Sorcerer (1977)

Wat een vreemde reactie. De helft van de films uit je top 10 kennen een langere aanlooptijd. Daarbij is de rest nagelbijtendspannend en was het een erg kostbare productie waarvan je elke dollar op het scherm terug ziet.

Gister deze op het grote scherm van Kino 1 gezien in Rotterdam. Wat een epische ervaring!

Maandag is er nog een kans.

Basto, ga 'Le Salaire de la peur' (1953) eens kijken, dan houd je geen nagels meer over !

Die ken ik, heb m net aangeschaft, maar die heeft een zelfs veeeel langere aanlooptijd. Vind beide films geweldig.

Sorcerer, mijn tweede William Friedkin film. Nog nooit The Exorcist gekeken, paar keer aan willen beginnen maar dan dacht ik, nah duurt te lang. Dat schrikt me wat af aan een horrorfilm en zeker eentje die uit de jaren '70 komt. Bovendien vind ik exorcismes niet zo geweldig interessant meer.

Een avonturenfilm spreekt me altijd wel aan. Het origineel heb ik niet gezien maar staat in de top 250. Deze heeft bijzonder weinig stemmen ook. De introductie voelt wat lang aan met een beetje backgroundstory van vooral Dominguez (Schneider) en de Fransman Serrano (Cremer). Geen idee of de introductie dus echt nodig is want je zou dit volgens mij perfect kunnen kijken vanaf een minuut of 45-50 ver. Vanaf dan beginnen de voorbereidingen op de tocht en vooral de tocht is indrukwekkend. Nooit eerder zoiets gezien wat altijd wel fijn is. Knap acteerwerk ook. Verhaaltechnisch kon het beter maar de tweede helft van de film is top.

Fantastische film, het verbaast me dan ook dat deze tot op heden niet eerder op mijn pad is gekomen. Men neemt goed de tijd om de personages karakter te geven en ergens deed mij dit denken aan Sergio Leone. Het is daarom ook alsof je zelf op de bijrijder stoel van de vrachtwagen zit. Ook de soundtrack is erg tof! Nu op zoek naar het origineel.

Wat een heerlijke film is dit. Ik kende hem niet totdat ik hem voorbij zag komen op Zavvi. De blu ray ziet er schitterend uit. In het begin zien we wat ruis, maar vooral in het jungle zijn de kleuren oogstrelend mooi en dat voor een film van 41 jaar oud. Moest wel even wennen aan het begin en snapte er toen nog niet zoveel van. Goed te volgen met Engelse ondertiteling, maar de film sprong van het ene naar het andere moment om de hoofdrolspelers te introduceren kwam ik later achter. Niet echt nodig, vond ik, want de karakters werden later niet uitgediept over hun verleden. Wel grappig dat we een Nazi officier zien met een Palestijn. Dat gedeelte in Israël vond ik wel erg mooi gemaakt moet ik zeggen. Maar de film draait natuurlijk vooral om de bizarre tocht vol met levensgevaarlijke stoffen. De brug is natuurlijk het hoogtepunt van de film. Normaal gesproken onmogelijk, maar wel fraai gefilmd in de regen.

De muziek is niet bovenmatig aanwezig en komt alleen naar voren toe als het echt nodig is. Daardoor lijkt het soms wat stil. Het eind is misschien een lichte teleurstelling, maar enige voorspelbaarheid zat er natuurlijk wel in. Hoe dan ook een prima oldie!

Ooit een stukje van de inrukwekkende hangbrug-scene op televisie gezien bij het programma Simonskoop (ja, ik word oud), waarna de film heel wat jaren onvindbaar was. Deze opgepoetste bluray-versie is het lange wachten echter meer dan waard geweest. De film ziet er fantastisch uit na ruim 40 jaar en heeft ook inhoudelijk nog steeds heel wat moois te bieden. De ijzingwekkende hangbrug-scene is duidelijk het hoogtepunt van de film, maar ook de rest van Sorcerer is spannend en meeslepend. Hier en daar wat knullige scenes, vooral in het begin van de film, en bepaalde dialogen komen slecht uit de geluidsmix naar voren, maar waar hebben we het over. Sorcerer verdient herwaardering.

