Remember Me (2010)

De film heeft mij enorm verrast en heeft een heerlijke sfeer hangen waar ik echt van houd. Dit komt vooral door de chemie tussen de karakters van Pattinson en De Ravin. Het verhaal is op zich niet heel vernieuwend, maar het is wel boeiend. De dialogen zijn wat moeizaam, maar wel realistisch.

Ik vind het einde echt uitstekend, geen happy ending a la Hollywood. Gewoon een uitweg waar je verder niet veel meer mee kan, maar wel iets kloppends heeft

De film kent een uitstekend acterende cast. Ik snap (en dit was bij Dear John ook zo) dat veel mensen niet willen geloven dat Pattinson daadwerkelijk meer is dan een Hollywood mooiboy, maar hij doet het echt heel sterk, had ik ook niet verwacht. En de charmante Emilie de Ravin vond ik ook erg goed. En een verrassende rol van Pierce '007' Brosnan, maar hij doet het heel goed in deze rol. goed gecast.

4*

Ik ben totaal geen Pattinson fan, maar hierin issie uitstekend. De film is verassend, heeft geen slijmerige romantiek nodig om een relatie op te zetten, en het einde is briljant. Ik ging erheen met lage verwachtinge, misschien is dat waarom ik 'm zo geweldig vind. Ik heb 'm net gezien dus 't is nu een 5 maar dat gaat vast nog wel omlaag.

Ik vond het een goeie film, best wel zielig af en toe, maar het einde past totaal niet bij de film.. dat is een beetje jammer

Erg goede film met sterke personages waarin naar het einde toe steeds meer in de karakters verdiept wordt.
Robbert Pattinson zet een sterk personage neer na het zwakke New Moon en ook Pierce Brosnan vond ik erg goed te pruimen als de workaholische vader die zijn kinderen na de dood van zijn eerste zoon verwaarloost.
Naarmate het verhaal vordert krijg je steeds meer beeld wat er tussen de personen afspeelt en aan het einde is er geen goede of slechte persoon in het verhaal en snap je iedereens mening.
Het einde zelf is ook werkelijk verbluffend en vind ik juist erg goed in het verhaal passen, namelijk
(als je de film nog niet gezien hebt, echt niet lezen want dit verpest de boodschap)
Tyler is de hele film lang bezig om zijn familie bij elkaar te krijgen, kosten wat het kost. Hij weidt zijn hele leven eraan om zijn vader bij zijn zusje te krijgen, omdat het zusje denkt dat hun vader haar niet mag. Daarnaast is hij zijn eigen leven op spoor aan het krijgen door een relatie met Ally te beginnen. Als aan het einde de schoolmeisjes caroline's haar afgeknipt hebben en Tyler de school verbouwt, dan raakt de vader ook betrokken en die gaat strijden voor zijn dochter. En juist als de vader zijn dochter naar school gaat brengen en Tyler op het kantoor (WTC) staat te wachten op zijn vader om de advocaten te spreken voor zijn schoolstunt, vliegen de vliegtuigen het WTC in en zal Tyler sterven i.p.v. zijn vader die er zou zitten als het hele voorval met het haarknippen niet gebeurd was. Op dit punt krijgt Tyler de overeenkomst met Mahatma Ghandi, omdat hij alles offert om liefde tussen anderen te laten groeien en uiteindelijk dus sterft voor de liefde tussen zijn gezin.
Naast dat het erg indrukwekkend is dat het zo plaatsvindt is de boodschap natuurlijk ook duidelijk, namelijk: carpe diem, pluk de dag, want je kan van de één op de andere seconde dood zijn en je moet alles gedaan hebben wat je wilt.
Ik vond dit een erg mooie film en persoonlijk, ik heb het daar ook al vermeld, vond ik dit de betere film van de dag, waarop ik ook Cidade de Deus (City of God) gekeken heb..

4*

wat een zwakke film! totaal niet wat ik ervan verwacht had, jammer. ik had verwacht dat RP een betere acteerprestatie zou leveren, maar hij bewijst dat hij gewoon het stof van de schoenen van James Dean kan kuisen en zelfs niet diens vestje kan passen.

