Mother's Day (2010)

Redelijk.

De originele Mother's Day moet aardig wat shock value bevat hebben, in Bousman's (semi?)-remake is daar eigenlijk niet zoveel meer van te merken. Er zit inderdaad wat van Funny Games in, maar dan zonder de onderliggende kritiek (in hoeverre die je dan uit Funny Games zelf zou moeten halen is een ander verhaal).

Bousman kan z'n ervaring van Saw best af en toe gebruiken, sommige gore stukjes zien er akelig realistisch uit (gat in de wang een klein hoogtepuntje?), al zoekt hij nergens echt een grens op.

Op zich kabbelt de film aardig verder, de intruders zijn aardig maar misschien net niet uitzinnig genoeg, de gevangenen zijn jammer genoeg wat minder interessant. Vooral hun gebrek aan samenwerking komt niet goed uit de verf, viel toch een aantal keer echt op dat ze er maar vreemde acties op nahielden. Vast om de speelduur wat op te drijven (meer conflict), maar dat had nu net niet gehoeven. Daardoor verliest de film wat aan spankracht.

Audiovisueel komt Bousman ook wat te kort, waardoor wat sfeer misgelopen wordt en de film iets te lauwtjes naar z'n einde toeloopt. Vervelend wordt het nergens, geregeld veert de film even op, maar echt enerverend, goor, shockerend of spannend wilde het niet worden.

2.5*

Ik heb het origineel nooit gezien, maar de remake valt ieder geval aardig tegen.

Ik ben best wel een liefhebber van dit soort sadistische films waarin mensen geterroriseerd worden. De laatste jaren heb ik best leuke films op dat gebied weer gezien, maar Mother's Day is niet goed genoeg.
Waarom duurt een film als deze nou 2 uur? Wat is dat toch met makers dat alles maar weer uitgerekt wordt? Zoiets moet maximaal anderhalf uur duren, echt lang zat. Nu zaten er regelmatig lange, saaie momenten in de film die gewoon de vaart eruit haalden.

Verder is het allemaal wel standaard. Beetje terroriseren, er komen tegenacties en er volgt een eindconfrontatie. Dat is op zich niet zo erg als het amusant uitgewerkt is. Maar ik zag zoveel onlogische acties (waarom toch altijd je belager neerslaan, wegrennen en merken dat hij nog leeft? Waarom ram je niet zijn kop tot pulp als je de kans krijgt? ) van de slachtoffers dat ik ook weinig medelijden met hen had. Allemaal inwisselbare karakters. Dat geldt ook voor de daders trouwens. Ze waren niet interessant genoeg. Die moeder leek ook meer een bankmedewerker dan een gestoorde gek. Het duurde ook veel te lang voordat ze een beetje ranzige dingen gingen doen. Alleen het kokende water over de oren van die donkere gozer vond ik wel aardig bedacht.

Gelukkig was het laatste half uur, zovaker in dit soort films, wel de moeite waard. Had de hele film maar een beetje dat tempo gehad. Nu geef ik er gewoon een onvoldoende voor.

2,5*

Mother's Day is echt zo'n typisch tussendoor werkje wat nergens echt weet te overtuigen, maar nergens ook slecht wordt. De good guys krijg je weinig sympathie voor door hun domme gedrag en hun constante geruzie(incl. slechte samenwerking) ook. Typische gevallen van boontje komt om zijn loontje af en toe. Toch een zwaktebod van het script/regisseur. Zo lastig lijkt het me nou ook weer niet om de good guys sympathiek over te laten komen. Aan de andere kant, je verwacht ook niet anders van een Saw-vervolgen regisseur.

De bad guys vond ik dan wel weer aardig. Lekkere psycho's waarbij vooral de Mornay zo'n lekker psychiatrisch patientje is die totaal niet spoort.

Verder alle clichés die dit genre kent die ook al door anderen zijn aangehaald. Dit houdt het niveau ook op gemiddeld. Nog wel een paar aardige gore momentjes, maar dat is het dan ook.

