My Name Is Khan (2010)

Mooie film. Alleen het einde is echt een paar slagen te veel over the top. Daardoor moet ik deze film toch iets minder beoordelen. Maar de eerste 2 uur zijn geweldig.

Een mooie en goed gemaakte film.

Wat een negativiteit in de eerder reviews zeg.

Ja, de film speelt in op de emotie van diegene die kijkt, maar dat is dan ook de bedoeling.

Is voor mij alweer een tijd geleden dat ik de film het bezien, ik vond hem toen al goed en zou het nu ook vinden. Ik kijk regelmatig naar bollywood films en dit is geen probeersel van bollywood om te integreren in de internationale cinema, maar dit doen ze al jaren. Natuurlijk met wisselend succes. Deze film is zeker geslaagd.

Sentiment en india gaan nu eenmaal vaak samen. Sentiment en Chinese film gaan nu eenmaal ook samen, heeft met cultuur te maken, hoef je niet altijd te begrijpen. trouwens overacteren doen ze ook overal in de wereld, hoort ook bij het spelletje.

Hoewel Slumdog een goede film is, zijn ze in bollywood juist al jaren bezig om op die manier hun verhaal te vertellen en hebben zowaar veel betere film opgeleverd dan de slumdog die de wereld kent en dan denkt dat ze bollywood kennen. Misschien heeft Danny Boyle goed afgekeken bij de collega's in Bollywood? (hint).

Begrijp me niet verkeerd, ik ben geen bollywood fan, maar een film fan en kijk dan ook films van verschillende landen en kan alleen concluderen dat deze film zeker heel goed is.

een 4.0 van mij.

Prachtig, ontroerend klein verhaal. De tijd vliegt voorbij, de karakters worden goed gespeeld en daar word de tijd voor genomen. Een maatschappelijk drama gezien vanuit een moslim, asperger man.

Deze film begint goed, er lijkt vaart in te zitten. Toch vind ik dat deze film met zijn ruime twee en een half uur een beetje uitgerekt is. Er lijken veel bijzondere gebeurtenissen voorbij te komen maar het is allemaal een beetje van hetzelfde kaliber. De boodschap is erg duidelijk. Hoewel ik nog een film moet zien waarin een autist echt geloofwaardig en genuanceerd word neergezet was deze misschien nog wel de beste tot nu toe. Sommige gedeeltes van de film zijn nog wel interessant maar over het algemeen heb ik wel gewacht tot deze film voorbij was. Als je je goed kan laten meeslepen door emoties zou ik deze film zeker kijken.

Ben eerlijk gezegd nog eens overdonderd door een film. Het thema van autisme (en varianten) is al meer aan bod geweest, maar films als Ben X of Rain Man zijn toch een pak minder uitgewerkt dan deze film. Zeer sterk geacteerd met naast de ziekte zelf ook het omgaan ervan in de maatschappij. Op alle vlakken trouwens. Dit is meer dan laten zien wat de symptomen zijn. Misschien dat autisme ten tijde van Rain Man nog wat onbekend is en men nu verder kan uitdiepen in deze film, dat weet ik niet.

Eens je het autisme hebt gehad, komt er nog meer aan bod zoals drama, humor en romantiek. Dit is naast een portret van een autist ook een onderhouden verhaal. En gaandeweg komt dan 9/11 als een mokerslag in de film om alles nog een keer om te draaien. Prachtige film, zeer emotioneel, grootse regie en ik hou echt wel van die muziek. Geboeid van begin tot einde aan het scherm gekluisterd. Zonder twijfel kan ik de 5* nog eens uitdelen!

Schitterend acteerwerk, prachtige film. Zelfde stijl als "3 Idiots" of "Slamdock Millionaires" en een beetje "Kite Runner". Kijken heerlijk weg.... Lange films die niet vervelen. Ik mag toch aannemen dat deze acteur diverse prijzen in de wacht heeft gesleept? 5 sterren film voor ondergetekende...

Rainman meets forrest gump, in de bollywood stijl van 3 idiots.

Goede film!

