Going the Distance (2010)

Ik heb een zwak voor romantische komedies, en ook deze wist me weer heerlijk te vermaken. Terwijl het een hele simpele film is, waarin eigenlijk vrij weinig tegenzit. Er heerst een prettige gemoedelijke sfeer, en de chemie tussen Drew en Justin is ook nog eens erg fijn. En het verhaal is voorspelbaar, maar wel erg leuk en natuurlijk met de nodige lading grappen en grollen. En daarbij voegde de rollen van de twee vrienden ook nog veel toe.

4*

Vandaag in de bioscoop gezien samen met mijn vriendin en ik moet zeggen dat ik me erg heb vermaakt. Long en Barrymore doen het uitstekend en hebben ontzettend veel chemie. Alles komt heel oprecht over en dat is toch wel de sleutel voor een leuke romantische komedie. Daarnaast waren ook de bijrollen erg goed bezet en de dialogen en muziek erg sterk.

Goed

Deze gisteren -min of meer verplicht- mee gaan zien.

Long en Drew zijn een leuk koppel, maar verder is deze film niet veel bijzonders. Erg standaard romantische comedy, die je al vanaf begin zelf kunt uittekenen.

Eigenlijk niks voor mij dit soort van films (zaal was dan ook verder gevuld met jonge meiden), echt een vrouwenfilm.

Enige grappige voor mij waren soms de opmerkingen van de twee sidekicks.

Helaas ook erg gemakzuchtig einde.

Drew is meestal niet mijn cup of tea, maar toegeven: in deze film is ze wel erg charmant en knap.

Verder wordt vroegere sexpoes Applegate wel heel snel erg oud.

Geen aanrader.

Een vijf, ofwel 2,5 ster.

Afgelopen zaterdag ook min of meer verplicht gesteld om deze te kijken, maar gelukkig was ik in vrouwelijk gezelschap. Dit is echt niet zo een film die je met je vrienden gaat kijken.

Ik moet zeggen dat ik erg verrast werd door de rol van Barrymore, zij zette niet zo een standaard chick neer, maar het was echt een chick met ballen soms. Long was op zich wel oké. De bijrollen waren ook wel dik in orde met Applegate en die vrienden (waren alleen soms iets te overdreven).

Daarnaast moest de film het ook hebben van de vele hilarische situaties: Long die bruin probeert te worden, seks op keukentafel, telefoonseks enz.

Goed voor 3, 0 sterren.

Romcom waar ik geen moment naar zou hebben omgekekeken, ware het niet dat regisseuse Burstein verantwoordelijk is voor mijn favoriete documentaire, het verfrissende maar veel te weinig bekeken American teen.

Going the distance begint nog wel met verfrissende openingscredits, maar algauw ontspint zich een weinig verrassend verhaaltje. Barrymore en Long doen het aardig en vormen gelukkig een niet al te sprookjesachtig koppel, maar het zijn vooral de veel geslaagde grappen waar de film het van moet hebben.

Minder goed dan American teen, maar toch vermakelijk.

Redelijke romcom die allemaal vrij standaard is maar toch lekker wegkijkt, Barrymore is goed en ook de rest van de cast had duidelijk zin in deze produktie.

Standaard procedure. Leuke film, maar word nergens echt bijzonder. Hoewel ik voor beide hoofdrolspelers een enorme sympathie heb kon ik in deze film alleen maar hun mislukte casting ontdekken. Totaal geen types, vooral Drew, voor zoon romantische komedie. Wel een paar geslaagde flauwe grappen en al met al een erge feel good film. 2,5 ster

Aardige film.

Ben deze film gaan kijken omdat ik zelf 1,5 jaar lang een lange-afstand relatie had en het nodig vond om de komische zijde er van in te zien. Helaas raakt 'Going The Distance' alleen de emotionele kant echt goed en weet zelfs met de anders hilarische Christina Applegate geen geslaagde grap uit te halen.

Daartegenover staat dat Justin Long en Drew Barrymore het leuk doen. Ze zijn een lief koppel en hoewel de coole, grofgebekte en stoere Erin de suffe, zeurderige Garrett overtreft, hoop je wel dat het goed komt. Ondertussen maken ze alles mee wat er bij zo'n LAT relatie komt kijken. Helaas worden er stomme situaties in het verhaal geforceerd en doet Garrett flauwe en ongepaste dingen die nergens op slaan. Het doet de film niet ten goede.

Toch zijn de acteerprestaties aardig, zijn veel scènes vermakelijk en kijk je al te graag over de clichés heen.

2,5

Flauw, saai, cliché en met vlagen beschamend vulgair. Niet omdat het zo schokkend is, maar omdat het zo misplaatst en plat is. En dan ben ik normaal gesproken ook nog wel een voorstander van leuke toespelingen wat betreft seks en relatiegrappen, maar dit was ronduit ordinair. De vele scheldkanonnen zijn ook hartstikke overbodig.

Alle bijbehorende clichés worden niet uit de weg gegaan. Een afstandsrelatie? Telefoonseks. Gut gut, wat een lol. Niet dus.

Bij een romantische komedie zou je toch mogen verwachten dat er chemie is tussen de hoofdrolspelers. Ik zag meer chemie tussen Garrett en zijn glas bier, dan tussen hem en Erin. En dan nog te bedenken dat die twee in real life ook nog een stel zijn!

