Remember Me (2010)

Een hele mooie film, ik kreeg er koude rillingen en kippevel van. Ook erg blij dat ik van tevoren niets gelezen heb op MM, dat zou het verrassingseffect hebben weggenomen.

Prachtige film, heeft me zeker wat traantje gekost en een behoorlijk diepe indruk achter gelaten. Vind een aantal reacties hier erg onterecht, als je dit niks vind, moet je niet beginnen aan dit genre. klaar.

Ik raad hem zeker aan!

Wat een verademing, deze film, na alle zoetsappige romcoms. Het decor is grijs en bedrukt en in het begin vroeg ik me echt af waar deze film nou eigenlijk naartoe ging.

Een aanrader voor iedereen die eens een 'andere' romantische film wil zien.

Onderhoudend en sterke acteerprestaties van de hoofdfiguren. Einde een tikkeltje overdreven, gezien de relatie met zijn kleine zusje haast onvoorstelbaar.

vervelende film. kabbelt maar voort.

Ook mee eens .

Ik geef zelden een 5 voor een film, en dan al helemaal niet aan romans.
De reden voor dit cijfer is dan wel dat ik op het einde toch echt een traan moest laten.

Ontzettend goed acteerwerk van Rob Pattinson, die tegenwoordig toch wel de Twilight status meedraagt en het dus erg moeilijk is om hem daar van te onderscheiden. Denk bijvoorbeeld aan Daniël Radcliff. Denk je Dan dan denk je Harry.

Dit is overigens de eerste keer dat ik mocht genieten van Emilie de Ravin. Maar wat een topprestatie. Ik zal spoedig op zoek gaan naar wat andere films om mijn oordeel over haar bij te scherpen.

Iedereen weet dat Pierce Brosnan onwijs goed is in onze geliefde actiefilms. maar tegenwoordig ook een leuke vent kan zijn in komedies en drama (denk bijvoorbeeld aan Mama Mia)
Verder ken ik Chris Cooper niet heel goed dan eigenlijk alleen uit Americsn beauty en the Horse wisperer. Maar ook hier eer een over-beschermende vader, die niet wilt dat zijn kind een foute beslissing maakt.

Over de film zelf valt niets aan te merken, ik heb ruim 105 minuten mogen genieten en heb geen stukje gemist. Het enige kleine nadeel was (het punt is echter zo klein dat ik daar geen aftrek voor hoef te geven) op het moment dat Tyler (Rob) uit het raam van het kantoor kijkt, valt er natuurlijk niet meer te betwisten dat het om de bewuste 9/11 gaat. de schok en deels ook het besef van een deel in me dat nog niet helemaal zeker was, kwam pas echter toen de juf het op het schoolbord had staan.

Dus als afsluiter, een aanrader voor iedereen die zich makkelijk in films kan meeleven en graag eens naar een mooie jongen kijkt zonder dat deze zich moet vermommen als vampier

ik kan niet wachten.

Verrassend goede film ,die gezien de gegevens makkelijk uit de bocht zou kunnen vliegen, maar niets van dat al.Het thema is "Niets doet er toe in het leven...als je het maar doet"..Aan het einde van de film word je dat duidelijk. Sterke rol van Robert Patterson en in mindere mate van de Ravin. Brosnan is duidelijk ingehuurd om een grote naam op de posters te hebben. Een bijrol voor hem.

Wat een verrassing zoals hierboven al gezegd. Ingetogen waar het moet, mooi waar het kan en vooral realistisch met een perfecte cast en prachtige muziek en wat een eind, wauw!

Best oké filmpje, vooral mooi naar het einde toe, maar inhoudelijk net iets te dun. De cast tilt één en ander iets boven de middelmaat uit en het is altijd leuk om Pierce Brosnan in een dergelijke knorrige bijrol te zien. Wel jammer dat de personages enigzins oppervlakkig uitgewerkt zijn. Echt heel meeslepend qua gebeurtenissen wil het ook maar niet worden. Regisseur Coulter heeft een paar aardige films op zijn naam staan, maar die halen het niet bij zijn televisiewerk: The Sopranos, Rome, Boardwalk Empire, House Of Cards en ga zo maar door. Een indrukwekkend resumé.

Beetje vreemde film met vreemd verhaal dat af en toe lijkt te rammelen. Ik ben (daarom?) ook nog niet helemaal met een aantal zaken (vb. wat komt het 9/11-verhaal erbij doen op het einde, wat was de relevantie van de moord bij het treinstation in het begin, ...

Wow dat einde zag ik niet aankomen. Kon een traan niet onderdrukken.