2,5*

Regisseur Bousman weet van deze remake onverhoopt toch wel iets bijzonders te maken. Eén en ander gaat te lang door en de climax biedt niet helemaal de gehoopte payoff, maar de eerste anderhalf uur is goed te doen. Het script valt direct met de deur in huis (letterlijk en figuurlijk) en de film is eigenlijk direct vanaf de openingsscene spannend en intens. De bloederige toestanden gaan soms wel wat ver, we hebben het hier tenslotte over de regisseur van drie Saw-sequels, maar de film gaat gelukkig nergens echt over de top. De Mornay zet een gedenkwaardige psychopaat neer en de rest van de cast is degelijk genoeg. Jammer dat de spanningsboog niet tot het einde behouden blijft. En die laatste scenes zijn wel erg flauw...

Ik vond het persoonlijk een dijk van een film.

Het begon allemaal heel rommelig...van scene naar scene en niet wetend wat er aan de hand was. Dit trekt gelukkig heel erg snel bij als de verhaallijnen bij elkaar komen.
De film wist mijn aandacht goed vast te houden van het begin tot het einde. Moeder is erg goed gecast als crazy-person.
Acteerwerk is in orde en heb me eigenlijk aan niemand gestoord. Wel aan bepaalde keuzes die gemaakt werden, but what the hell!!! Dan kun je bijna geen enkele film meer kijken.
Waar ik me wel aan stoorde was het uiteindelijke motief. Hierover verder geen comentaar.al je vrienden worden vermoord en jij houd je mond om 10.000 dollar voor je kind!!! Een beetje jammer
Wat opvallend is, is het camera werk, dat gedurende de film vrij netjes is...en op het einde van links naar rechts zwierd waardoor de eindscenes erg rommelig en onoverzichtelijk overkwamen bij mij.
Het verhaal is goed bedacht en ook wel uitgewerkt. Alleen het einde was een beetje jammerlijk.
Qua gore is het in proporties, het is niet overdreven smerig of akelig. De film is voornamelijk een Thriller dan een Horror. Toch zitten er een aantal zieke momenten in deze film, die mij kippevel deze bezorgen.
Ik zie hierboven "The Loved Ones" staan, maar die is echt niet te vergelijken met deze film. Qua gore niet maar ook omdat hier gebruik werd gemaakt van iets onwerkelijks mensen hersendood maken!!.
Deze film komt in dat opzicht weer een stuk dichter bij de realiteit dan bovengenoemde (die oeverigens wel super goed was).
Ik heb me kostelijk geamuseerd met deze film. Hebben de Amerikanen het dan toch nog in zich om een goede Thriller/ Horror te maken zonden in de echte cliche's te vallen?
Vind persoonlijk dat de film hier ondergewaardeerd wordt hier.
Van mij een 3,5*

(de poster is wel erg lelijk...is er geen andere?? Oogt erg B)

Rebecca De Mornay laat eindelijk weer van zich horen en doet dit na behoren in deze geweldadige sadistische thriller , sommige martel scenes waren werkelijk geniaal vooral de scene met de waterkoker verder keek de film lekker weg en zakt nergens in voor de liefhebbers van dit soort films een must see.

Matig. Rommelig en veel te lang(dradig). Er blijft ook bitter weinig van het originele plot over waardoor je amper van een remake kunt spreken. 4/10*

Net wel net niet. Het is veel chaotisch gedoe met hier en daar een lekkere gewelddadige opleving om je er doorheen te slepen. Maar de rommeligheid overheerst, teveel oninteressante personages aan zowel dader- als slachtofferkant en ook nog een partij overacting en geschreeuw waar je suf van wordt. Het enige karakter dat wel aanspreekt is de moeder.

Camerawerk en look zijn saaiig te noemen en dan blijft er eigenlijk niet veel over van de bijna twee uur die nodig is voor het lekkere rechttoe rechtaan plot. Nou ja de gewelddadigheden en dat het op momenten boeiend is met een tempoverhogend muziekje.

Bij vlagen een spannende thriller die het vooral van de ijzersterke De Mornay moet hebben.

Het verhaal is aardig maar rammelt een beetje en zit vol met onlogische dingen. Dat drukt een beetje op het sublieme en ijzingwekkende spel van De Mornay die de film naar een hoger niveau tilt. De overige rollen variëren van redelijk tot matig en een paar ronduit slecht. Deze personages halen de spanning behoorlijk uit te film terwijl die steeds mooi wordt opgebouwd met moeders uiteraard aan het roer. Een aantal scenes zijn behoorlijk genadeloos en geven de film een sadistisch karakter in de lijn van Funny Games. Na een sterk begin en een redelijk middenstuk is het eind een opstapeling van clichés en is het zijn kracht helaas al verloren.