De vele slechte grappen halen het niveau duidelijk omlaag. Veel lust, hevig gemis, maar voornamelijk erg saai en een lange en net iets te vaak een vervelende zit.

Aangename romcom, vooral de moeite waard door de twee hoofdrolspelers en de vaak erg grappige dialogen. Het script is wel aan de voorspelbare kant en wat het einde betreft maken de makers zich er iets te makkelijk vanaf.

Hele leuke film....lekker samen met mijn vriendin op de bank, in het verleden zelf een LDR gehad en was dus heel herkenbaar.

Ja...echt genoten van Drew, blijft een lieve, komische en sexy meid en met bijzondere acteerprestaties.

Voor alle koppeltjes een aanrader!

Het kan dan wel een" feel good" movie zijn, maar deze film maakt wellicht kans om tot de grootste flop van 2010 te worden gekozen.

Ik heb de laatste tijd niet zo`n slechte film gezien zeg. Zo`n voorspelbaar verhaal en die grappen zijn ook zoooo flauw. Die verhaallijn is zo ontzettend slap ook.

En als het woord pijpen , kut of weet ik dan ook een keer valt...Absoluut geen moeite mee maar het leek wel alsof ze geen andere tekst konden verzinnen voor dit verhaal.

Nee, dan zijn er heel wat betere films in omloop gelukkig.Waarschijnlijk snel in de bak bij het Kruidvat voor 3 euro, en dat is nog teveel.....

Het eerste stuk van de film is nog wel grappig, zodra het op de lange afstand aankomt vlakt het allemaal nogal uit. De vaker genoemde erg platte humor helpt dan ook niet meer.

Kijkt aardig weg, maar morgen ben ik de hele film volledig kwijt - er gebeurt te weinig dat de moeite waard is om te onthouden. Ene oog in, andere oog uit zeg maar.

De film begint zo slecht dat ik al na 5 minuten afgehaakt ben, een record.

Als de jongen de deur tegen zijn kop krijgt en vervolgens het meisje struikelt heb ik genoeg gezien, dit wordt een 13 in een dozijn "romantische komedie", planken zagen van dik hout.

Ik hoef hem niet te zien.

Erg magere film.

Het grootste probleem vond ik dat, eigenlijk waar de hele film om draait, de chemie tussen beide hoofdrolspelers totaal ontbrak!

Ik kreeg absoluut niet het gevoel dat ik naar een heftig verliefd stelletje zat te kijken en vond het dus nogal doods.

En natuurlijk begint de film echt heel erg slecht, daarna is het nog iets meer te pruimen maar dit is weer zo'n film die je 1 keer kijkt en daarna nooit meer.

Niet interessant, niet grappig en niet romantisch.

2 sterren dan maar voor het acteerwerk van Barrymore.

Heerlijke romcom over een lange-afstandsrelatie. Een standaard verhaaltje van boy-meets-girl met uiteraard een einde dat je al van een verre distance ziet aankomen. Maar toch stijgt deze film net iets boven de middenmoot. Dat komt omdat het zowel goed zit in de rom als in de com. Drew Barrymore en Justin Long vormen een leuk koppel en de humor is zeer geslaagd (moest zelf erg lachen om de scene waarbij zijn kamergenoot als dj fungeert).

Justin Long vind ik een acteur van niks, maar moet eerlijk toegeven dat de chemie tussen hem en Barrymore prima was. In vond het sowieso wel een goede film. Er zaten ook zeker wel wat komische stukjes in. Film kabbelt lekker verder en kijkt fijn weg. Gewoon een feel-good-movie !

De goede chemie tussen Justin Long en Drew Barrymore zorgt voor een ontzettend fijne en geloofwaardige film! Met daarbij hele leuke en grappige bijrollen van Jason Sudeikis en Charlie Day (ik word steeds gekker op hun!)

Als je op zoek bent naar een leuke romantische komedie om eens lekker weg te kijken, dan is deze film toch best wel geslaagd, dus ik ga voor een *3.5

Heerlijke no nonsens film na een dag werken!

“I'm 31. I'm an intern. I'm going to get wasted.”

Eigenlijk is Christina Applegate nog het grootste pluspunt (zoals wel vaker), en gezien haar zeer beperkte rol zegt dat al veel over Going the Distance. Long en Barrymore zijn de hoofdrolspelers waar we voor moeten juichen, maar het plezier en de verliefdheid straalt er niet vanaf. Lange afstandsrelaties werken maar zelden, en dat geldt dus ook voor films over lange afstandsrelaties. Maar het laat wel weer zien dat Applegate beter verdient dan dit.

Erin [Drew Barrymore] en Garrett [Justin Long] leren elkaar kennen in een café in New York en hebben meteen een klink. Het uitzicht op een stabiele relatie wordt bemoeilijkt door het feit dat Erin binnenkort terugkeert naar haar eigenlijke woonplaats San Francisco. Al gauw blijkt dat ze zich moeilijk kunnen neerleggen bij een LAT-relatie en het is dan ook maar de vraag of de relatie stand kan houden. Start veelbelovend dankzij de chemie tussen de hoofdrolspelers. Zodra het de serieuze kant op gaat, gaat het bergafwaarts, ondanks vermakelijke bijrollen van Charlie Day en Jason Sudeikis als Garretts vrienden en Christine Applegate en Jim Gaffigan als respectievelijk Erins zus en Erins zwager.