eerst en vooral een stukje voorgeschiedenis : dankzij succes van the french connection en the exorcist kon Friedkin een ambiteus project realiseren. Friedkin voelde zich God, trok naar de jungle van de Domenicaanse Republiek en ging een waanzinnig gevecht aan met de natuurelementen. Helft van de crew was buiten strijd wegens malaria of voedselvergiftiging en er waren interne conflicten doordat Friedkin (hij werd niet voor niets Hurricane Billy genoemd op de set) een explosief karakter had. Maar uit de as van die chaos rees een epische film (daarna deden Coppola en Herzog het ook met respectievelijk Apocalyps now en Fitzcarraldo) die scenes bevat die zowel geniaal als krankzinnig zijn. Die bezwerende spook taferelen op de brug, in de jungle, in de regen. Die docu set ups zoals wanneer ze de doden komen terug brengen in een dorpje na de ontploffing. Die close ups van krakende bruggen, uitrafelende touwen, wielen die net niet van de smalle weg denderen ... wat een spanning. Dan heb je nog die doem die over het verhaal hangt. Die ijzingwekkende blauwe gloed in de beelden wanneer Schneider bijna gek komt en dan richting brandende oliebron (hel ?) strompelt. Wat een kijkervaring ! De score van Tangerine dream (spaarzaam gebruikt trouwens) is perfect als soundtrack van die rit naar het noodlot. Natuurlijk is de film niet perfect, de grillige shoot laat zeker zijn sporen na want over wat gaat dit nu, wat had Friedkin willen zeggen met die film ? Niet duidelijk maar op de flap van de 40 th anniversary Blu Ray uitgave staat te lezen : it is not about their survival but what the men becoming after the adventure. Wel, ik zie een beetje menselijkheid net voor hun noodlot maar echt uitgewerkt vind ik het niet. Desalniettemin wil ik afsluiten als volgt : wat een film !

“No One Is Just Anything”: In William Friedkin’s ‘Sorcerer’

Is deze ooit op dvd uitgebracht in Nederland? Of ergens anders met Nederlandse ondertiteling?

Omdat ik The wages of fear erg op prijs kan stellen kon deze remake van William Friedkin in die zin niet op het too see lijstje missen en vanmiddag op YouTube er maar even door heen gedraaid, en het is zonder meer een opvallende prent.

Natuurlijk zijn er vergelijkingen en uiteraard parallellen met de film van Clouzot, maar de film slechts daarop te beoordelen schiet tekort. Niet alleen zit er bijna vijfentwintig jaar tussen de film, in die tijd is de cinema en de kijk er op ook verandert en scoort Sorcerer opvallend goed op andere vlakken. Ook deze film kent een vrij lange aanloop en zijn er vier karakters van behoorlijk divers pluimage. Waar '53 vooral opvalt in een uur lang verveling met weinig diepgang, bouwt Friedkin tenminste nog een aardige verhaal met achtergrond waarom de vier mannen op een dergelijke plek terecht zijn gekomen. De ellende, armoede en troosteloosheid spat van het scherm af daar eenmaal in Zuid-Amerika. Het daarop volgende en meest grote verschil is toch wel dat de film uit '53 voornamelijk draait om de wisselwerking tussen de personages, de gesprekken en spanning in de cabine, en vrij wel meteen, het moeilijke gedrag van Jo. Hoewel de bezetting in Friedkin's film hetzelfde is komt het gekibbel amper in die zin voor, op een momentje na tussen de mannen van de ene truck en Scheider die één keer ingrijpt op zijn metgezel. Friedkin trekt echter een geheel andere kaart, en niet zonder succes, namelijk: suspense. De film draait veel meer om spanning,sfeer en intensiteit. En zoals gezegd slaagt de film bijzonder op dat vlak.

