Seom (2000)

Inhoudelijk vond ik het allemaal te vergezocht om echt te kunnen genieten van de film. In het begin gaat dat nog wel allemaal trouwens, als de hele opbouw er nog is. Dit ding is dan ook echt zalig rustgevend met dat water, die muziek (de film doet heel erg 80s aan daarmee, van zo'n foute serie), het ritme en verder weinig woorden. Maar de film wordt steeds vreemder, net als het gedrag van de personages. Ongetwijfeld bedoelt de regisseur er van alles mee maar ik wil in eerste instantie wel een geloofwaardige film op dat vlak. En daar zit de crux voor mij. 3.0*.

Tijdens het kijken van Seom schoot me een recensie te binnen die destijds geschreven werd (jawel, over de vishaakjes). Een film die wel enige faam heeft dus, en terecht. Ki-duk Kim (formerly known as Kim Ki-duk) heeft hiermee een behoorlijk eigenzinnig werk afgeleverd, en verschillende scenes zullen nog wel eens door mijn hoofd spoken. Een absurd, luguber verhaal over liefde, seks, moord en vissen, dat zich afspeelt in een paar afgelegen hutjes die, naar later blijkt, dienen als een variant op de love hotels.
Ik vond het een intrigerende zij het soms ongemakkelijke zit, waarbij het me lange tijd onduidelijk bleef of wat je te zien kreeg nou werkelijk plaatsvond gezien het magisch-realisme dat af en toe de kop opstak tot de duikers de scooter vinden- en dan volgt die vage slotscène.

Dat Kim niet vies is van dierenleed was al bekend en ook in Seom zijn o.a. een paar dozijn vissen en een onfortuinlijke kikker niet bepaald te benijden. Kim zegt daarover (niet zeker of dat ook in het Engels was maar soit): "We cooked all the fish we used in the film and ate them, expressing our appreciation. I've done a lot of cruelty on animals in my films. And I will have a guilty conscience for the rest of my life." Niet-vegetarische westerlingen zoals ondergetekende zijn wellicht hypocriet gezien de dagelijkse slachtingen in de bio-industrie, toch blijft dat wringen.

Weinig maar wel fascinerend verhaal, over een ongewone (seks)relatie tussen twee merkwaardige

individuen, bij een sobere verfilming. Visueel dikwijls van een verraderlijke serene schoonheid, in

contrast met enkele bloederige, akelige scenes. De film ademt vooral vervreemding, en je komt

eigenlijk ook geen moment echt binnen, de dramatiek ook tamelijk absurdistisch. Nochtans met

het effect dat de film, met name door de sfeer, bij mij een aangenaam nawerkende indruk achterliet.

Het begrip vissen (Hengelen) krijgt blijkens meerdere scenes hier overigens een zonderlinge

bijbetekenis.

Blijft sterk.

Al zie je wel dat de film ondertussen wat ouder is, en Ki-duk door de jaren heen ook wel vorderingen heeft gemaakt als regisseur. Maar in z'n kern is dit een echt typische Ki-duk, waar z'n eigen stijltje voor het eerst echt vol tot bloei komt.

Zwijgende, tragische personages die elkaar wel willen vinden, maar ofwel het geluk niet hebben, ofwel het voor zichzelf verpesten. Ondanks een hoop vage beslissingen en weinig sympathieke kantjes, weet Ki-duk toch empathie te scheppen voor de hoofdrolspelers, niet zo evident.

VIsueel zitten er nog steeds erg knappe shots in, maar over het algemeen soms net iets te functioneel. Hetzelfde geldt voor de soundtrack. Acteerwerk is wel érg sterk en de intrige blijft tot op het einde overeind. Niet Ki-duk's beste, ook niet meteen de film die ik zou aanraden als introductie in z'n werk, maar wie fan is van de beste man moet deze gewoon gezien hebben.

4.0* en een uitgebreide review

Het is nog maar de derde film van Kim Ki-duk die ik nu gezien heb na Spring, Summer, Fall, Winter... and Spring (4*) en Bin-jip (3.5*) en ook deze is weer een erg geslaagde.

Visueel is het een erg mooie film geworden zoals Spring, Summer, Fall, Winter... and Spring. De hele film speelt zich af op een meer met enkele gekleurde, drijvende huisjes wat voor een heerlijk rustgevend gevoel zorgt. Hoewel het niet altijd rustig is, want behalve de visactiviteiten van de huurders komen er ook regelmatig prostituees langs.

De film heeft ook iets mysterieus, op het spookachtige na bij momenten en dat is de verdienste van Jung Suh. Zonder woorden te gebruiken, maar enkel gebruik te maken van haar mimiek en lichaamstaal weet ze hier wel indruk te maken. Een pluspunt is sowieso dat we niets weten van haar verleden of waarom ze niets zegt, wat haar personage alleen maar mysterieuzer maakt. Ook haar eigenlijke functie is nogal bizar als een combinatie van uitbaatster van de drijvende huisjes en bij gelegenheid prostituee. Ook geweldig om te zien hoe ze een paar keer uit het water tevoorschijn komt om wraak te nemen op één van de mannen die zit te kakken aan de rand van het vlot of wanneer ze tevoorschijn komt in het huisje wanneer Hyun-Shik en de prostituee aan het vrijen zijn.

We krijgen eigenlijk een hoop vuiligheid te zien van Kim Ki-Duk met hoerenloperij, mensen die moeten plassen en kakken, gruwelijke scènes met vishaken,.. maar doordat het zich allemaal afspeelt op zo’n mooie, rustige setting, zorgt het voor een bijzonder sfeertje dat ik nog niet echt ben tegengekomen.

4*