Mother's Day (2010)

"I'm proud of my boys, they never forget their momma."

Met het origineel ben ik niet bekend, maar ik vind deze remake echt zwaar tegenvallen. Ik had het allemaal veel grimmiger en viezer verwacht, maar wat ik aanschouwde was maar een tamme en matige thriller.

Weliswaar begint het nog wel enigszins goed met de zoons die het huis binnenvallen en uiteraard later met de komst van de moeder (uitstekende rol van Rebecca De Mornay), maar de film verzand daarna helaas in allerlei onwaarschijnlijkheden en idiote situaties. Waardoor ik vaak meer aan het lachen was om de stompzinnigheid van de acties i.p.v. te zitten sidderen om wat er daadwerkelijk gebeurd.

De film duurde ook nog eens te lang waardoor mijn aandacht geregeld verslapte, gelukkig wordt dit nog wel enigszins goedgemaakt door enkele brute scènes.

Dat de verscheidene personages zowat allemaal inwisselbaar zijn helpt ook niet echt mee.

2,0 Sterren.

Vet horrorfilmpje van Bousmann, die ook met volle zin de Saw-reeks voortzette. Daarna werd het tijd om zelf eens wat te gaan maken. Mother's Day is weer een lekkere gestoorde horror dat de term: "ingesloten in een huis met psychopaten" weer eens degelijk oppoetst. Alleen wisten Daniel en Beth niet dat "hun" huis, oorspronkelijk van 3 psycho broertjes en een hele gestoorde moeder was.

Zo vieren ze dus een housewarming met hun vrienden, met veel drank en foute muziek. Maar dat feestje is gouw afgelopen wanneer die drie broers na een overval arriveren. Dat is een begin van een nachtmerrie. Er lijkt toch wel een beetje hoop te zijn voor de vrienden wanneer er een keurige dame arriveert. Maar dat is nog wel de grootste denkfout die ze hadden kunnen maken. Want het is weliswaar de moeder (uitstekend neergezet door Rebecca De Mornay) van de drie broertjes, die toch wel veel zieker en gestoorder is. Deze kan echt wel in het rijtje naast psychobitches als La Femme. Vooral die emotieloze kop van haar is al eng genoeg. Het aaneenschakeling van zeer pijnlijke momenten die de vrienden moeten ondergaan is hierbij dus echt begonnen.

En als fanatieke gore liefhebber zul je zeker niet teleurgesteld zijn want het gaat er hier behoorlijk heftig, ranzig en zeer pijnlijk aan toe (vooral die scene met dat kokend water, dat brandende haar, of die biljartbal,,) zonder dat moedertje lief ook maar een spier vertrekt (ze word wel overdreven emotioneel als een van haar zoons een schrammetje oploopt) Daarnaast nog een paar verrassende momenten bijv: dat uiteindelijk alles gewoon voor de lol is gedaan in plaats van het geld waar de broers naar zochten in het huis en dat een van de vrienden een verrader is, en zelfs voor wat actie is er nog wat ruimte. Je hebt als kijker toch altijd wel een hoop lol als de psychopaat eens een keer teleurgesteld/hopeloos is, in dit geval wanneer zoontje lief met een spijkerpistool en een tv word neergelegd. Ook het einde was typisch, maar evengoed wel behoorlijk treffend.

Afin, dit is gewoon smullen geblazen en Bousmann zet ook overduidelijk zijn martelfantasieën in Mothers Day voort. Zoals gezegd: heb je zin in een avondje gore? Zet Mothers Day dan ook maar op dat lijstje.

4,0*

Bousman zal nooit wat worden vrees ik. Mother´s Day schiet qua hardheid ernstig tekort en verder floreert het in z´n stupiditeiten. Dit soort filmpjes horen ook eigenlijk niet veel langer dan 80 minuten te duren aangezien dat eeuwige rekken altijd eindigt met de meest imbeciele keuzes en dat gaat direct ten koste van de empathie. Flauw en uitgekauwd einde ook, als kers op de taart..