De sfeer die het wel waard is nog een keer te noemen, balanceert vooral dat laatste uur op sublieme wijze tussen nagelbijtende spanning en soms zelf griezelig, zoals de laatste momenten van Scheider achter het stuur die zich bijna nachtmerrie-achtig voltrekken. De muziek is bijzonder met veel aparte invloeden en soms op het griezelige af. En verder valt een bepaalde intensiteit op, zoals de arrestatie in het begin en wanneer de gewonden en verkoolde lijken arriveren. De cameraman lijkt bijna in de mensenmassa te staan en van het geheel gaat een dreigende en sinistere sfeer uit, adembenemend. Zo ziet de oliebrand er zelf ook goed uit en is de scene dat ze aan de vrachtauto's sleutelen een hele aardige vondst, niet alleen stijgt langzaam de bezetenheid maar ook de spanning. Het gesleutel lijkt dan ook synoniem te staan voor een barometer die constant stijgt tot het daadwerkelijke vertrek. Als laatste te noemen zijn natuurlijk de nagelbijtende scenes eerst op de wankele houten brug en daarna de waanzin op de touwbrug, geniaal, ijzingwekkend, prachtig en overtuigend gemaakt.

The scorcerer, wat mij betreft een film die niet te vergelijken is met The wages of fear. Een film die vooral een homerun in het laatste beklemmende deel slaat met goed acteren, een niet aflatend spanning en buitengewoon veel sfeer. Ik zeg, erg goede film. Wages of fear had ik in eerst instantie beloont met een vierenhalf vanwege jeugdsentiment, maar omdat ik beide films gelijkwaardig in die zin vind zijn ze beide prima beoordeelt met een dikke vier.

Ik heb de digital remastered Sorcerer DVD die in 2014 opnieuw is uitgebracht op double layer DVD9 met Nederlandse ondertitels.

Heb je een link of site waar je die gekocht hebt, want met google vind ik hem niet.

Op Zavvi hebben ze ook een blu-ray exemplaar.

Goh, wist helemaal niet dat dit een remake was (althans op dezelfde roman gebaseerd). Le salaire de la peur zag ik een goede tien jaar geleden en heb ik denk ik te laag gewaardeerd als ik daar nu weer wat beelden van zie. En blijkbaar had ik die ook al eerder op mijn te herzien-lijstje gezet. Maar doordat ik dit niet wist vond ik de aanloop (die ik nu niet als aanloop ervoer) juist ook heel intrigerend. Heerlijke broeierige doem, met indrukwekkende cinematografie. En het einde is geweldig. Alleen de hallucinatie-scène werkte niet echt nee.

"Read about this place in a travel brochure?"

Uit interesse heb ik deze film opgezet, omdat deze titel vaak voorbij komt op lijstjes met ondergewaardeerde films.

Je wordt geïntroduceerd met vier criminelen die verscheidene dingen op hun kerfstok hebben. Omdat ze gezocht worden voor hun misdaden besluiten ze te vluchten naar een niet nader genoemde bananenrepubliek. Uit geldnood nemen ze een klus aan waarbij ze nitroglycerine moeten vervoeren door de jungle. De minste of geringste fout kan hun dood betekenen.

De aanloop naar het hele gebeuren is nogal twijfelachtig, gezien het ene personage meer achtergrond meekrijgt dan de andere. Hierdoor blijft de onderlinge dynamiek vaag; op een gegeven moment dacht ik zelfs dat Nilo was ingehuurd om te infiltreren in het dorpje. Qua verhaal en karakters is het eigenlijk weinig opzienbarend te noemen.

In het tweede uur slaagt William Friedkin er gelukkig wel in om een heerlijke avonturenfilm te presenteren die voorzien is van de nodige spannende sequenties. Alleen al hoe de twee trucks zich een weg moeten banen door de jungle wordt prachtig in beeld gebracht. Het hoogtepunt is uiteraard de scène in de stromende regen op de gammele hangbrug. En dan te bedenken dat dit gedaan is zonder enige vorm van CGI of green screen.

Al met al is 'Sorcerer' een vermakelijke avonturenfilm die bij vlagen indrukwekkend is.

Dikke 3,0 sterren.

Fantastische film. Geweldig gemaakt en enorm intens. Regelmatig schoot me Fitzcarraldo door het hoofd, en dan niet vanwege het verhaal uiteraard maar meer de productie.