Zonder meer1 van de beste films die ik de laatste tijd gezien heb,
de film is een hele sterke combo van komedie - romantiek en drama...
Ook het acteerwerk is uitstekend, en ondanks de lengte van de film (dikke 2.5 uur) heb ik daar bij deze film geen ''last'' van gehad omdat de vaart er de hele tijd lekker inzat..
Wat ik bij sommige bollywood films minder vind is het vele gedans erin, en dat was bij deze film gelukkig niet het geval.. Maar wel een paar ontzettend mooie muziek nummers (maar zonder dans zeg maar)
Alleen tegen het einde van de film komt er helaas toch 1 klein minpuntje.. en daardoor kan ik helaas deze iflm niet het ''perfecte'' cijfer (een dikke 5 sterren) geven..
het word even ERG cliche dat hij die mensen in de kerk gaat redden en helpen maar op dat na GEWELDIGE film en een dikke aanrader
4.5*

Dit was de enige film uit de top 250 die ik nog moest zien. Logisch dat ik het o lang mogelijk heb uitgesteld, want het behoord tot de grootste troep die in die lijst te vinden is. Een lange zit....

Wat een weeïge feelgood pap is dit. Een film bevolkt met bordkartonnen personages waar je schoenen krom van trekken. Het is niets dan goeds. Nu staan ze in Bollywood wel niet bekend om hun diepgang, maar om zeker te zijn wordt ook nog enkele malen expliciet gesteld dat je enkel goede en slechte mensen hebt. Khan en Co is natuurlijk niets dan goed.

Verder worden alle bekende emotieversterkers achter elkaar opgelijnd; de achtergestelde allochtoon, ook nog eens behebt met een handicap (Rain man deja vu), de schijnbaar onbereikbare geliefde en de Amercan dream die bereikbaar is voor iedereen die zijn best doet. Dat alles in een saus van racisme en onterechte beschuldigingen.

Dit soort simplistische blijheid is niet aan mij besteed, zeker niet wanneer het dan ook in een semi serieus op 9/11 wordt ingehaakt. Boehoehoe! Janken met de pet op. Deed me op meer dan een vlak denken aan ons eigen meesterwerk van landelijke bodem; Het Bombardement . Ook die bestond uit regelrecht jatwerk, een historische gebeurtenis, slappe romantiek en de ene onbenullige scene na de andere. En ik ben dan nog niet eens halverwege.

Deel 2: Dood door voetbal.

Ja, het staat er echt. Een dergelijke belachelijke scene heb ik nooit eerder gezien, dat moet gezegd worden. Kolderiek, is meen ik, de juiste term. Het slaat, wat de meest dramatische gebeurtenis van de film had moeten zijn, compleet dood. Al het gehuil en gezang ten spijt.

Dan volgt weer de ene na de andere absurde scene, (vooral die fundraiser leek er random tussen geplakt), nog wat tegeltjeswijsheden en een comedy capers. Oowowwoww, wat is dit slecht zeg. Waar in Het Bombardement, de musical sequence me helaas werd onthouden, krijgen we hier 'gelukkig' nog wel een fijne sing along. God bless you!

En alsof dit nog allemaal niet genoeg is, wordt er wanneer de film voorbij had moeten zijn, nog een half uurtje Forrest Gump en een vreselijk eind aan geplakt. Die president

Wat dit in de top 250 doet is mij een raadsel, maar blijkbaar is er een grote groep die graag hun tijd vult met voorgekauwde brokken platgeslagen emotie, ontdaan van alles wat nuance schept. Infantiele troep.

1* al weet ik niet exact waarvoor.

Ik kan me dat heel goed voorstellen, want ik denk dat je wat deze film betreft het noorden een beetje kwijt bent. Een film over een man met het Asperger syndroom, een rol die door Shah Rukh Khan met verve neergezet wordt, zó afkraken? Dat kan niet serieus bedoeld zijn, toch?

Hoewel onze smaken duidelijk verschillen, heb ik doorgaans best waardering voor jouw commentaar op films. Maar nu ga je, wat mij betreft althans, duidelijk de mist in. Zeker wanneer je o.a. vergelijkingen trekt met Het Bombardement. Ik ben van jou beter gewend.

Het zal best dat je de film waardeloos vindt. Prima, maar je onderbouwing rammelt deze keer aan alle kanten.

Wat is er mis aan mijn onderbouwing? Shah Rukh Khan (wie dat ook mag zijn), zet gewoon een hele beperkte kloon van Hofman uit Rain Man (1988) neer. Inclusief dezelfde gebaartjes en riedeltjes. Nietszeggend personage.

