Twister (1996)

Zeker de moeite waard.

Ik denk niet dat het de beste film ooit wordt voor mensen die het nog niet hebben gezien, maar het heeft dan ook niet de wow factor.

Heb hem zo vaak gezien, maar ik kan hem blijven kijken. Iets met de sfeer denk ik: humor, gezellig, nerdy, beetje country. Maar ook dreigend en uiteindelijk een bloedserieus doel om mensen te helpen eerder gewaarschuwd te worden.

Lekkere vlotte film, met inderdaad wat ongeloofwaardige dingen... maar vooral het eind is te ongeloofwaardig en dat is jammer.. had veel beter gekund. Ik bedoel alleen al een mega F5 lekker in het zonnetje??? Als je F5 video's op youtube ziet is het zo donker als de nacht in een omtrek van kilometers.

Daarom een puntje minder.

Maar verder een super leuke film.

Fijne guilty pleasure die ondanks het matige verhaal en de vele fouten, toch altijd weer weet te vermaken.

Flinterdun verhaaltje rond twee hoofdpersonen in een haat/liefdesverhouding, die tot elkaar komen op een wel erg onwaarschijnlijke plek, juist, Tornado alley tijdens spitsuur. Niet alleen gebeurt dit allen met aanstaande bruid als getuige en een bijzondere concurrentiestrijd met een andere 'chaser', tevens valt de rest van het team op als een veel te bonte en bij elkaar gezochte verzameling mensen, net als de rits aan belachelijke voertuigen waar ze in rijden. Het kan niet afwijkender en raarder... uiteraard is het idee van een amateuristisch samenraapsel het idee, maar deze samenstelling schiet zijn doel net voorbij. Vooral met hun bijnamen en vooral in vergelijking met het team van Jonas. Om nog maar niet te spreken over de vele fouten en onmogelijkheden. Auto's die opgetild worden terwijl wrakke houten bouwsels blijven staan, deuren die uit schuilkelders gerukt worden maar alles in de kelder ongemoeid laten, auto's die ongemoeid door kunnen rijden terwijl enkele meters verder grote vrachtwagen combinaties meegesleurd worden, om dingen als zelf helende autoramen en tegenliggers, gezien door het zijraam achter de bestuurder terwijl ze, in het verhaal, op een eenbaansweg rijden, amper te noemen.

Desondanks is Twister van meet af een niet te serieus te nemen spektakelstuk. Een film overigens die ik in '96/'97 tot twee keer toe met veel plezier in de bios zag. En was dit toch even next level shit destijds. Tegenwoordig blijft er echter geen spaan meer heel van de realiteit, zijn sommige dingen erg over the top, zien de effecten voor '96 er best nog goed uit en is de chemie tussen Paxton en Hunt meer dan prima. Vooral op de vlak slaagt Twister meer dan prima. Een film met een vliegende vaart, zat spektakel en de nodige spanning en vooral twee innemende personages in de vorm van Jo en Bill. Verder is die dreigende donkere muziek, wanneer een storm aan het opbouwen is, de moeite van het noemen waard.

Een topper is Twister niet, was het al nooit eigenlijk, maar een vermakelijk film is het nog steeds meer dan. Lekker weer eens gedaan te hebben. Na deze film stagneerde De Bont zijn carrière behoorlijk om twee films verder als regisseur in de vergetelheid te raken.

Twister is een stukje jeugdsentiment die ik ergens een warm hart toedraag, maar aan de andere kant stelt het gewoon net allemaal even te weinig voor om me anno 2020 te overtuigen. De film bevat veel vaart, veel spectaculaire beelden en de vele tornado's zorgen voor chaos en verwoesting. Erg leuk en het boeit me vrij weinig of hier fouten in zitten en of de boel waarheidsgetrouw is.

De special effects zijn erg wisselvallig. Je kan merken dat bij de eerste recensies hier op MovieMeter de standaard voor CGI nog een stuk lager lag dan in 2020. Van een afstandje zien de tornado's er nog oké uit en doorstaat de film de tand des tijds. Maar eenmaal van dichtbij zijn de computeranimaties foeilelijk en overduidelijk zichtbaar, net zoals het rondzwervende puin in en rondom de tornado's. Jan de Bont heeft er slim aan gedaan om niet te lang de camera's hierop te focussen, zodat de schade nog enigszins beperkt blijft. Alsof hij wist dat we er een kleine 25 jaar later anders naar zouden kijken.