Op de blu Ray versie die ik heb staat een interessant gesprek tussen Friedkin en Refn over Sorcerer

Bloedstollend spannende film! Moest even op gang komen maar prachtige beelden in de jungle.

Aparte film met een vreemde titel, maar zeker de moeite waard door de zeer fraaie beelden en de spannende tweede helft. De eerste neemt een veel te lange aanloop voor de introductie van al degenen die uiteindelijk een heel gevaarlijke klus moeten klaren, met de nodige doodsverachting. Maar je leert de karakters wel enigszins kennen wat zeker een meerwaarde heeft. Net als de solide cast. De spaarzaam gebruikte synth deuntjes van Tangerine Dream zijn goed maar passen net niet genoeg. Een film met een dergelijk simpel verhaaltje zou tegenwoordig 1,5 uur duren. Maar verveeld heb ik me nergens.

Het origineel duurt 10 min langer, dus wat dat betreft houdt deze de vaart er al in. De intro zou wellicht iets sneller kunnen, aan de andere kant kun je het ook zien als Enkele fantastische korte films.

Kende alleen het origineel "Le Salaire de la Peur" (1953)" van Clouzot. Wel erg lang geleden dat ik die gezien heb. Welk dus het beste is valt daarom moeilijk voor mij te zeggen. Die van Clouzot vond ik in ieder geval geweldig gezien de waardering (4,5*) die ik er voor gegeven heb. Ook deze remake was zeer genietbaar. Zeker die scène op de brug en eigenlijk alles wat zich in de jungle afspeelde. Met het eerste drie kwartier waarin uit de doeken gedaan werd waarom de vier mannen in dit avontuur beland raakten had ik wat meer moeite. Heb ik wel de goede film opgezet vroeg ik me eerst af. Dat geheel oogde voor mij meer als een doorsnee gangster/actie film. Niet dus. Mijn geduld werd dus weer eens op de proef gesteld.

4,0*

Sorcerer laat de existentiële reis zien van vier mannen op weg naar hun ondergang. Voordat de reis begint besteedt regisseur William Friedkin ruimschoots de tijd aan de introductie van de personages. Hij brengt daarnaast de personages in een positie waarin een uitweg hopeloos lijkt. Helden kent de film niet.

De vier hoofdpersonages worden in vier korte episoden geïntroduceerd. Vier mannen met een twijfelachtige verleden. Vier mannen die noodgedwongen hun land moeten ontvluchten en zich in een afgrijselijk oord in het oerwoud ophouden. Een soort vagevuur dat als een terechte straf voor hun criminele gedrag beschouwd kan worden. Ze zijn gevlucht voor de consequenties van hun daden en vrij van vervolging, maar hun vrijheid heeft een prijs. Ze leven in een oord waar de hitte ondraaglijk is, de straten smerig zijn, tropische ziektes welig tieren, armoede hun metgezel is en de plaatselijke politie corrupt en vijandig is. Hun toevluchtsoord is zonder perspectief en lijkt tevens hun eindstation.

De film is strak gestructureerd. Na de episodische introductie volgt een even lange sfeertekening van het vagevuur. Daarna glijdt de film zijn tweede helft binnen die aan een gevaarlijke tocht door het oerwoud is gewijd. Een levensgevaarlijke tocht over hobbelige paden in twee vrachtwagens gevuld met nitroglycerine. Een tocht vol ontberingen die het viertal een hoog geldbedrag en uitzicht op vrijheid in de beschaafde wereld oplevert. Als ze het overleven, natuurlijk.

Dat tweede deel kun je weer opdelen in vier indrukwekkende episoden, waarvan een oversteek met de vrachtwagen over een gammele brug in de helse stortregen op mij de meeste indruk maakte.

Het gewicht van het noodlot hangt over de film. De weg die de vier protagonisten gaan, lijkt voorbestemd en de acties die ze ondernemen om het noodlottige pad dat ze volgen te manipuleren, lijken steeds hopelozer te worden. De hoofdprijs lijkt verder en verder weg te glippen. De lege en wanhopige blikken van de vier zeggen veel.