Verder kent de film dezelfde stompzinnige soort scenes als het Bombardement. Beide films zijn enkel aardig op het gebied van tempo en fotografie, de rest is tenenkrommende onzin. Waar jan een Duits soldaat verstaalt redt Kahn een heel dorp van de verdrinkingsdood. De fundraiser waar je voor 500 dollar met de president mag dineren, maar niet als je geen Christen bent? En dan vooral de moord met de voetbal en niemand die in een gehucht met 30.000 inwoners de jongens kan identificeren? Hillarsche kul.

Zelfs Ate heeft nog minder onzin in zijn script gestopt en beide films hangen van ongeïnspireerd jatwerk aan elkaar.

Als je al begint met je af te vragen wie Shah Rukh Khan is (geen of weinig Bollywood gezien misschien?) en als je zijn rol in deze film bestempelt als een “beperkte kloon” van Dustin Hoffman in Rain Man, terwijl naar mijn overtuiging deze gelouterde acteur de beste invulling van een Asperger-rol ooit geeft, dan komen we sowieso niet veel verder.

Zeker niet als je daarnaast stelselmatig de impact van het Asperger-syndroom op het hele verhaal negeert. Want daarmee staat of valt het hele plot. Ik vind dat regisseur Johar –maker van een handvol mooie films trouwens, maar dat terzijde– het verschil in sociale interactie van mensen met en zonder het syndroom op geloofwaardige wijze in beeld brengt. Want dat zogenaamd “afwijkende” gedrag is dé kern van de film, die o.a. heel goed tot uiting komt bij de fundraising wanneer Khan op de discriminatie van niet-christenen reageert met “Keep it, honey. For those who are not Christian in Africa.” Immers discriminatie op basis van andere maatstaven dan goed of slecht is hem wezensvreemd, zoals hij ook laat zien door als moslim een binnen zijn eigen cultuur controversieel huwelijk aan te gaan met een hindoe-vrouw. De film zit vol met dit soort keuzes. Als je daar geen waardering of gevoel voor op kunt brengen, dan is de film aan jou niet besteedt. Helaas.

Ken je Rain man niet? Wat ik schrijf is 100% waar, meer nog dan Forrest Gump lijkt zijn personage daarop gebaseerd. Maar als je dergelijk eendimensionaal spel overtuigend vind, tja. (Ik ken mensen met asperger en die lopen toch echt niet de hele dag met hun hoofd scheef tegeltjeswijsheden op te dreunen.)

Verder onderschat ik idd de kracht van het asperger-syndroom. Marvel is er niks bij..... Verder liggen alle 'religieus racistische' verwijzingen en zo dik bovenop dat ik daar geen enkel respect voor kan opbrengen. Simplisme ten top.

Ik kan je de film Bumbai (1995) aanraden die dezelfde topics aansnijdt, maar dan vanuit kind perspectief. Is op elk vlak veel volwassener.

Ik ken Rain Man, Forest Gump én Bumbai. Allemaal mooie films, vooral deze laatste, maar ik vind My Name is Khan beter.

Nou, dan vind ik het echt vreemd dat je onder de indruk bent van de karikaturale rol van Khan in deze film. En kom op zeg, de gebeurtenissen in deze film zijn toch kolderiek.

Jíj vindt dat een karikaturale rol. Ik vind het heel levensecht -voor zover ik dat kan beoordelen- hoe Khan het doen en denken van iemand met dit syndroom over het voetlicht brengt. Beter dan Hoffman of Hanks dat deden. (Bumbai gaat niet over Asperger)

Werkelijk, Ik was ook geen fan Hoffmans invulling. Uberhaupt worden gehandicapten vaak als on trick pony ingezet in films. Maar Kahn doet werkelijk niks meer dan zijn hoofd scheef houden en politiek correcte teksten oplepellen. Nergens wekt hij de indruk een mens te zijn. Kan werkelijk niet begrijpen dat je zoiets als levensecht kunt beoordelen. Niveautje GTST, omgeven door typetjes.

Als ik dan aan dergelijk goed ingevuld personage denk, kom ik bij Spider (2002) uit. (Bumbai gaat wel over religieuze tegenstellingen, het tweede thema van deze film)

Ik heb deze film niet gezien, maar als ik de beschrijving van Reinbo zo lees vraag ik me af waarop je baseert dat dit de beste invulling van een Asperger-rol zou zijn, BBarbie. Hoeveel mensen met asperger ken je?

Ik ken Spider niet.