Mother's Day

Als directe indruk zo op Mother's Day moet ik gewoon kwijt dat ik dit echt een zeer slechte film vind. Maar, als ik zo een beetje ga inhaken op sommige momenten bevat Mother's Day ook zo zijn goeie kanten maar, dit waren er zo weinig dat ik me eigenlijk gewoon 112 minuten lichtelijk heb verveeld en het misschien zelfs soms een beetje moeilijk over te brengen was en zelfs soms een beetje moeilijk uit te zitten.

Het verhaal van Mother's Day is eigenlijk best wel aan de saaie kant. Er word een feestje gegeven in het huis van Daniel. Er blijken een paar grote boefjes op hun af te komen met 'mother' erbij want die zijn opzoek naar het verdwenen geld dat ze daar hebben laten bezorgen. Een enorm kat en muis spel begint maar, deze was helemaal niet spannend.

Ook blijft Mother's Day je vol gooien met clichés waardoor je, je eigen steeds meer gaat erge terwijl dat niet de bedoeling is. Maar daar kan ik het mooi op verklaren, het is te langzaam. Het blijft maar door gaan met verkrampte zinnetjes als 'dood me niet' etc. waar ik toch wel erg simpel van werd.

Jammer dat hij zo is uitgepakt, had beter gekund. Deze mening wou ik ook wat langer maken, maar is al beetje laat.

1.5*

Wel een ok home invasion filmpje.

Voor het genre is het zeker goed, maar bij deze film mist een groot element. Spanning. De brute momenten en gewelddadige daden mochten er wel wezen. Die "Mother" had echt een gezicht die ik de hele film een harde dreun wou geven.

Acteerwerk was niet bijzonder, maar wel beter dan de meeste filmpjes in dit genre. Sommige hadden ook nog een leuk kopie, en er zit ook een heleboel vermaak in. Qua vermaak kijkt deze dan ook zeker wel lekker weg.

Maar helaas, zoals ik al zei, had hier toch echt wel wat meer spanning in mogen zitten. Dit was alleen maar een film met een paar brute momenten. Had meer ingezeten.

Deze nog eens herbekeken. Wist dat ik deze wel kon smaken. Film vliegt er vrij snel in en houd de kijker toch lekker bezig met invasion, een sadistische führer "moeder" en haar kudde kinderen, die vlotjes mee dartelen op een strak aangespannen touw. Knulligheden krijg je ook genoeg voorgeschoteld, maar breekt de film niet echt af. Er zit zo'n grote dosis amusantwaarde in de film met een kat en muisspel... uiteindelijk zijn er geen winners, hou wel van zulke eindes.

Volgens de waardering zou dit na twee Saw vervolgen de beste film van Darren Lynn Bousman moeten zijn....maar tjonge wat was dit voor een Snoozefest? Het leent het concept van een moeder met twee zonen uit de Troma-film met dezelfde naam uit 1980 Deze heb ik nog nooit gezien, echter dat was een backwood-horror en dit is niets minder dan een home invasion-thriller waarin drie koppels worden lastiggevallen door drie criminele broers en hun moeder. Waarom er ook een zusje (Deborah Ann Woll), van de broers werd opgevoerd, ik had werkelijk geen idee! Voor een thriller bevatte het nog enigszins aardige brutale scenes maar echt heftig ging het er niet aan toe. Het bezit bar weinig spanning, het draait geheel om de invasie en de enkele keren dat er een plotwending is, wordt elke onlogica ingezet om weer terug te komen. Sowieso is de tijdsduur van de film veel te lang waardoor elke gelegenheid wordt aangrepen om het maar rekken. Hierdoor gaat de film enorm slepen. Ondanks dat er best bekende namen onder cast zaten weet niemand echt op te vallen en was er ook nergens sympathie voor zowel de slachtoffers als de daders. Rebecca De Mornay kwam er nog het voordeligst uit. Het concept van "iedereen is een moordenaar" was zelfs nog zwakker en de film zag er qua stijl (de regisseur heeft al geen echte eigen stijl) uit als een waargebeurde of bouquet-film. nee dit was helemaal niet best!