De inspanningen en de wilskracht waarmee de mannen elke uitdaging op hun pad aangaan, zou in een andere film op dramatische wijze gevierd worden met nieuwe inzichten en een krachtige stoot levenslust gevuld met nieuwe hoop en energie. Als je echter met een vrachtwagen vol explosieven in de stromende regen een halfvergane hangbrug moet passeren en je leven sowieso elk moment op het spel staat, dan werkt dat anders. Elke hoop op perspectief wordt meedogenloos de bodem in geslagen door het opdoemen van steeds weer een nieuw obstakel. Elke bocht in de onvoorspelbare weg betekent een nieuwe uitdaging, waarop een nieuwe uitputtingsslag volgt. Het houdt niet op.

De treurigheid, de somberheid en de valse hoop waarmee de film is doordrongen komt vooral in één scène goed tot uiting. In die scène durven twee protagonisten die eventjes door een vleug optimisme worden geraakt, hardop te dromen over een blije toekomst. Er lijkt zelfs iets van een vriendschap te ontstaan. Maar ja, dat ellendige noodlot hè. Dat speelt weer op en laat zien dat geluk niet is weggelegd voor sommige mensen. Immense opoffering en afschuwelijk lijden zijn soms niet genoeg om het wrede lot van gedachten te doen veranderen. Een heuglijk moment dat tot een afwending van het noodlot lijkt te leiden, wordt immer weer onderbroken door een klapband, een explosie, een hangbrug of een ander obstakel dat alle hoop genadeloos de nek omdraait.

Dood en leven liggen dicht bij elkaar en zijn ontstellend banale entiteiten. Op de invulling van het leven heb je geen invloed. En de dood? Ach, die lijkt niet zo erg meer als je uitgeput bent.

Friedkin maakt met Sorcerer een drukkende film. Een spannende avonturenfilm gedrenkt in somberheid, uitzichtloosheid en bedrieglijk toekomstperspectief. Prachtige film.

In mijn commentaar schreef ik dat het mij niet echt duidelijk was wat Friedkin nu precies wilde vertellen over zijn personages maar ik moet zeggen dat dankzij de inzichten van Collins veel duidelijk is geworden. Dank U daarvoor en ook voor uw knap commentaar.

Het is al behoorlijk wat jaren geleden dat ik Le Salaire de la Peur heb gezien. De hoofdlijnen van het plot van die film ken ik nog wel, maar veel staat mij er verder niet meer van bij. Ik kon dus redelijk onbevangen deze remake bekijken. En Sorcerer is zeker een behoorlijke film. Met name het tweede uur is de moeite waard. In het eerste uur probeert men de hoofdpersonages wat achtergronden mee te geven. Dat lukt overigens maar tot op beperkte hoogte. Maar goed, je krijgt wel een beeld van de diverse personages. De film moet het echter vooral hebben van de (bij vlagen zenuwslopende) reis door de jungle. Prima beelden, de film heeft de tand des tijds goed doorstaan. Het acteerwerk is gedegen en de cast bevat enkele bekende gezichten als Roy Scheider en Bruno Cremer. Zeker een kijkbeurt waard.

Dit is zoals een remake hoort, gewoon een eigen visie op het verhaal. Vond de intro's wel een leuke toevoeging. Het laatste uur is ook hier briljant. Geweldige film, maar ik vind het origineel nóg beter.

Ik ook, met name het feit dat de originele film ook een politieke actieve laag heeft en de onverslaanbare spanningsopbouw zijn echt fijner. Maar de ze is ook sterk. Opvallend dat het grootste verschil is wat er voor de rit gebeurt. Deze film gooit je in het diepe met weinig uitleg en je ziet gewoon waarom mensen zijn waar ze zijn. Het maakt ze echt boeven en dat is ook anders dan het origineel en werkt wellicht wat minder goed voor me. Deze film drijft gelukkig ook weer flink op sfeer en voelt zeldzaam accuraat in zijn jaren '70 setting (Nicaragua lijkt het hier) in een dictatuur en de stinkende Amerikaanse rol in latijns amerika in die tijd. Opvallende herwaardering wel. Heeft een tijdje te boek gestaan als een mislukte Friedkin en was geen hit. Pas in deze eeuw dreef deze film weer boven en kreeg hij meer aandacht.