Of deze film "niveau GTST" is, kan ik niet beoordelen, want ik heb nog nooit een aflevering van die serie gezien. Ik ben het niet met jou eens dat religieuze tegenstellingen het tweede thema van deze film is. Er is maar één thema: Asperger; en als zodanig begrijpt Khan niets van die vermeende tegenstellingen, omdat onderscheid tussen mensen op basis van religie voor hem wezensvreemd is.

Niet zo veel. Daarom schrijf ik ook: "voor zover ik dat kan beoordelen". Ik vergelijk enkel de rol van Khan met die van Hoffman en Hanks in resp. Rain Man en Forrest Gump. Verder zit er een vleugje Asperger in Somersault (2004). Andere films over dit syndroom kan ik mij niet herinneren.

Rain Man heeft weinig met asperger te maken, is zelfs geen realistisch autisme in welke vorm dan ook (een allergaartje).

Ben X is redelijk accuraat, maar Mary & Max schijnt nog het meest herkenbaar te zijn voor Aspergers.

Sorry, maar dan heb je slecht zitten opletten. Veel dikker hadden ze het er niet boven op kunnen leggen. Ik zou het zelfs om willen draaien. Het thema is dat verschillen op basis van religie fout zijn, het is enkel de karikaturale asperger hoofdpersoon via wiens perceptie wij de boodschap tot ons krijgen. Want deze one trick pony (h)erkent die verschillen niet. Allemaal dankzij de wijze opvoeding van zijn lieve moeder......

OK, is schep alle autistische afwijkingen op een hoop. Met name ingegeven doordat deze film het ook verre van serieus benaderd. invulling hier heeft het meest weg van Rain Man

Ik kan het je niet kwalijk nemen aangezien Hollywood/de filmindustrie dat zelf ook nagenoeg altijd doet.

Vanaf nu wordt het in de psychiatrie ook op een hoop gegooid met andere autistische stoornissen.

Ik had absoluut geen zin om deze film te bekijken.

Na de film Yasmin kon dit er ook wel bij.

Het was mij niet tegengevallen.

De film heeft geprobeerd om aspecten over te nemen van de Amerikaanse filmindustrie.

Dit is best wel slim.

Het publiek van Hindi-cinema is vaak vrij conservatief.

Ze hebben nu kans om een film te zien die gemaakt is naar een internationale standaard.

Voor westerse filmliefhebbers is deze film interessant, omdat het rekening houdt met hun maatstaven.

Het is dus een film om naar uit te kijken.

Een stijgende lijn wordt immers altijd gewaardeerd.

De maatschappelijke en religieuze boodschap wordt werkelijk op de meest onsubtiele wijze door je maag geboord, dat ik er onpasselijk van werd. Het acteerwerk is bedroevend van zowel de grote als kleinere rollen en het über-sentiment zorgt voor meerdere facepalms. De film werkt onbedoeld ook een paar keer op de lachspieren. Het laatste uur zat ik met verbijstering te kijken hoe Khan veranderd in een held die niet alleen eventjes een terroristische cel oprolt, maar ook een dorp van een overstroming redt. Khan is nog groter dan Ghandi en de Messias bij elkaar. En dan heeft hij ook nog het Asperger syndroom. Nee, werkelijk wat een bocht is dit. Ongelooflijk.

0,5*

”My name is Khan, and I am not a terrorist.”

Ik heb al meerdere Bollywood films gezien, maar die kwamen allemaal uit de vorige eeuw. My Name is Khan is de eerste recente die ik zie en toevallig zag ik deze ook op 11/9, de datum die 12 jaar geleden heel de wereld in rep en roer bracht en hierin ook een erg belangrijke rol speelt. Ik had vooraf niet al teveel verwachtingen, maar moet tot mijn verbazing zeggen, dat ik de volledige speelduur erg geboeid heb zitten kijken naar dit spektakel. Het zit vol met emoties en sentiment. Daarnaast bevat het verhaal talrijke clichés en een paar kleine miskleunen, maar toch heb ik hier erg van genoten.

Dat is in de eerste plaats te danken aan de acteurs. Shahrukh Khan speelt op een zeer overtuigende wijze de rol van Rizwan Khan, een man die lijdt aan het Asperger Syndroom. Hij is humoristisch, heeft veel charisma, maar weet vooral ten alle tijd zijn geloofwaardigheid te behouden. Daarnaast heeft hij gewoonweg een ontzettend sterke chemie met tegenspeelster Kajol. Ook zij acteert geweldig goed, is een plaatje om te zien en weet samen met Khan de film duidelijk naar een hoger niveau te tillen.