Normaal blijf ik steeds mijlenver van dit soort van producties weg, maar in sommige situaties hebben vrouwen nog altijd de bovenhand, dus werd het gisteren Remember Me. Een kwelling van jewelste.
De eerste keer dat Pattinson in beeld komt, begon heel de zaal te juichen en toen wist ik hoe laat het was. Heel de film lang is die kerel bijna continu in beeld. Hij vult zowat 14 uur van de 15 die de film voor me duurde. Maar acteren? Dat moet helemaal niet, je smoel laten zien is al goed genoeg.
Het verhaaltje is zo mogelijk nog erger. Cliché na cliché na cliché na pulpverwikkeling... Enkel de bijzonder knappe Emilie de Ravin en soms een schaarse grap van Pattinsons sidekick Aidan konden me bekoren. Bovendien blééf dit onding maar aanslepen.
Maar na een tijd begon de film ineens écht goed te worden. Het shot van Pattinson voor de blauwige ramen van het WTC, waarbij de camera langzaamaan uitzoomt, is gruwelijk perfect. Dat ademde bijna Kubrick uit.
En toen was de film plots gedaan. Ik had méér van dat soort shots willen zien, ik had veel rauwere situaties willen zien, maar daar was precies geen plaats voor in deze film. Dat moet precies allemaal niet meer tegenwoordig, de tronie van een meisjesidool is al genoeg om een hele film te vullen waar volle zalen op af komen.
Een sisser dus. Eén die ik, ondanks de titel, maar snel wil vergeten.

Wat een verschrikkelijke eerste 120 minuten van de film. Echt een draak van een verhaal. Komt maar niet op gang, veels te standaard liefdes verhaaltje, en hele vervelende karakters. De veels te geforceerde manier waarom ze 'intelligent' over proberen te komen vond ik onwijs irritant. Leek wel of echt elk dialoog filosofisch en diepgaand over moest komen. Ik was er met twee vrienden heen, nadat het de enige film was die nog draaide omdat Greenzone al uitverkocht was. En verder alleen maar vrouwen in de zaal Ik denk dat er 5x snel overlegt is of we vroegtijdig de zaal moesten verlaten, en elke keer besloten we toch om de film een kans te geven. En ik ben er blij mee! Want na 120 minuten van pure verveling en ergernis, komt daar ineens een erg indrukwekkend einde. Wauw, wat een mooie laatste 8 minuten zeg.. Maar wat jammer dat er zoiets slaps aan vooraf is gegaan. Helaas kan ik er dan ook niet meer aan geven dan:

2*

Hartstikke goede film, maar wat een einde zeg.
Zo krachtig en zo goed.

De juf schrijft het op het bord, die datum, en iedereen weet wat dat betekent. Goed dat ze nooit lieten weten in de film dat Brosnan werkt in dat gebouw. En dan staat hij daar in zijn eentje (met Janine maar ok) en wat moet hij gezien hebben...een vliegtuig?) het is goed dat ze dit niet lieten zien. Geen explosies, gewoon niets. Maar wat een verschrikkelijk shot, hij stond daar gewoon in ...daar schrok volgens mij de hele zaal van. Ik ben altijd voor een goed einde, dit vond ik wel mooi verwerkt maar het blijft erg jammer dat einde. Wel toevallig dat de vader 1 goede daad doet en dan wordt hij wel gespaard maar zijn zoon niet, zijn zoon die nog maar net 22 is geworden. Moet voor de vader ook erg zijn...om zijn 2e zoon te verliezen. Verschrikkelijk zielig allemaal.

3,5*.

'' I'm glad you're happy being alone in your library with all your piles of books. But I want.. I want a career, and a wife, and a girlfriend, and a divorce, and a mid-life stalking episode, and an erectile dysfunction. ''

Wow. Wat een sterke openingsscène! Ik had het zien aankomen, maar nog schrok ik en zat ik met open mond te kijken. Vooral omdat het op een locatie is waar ik me 's avonds altijd een beetje bang voel. De angst in de moeder haar ogen.. onbeschrijfelijk. Ja, in de eerste minuut heeft de film me al geraakt.

And there he was... Robert Pattinson. Ik kan niet anders dan toegeven dat ik hem ook zeer zeker cute vind. En al helemaal als hij niet zo akelig bleek is maar lekker wat kleur in zijn gezichtje heeft. Helaas wordt hij ontzettend gestigmatiseerd door de Twilight hype.