Erg jammer omdat dit van begin tot eind best een hele goeie thriller had kunnen zijn.

3*

Mega goeie thriller, kan niet anders zeggen. Zaten inderdaad wat onlogische dingen in, maar neemt niet weg dat het een enorm spannende film is! Gewoon kijken dus.

Onder het motto "haal nog eens een klassieker van onder het stof". Van mij mag het, zolang het maar sterke films oplevert (zie bv. I Spit On Your Grave en Last House On The Left). Deze is helaas een heel stuk minder. Om te beginnen zijn er te veel personages, waardoor het script heen en weer springt en een beklemmende opbouw uitblijft. Daarnaast ogen de moorden die eigen zijn aan dit soort wraakfilmpjes erg ongeïnspireerd. Verder blijft het betrekkelijk cliché met cliché slechterikken en cliché slachtoffers. Eigenlijk is dit soort film al eerder en beter gemaakt. Verspil er je tijd dus niet aan, tenzij je een zwak hebt voor sadisme.

Heerlijke rauwe thriller die zeer boeiend is en ook wel spannend. De cast deed het uitstekend en dan vooral Rebecca De Mornay als gestoorde moeder, de rest van haar zogenaamde familie deed er overigens niet voor onder. Het verhaal zit best aardig in elkaar ondanks wat schoonheidsfoutjes en is geregeld keihard en sadistisch. Medelijden en vergiffenis was duidelijk niet aan de orde in deze film want eigenlijk werd niemand gespaard en eerlijk gezegd hield ik daar wel van. Het enige minpunt van de film vond ik het overbodige cliché einde maar van de rest van de film heb ik genoten. O ja er had ook wel wat bloot in gekund want de mogelijkheden daarvoor waren legio en de dames waren zeker niet onaantrekkelijk.

Rebecca Rocked the Cradle.

De Mornay lijkt inmiddels over de houdbaarheidsdatum heen te zijn, toch zorgt deze zoveelste film over een home invasion af en toe voor wat kippenvel. Door het gestolen wiegje misschien wel iets te hard hebben geschud, heeft haar personage een aantal psychopatische kindertjes voorgebracht. Naast het doorsnee gemartel en de soms nare scènes, zijn het vooral de idiote reacties van het slachtvee die hier opvallen. Het doet de geloofwaardigheid van deze serieus aandoende remake in elk geval geen goed.

Redelijk.

Oeh, me likes!

Goede openingsscène, meteen lekker freaky. Daarna een vrij rustige opbouw, maar toen de moeder gearriveerd was werd het langzaam aan wat grimmiger. Die scène met de biljartbal, bah..

Hoewel de beweegredenen me in het begin niet altijd even duidelijk waren, bleef het interessant. De personages waren wel behoorlijk stereotype en je hebt dit gegeven al vaak genoeg gezien, toch bleef het onderhoudend, mits je niet op de 'foutjes' let. De slachtoffers doen domme dingen die ze zwaar komen te staan, de psychopaten weten niet altijd even goed te overtuigen en de acties die ze ondernemen zijn niet altijd sterk genoeg (check eerst even of je belagers/slachtoffers dood zijn).

Hoewel er na 45 minuten nog niet écht heel veel gebeurd was, hoopte ik toen wel dat ze langzaam een einde er aan zouden breien of het enigszins spannender zouden maken. Dat gebeurde ook, maar nog steeds voortkabbelend.

Af en toe behoorlijk sadistisch, en de gruwelfactor werd ook wel flink opgevoerd. In het begin was ik al creeped out door de biljartbal, maar eigenlijk was dat niks vergeleken met andere martelingen. Misschien niet de meest ranzige, maar de scene bij de pinautomaat vond ik toch best heavy. Zou je maar gebeuren.

