ad
  • 141.771 films
  • 6.857 series
  • 20.837 seizoenen
  • 470.010 acteurs
  • 285.266 gebruikers
  • 8.178.950 stemmen
Avatar
 
banner banner

Vérités et Mensonges (1974)

Documentaire / Experimenteel | 85 minuten
3,49 90 stemmen

Genre: Documentaire / Experimenteel

Speelduur: 85 minuten

Alternatieve titel: F for Fake

Oorsprong: Frankrijk / Iran / West-Duitsland

Geregisseerd door: Orson Welles

Met onder meer: Orson Welles, Oja Kodar en Joseph Cotten

IMDb beoordeling: 7,8 (15.710)

Oorspronkelijke taal: Frans

Releasedatum: 25 maart 1976

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play

Over Vérités et Mensonges

Documentaire over bedrog in het algemeen, en de kunstvervalser Elmyr de Hory in het bijzonder.

imageimageimageimageimage

Externe links

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Wouter

Wouter

  • 18482 berichten
  • 2880 stemmen

Niet echt als documentaire aan te merken, meer als essay.

Leuke film. Bij vlagen briljant zelfs.

In Frankrijk te koop op dvd (via amazon.fr bijv.)


avatar van Wouter

Wouter

  • 18482 berichten
  • 2880 stemmen

En nu blijkbaar ook uitgegeven door Criterion.


avatar van ghostman

ghostman

  • 5446 berichten
  • 2 stemmen

Mooi essay van Orson Welles vanuit origineel perspectief belicht over persoonlijk werk en kunst in het algemeen.

****/*****

It's okay with me.

- Philip Marlowe, The Long Goodbye


avatar van kappeuter

kappeuter (crew)

  • 60906 berichten
  • 5031 stemmen

Pfff, wat een saai geneuzel. Meer vorm dan inhoud.

Ja, Welles heeft een mooie stem en kan mooi vertellen. Maar de inhoud is niet bijster interessant.

Soms een vleugje Zelig, maar te aarzelend.


avatar van FisherKing

FisherKing

  • 18698 berichten
  • 0 stemmen

Merkwaardig geval. Leek wel voor een bepaald incrowd publiek gemaakt. Begin is briljant, maar later krijgen we ineens grofkorrelig beeld en neemt de scherpte van het begin af.

De stem van Welles, die zorgt voor een verkwikkende nachtrust.

Niet echt iets wat ik aan zou willen raden, en ja, het is goed verdienen in de kunsthandel als je marketing werkt, alhoewel het voor de vervalser wat minder goed ging.

Oja Kodar duikt in de film op. Ik zie nu pas dat het de maitresse van Welles destijds was. Tja...

2*

(een soort weblogje, zo zou ik dit geval willen omschrijven)


avatar van tsjidde

tsjidde

  • 2113 berichten
  • 3666 stemmen

Ik vond het wel een fascinerend filmpje, maar soms een ietwat moeilijk te volgen en naar het einde toe wordt ie een beetje langdradig. Daarbij komt de montage af en toe nogal gekunsteld, zo niet suggestief, over, wat juist een beetje afbreuk doet aan de boodschap van de film.


avatar van PaulieWalnuts

PaulieWalnuts

  • 1239 berichten
  • 815 stemmen

Tja, het onderwerp hier kan me simpelweg niet zo veel interesseren. Verder is het is wel een erg mooi gemaakte documentaire. Die montage vond ik juist een van de beste punten, en het einde.

toch nog 3*


avatar van Mr_White

Mr_White

  • 2067 berichten
  • 0 stemmen

Schitterende 'documentaire' (of essay, zoals Wouter al aangaf) over bedrog. De film scoort voor mij vooral hoog doordat Welles geen enkel moment rechtlijnig/traditioneel te werk gaat en helemaal los gaat (met name de laatste zeventien minuten, een verhaal over Picasso dat compleet verzonnen is door Welles).

tsjidde merkte eerder op dat de montage 'gekunsteld' en 'suggestief' over komt, wat inderdaad zo is maar juist de film versterkt in plaats van dat hij afbreuk doet. In een film over bedrog laat Welles juist heel goed zien hoe je o.a. met montage iets compleet anders dan de werkelijkheid kan neerzetten. Denk aan de lange stilte tussen Irving en de Hory over of hij nu daadwerkelijk de schilderijen zelf ondertekende, als ware het een echte discussie tussen de twee, terwijl het gewoon twee verschillende opname-momenten zijn.

