Un Balcon sur la Mer (2010)

Vanaf april 2011 verkrijgbaar bij je Franse videoboer

Heel mooi gefotografeerd en gespeeld onderkoeld drama met het nodige mysterie, en diepgewortelde trauma's die teruggrijpen op de onafhankelijkheidsstrijd van Algerije en de Fransen die daar woonden en leefden. Ongetwijfeld met hier en daar verweven in het verhaal ook de jeugdherinneringen en jeugdtrauma's van de regisseuse, die daar zelf in die tijd opgegroeid is. Door de subtiele benadering die het verhaal daaromheen weeft wordt die ongetwijfeld moeilijke jeugd langzaam in beeld gebracht, en is de impact misschien sterker dan in een rechtstreekse versie met veel confronterende beelden en actie geweest zou zijn.

Sterk punt, naast de mooie beelden van Algerije en de Provence, is toch zeker het acteren - geen speld tussen te krijgen. Wel een film waarbij je goed moet blijven opletten - om niet een van de vele details in het verhaal te missen.

Matige zonder inspiratie gemaakt drama wel een sterk punt zijn de prachtige locaties.

Zeer voorspelbare film.

*2.5

Prima film wat mij betreft. Soort thriller waarin heden en verleden knap verweven zijn. Maar zeker niet oppervlakkig. Man wordt als het ware achterhaald door gebeurtenissen uit zijn kindertijd en komt daar niet ongeschonden uit te voorschijn. Het begint allemaal met een mysterieuze vrouw die ten tonele verschijnt bij de transactie rond de verkoop van een huis. De man denkt de vrouw te kennen uit zijn kindertijd en gaat op zoek naar haar achtergrond.

Die zoektocht is best spannend en intrigerend. Wat is er destijds precies gebeurd in Algerije, op het moment van de burgeroorlog en het vertrek van de Fransen? En wat wil die vrouw precies? Nicole Garcia heeft daar een goed geconstrueerd en onderhoudend verhaal van gemaakt. Met mooie plaatjes van de Rivièra. Prima geacteerd ook, met een klein rolletje van Kimberlain, die best een groter aandeel had mogen hebben. Als je niet bij ons wil blijven, ga dan weg, zegt ze op een gegeven moment tegen haar man. Tsja, de essentie van iedere relatie.

Een subtiele, intrigerende maar uiteindelijk standaard thriller met een ongedwongen, onderkoeld liefdesverhaal. Door middel van flashbacks werd teruggegrepen naar de Algerijnse oorlog; een gevoelig en traumatisch item uit de Franse geschiedenis. Eerlijk gezegd vond ik de cast niet altijd even sterk spelen en zeker de personages hadden meer diepgang mogen krijgen. De beelden van het Zuid-Franse landschap waren prachtig.

De fotografie was geslaagd, maar de film, zeer zeker goed bedoeld, kon me niet bekoren, niet in de opbouw en ook de vertolkingen waren niet zo sterk. Een beetje onwaarschijnlijk ook allemaal.