Het plot met de bad guys die gesubsidieerd worden en de good guys die in barrels rijden, inclusief een corny plotje is op zich te doen, maar ook op dit vlak is het gewoon een typische jaren 90 flick. Niet zozeer slecht, maar het doet de film verder ook vrij weinig.

Zodoende blijft een herziening nu nog steeds aardig, maar is het toch overduidelijk dat de film de tand des tijds niet helemaal goed heeft doorstaan.

2,5*

Even weer een Amerikaanse film ertegenaan gegooid.
Naarmate ik meer films heb gezien, ga ik steeds meer denken aan een alternatiever einde dan hoe de typische Disneyfilm eindigt. Op zich is dat wel handig want wat vroeger voorspelbaar was, lijkt het gek genoeg nu minder te zijn. Hollywood is gewoonlijk wel voorstander van de happy ending maar na ongeveer 1000 films op de afgelopen 4 jaar gezien te hebben en steeds ruimer de filmindustrie ontdek, is die happy ending minder standaard geworden. Misschien klinkt dat raar maar wat voor veel mensen misschien clichés zijn geworden door steeds opnieuw diezelfde Amerikaanse blockbusters te kijken, is dat gevoel bij mij stilaan aan het vervagen.

Bill Paxton en Helen Hunt zijn in deze film de tornadojagers in spe en proberen hun eigen creatie, de Dorothy die bestaat uit wel honderden ballen met sensoren, tot in de wervel van de tornado te krijgen. Op die manier krijgen ze een beter beeld van de windsnelheden, temperaturen en noem maar op. Er is een zekere uitleg wel aanwezig van het werk dat ze doen al had ik wel graag meer gezien over hun data-analyse. Al was dat vast te saai voor de doorsnee kijker geweest

Naast het tornadojagen blijkt er ook nog tijd te zijn voor een echtelijke problemen. Jami Gertz heeft een behoorlijk ondankbare rol en staat er dus ook een beetje voor piet snot bij. Uiteraard jammer, niemand komt graag in beeld met een snottebel. Na een tijdje mee te hollen achter die gekke tornadojagers, besluit ze dus om het loodje te leggen.

Na 1u20 begon de film wat te vervelen en besloot ik een andere keer verder te kijken omdat het behoorlijk laat was geworden. Iets later start echter de volle finale en is het één en al extase wat de klok slaat. Het einde is behoorlijk machtig, die wegrennende paarden wow, kippenvel!
Toch een 3.5*

De laatste keer dat ik Twister heb gezien moet toch wel een jaartje of 15, 20 terug zijn. Toch wel samen met Speed de film waar we cameraman Jan de Bont aan linken. Typisch zo'n film die tig keer per jaar op televisie komt, maar aangezien ik daar geen films op kijk gaat dat altijd aan mij voorbij. Twister is natuurlijk niet zo heel goed, dat zie je wel aan diverse zaken als de karikature, clichématige karakters, de behoorlijk verouderde CGI en het platte, voorspelbare script. Maar toch kijkt de film gewoon lekker weg, met een hoog tempo en met een luchtig sfeertje dat me best bevalt. En Jan levert gewoon vakwerk, want het ziet er allemaal goed uit.

De film is wel een echte oude blockbuster, dit soort werk zie je tegenwoordig niet meer vaak. Cheesy dialogen, veel te aanwezige muziek en gewoon nauwelijks inhoud. Dat laatste bedoel ik overigens niet eens negatief, het is soms een verademing om eens een lekkere domme blockbuster te kijken, aangezien die films tegenwoordig allemaal diepgaand en dubbele lagen moeten hebben. Wat mij betreft waren ze in de 80's en de 90's vermakelijker. En zo beoordeel ik Twister ook. Niet goed, wel leuk.

3* blijven staan

Vandaag Twister weer eens gezien, was al een tijdje terug voor mij (volgens mij 20 jaar geleden) dus had er wel zin aan. Ik had er goede herinneringen aan dus was benieuwd of ik nog steeds dezelfde sentimenten zou hebben.