Voordat ik ging kijken had ik natuurlijk al de recensies van Ajax&Litmanen1 en melvddonk gelezen, inclusief spoilers, en ik hield mijn hart al vast voor het kokende water. Sweet jesus! Ik voelde bijna plaatsvervangende pijn. Inderdaad af en toe een tikkeltje voorspelbaar, neem bijvoorbeeld die donkere man die zijn vrouw per ongeluk doodschiet. (Zij was wel een knappe vrouw btw!) Dat zijn dingen die je kon verwachten, maar a la.

Best een fijne verrassing.

Voordat ik begon met kijken dacht ik aan een horrorfilm..

Dat is het niet, maar ik heb niks te klagen, vond het wel een oke film..

Psycho mum en psycho kids go crazy !

Ik weet niet wat het is met dit soort films. Ze kunnen nog zo goed in elkaar zitten, ik heb er altijd moeite mee. Net als bij films als Last House on the Left, Eden Lake, Funny Games kan ik niet wachten totdat de badguys teruggepakt worden. Vaak gebeurt dat, maar tegenwoordig net zo vaak niet. De situaties worden heviger, harder en ik dwaal dan af en droom Steven Seagal die de deur intrapt en iedereen eens lekker aanpakt en flink wat botten breekt (incl. 'Mother'). Ik wou dat het niet zo was, maar tis niet anders. DeMornay speelt wel aardige rol en ook leuk om bekende koppen als Ashmore en Evigan te zien. Een van de beste rollen is echter voor Woll (Lydia).

vandaag deze film nog gezien. wat een k*tfilm!

bijv die 3 mannen beneden kunnen best die schurk met het wapen overmeesteren.

en dat ergert me mateloos zeg! deze film ergerde mij aan alle fronten

en het duurde mij te lang, maar goed het IS een film.

maar in de werkelijkheid zal dit anders lopen. verder zou ik deze film niet voor de 2e keer gaan kijken.

Een nieuw filmpje uit het 'terror-genre'. Vereist bij dit soort films is naast een beklemmende sfeer dat de film ijzingwekkend realistisch moet zijn. Een soortgenoot als Eden Lake slaagt hier met vlag en wimpel voor. Mother's Day helaas niet. De film zit vol misplaatste gebeurtenissen, overdreven gedoe en slaat een beetje door naar mening.

Nu is dit op zich niet eens al genoeg voor een (dikke) onvoldoende. Met een aantal goede acteerprestaties, een goede slechterik of een goede gijzelaar zou de film misschien wel gered zijn. Helaas is alleen moeder écht goed en de rest (vooral Ike) straalde totaal niets uit.

Nee, helaas, dit was m niet echt voor mij.

2*

Deze remake van de Tromafilm uit 1980 van Saw-regisseur Darren Lynn Bousman komt lekker snel op gang. De bijna twee uur durende lengte is prima uit te zitten. Hoewel het nergens origineel is, zat ik vaak op het puntje van mijn stoel. Met name Rebecca De Mornay als de moeder is fenomenaal gespeeld.

Sterke film die qua plotwendingen en acteerspel weet te overtuigen.

Moeders mooiste niet.

From the director of Saw II, III and IV prijkt er op de hoes van de film. Voor sommigen ongetwijfeld voldoende aanleiding om Mother's day een kijkbeurt te geven. Saw II was namelijk nog best aardig. Echter waren de delen III en met name IV al een stuk minder en de kritieken van zijn laatste productie (11-11-11) zijn ook niet om over naar huis te schrijven. Levert Bousman met deze film wel een film van kwaliteit af?

De aardige opzet geeft al de nodige hoop. De Mornay geeft in deze film een ziekelijke performance weg als de moeder van een groep ontspoorde figuren die terugkeren naar hun oude huis waar volgens hun het nodige geld naartoe moet zijn gestuurd. Het huidige koppel die hier met een groep vrienden net hun housewarmingparty aan het geven is weten van niks. Of toch wel?