Een waar meesterwerkje deze film.


avatar van goongumpa

goongumpa

  • 3041 berichten
  • 3922 stemmen

Welke is aan te raden, de MoC of de Criterion?


avatar van movie acteurs

movie acteurs

  • 2913 berichten
  • 3040 stemmen

Ik persoonlijk zal sowieso voor de MOC dvd gaan ivm de prijs. Die "Criterion" dvd's zijn toch zo achterlijk duur


avatar van Drs. DAJA

Drs. DAJA

  • 4287 berichten
  • 4079 stemmen

Beaver zegt dat ze kwalitatief praktisch hetzelfde zijn (ik vind zelf Criterion een tikkeltje beter) maar prijst de MOC aan in verband met de extra's.


avatar van Simon Smith

Simon Smith

  • 1317 berichten
  • 3934 stemmen

De MOC heeft geen ondertiteling, mocht dat een bezwaar zijn en dat had ik wel fijn gevonden.


avatar van Drs. DAJA

Drs. DAJA

  • 4287 berichten
  • 4079 stemmen

Misschien wel Welles' meest moeilijke film om in te komen. Ook wanneer deze regisseur voor documentaire gaat mag je verwachten iets te zien wat je hiervoor nog nooit gezien hebt en ik gok dat het ook niet snel nagedaan zal worden. Het is een groot spel tussen wat echt en nep is en Welles betoog lijkt te zijn dat een charlatan en een kunstenaar wellicht hetzelfde zijn en dat het nog het best met goochelkunst te vergelijken is (en daarmee vat ik het plat en oneerbiedig samen). F For Fake is in ieder geval een wel heel bijzonder werkje.


avatar van Ramon K

Ramon K

  • 13582 berichten
  • 0 stemmen

Voor mij juist de tegenvaller van afgelopen jaar wat betreft de klassieke film. Saai en conventioneel.


avatar van Drs. DAJA

Drs. DAJA

  • 4287 berichten
  • 4079 stemmen

Dan heb je niet dezelfde film gezien. Hoe kun je dit conventioneel noemen?


avatar van Ramon K

Ramon K

  • 13582 berichten
  • 0 stemmen

Omdat 't voor de geoefende filmkijker juist erg doorzichtig is wat Welles in deze film probeert te doen; de segmenten geven de onderliggende laag/de dubbele bodem veel te snel prijs. Daardoor wordt de film ook nog eens saai. Zo zijn de laatste ogenschijnlijk geniale 17 minuten weinig geniaal, als je op voorhand al beseft wat na 17 lange minuten de conclusie van Welles zal zijn.

Ik vind een film als Copie Conforme (exact hetzelfde onderwerp) intelligenter en beter. Ook Welles' eigen Une Histoire Immortelle (ook over het creeeren van verhalen en de fijne lijn tussen realiteit en fictie) en Welles' rolletje als illusionist in A Safe Place maakten meer indruk.


avatar van ghostman

ghostman

  • 5446 berichten
  • 2 stemmen

Ramon K schreef:

Ik vind een film als Copie Conforme (exact hetzelfde onderwerp) intelligenter en beter.

Alleen heeft Copie Conforme nog meer lagen en behandelt Kiarostami in zijn film ook andere onderwerpen , en dat terwijl het meesterwerk van Kiarostami bewuster ( speelser ) en beheerster ( minder chaotisch , rustgevend & evenwichtig ) overkomt . Film technisch ( audiovisueel ) gezien zit Copie Conforme (2010) veel beter in elkaar !


avatar van Drs. DAJA

Drs. DAJA

  • 4287 berichten
  • 4079 stemmen

Ramon K schreef:

Omdat 't voor de geoefende filmkijker juist erg doorzichtig is wat Welles in deze film probeert te doen; de segmenten geven de onderliggende laag/de dubbele bodem veel te snel prijs. Daardoor wordt de film ook nog eens saai. Zo zijn de laatste ogenschijnlijk geniale 17 minuten weinig geniaal, als je op voorhand al beseft wat na 17 lange minuten de conclusie van Welles zal zijn.

Ik vind een film als Copie Conforme (exact hetzelfde onderwerp) intelligenter en beter. Ook Welles' eigen Une Histoire Immortelle (ook over het creeeren van verhalen en de fijne lijn tussen realiteit en fictie) en Welles' rolletje als illusionist in A Safe Place maakten meer indruk.

Die conclusie wordt ook wel duidelijk. Vooral al snel door dat cynische toontje maar dat doet mijn inziens nergens afbreuk aan de film. Het is vooral een essay wat heel gepassioneerd en vurig wordt verteld, met een montage-stijl die ik hiervoor nog nooit zo heb gezien. En dan heb ik het met name over de documentaire "scenes". Une Histoire Immortelle is inderdaad prachtig maar ik vind F For Fake duidelijk uitgebreider en toch veel meer gefocussed op een ander aspect.


avatar van D-ark

D-ark

  • 1752 berichten
  • 418 stemmen

Welles gaat niet erg diep in op zijn onderwerp maar het levert wel een erg mooie en vermakelijke essay film op.


avatar van Spetie

Spetie

  • 38582 berichten
  • 4975 stemmen

”What we professional liars hope to serve is truth. I'm afraid the pompous word for that is "art".”

Een leuke eigenzinnige documentaire, zoals je ze niet snel tegen zult komen. Welles speelt hier met de kijker en goochelt, soms zelfs letterlijk, met de waarheid en de leugens. Ik met niet echt in kunst geïnteresseerd, maar hier heeft het bij vlagen best iets boeiends. Vooral het vraagstuk waarom een vervalsing niet zoveel waard zou zijn, als het bijvoorbeeld precies zo geschilderd is als een echte Picasso, is er zeker eentje om over na te denken. Welles is hier prominent in beeld en heeft duidelijk veel plezier gehad in het maken van deze documentaire.