Resultaat: een volle JA.... het blijft echt een leuke film met een beetje humor (soms misplaatst naar mijn idee want kan me echt niet voorstellen dat je het stoer vindt en begint te juichen als je bijna dood gaat), veel actie, mooie CGI (voor die tijd echt niet slecht) en natuurlijk zit er ook een liefdesverhaaltje tussen (die naar mijn inziens niet vervelend wordt en ook prima past in het verhaal) en is er de standaard “bad-guy” in de vorm van een concurrerende storm jager die een echte eikel is (dit karakter was wel behoorlijk cliché en een beetje “over the top”).

Ik lees toch in zeer veel reacties dat veel mensen de CGI afkraken omdat ze het gaan vergelijken met anno nu. Ik blijf dat wonderbaarlijk vinden want op die manier kun je dus nooit een oude film gaan kijken (waar CGI in voor komt natuurlijk) omdat deze na verloop van tijd inderdaad verouderd. Als je de film bekritiseerd om de clichématige figuren en scènes dan snap ik dat nog wel maar de CGI niet want dat was destijds het neusje van de zalm. Als je zo denkt dan kun je dus nooit films terugkijken als bijv. King Kong, Jurassic Park of Lord of the Rings want als je die nu terugkijkt dan zie je ook dat het in vergelijking met nu niet helemaal klopt. Ik vind dat niet eerlijk voor de films uit die tijd.

Kortom, Twister is een leuke vermakelijke film die lekker wegkijkt, ik heb er geen spijt van dat ik ‘m weer heb bekeken. Ik kwam erachter dat deze film nog niet beoordeeld was door mij maar hij krijgt voor mij gewoon een dikke 7, oftewel een 3,5 hier op MM.

Twister is een film die destijds een hoop stof deed opwaaien als spectaculaire rampenfilm maar die ik nooit in de bios heb gezien. Hooguit een paar keer op tv. Vandaag, 27 jaar na de release, een herkijk; en eigenlijk was het wel wat ik ervan verwacht had. De effecten kunnen er nog aardig mee door. Het is allemaal ook weer niet súperspannend, maar het doet zijn ding.

Qua verhaal is eigenlijk alleen de romance tussen Bill en Jo een beetje te behappen, maar het is behoorlijk cliché en weinig relevant. De overige personages (een hoop bekende acteurs) spelen amper een rol van betekenis in het plot (wat halfbakken comic relief, een matige bad guy, een gechoqueerde verloofde). Ze dienen puur om het plot wat body te geven maar het draait natuurlijk alleen maar om het natuurgeweld.

Soms waren dat best spannende scènes, maar soms was het ook net even wat te rommelig en inconsistent gefilmd.

Ik ben er niet bijzonder van onder de indruk, maar het had zijn momenten. Goed genoeg om mijn placeholder cijfer te verhogen van 2* naar 3*.

Twister is een film die in de tijd zeker garant stond voor een hoop spektakel. Verhaaltechnisch is het natuurlijk allemaal minimaal. Maar ergens is dit dan ook typisch Jan de Bont en dan is het prima.

Hele mooie en goede film!

De film is heel goed gemaakt en het zijn hele goede special effects, heb me geen seconde verveeld tijdens deze film.

4 sterren voor deze film!

Nu Twisters in de zalen draait nog eens deze 1e film bekeken. Vrij aardige rampenfilm die vrij goed de tand des tijds heeft doorstaan. De tornado's zien er best fraai en gevaarlijk uit. Het is natuurlijk the core business van een rampenfilm. De rest van de film is matig. Het typische cliché romantische luikje als eerste. Vervolgens met een aantal weinig zeggende personages en karakters.

De tornado's krijgen een wat wetenschappelijke benadering al valt dat heus wel mee. Geen data-analyse en vele cijfers, maar best behapbaar voor het grote publiek.

Gewoon leuk om nog eens terug te zien. Zeer vermakelijk, zelfs op de buis, want in de bioscoop is de impact toch nog wat anders.