De film trapt aardig af maar de schoen begint echter al gauw te wringen. De film barst naar verloop van tijd haast uit zijn voegen van de cliche's en komt veel te vaak -Ook als je in je achterhoofd houdt dat je dit soort films niet al te serieus moet nemen- nog steeds te ongeloofwaardig over. Dit komt met name door de uitwerking van bepaalde elementen. Gedurende de film houdt een van de ''zonen'' het wel erg lang uit om niet te sterven aan een dodelijke schotwond, ook als deze op een gegeven moment een hart infarct lijkt te krijgen maar in de laatste scene van de film weer door het beeld wandelt alsof er nooit iets aan de hand is geweest. Hetzelfde geval geldt voor de schijndood van de jongedame die nadat ze door een nekschot uren achter een container te hebben gelegen alsnog opgelapt kan worden en de politie alsnog weet in te lichten. Dit soort ongeloofwaardigheden stonden het kijkgenot dusdanig in de weg zodat het de film absoluut niet ten goede kwam.

Ook wat geforceerde Saw achtige scene's ten spijt konden voor mij de film niet interessanter maken. Blijft echter over het eerder genoemde spel van De Mornay wat voor een positieve noot zorgt in de film. Helaas worden zaken veelal te belabberd uitgewerkt om het echt een goede film te kunnen laten zijn. En dat is erg jammer, want slecht is de film allerminst. Echter had hier beslist veel meer in gezeten.

Krappe 3,0*

Lekker gewelddadige en bloederige over de top onzin. Zitten een paar heerlijk overdreve grove kills in. Verhaaltje is trouwens wel te onzinnig voor woorden, maar zeker de laatste drie kwartier zijn erg spannend. Moderne horror zo als het hoort! Moedertje lief mag van mij part terugkeren voor de sequel. vette 3,5*

'k wist eigenlijk totaal niet waarover deze film ging gaan en het was dus een beetje een verrassing. De film ligt een beetje in het verlengde van Funny Games , Ils of The Strangers.

In het begin vond 'k dat ze zich in het begin nogal lieten doen, maar gelukkig liep het naar het einde toe wel lekker los. Het tweede uur vond 'k erg spannend en ook het tempo lag erg hoog.

De cast deed het zeker niet slecht en ook de muziek kon me wel bekoren.

Er zitten natuurlijk wat clichés in, maar ondanks de lange speelduur weet hij toch tot het einde te boeien.

Met zo'n titel mag je van de moeder van het spul wel wat verwachten, maar Rebecca de Mornay is vanaf het moment dat ze de film in wandelt, vooral een malle verschijning. Totaal niet indrukwekkend en voor zover ik er om moet lachen, is het om de onkunde van deze vertolking. Zo zijn er wel meer en de interactie tussen de slachtoffers, waarvan er sowieso al teveel zijn, is weer eens drie keer niks.

Het scenario kent ook enkele bezopen bochten die in een volbloed fout sfeertje nog wel passen, maar dat wil het ook maar niet helemaal worden. Film is toch te weinig flamboyant om een scène als die rondom de wens van de zwaargewonde in te laten slaan. Wanneer er andere sadistische trekjes en wat gore aan te pas komt, weet het nog wel te overtuigen, maar meer dan oplevinkjes zijn het niet.

Aardige film waarin drie criminele broers toevlucht zoeken in hun oude huis, waar inmiddels andere mensen wonen. Van de geloofwaardigheid hoeft deze film het niet te hebben, want het gaat allemaal wel erg ver. Maar als slasher is het geheel wel geslaagd, en de bewoners moeten flink wat doorstaan. Rebecca DeMornay is zowel leuk als goed in de rol van de sadistische moeder.

Moederdag.

Dat was gisteren, dus ik dacht: laten we de film met de toepasselijke naam Mother's Day maar eens opzetten.

Wel, dat viel aardig mee. De overvallers zijn verantwoordelijk voor een paar lekker brute kills en ze spelen de bewoners en hun vrienden ook aardig tegen elkaar uit. En als de mama van de jongens op de proppen komt barst de hel pas goed los. Dat het verhaal hier en daar wat ongeloofwaardigheden vertoond is eigen aan het genre en kan de pret niet echt drukken. Visueel zag het lekker goor uit en de gestoorde mama was een genot om naar te kijken.