Verder is het camerawerk gewoon erg verzorgd en goed. In het eerste gedeelte ligt de nadruk vooral op het komische, terwijl het in de tweede helft een stuk dramatischer wordt. Ik kan me overigens goed voorstellen, dat mensen het daar op een gegeven moment te overdreven vinden worden. Ik vond het moment dat Khannog even neergestoken werd, in eerste instantie toch iets teveel van het goede, maar achteraf gezien toch wel goed in het verhaal passen, omdat de Moslims zowel goed als slecht worden afgeschilderd, iets dat prima past bij het thema van de film. Daarnaast kreeg ik hierbij op een gegeven moment ook echt een soort van sprookjesachtig gevoel. Ergens is het allemaal zo voorbestemd, zo lijkt het hier en dat vond ik toch ook wel erg mooi.

Uiteindelijk heb ik hier dus best van genoten. Er zitten best wat haken en ogen aan het geheel, maar de hoofdrolspelers zijn onweerstaanbaar. My Name is Khan is een erg mooi romantische sprookje met weliswaar enkele dalen, maar gelukkig nog veel hogere bergpunten. Een verrassend sterke feel-good, ik kan niet anders zeggen.

4,0*

Eerste keer "Bollywood".

Al heb ik achteraf niet het idee nu écht iets typisch Bollywoods gezien te hebben. Daarvoor speelt de film zich teveel af in Amerika, maar voelt het eigenlijk ook gewoon veel te Amerikaans aan. Want wie commentaar heeft op het melige van Hollywood films kan hier maar beter met een grote boog omheen.

Wat een énorm pathetisch stukje film. Ik sta verbaasd als ik zaken als "kleine film" of "arthouse" lees, veel sentimenteler of emotioneel epischer krijg je ze niet denk ik. Khan is een halve engel (wat mij trouwens vaak stoort bij films over authisme, de personages worden altijd énorm geromantiseerd en als ze al vervelend doen lijkt dat altijd door hun ziekte te komen) en draaft door Amerika om eigenhandig de kloof tussen de blanke Amerikaan en de moslim te delven.

Ondertussen is hij ook nog in staat een paar andere grote daden te verrichten, zoals het oprollen van een terroristencel en het redden van een heel dorp van de verdrinking. Just another day in the life of Khan. Hierop moet je wel wachten tot het laatste uur, daarvoor zit een iets bedeesdere maar nog steeds erg melige romantische komedie die tot halverwege aansleept. Het drama met het zoontje (dood door een voetbal, je gelooft het amper is een zwakke catalisator voor het tweede deel en luidt het verval van de film in.

Forrest Gump is uiteraard nooit ver weg, andere bekende autistische personages blijven ook de hele tijd in de achtergrond rondzweven. Khan (net zoals de rest van de cast) is weinig speciaal en blijft vooral hangen in maniertjes, veel menselijkheid is er niet te vinden in z'n rol, al laat de film dat verder ook gewoon niet toe.

Volgende keer toch maar eens een échte Bollywood film proberen te pakken te krijgen, dit verAmerikaanste vehikel is in ieder geval niet al te best. Al verbaast het mij verder niet dat het in de top 250 staat, zie hier de laatste tijd meer en meer van die melige zakdoekenfilms verschijnen.

1.5*

Aardige film die thema’s als religie, discriminatie en liefde behandeld waarin Bollywood-ster Shahrukh Kahn, die toepasselijk dezelfde naam draagt als de hoofdpersonage en zelf ook moslim is, een prima rol neerzet als een autist met een groot hart. De film weet bij vlagen te ontroeren en zorgt voor een glimlach. Het verhaal balanceert dan ook voor een lange tijd op een fijne manier tussen drama en komedie maar door bepaalde ernstige gebeurtenissen slaat het drastisch om naar drama. Daarbij springt het verhaal soms van de hak op de tak en is het met een speelduur van ruim 2,5 uur nog een vrij lange zit. Al met al weet My Name Is Kahn de kijker een vermakelijke reis te bieden waarbij het eenvoudig is om sympathie te krijgen voor Kahn en hem toejuicht om zijn doel te bereiken.

"There are only two kinds of people in this world. Good people who do good deeds. And bad people who do bad. That's the only difference in human beings. There's no other difference."