Twister heb ik altijd een leuke fun film gevonden. In 2017 voor het laatst gezien op blu ray en dan nu op een sterk verbeterde 4k versie met fantastische groene beelden die horen bij een tornado. In de extra's zien we Jan de Bont anno 2024 met de technieken die nu mooi gebruikt kunnen worden aldus onze Jan. Ik moet zeggen de 4k transfer is een dikke stap vooruit al blijven huidtinten kennelijk altijd lastig voor films uit de jaren 80/90. Niet slecht maar merkbaar anders dan de films van tegenwoordig. Het geluid was al goed zo ook in deze versie.

De film is eenvoudig van opzet maar krijgt een dikke 10 voor de funfactor. Vooral het laatste half uur is genieten geblazen. En het blijft leuk wat je allemaal voorbij ziet komen met als hoogtepunt the flying cows.

Film 4,0

4k - 4,0

2k - 3,0

Geluid 5,0

Mijn 4K UK boxset lag al bijna een jaar stof te happen in de filmkamer. Nu eindelijk herzien met Dolby Vision & Atmos, welk laatstgenoemde echt waanzinnig is. Alle kanalen worden benut en zoals Bas ook al aangaf, demo materiaal.

Tijdens de release was er behoorlijk wat controverse gaande over de groene gloed. Veel mensen vielen over deze aanpassing. Ik moet eerlijk toegeven, moest zelf ook even wennen, maar dit is wel zoals de Bont het bedoeld had. In de 90’s was deze technologie nog niet voorhanden. Ook was de US release op een gekropte 66GB disc uitgebracht, terwijl de UK versie een superieure 100GB disc heeft.

Na het enorme succes van Speed kwam voormalig cameraman de Bont met deze wervelende tornado film, wat tevens een enorm succes was. Niet helemaal hetzelfde niveau, maar komt toch redelijk in de buurt. Het verhaal van scenarist Michael Crichton (wat hij samen met zijn vrouw Anne-Marie Martin schreef) kent weinig diepgang, maar dat is ook niet de kracht van de film. De waanzinnige special effects, plus het geluid wél en werden ook terecht genomineerd. Toch weten Paxton en Hunt de aandacht vast te houden en zetten beiden een fijne rol neer.

Met de achtergrond van de Bont verwacht je wel wat, en dat maakt hij ook meer dan waar door prachtige plaatjes te schieten. Hij schoot met meerdere camera’s tegelijk (soms meer dan 10) en gebruikte veel filmmateriaal. Kozak deed goede zaken die tijd. Er ontstond echter een hooglopende ruzie tussen cameraman Don Burgess en de Bont, waarna hij met zijn hele cameraploeg opstapte. Hij werd vervangen door Jack N. Green, de vaste cameraman van Clint Eastwood.

Kleine minpuntjes zijn het repetitieve verhaal en voorspelbaarheid. Zo weet je vanaf het eerste gekibbel over de scheidingspapieren dat ze later weer samen komen. Ook snap ik vandaag de dag nog steeds niet waarom die vader in vredesnaam dat luik probeert dicht te houden in de openingsscene. Als hij gewoon achter in de schuilkelder was gebleven was er niks aan de hand geweest.. achja blijft een film. Desalniettemin blijft dit een fijne blockbuster van de 90’s.

Tot slot zien we bij de drive-in scene “The Shining” en was er een kleine knipoog naar Star Wars: “That's no moon. It's a space station”.

Deze was onlangs op tv en na al die jaren nog een keertje bekeken. Het is wel een vermakelijke film die er hier en daar wat gedateerd uit ziet, maar toch nog altijd goed te doen is. De cast deed het prima en het verhaal was wel oké. Al bij al wel een leuke rampenfilm.

Jan de Bont kan scènes neerzetten. In deze over the top chaser tornados film, springt er 1 karakter bovenuit en dat is Melissa, Gertz, die haarfijn in 20 seconden Jo, Hunt, analyseert tot in haar hart. Jo kan daar duidelijk niet mee dealen evenals Bill, Paxton, die als een idioot terugvalt in zijn oude patronen, iets waar hij zich net uit aan het losmaken was. I.p.v. in te zien wat hem ontglipt vervalt hij weer in de kwajongenswereld van de chasers. Jammer gemiste kans. Vanuit het perspectief tornadojagers is dit verder een vlotte film met een knipoog en vele clichés. Kijkt makkelijk weg 3,2*