3sterren voor de film 1extra voor het einde.

Op sentimenten geregisseerde corny-cheese. Cliches natuurlijk niet geschuwd zoals diverse jongerenfilosofietjes. Maar de film zelf durft dat wel toe te geven. Dus in die zin kan je het nog wel accepteren dat het clichematige onzin is.. Als je snapt wat ik bedoel.

mwah beetje saai en vond het verhaal ook niet heel boeiend.

ook het acteerwerk van Pattinson en die meid vond ik niet heel geweldig.

3* voor het kleine meisje en brosnan

Het verhaal eindigt op 11 september 2001 om 08:46

Het verhaal eindigt dus...maar dat schijnt wel vaker zo te zijn bij een film.
Met dank aan de sysop

Degelijke romantische film. Via Lost kan ik mij toch wel fan van Emilie de Ravin noemen, waardoor ik deze toch graag eens gezien wilde hebben. Het plot van deze film wist mij maar bij mate echt te boeien. De 9-11 climax aan het einde is wel enorm goed gedaan. Uitzoomen op de Twin Towers, waardoor je je als kijker ineens pijnlijk bewust wordt van de werkelijkheid.. mooi! De Ravin vond ik redelijk sterk, maar aan Pattinson heb ik mij nogal geërgerd. Ook Brosnan vond ik niet erg bijzonder in zijn stereotype bijrol. Met name vanwege Pattinson kon het liefdesplot mij niet zo boeien. De verhaallijn rondom het artistieke zusje (die wel sterk acteerde) vond ik dan een stuk interessanter. Verder heeft deze film voor dat ze niet echt cliché is, maar dat levert echter helaas niet automatisch een goede film op.
Redelijk, maar nergens echt goed. 3*

Goeie film waarin een jongen en meisje elkaar ontmoeten die allebei een verlies hebben in hun leven. Een romantisch drama met een traag, maar aangenaam tempo. Er is zeker sprake van chemie tussen de twee hoofdrolspelers. Het einde is niet bepaald subtiel (je ziet het ook al ver van te voren aankomen), maar toch wel mooi.

Prachtig romantisch drama met goede hoofdrolspelers en een sterk verhaal. Het einde past wel bij de toon van de film.

Hoe dan? Ik heb best wel zitten opletten, maar zag het totaal niet aankomen. Alleen dat er íéts ging gebeuren, vanwege de aanzwellende muziek. Maar ik had tot die tijd niet eens door dat het kantoor zich in de Twin Towers bevond.

Maar ik ben ook zeker niet zo positief als de anderen hier over over het einde. Ik schiet al snel in zo'n "nee hè, niet wéér naain ielef'n-reflex, maar het is hier wel subtiel (ben ik het weer met je oneens, scorsese, sorry ) en krachtig gedaan. Vooral omdat de film en alle relaties daarna ook meteen klaar en afgelopen zijn zonder dat het door blijft emmeren in zoetsappigheid.

Op Emilie de Ravin was ik in Lost al verliefd en Robert Pattinson scoort na de twee Cronenbergs drie uit drie qua zeer goede acteerprestaties. Die zaken, plus de mooie neerslachtige sfeer, tillen de film echter nét niet naar een 8; zonder het thema der thema's was dat wel gebeurd.

Om daar antwoord op te geven zou ik m opnieuw moeten kijken, maar volgens mij had het er mee te maken dat de film zich in 2001 afspeelt en in New York (1+1=2).

Lijkt me wel dat dat laatste zinnetje een spoiler is.Enfin, heb het even nagekeken: film begint in '91 en gaat daarna 10 jaar later verder. Overigens, in dat eerste shot zie je dus gewoon de Twin Towers op de achtergrond staan. Ik ga niet de hele film herzien maar ongetwijfeld zullen er meer zeer subtiele hints inzitten. Maar buiten dan het jaar en de algemene locatie te weinig om nu te denken dat één van de hoofdpersonages een slachtoffer daar wordt. Plus daarnaast dat heel 9/11 niets maar dan ook echt helemaal niet met die film vandoen had. Eerlijk is eerlijk, ik dacht dat de film zich afspeelde in '89 en '99, dat had ik even verkeerd gezien, dus ook had ik 9/11 nooit kunnen raden dus daar ik kan niet goed over oordelen, maar ik denk niet dat ik die link gelegd zou hebben.

