The Green Hornet (2011)

Gaat nog net.

Redelijke tussendoor, deze The Green Hornet, mede door de retro look in bepaalde designs. Dat contrasteert anderzijds wel te veel met de 3D-geconverteerde actiescènes, een weinig geslaagde keuze.

Seth Rogen-min-een-paar-kilo speelt zoals hij altijd doet wat maakt dat Britt Reid een lawaaierig geval met Peter Pan-syndroom is. Niettemin kijkt het allemaal wel aardig weg. De wisselwerking met Jay Chou is oké en Christoph Waltz is een veilige keuze als villain, ook omdat hij niet té veel zijn best lijkt te doen.

2,5

Moet je dit nou een parodie of een pastiche of een variatie op een superheldenfilm noemen? Hoe dan ook, vanwege het eerdere werk van Michel Gondry had ik hier hoge verwachtingen van, maar uiteindelijk is dit te weinig de stijl van de regisseur en veel te veel die van de ster annex scriptschrijver annex executive producer – dat zijn kennelijk toch zóveel hoeden dat Gondry hier nauwelijks zijn eigen stempel op kon drukken. De eerste keer dat ik Seth Rogen bewust zag was in Knocked up, en van die film was ik echt ondersteboven, maar sindsdien heb ik hem al te vaak in dezelfde rol gezien, en zelfs wanneer hij niet de pothead speelt maar een meer behoudend en formeel personage (zoals in The interview) zie ik toch steeds dezelfde maniertjes terugkomen, en wat dat betreft heb ik al enige tijd geleden het punt van verzadiging bereikt. En omdat de plot zelf me niet kon boeien en de bijrollen (Waltz, Diaz) nauwelijks iets te doen hebben had ik al ver voor het einde genoeg van deze film – en toen moest de vreselijk overdreven over-the-top-vernietiging van het krantegebouw nog komen.
        Pluspunten: Jay Chou heeft een sympathieke uitstraling, de vechtpartij tussen de twee helden in Rogens huiskamer is hilarisch, er zijn leuke kleine respectievelijk piepkleine rolletjes voor acteurs die ik pas later ben gaan herkennen (David Harbour en Analeigh Tipton), en ik ben er nu eindelijk achtergekomen dat het herkenningsmuziekje van Draadstaal van de White Stripes is.

The Green Hornet begon als held in een radioshow uit 1936, verlegde daarna zijn grenzen naar de wereld van de strip en volbracht zijn tour de force als held in een tv-serie. De tv-serie werd al snel weer gestopt vanwege gebrek aan kijkers. Toch kan de serie een zekere cultstatus niet worden ontzegd. De tv-show betekende de doorbraak van Bruce Lee die in de serie als Kato, de hulp van The Green Hornet, optreedt. Hij was de populaire sidekick die met zijn charisma de eigenlijke held naar de achtergrond speelde. The Green Hormet werd overigens gespeeld door de 'fantastische' Van Williams. Wie kent hem nog.

De film uit 2011 speelt heel leuk met deze populariteitskwestie en portretteert de man achter het masker van de Green Hornet als een ongelooflijke nietsnut. Die rol is aan Seth Rogen wel besteed. De interacties tussen de schlemielige Hornet en actieman Kato zijn bijzonder leuk. De antagonist wordt gespeeld door Christoph Waltz. Die is daar goed in. De confrontaties tussen de twee kampen uiten zich in vechtscènes, schietpartijen, autoachtervolgingen en gaan vaak gepaard met explosief geweld. Ook de humor ontbreekt niet.

Alles volgens het verwachtingspatroon maar desondanks wel leuk. Van verveling is dan ook amper sprake hoewel het wel prettig is als het einde wordt gehaald, omdat de speelduur iets aan de te lange kant is en verveling op het punt staat om door te breken. The Green Hornet is vermakelijke pulp en goed te doen als je de lat niet te hoog legt.

22ste film van de Cameron Diaz marathon!

Deze film nog nooit gezien, maar stond ook al vrij lang in mijn dvd collectie en die gaat er ook meteen weer uit!

Wat een gedrocht deze film. Het is niet grappig, niet boeiend, saai, Diaz heeft echt een flut rol, voegt weinig toe. Het kon me allemaal gestolen worden. Eigenlijk niet meer dan dat.

1,0*

Na de dood van zijn gehate vader [Tom Wilkinson] erft feestbeest en luilak Britt Reid [Seth Rogen] niet alleen een fortuin, maar ook een media-imperium. Nadat hij met hulp van chauffeur Kato [Jay Chou] een standbeeld van zijn vader onthoofd, is Britt getuige van een straatroof en in een impuls besluit hij in te grijpen. Dat geeft Britt zo’n goed gevoel dat hij samen met Kato besluit zich voor te doen als criminelen zodat ze de misdaad kunnen bestrijden en zijn krant The Daily Sentinel gebruikt om publiciteit te genereren. Maar daardoor wordt hij het doelwit van Chudnofsky [Christoph Waltz] die uit wil groeien tot de misdaadkoning van Los Angeles. Het is prettig om eens een superheldenfilm te zien die zichzelf niet serieus neemt, maar na 45 minuten krijgt de kenmerkende humor van Seth Rogen en Evan Goldberg te veel de overhand ten koste van actie. In het laatste half uur herstelt het zich weer. Waltz is uitstekend, Cameron Diaz heeft een vrij ondankbare rol als Britts secretaresse.