft boeien en de twisted stukjes zijn leuk. Alleen jammer dat het einde afgeraffeld overkwam..

En wat is het toch met al dat geforceerd naakt in Nederlandse films? In de vrijscènes kon ik het nog begrijpen maar wat de kleine leuter van Krabbé in 't begin nou toevoegde..? Zal wel sfeer zijn of zo, kon ook wel zonder wat mij betreft.

Deze film nog eens bekeken. Eigenlijk alleen om Jeroen Krabbé en Renée Soutendijk nog eens samen in een film terug te zien, want dat waren destijds wel grote namen van de Nederlandse film en voor mij nog steeds. Op dit punt dus zeker de moeite waard. Wel jammer dat het geluid van de dvd nogal zacht is, verder is het beeld wel in orde. Maar goed samenspel tussen de twee en met leuke dialogen.

De film kent verder wel zo zijn grappige momenten. Zo vind ik scènes die misschien wel het meest kritiek krijgen, zoals in de trein, Krabbé die films kijkt en de laatste actiescène, juist de mooiste momenten in de film. De film is uit 1983, ook niet echt een excuus, maar dat speciale effecten en details zoals bloed ook niet erg overtuigend zijn, daar kan ik toch niet mee zitten, juist door het milde karakter blijft de film tot het eind genietbaar. Overdaad aan vele denkbeeldscènes valt ook reuze mee en hetzelfde geldt voor het bloot wat echt niet zo veel aanwezig is.

Wel vind ik Thom Hoffman niet zo goed spelen en bovendien praat hij veel te snel. Dolf de Vries ging dan nog. Andere rollen zijn toch vrij klein om daar nog wat over te zeggen.

Toch als geheel niet echt een film die ik nu nog eens ga kijken. Wat dat betreft miste ik al tijdens de film maar zeker na afloop toch het gevoel van "deze film, dit is het". Iets wat ik bij diverse andere Nederlandse films wel heb. 3.0

Redelijk sterke verfilming van een sterk boek van Reve. Het symbolisme ligt er constant erg dik op, maar dat is op zich niet zo erg. Krabbé is best wel overtuigend, en de gortdroge humor van Reve brengt hij op momenten erg goed over.

De film gaat echter de fout in in het laatste kwartier, na de dood van Herman. Niet zozeer de manier waarop dit in beeld is gebracht (ik vind het te flauw om daarover te klagen, de scene doet z'n werk), maar wat erna allemaal gebeurt. Alle symbolisme wordt hardop uitgelegd door een Krabbé die opeens totaal belachelijk acteert (wiens schuld dat is laat ik maar in het midden).

Maar nogmaals, leuke film die het moet hebben van het symbolisme, de lokaties, de hallucinerde momenten (die, mij net als een andere user hier, toch deed denken aan The Shining), het verhaal van Reve en het uistekende camerawerk van Jan de Bont.

Verhoeven heeft hier veel elementen uitgehaald, voor zijn amerikaanse productie!

( Basic Instinct )

vond deze film niet echt sterk, op sommige momenten wel spannend!

Toch knap dat Verhoeven in 1983 al heeft voorspelt dat er een mannetje op de achterlijn zou komen te staan bij voetbal.

Onvoorstelbaar: dertig jaar oud inmiddels en wat heb ik deze erotische, moedige, onbepaalde, artistieke en fantasievolle thriller en tegelijkertijd ironische, duivels grappige, zwarte komedie al dikwijls gezien. Een verhaal, zeker voor begin tachtiger jaren bijna (speels) revolutionair, over een man die zich schuldig voelt voor zijn homoseksulaiteit, omdat deze niet in overeenstemming is met de leer van het katholieke geloof, vol met macabre humor en religieuze en bijbelse symboliek. De regisseur heeft een geweldige spelende cast bijelkaar weten te brengen. Onvergetelijk en waarschijnlijk in deze tijd voor menigeen nog altijd schokkend, is de homo-erotische scène met Christus aan het kruis. Paul Verhoeven heeft door het maken van deze film de weg vrijgemaakt naar Hollywood.

Het werd tijd dat ik deze film eens een keertje echt zag. Vroeger heb ik de Vierde man ooit wel eens gezien, maar daar stond me niets meer van bij. Ik moet zeggen dat het toch wel een erg sterke film is.

Verhoeven weet het geheel te voorzien van een surrealistisch sfeertje, door de kijker regelmatig droomscènes voor te schotelen. Erg mooie scènes, die goed werken in combinatie met het verhaal. Het acteerwerk mag er ook zijn. Krabbé is goed, maar Soutendijk speelt echt geweldig. Ze zet een mystieke vrouw neer, die er tegelijkertijd verleidelijk, maar ook beangstigend uitziet, erg knap.

Er zitten soms wel wat mindere momenten tussen, zoals de dialogen, die soms wat minder zijn. Als Krabbé bijvoorbeeld zegt dat hij Soutendijk eruit vind zien als een jongen. Maar daartegenover staat wel de geslaagde zwarte humor. Visueel ziet het er grotendeels ook erg mooi uit, ook al oogt het hier en daar een klein beetje gedateerd. Maar dat mag de pret niet drukken.

De Vierde Man is een puike film, die zich kan meten met de beste Nederlandse films aller tijden.

4,0*

Krabbé's kruis.