Beth [Jaime King] en Daniel [Frank Grillo] hebben wat vrienden over de vloer voor een house warming wanneer ze onverwacht en onaangenaam bezoek krijgen van broers Ike [Patrick John Flueger, Johnny [Matt O’Leary] en Johnny [Matt O’Leary], die zwaar gewond is geraakt bij een overval. Wanneer de broers ontdekken dat hun moeder [Rebecca de Mornay] en hun zus Lydia [Deborah Ann Woll] hier niet langer mee wonen, gijzelen ze de aanwezigen en nemen ze contact op met hun moeder om te bedenken wat de volgende stap gaat worden. Remake van matige pulpfilm uit 1980 heeft een beter plot, beter uitgewerkte karakters en een fenomenaal werk van Rebecca de Mornay die één van de meest memorabele schurken uit de recente filmgeschiedenis neerzet en deze film ver boven de middelmaat doet uitstijgen.

Moederdag

Vandaag is het Moederdag. Was je het vergeten? Ik hoop van niet, maar anders heb ik nog wel een last-minute suggestie voor je: neem haar mee naar Mother’s Day! Ikzelf heb mijn moeder vorige week meegenomen naar Mother’s Day en we hebben allebei een heel gezellig moeder-dochter uitje gehad. Vier je geen Moederdag? Of kun je je moeder helaas niet (meer) meenemen naar de bioscoop, dan is de film ook heel geschikt voor vriendinnen onder elkaar, of met je nichtje, of je schoonmoeder, het maakt niet uit! Ik denk dat vriendjes zich minder snel aangetrokken zullen voelen tot deze film, maar ik denk dat hij zelfs voor hen goed te doen is voor een keertje.

Standaard formule, prima ingevuld

Mother’s Day is van dezelfde makers als de films Valentine’s Day en New Year’s Eve, en daarmee een nieuwe film in een rij films over feestdagen en met een immense cast. Centraal staan vier verhaallijnen, die uiteraard meer met elkaar verweven zijn dan je in eerste instantie zou denken. Een standaard formule, maar als hij goed ingevuld wordt dan kun je er prima van genieten. En dat hebben we dan ook gedaan.

Voor iedereen anders

Wat leuk is aan deze film is dat je ziet hoe Moederdag voor iedereen anders is en iedereen verschillende uitdagingen rondom moederschap heeft. De ene moeder is gescheiden en moet haar kinderen nu delen met een stiefmoeder. Anderen hebben juist helemaal geen contact meer met hun moeder. We hebben nog een nieuwe moeder. Iemand die moeder is, maar toch ook niet. En natuurlijk ook de vader in de rol van moeder, die voor het eerst te maken krijgt met Moederdag terwijl zij vrouw overleden is. Het is goed om te zien, dat de manier waarop ik Moederdag vier, niet voor iedereen hetzelfde is.

Fantastische cast

Hoewel de film niet voor iedereen denderend zal zijn, is hij als komisch drama voor mij prima te versmaden. Het kapsel van Julia Roberts is verschrikkelijk, lang niet alles is even realistisch uitgewerkt, maar dat hoeft bij dit soort films voor mij ook niet. De acteerprestaties van onder andere Jennifer Aniston, Kate Hudson, Julia Robert, Jason Sudeikis, Britt Robertson en zelfs PLL’s Shay Mitchell zijn solide, en leuk om naar te kijken. Ik leefde met de personages mee, en heb veel gelachen. En ik weet niet of ik gewoon een emotioneel wrak ben momenteel, of niet, maar ik heb zelfs tranen gelaten bij mooie en zielige scènes.

Conclusie

Mother’s Day is een prima film met solide acteurs. Ik was na het zien van de trailer bang dat alle grappen al in de trailer genoemd waren en de film tegen zou vallen, maar dat deed het gelukkig niet! Het is het soort film waar niet iedereen denderend enthousiast over zal zijn, maar wel helemaal in mijn straatje past. Vond je Valentine’s Day en New Year’s Eve leuk, dan zal je ook genieten van Mother’s Day want deze film valt in exact hetzelfde straatje.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

Hoe beklemmend de film ook is en hoe ijzig de Mornay ook speelt, het plot werpt zo ontzettend veel verprutste kansen toe aan de gegijzelden om te ontsnappen of het heft in eigen hand te namen tegen deze stompzinnige criminelen dat het op den duur mateloos gaat irriteren. Het horrorsausje wordt er ook met de haren bijgesleept op wel heel idiote manieren.