De laatste acht minuten van de film maken veel goed. Het lijkt ook wel of er een andere regisseur dan bezig is. Het tempo gaat omhoog, het voelt allemaal aan als één gehele scène en de emotie wordt aangesproken. En hoewel dat gedoe van de Twin Towers allicht goedkoop sentiment is en niets met de film verder vandoen heeft, werkte het wel. En los daarvan vond ik het al een veel beter stuk dan die zeven kwartier daarvoor. Goed einde dus die de film enigszins redt, anders was de score nog lager uitgevallen, want wat een vreselijk saaie langdradige film is dit verder.

Pattinson doet zijn best, maar ik vond hem nogal de uitstraling hebben van een zak aardappelen, zeker als hij met zijn vriendin is waar geen enkele chemie is te vinden (die hij overigens wel met zijn zusje heeft). Nu is dat deels wel zijn rol die hij moet spelen, maar ik ben ervan overtuigd dat een echt goed acteur daar net wat meer mee kan. Verder vond ik ook de doorgaans sterke Cooper wat clichématig (met nadruk op matig) en was eigenlijk alleen Brosnan vrij sterk. Ook een stereotype, maar wel met volle overtuiging gespeeld en dan werkt dat vaak wel. Aantal kleine fijne momenten verder in de film (dat stukje met muziek ban Sigur Ros bijvoorbeeld) maar verder veel te weinig voor twee uur film. Kon me ook allemaal lange tijd weinig boeien. 2,0*.

Prachtig. De film kwam misschien enigszins traag op gang maar heeft me daarna helemaal in weten te pakken. De relatie van Tyler met z'n zusje en Ally die erbij kwam zijn perfect weergegeven. Ik kon me gewoon volledig inleven in Tyler, De onrechtvaardigheid in het begin toen een paar jongens een overval probeerden te plegen, de momenten dat Tyler voor zijn zusje op kwam, de scène op zijn vaders kantoor waarin Tyler verwijtte dat hij niet op de expositie was, het klopte gewoon. Het einde kwam binnen als een mokerslag, een keer wat anders.

Goede film, maar het vreselijk einde doet alles wat in deze film gebeurde helemaal teniet. Pattinson acteerde niet bijster goed, en sommige plottwists waren niet zo sterk, anderen waren te clichévol, maar het einde zorgt ervoor dat de balans van de film ergens totaal anders komt te liggen, en dat doet alles wat opgebouwd werd tijdens deze film teniet. Goedkoop sentiment, en werkte totaal niet. Zo jammer!

LOL @ dat einde ?.

Het was allemaal al niet best wegens hopeloos acteerwerk van vrijwel de hele cast (minus Chris Cooper uiteraard) maar nog wel enigszins kijkbaar. (Wie verzint het trouwens uberBrit Pierce een New Yorker te laten spelen met dito accent???)

Echter het gezochte, ongelooflijk foute einde Is er echt teveel aan. Rommel!

“Gandhi said that whatever you do in life will be insignificant. But it's very important that you do it. I tend to agree with the first part.”

Remember Me is een onverwacht sterk drama die ook bij herziening nog recht overeind blijft staan. De film heeft zelfs in zijn meest optimistische momenten een bepaalde naargeestige sfeer waardoor je de gehele film zit te wachten op het naderende onheil. Als dat dan eenmaal komt zit je wel even vastgenageld in je stoel en het laatste gedeelte maakt indruk.

Regisseur Allen Coulter probeert een naargeestige sfeer neer te zetten door personages te creëren die allemaal een krasje hebben opgelopen en een verleden met zich meeslepen. Ook filmt hij in veel donkere ruimten, plaatsen en op late tijdstippen en alhoewel het zomer is in New York zie je daar niet veel van. Pattinson en De Ravin zijn sterk op dreef en hun relatie wordt overtuigend gebracht en is mooi opgebouwd alhoewel het begin nog wat onwennig oogt. De band tussen Tyler en zijn zusje (fantastisch gespeeld door Ruby Jerins) komt nog beter tot zijn recht en Pattinson en Jerins hebben een mooie chemie die oprecht aanvoelt. Pierce Brosnan mag een lekkere hork spelen met een fout New York’s accent en in dit soort rollen excelleert de Ier. Chris Cooper vind ik meestal erg goed maar hier vond ik hem wat vlak en weinig toevoegen. Het einde past wel bij de donkere sfeer van de film maar dat Coulter het drama zover zou doortrekken had ik niet verwacht. Of het einde de film maakt of breekt verschilt per kijker maar de man heeft cojones, dat moet ik hem nageven. Remember Me is een intiem en intrigerend drama en geeft een mooi inkijkje in het leven van een aantal beschadigde mensen die het beste van het leven willen maken.

Dat einde weerhoudt mij ervan om een hogere waardering te geven. Hoe haal je het in vredesnaam in je hoofd?