A Single Man (2009)

Deze was op tv en omdat hij nog goeie kritieken had, eens bekeken. 'k vond het geen misse film, maar toch zal het bij één kijkbeurt blijven.

Visueel zag het er niet mis uit en ook wel goed geacteerd door Colin Firth (alweer een heel andere rol die hij met verve speelt).

Het verhaal was ook niet mis, ook niet direct flitsend te noemen, maar zeker ook niet saai.

Tja, 'k ben toch content dat 'k deze eens heb gezien, maar kopen zou 'k niet doen. Eentje om eens mee te pikken als ze hem op tv tonen.

Ongepast bericht verwijderd.

Deze film heeft de tweede keer dat ik hem zag veel indruk op me gemaakt. Beelden, sfeer, filmstijl en acteerwerk is voor mij als geheel een perfect plaatje.

Ik had na twee keer trouwens nog steeds niet in de gaten dat Kenny het manneke van About A Boy was, grappig.

Ongetwijfeld een zeer goede rol van Colin Firth in deze film.

Maar het geheel sprak me niet erg aan, en vond de film bij momenten saai.

Niet echt mijn ding dus.

Redelijke film waarin een man, na het overlijden van zijn vriend, geen zin meer in het leven ziet. De film richt zich duidelijk op de gesteldheid van het hoofdpersonage. Zeer stijlvol in beeld gebracht, zowel qua vorm als aankleding. En misschien wel juist door deze aanpak dat het geheel wat afstandelijk blijft. Dit ondanks het uitstekende acteerwerk.

De vormgeving van de film is prima, net als het acteerwerk, maar het verhaal is net iets te melodramatisch naar mijn smaak. Kon mij echt niet boeien.

Prachtige film. Wist in het begin niet helemaal wat ik moest verwachten.

Was wel de sloomste film die ik ooit heb gezien, maar hij was gewoon boeiend!

Sowieso ben ik erg geïnteresseerd in de jaren 50/60 dus deze film sprak me ook erg aan.

Prachtig gefilmd. Mooi gedaan met kleur en grauwe beelden. Perfect geacteerd. Mooie muziek

4.5 welverdiende sterren.

Denk dat niet iedereen dit een mooie film vind. 't moet je maar net aanspreken denk ik.

Ik vond m in ieder geval erg bijzonder

Hele aparte maar vermakelijke film om naar te kijken. Top acteerprestatie van Firth en een goed verhaal dat goed in beeld is gebracht. Ook de muziek ondersteund alles op een positieve en niet al te dramatische manier. Het einde vind ik echter wel apart in beeld gebracht. Het leek op een open einde maar eigenlijk was dat het niet. De film vond ik erg goed maar het einde...daar hadden ze meer van kunnen maken.

Prachtige film !!! Dit moet zowat de meest stijlvolle film van de 21ste eeuw zijn. Colin Firth is meesterlijk als George, de Britse professor die verteerd wordt door verdriet na het overlijden van zijn vriend. En dit allemaal in het jaar 1962.

Het sterke en intelligente scenario weet op subtiele manier de moeilijke omstandigheden van homo's in de jaren '60 weer te geven.

En dan die muziek : volkomen terecht dat Abel Korzeniowski de World Soundtrack Award voor "discovery of the year" won in 2010. Prachtige stijlvolle muziek!!

Colin is absoluut een goed acteur. In deze film echt briljant.

Echter vond ik de film zelf op sommige momenten erg traag en daardoor verloor ik soms de aandacht.

Prachtige film. Stijlvol, mooie muziek, geweldige acteur.

Klein minpuntje voor het einde.

4*

Wat is er mis met het einde dan? Dat vond ik juist erg sterk.

De film vloog voorbij. Hulde aan het tragedische einde. Net als hij besluit niet te sterven, sterft hij. De natuur heeft geen genade.
Heel mooi.

Tom Ford is blijkbaar mode-ontwerper bij Gucci

En dat is er aan te zien ! Alles is perfect, retro- designs, auto's, kapsels, kleding....... in combinatie met de knappe fotografie werkt het oogverblindend.

Sterk debuut

Prachtig vormgegeven, maar enigszins ambivalent en gereserveerd drama.

Ford heeft een mooi, stylistisch werk afgeleverd dat tot in de detail de jaren '60 ademt, en dat voor een film die in 21 dagen (!) is geschoten. Het spel met de kleuren is iets te opzichtig en wellicht te simpel in mijn ogen, maar de hoofdrolspelers vervullen hun rol goed en de muziek past ook. Echter, de duidelijke rode lijn ontbreekt voor mij, wellicht wel impliciet aanwezig. De achtergrond van de Koude Oorlog is te verwaarlozen, net als de relatie tussen docent en student. Wat als rode draad overblijft is dan een combinatie van de lastigheid van 'het homo-zijn', de lastigheid van het 'alleen-zijn' en de uiteindelijk onmogelijke roep om hulp. Al met al geen hoogvlieger, maar een mooie, bescheiden karakterstudie van een zeldzaam karakter. 3*

Hij heeft ook een eigen merk als ik het niet verkeerd heb.

Al een tijdje fan van de filmmuziek, dus nu eindelijk de film zelf maar eens gekeken. Film moest even op gang komen, maar na een tijdje begint de film je wel te pakken. 3.5*

Tot ultieme wanhoop drijvend verlies van een levensrelatie wordt toch niet goedgemaakt door de "zielige" verliefdheid op een student van een generatie jonger, die je dan nog zelf "zielig" noemt ook?