Bijzondere filmklassieker van eigen bodem. De film doet onevenwichtig aan maar krijgt hierdoor eveneens een vreemd sfeertje, dat het verhaal ten goed komt. Enigszins gebeten door de immer scherpe tanden des tijds, staat de film nog steeds overeind. Verhoeven en De Bont weten hoe je een en ander in beeld brengt, tijdens hun (tijdelijk) laatste grote avontuur in het thuisland. Met dank aan de sterke Soutendijk en sfeervolle symboliek, waaronder misschien wel Krabbé's kruis.

Goed.

Tikkie verouderd, doet me ernstig denken aan basic instinct. Veel hollands naakt.

Indertijd als tiener gezien en dat was een verpletterende ervaring in positieve zin, zoals de meeste Verhoeven films uit die tijd trouwens.

Nu dus herzien en ondanks wel enigszins aangetast door de tand des tijds nog steeds een fascinerende film vol symboliek en knappe details. Ik was vergeten hoe aantrekkelijk Soutendijk indertijd was, een schitterende donkere rol. Soutendijk heeft internationale klasse. Het subtiele vaak nonverbale spel tussen Krabbé en Soutendijk is een masterclass acteren wat mij betreft. En wat het naakt betreft waar hier veel personen over klagen; het is volstrekt natuurlijk; bijv. Krabbé loopt naakt door huis nadat 'ie uit bed komt...nou nou een piemel in beeld het moet niet gekker worden .

Verhoeven was er al vroeg bij met brandplacement; in dit geval Peugeot (o.a de 604 waarmee Krabbé wordt opgehaald van het station en natuurlijk de supercoole 504 cabrio) .

Respect voor Hoffman en Krabbé die enkele overtuigende homo-erotische scenes neerzetten; i.t.t Will Smith die een stand-in eiste toen hij een man moest kussen (so much for 'method acting' ) .

Hoffman aan het kruis ging overigens veel mensen te ver xD.

De regie van Verhoeven, het camerawerk van de Bont, de uitstekende acteurs; deze sfeervolle thriller opende niet voor niets (terecht) vele internationale deuren .

Mijn vriendin moppert bij vrouwelijk naakt op tv altijd dat er nooit piemels te zien zijn in films. Jammer voor haar dat ze lag te slapen toen ik gisteren De Vierde Man keek, want die film opent nota bene met de jongeheer van Jeroen Krabbé. Ook Thom Hoffman moet er aan geloven, maar ik geloof niet dat het haar types zijn. Bovendien is ze ook niet gecharmeerd van de schaamhaarmode van dertig jaar geleden.

Lollig begin dus, maar eerlijk gezegd vond ik de rest ook best vermakelijk. Krabbé presenteert zich als een zelfverzekerd schrijvertje, die al snel een fuckbuddy te pakken heeft. Dat mondt uit in een relatie die me wat deed denken aan die van de hoofdpersonen van Antichrist. Dat komt dan vooral door de soms bizarre visioenen van de hoofdpersoon (er wordt ook een penis afgerukt, vandaar). Eng wordt het niet, hooguit macaber, maar het levert een interessante verhouding op tussen Reve en Christine, waar later de rol van Hoffman aan toegevoegd wordt. Geen idee waar ik naar gekeken heb, want het verhaal is vergezocht en heeft een hoop loze symboliek. Wel trapt Paul Verhoeven ouderwets tegen een hoop heilige huisjes. Niet dat ik kick op homo-erotiek, maar ik moet al glimlachen als ik aan de geschokte gezichten denk die men destijds in de bioscoop trok. Naja, ik geef toe: ik heb stiekem best genoten.

Het is jammer dat de film op een gegeven moment over the top gaat, want tot dat moment zat het meer dan gemiddeld in elkaar. Van veel schrijvers weten we dat ze niet helemaal sporen, maar Gerard heeft te kampen met flinke stoornissen. Die komen dus best gaaf uit de verf. De mystieke sfeer wordt halverwege helaas toch te plastisch en goedkoop en dan zakt de film naar een bedenkelijk niveau.

Ik vermoedde al zoiets. De plot heeft echter weinig om het lijf en juist dat wordt hier uitgebeeld. Waarom zou je van zo'n dun verhaaltje een anderhalf uur durende speelfilm maken?

schitterende, bizarre film!!! echt genoten van deze film heb wel al meer films van de rob houwer collectie gezien maar deze is wel een buitenbeentje heeft een duistere griezelige kant!!!!

3,5*

Het moet puur een kwestie van smaak zijn als je deze Hollandse Verhoeven klassieker niet weet te waarderen. Voor mij is het bijna alsof ik naar een parallel universum zit te kijken: het is Nederland, maar toch is het bijna niet te vergelijken met het Nederland van nu (en met hedendaagse Nederlandse films).

In een stad als San Francisco of LA ziet alles er al snel een beetje filmachtig uit, maar de suffige Hollandse setting wordt in deze film juist een sterke troef. Er is continu een ondertoon van zwarte humor. Dat, en sommige "shock value" scenes, vindt natuurlijk niet iedereen leuk. Maar is het wel jouw smaak, dan vermaak je je kostelijk. Ik vind het in ieder geval heel knap, de balans die Verhoeven weet te vinden tussen arthouse en licht vermaak.

Fantastische surrealistische thriller. Misschien wel de beste van Verhoeven. De soms theatrale spel en dialogen versterken de 'unheimische' sfeer.

Prachtig! 4,5