Zware meevaller, ging er lekker open in en moet zeggen dat Mother's Day mij zeker niet heeft teleurgesteld. De kwellingen die de vrienden moeten ondergaan komen soms hard binnen en zijn lekker rauw in beeld gebracht. Natuurlijk frons je soms even met je wenkbrauwen door de vreemde keuzes die de gijzelaars maken, maar dit zorgt er ook wel weer voor dat de uitzichtloze situatie goed in stand wordt gehouden. De Mornay vond ik een uitstekende keus voor de gestoorde moeder. Zij zorgt ervoor dat de film naar een iets hoger niveau wordt getild. De rest van de cast doet het aardig, maar zijn vooral beeldvulling. Het einde is niet te happy en daarom blijf je toch nog even met een rotgevoel naar de aftiteling kijken. Prima gedaan!

Ik had een ijzersterke horror verwacht over een sadistisch spelletje van moeder en zonen waarin de vrienden tegen elkaar opgezet werden en 'spelletjes' met elkaar moesten spelen om te overleven. Dit was niet helemaal het geval in deze film. Door de trailer had ik dit verwacht en gehoopt, aangezien dit concept me bij voorbaat al de rillingen bezorgde.
Het begon sterk en spannend, maar toen de moeder intrede maakte in de film begon het een beetje af te zwakken. De spanning kwam terug met een aantal stukjes zoals de bijna-ontmaagding van 1 van de zonen, het koken van de oren en het verbranden van het hoofd. Door dit soort stukjes werd de film nog wel goed, maar het heeft niet voldaan aan de verwachtingen die ik kreeg bij het zien van de trailer, die bij mij enige angst en gruwel op riep.
Sterk gespeeld door Patrick John Flueger overigens. Het overige acteerwerk heb ik ook vrij weinig op aan te merken.

*3

Wederom een fijne Bousman. Ik heb het origineel niet gezien, maar begrijp aan de hand van de omschrijving dat het een typische jaren '70 terrorfilm moet zijn. Vandaag de dag zijn home-invasion en urban horror films weer helemaal terug, dus een remake is niet compleet onrealistisch. Of het nodig was weet ik uiteindelijk niet, maar ik ben zeker niet ontevreden over deze film, al blijft het bij veel van dit soort films toch jammer dat er geen catharsis is op het einde waar de badguys gewoon allemaal het loodje leggen, moderne filmmakers laten ons liever niet met geen goed gevoel achter.

Het acteerwerk is grotendeels best goed, zelfs Jaime King valt te pruimen als ze geen redneck accent hoeft op te zetten. Qua gore zit het allemaal ook goed in elkaar. Nergens te over the top, maar bij vlagen zijn de scenes toch ongemakkelijk om te zien, met een in de wang geschoten vrouw en haar wat in brand gezet wordt als voorbeelden. Persoonlijk had ik wat graag nog een happy end gezien, maar ik waardeer dat Bousman in dat opzicht niet voor de gemakkelijkste weg heeft gekozen. Fijn filmpje.

Lekker spannend filmpje om naar te kijken. Absoluut niks mis mee. De spanning zit er direct vanaf het begin er goed in en wordt de gehele film door ook goed vastgehouden. Toegegeven, het verhaal is niet bijster origineel maar daar stoor ik me nooit zo aan. Zolang er maar een goed spannend en creepy sfeertje in zit ben ik, wat dit soort films betreft, tevreden.

Ik moest wel even wennen aan deMornay als keiharde en ijskoude tante maar ik vind haar zeker heel erg goed gecast voor deze rol. Ik was even vergeten wat voor een creepy rol ze had neergezet in "The hand that rocks the cradle" maar ook hier doet ze dat weer voortreffelijk ook al zijn het natuurlijk twee heel verschillende karakters die ze weergeeft.

Wat ik ook wel sterk vond is dat er in de groep met slachtoffers toch ook wel mensen met twee gezichten zitten. Het zijn niet allemaal lieve onschuldige mensen die puur zuiver zijn en nooit iemand kwaad zouden doen. Uiteindelijk blijkt de mannelijke hoofdbewoner gewoon een verhouding te hebben met een van de vrienden en blijkt de vrouwelijke hoofdbewoner gewoon al het geld toch te hebben waardoor ze misschien een heleboel leed had kunnen voorkomen. Dit geeft het verhaal toch nog een extra interessant element.

Ja, ik zou deze film zeker aanraden als je op een avond naar een spannende thriller wil kijken. Het is geen absolute topper maar ik vind het zeker wel een hele goede film.