Buitengewoon duffe en vervelende film naar een roman van Christopher Isherwood, een schrijver waarvan ik altijd het idee heb gehad dat hij z'n (literaire) kruid al tijdens zijn korte vroege 'Berlijnse periode' verschoten had.

De vele positieve berichten hierboven en het hoge stemgemiddelde verbazen mij zeer !!

Op zich wel een interessant portret van een getergde, wat verloren ziel.

Mooie kleuren, mooie sfeer/tijdsgeest, de muziek is een pluspunt.

Soms zijn de slow-motions nuttig, soms overbodig, datzelfde geldt ook voor de close-ups en flash-backs.

Maar telkens Julianne Moore en (zeker) die Nicholas Hoult met zijn té blauwe ogen en angora-konijn-trui in beeld kwamen, maakte de film een sterke duik in mijn achting. Het acteren van Nicholas Hoult was (zwaar) ondermaats (misschien beter om hem bv. in High School Musical te casten?), en de scènes waar ze samenspeelden trok hij hier bijna Colin Firth in mee.

Firth had naar mijn mening de film zeker in zijn eentje kunnen dragen, maar ik weet dat je met een verfilming van een boek zit en het verhaal zich daar niet toe had geleend, maar toch...

2,0

Laten we eerlijk zijn, de hele film is één grote reclame stunt voor de grote man Tom Ford en zijn brillen lijn.

A Single Man

Werkelijk schitterend drama over een man die in een neerwaartse spiraal van rouw geen uitweg meer ziet. Het besluit op een ochtend er zijn laatste dag van te maken zorgt dat hij de wereld om zich heen op een andere manier waarneemt.

Dat wordt door Tom Ford soms net iets te expliciet neergezet, door de anders zo mooi grauwe kleuren plotseling te doen verzadigen. Het kitscherige trucje voegt weinig toe aan de al boekdelen sprekende beelden en gezichtsuitdrukkingen van Colin Firth. Integendeel, het leidt af.

Het is een kleine smet op dit indrukwekkende debuut (wanneer gaan we de tweede film van de beste man zien?), met zijn welhaast perfecte vormgeving, hartverscheurend mooie muziek en het volledig terecht met een Volpi Cup bekroonde spel van Firth, dat de film met het grootste gemak draagt. Ondanks zijn ingetogenheid is hij overal aanwezig, en het is indrukwekkend te zien hoe hij de controle voert over iedere spier in zijn gezicht.

Wel dreigt de film in de tweede helft een beetje in te kakken: het interessantst is het om te zien hoe George Falconer met alle geweld de schijn probeert op te houden. Als hij naar het einde toe steeds meer van zichzelf blootgeeft ebt de spanning daarmee ook langzaam weg.

Dat is jammer, maar ook de tweede drie kwartier sleurt de impact van de eerste helft met zich mee, waardoor je bij de aftiteling desalniettemin sprakeloos in je stoel zit.

Heel mooie, psychologische film met prachtige muziek die, alhoewel er amper actie in zit en alles berust op dialogen (op een tweetal scènes na) en op het knap acteren, van het begin tot het einde boeit.

Ik had er veel van verwacht, maar ik werd alleen geraakt door het fantastische spel van Colin Firth. Het scala aan emoties die de man op zijn gezicht kan toveren zonder een woord te zeggen, is fenomenaal.

Maar verder zat deze film niet goed in zijn vel. De inleiding begon zeer zwaar, dramatische muziek toeterde door elke scene en ik dacht: moet ik hier nog anderhalf uur naar kijken? Het leek zo voorspelbaar en ik vond de teksten niet voldoende kwaliteit hebben om in zichzelf boeiend genoeg te zijn. Gaande weg kwam er dan toch wat meer variatie, dacht je dat er misschien toch nog een onverwachte wending kwam. Die kwam aan het eind, maar wel heel erg gekunsteld en onbevredigend.

Het viel me ook op dat sommige dialogen gekunsteld en bedacht overkwamen. Je hoorde dat de tekstschrijver zijn ei kwijt wilde over iets, maar het leek niet als vanzelf vanuit het personage te komen. Dat vond ik ronduit zwak. Al met al geen topper.

Nog eens gezien en hij is beter dan ik aanvankelijk dacht. Zoals NYSe al zei, heel indrukwekkend voor iemand uit de modewereld en die nog nooit een film heeft gemaakt. A Single Man lijkt wel een 'companion piece' voor de TV serie Mad Men. De geest van Don Draper is zelf aanwezig voor diegene met gevoel voor stemherkenning. Het verbaast me dat de vorige poster de dialogen zo slecht vind. Ik vond het één van de beste eigenschappen van de film. Ze klonken volwassen (gerijpt), intelligent en niet melodramatisch. Wat me wel opviel is dat alles in deze film er perfect uitziet, zelfs de figuranten op de achtergrond. Heeft het iets te maken met het denkbeeld van het hoofdpersonage of is het gewoon een trekje van Tom Ford? 7/10

Tot twee keer toe geprobeerd te kijken maar simpelweg te saai. Wellicht in filmhuis te doen maar als tussendoor niet te doen