Vooral de manier waarop F for Fake geschoten is, is erg afwisselend. De laatste minuten komen niet echt als een verrassing. Het mag dan misschien niet zo diepzinnig zijn als andere films van Welles, maar het is vooral de fun-factor waarmee Welles deze keer zijn punten weet te vergaren.

3,5*




avatar van ghostman

ghostman

  • 5446 berichten
  • 2 stemmen

Ramon K schreef:

Ik vind een film als Copie Conforme (exact hetzelfde onderwerp) intelligenter en beter.

Overigens , ook Nema-ye Nazdik (1990) van Abbas Kiarostami heeft veel overeenkomsten met Vérités et mensonges (1973) .


avatar van Basto

Basto

  • 7340 berichten
  • 6102 stemmen

Vervelend zelfvoldaan geneuzel. Na een half uur afgezet.


avatar van Metalfist

Metalfist

  • 12407 berichten
  • 3964 stemmen

I started at the top and have been working my way down ever since

Van alle films uit het oeuvre van Orson Welles leek deze F for Fake me wat de vreemdste te zijn. Het is weliswaar één van de meer bekeken Orson Welles films, maar er makkelijk aan komen bleek wat lastiger te zijn. Gelukkig besloot Cinema Zuid het jaar 2015 (wat tegelijkertijd ook de 100e verjaardag van Welles is) af te sluiten met zijn laatste echte film. Weliswaar wederom geen ondertitels, het was dus vingers kruisen dat Welles iets minder ging mompelen dan bij The Immortal Story, en met niet al te veel verwachtingen voor gaan zitten.

Compleet weggeblazen, dat was het gevoel dat overheerste toen de aftiteling gisteren over het scherm liep. Welles houdt er zo'n schroeiend hoog tempo op na, film lijkt qua stijl ook heel wat actueler dan midden jaren '70, en in dat anderhalf uur vertelt hij het verhaal van Elmyr de Hory. Schilders en hun schilderijen zijn een zwart gat in mijn kennis, bovendien ook één waarvan ik niet echt van plan was om te gaan opvullen, en toch levert Welles hier een erg boeiende film/documentaire af die voor de leek erg leuk is. Hij zet je continu op het verkeerde spoor en vanwege het ritme krijg je amper de tijd om bij bepaalde zaken echt stil te staan. Heerlijk! Hoewel het naar het einde toe allemaal wat lijkt te gaan inzakken met teveel aandacht voor Oja Kodar (die trouwens het toenmalige lief van Welles was, maakt meteen wel duidelijk waarom Welles haar continu laat opdraven in het laatste deel), blijkt ook dat segment uiteindelijk nog sterk in elkaar te zitten.

De grootste meerwaarde aan de film is ongetwijfeld Orson Welles zelf. Als regisseur heb ik hem hoog zitten, maar die man heeft zo'n uitstraling dat ik altijd gebiologeerd zit te kijken. Dat is in F for Fake niet anders. Ben nooit zo'n fan van voice-overs, maar Welles mag voor mijn part elke film bepraten. De focus ligt op Elmyr de Hory (die 3 jaar later zou sterven) en Clifford Irving (nog altijd springlevend en nog altijd schrijvend trouwens) en vooral Elmyr blijkt een interessant figuur te zijn. Weet nog altijd niet goed wat ik van hem moet denken, iets wat altijd een goed teken is voor een film. Even is er ook wat aandacht voor de carrière van Welles waar onder andere Joseph Cotten in opduikt.

Misschien wel handig om iets meer achtergrondinformatie te hebben aangezien er in een hoog tempo langs een aantal feiten wordt gegaan, maar op zich ook perfect te volgen zonder die voorkennis. Niet alles verloopt even vlotjes (vond vooral het segment Earth vs. the Flying Saucers uit 1956 niet echt passend), maar het is een kleine onvolmaaktheid. Mooi om het jaar zo te kunnen afsluiten!

4.5*



avatar van cinemanukerke

cinemanukerke

  • 518 berichten
  • 412 stemmen

De echte interesse ligt natuurlijk in het feit dat Welles zeer goed inzicht had hoe cinema gemaakt wordt. Hij bewijst dit door het laatste 20 minuten een fait divers te vertellen over Picasso en Oja dat pure fictie blijkt te zijn. Een camera, slimme montage en als bindmiddel een voice over en je hebt al een verhaal. Getuige ook de 'girl watching" sequentie in het begin. Voor de rest weinig boeiend. De reportage over Elmer blijft hangen in onduidelijkheid en verwarring, enkel de link met de carrière van Welles zelf was een mooie toets. Jammer dat Orson Welles na Touch of evil en The trial enkel deze projecten nog kon gefinancierd krijgen ipv volwaardige films en ik had het gevoel tijdens het kijken naar F for fake dat hij dit ook vond.


avatar van Paalhaas

Paalhaas

  • 1524 berichten
  • 2112 stemmen

Ik moest echt smakelijk lachen om die omschrijving van Frankrijk in augustus: "At this time, an invader could take France by telephone, if only he could find someone to pick it up."