Gelukkig laat hij met deze film zien een bredere doelgroep aan te kunnen spreken dan alleen verliefde tienermeisjes. Leuke scène als hij een vaas aanziet voor een asbak, dat gezicht van hem... priceless! Pattinson heeft een heerlijke nonchalante bravoure en een diepe, intense blik. Hiermee weet hij zijn personage Tyler diepgang te geven en geloofwaardig te maken.

Opvallend goede rol van het kleine zusje Caroline. Dit personage wordt uitstekend neergezet door de 11-jarige Ruby Jerins, die met haar slimme uitspraken de kijker zo nu en dan weet te verrassen.

Emilie.. Ze was stukken minder irritant dan ik dacht. Normaal kan ik niet erg lang naar haar accent luisteren, maar dat viel in deze film ontzettend mee. De chemie tussen haar en Pattinson spat ook heerlijk van het beeld. Veel beter dan Pattison ooit met zijn Twilight tegenspeelster zal hebben. (Oké, en nu zijn we klaar met de vergelijkingen.)

Het verhaal van Remember Me is mooi, gevoelig en dankzij de goede acteurs raakt het je ook echt. En nog belangrijker: Het sleept je mee, en je gelooft het.

Dit had zomaar eventjes een heel goede film kunnen zijn. Verrassend, want had er bitter weinig van verwacht.

Jammer genoeg mist Remember Me wat mij betreft net een beetje flair en naturel om me echt van de sokken te blazen. Bij momenten is het niveau gewoon minder, leek me.

Niettemin slaagt regisseur Allen Coulter er toch wel in om een treffend zomers stadssfeertje over te brengen. Die scènes in Tylers appartement waren er boenk op.

Ook op audiovisueel vlak scoort Coulter punten: mooie en dromerige fotografie en ook de soundtrack vond ik geslaagd. Een film waarin het prachtige Andvari van Sigur Rós voorkomt, doet in ieder geval iéts goed. Zeker als verderop dan nog eens Sparklehorse z'n neus aan het venster komt steken.

Dan de acteerprestaties en daar wringt het schoentje een beetje bij deze jongen. De hele prent is opgebouwd rond jonge god Robert Pattinson, die zeker over het nodige charisma beschikt. Zolang ze hem gewoon in beeld brengen, werkt Remember Me dan ook het best. Maar eens Pattinson begint te praten, gaat het voor mij toch al gauw mis. Hij probeert (evenals Ashton Kutcher in Spread) wat al te cool over te komen door nog eens overdreven nonchalant te spreken, waardoor net het tegenovergestelde resultaat wordt bereikt. Hij is hier sowieso dé attractie van het gebeuren, maar 't werkt niet altijd even goed naar mijn gevoel.

Brosnan wist me maar matig te overtuigen, maar verder doet iedereen het aardig. Vooral de rol van Tylers kameraad (die voor de komische noot moet zorgen en dat ook doet) en zijn kleine zusje vielen me in positieve zin op.

Mooie film, sterk einde, maar net geen topper wat mij betreft: 3,5*

Een prima kijkervaring! En wat een cast hebben we hier; Emilie de ravin uit de serie der series Lost, oud gediende Pierce Brosnan, Lena Olin uit een van mijn favoriete series van een paar jaar terug (Alias) en natuurlijk Robert Patinson..een onuitstaanbaar blij rotjoch in de twilight films maar in deze film zette hij een verdomd sterke rol neer waar ik me geen moment aan gestoord heb..Er was een sterke chemie tussen Patinson en Ravin wat belangrijk is voor een film als deze. De film is niet té Amerikaans gelukkig wat het tragische allesbehalve al goed eind goed einde ons duidelijk laat zien. Tuurlijk had de film zijn verplichte enigszins zoetsappige Amerikaanse momentjes zoals De vader van Tyler die er opeens voor zijn zusje begon te zijn ná het incident op het kinderfeestje maar nergens werd dit te veel of er te dik opgelegd. Wel was de film vooral in het middenstuk ietwat saai en gebeurde er nou niet echt bijzonder veel wat de film niet slecht maakte maar er had meer in gezeten. Als ik kijk naar het algehele plaatje is dit echter een top film. Een klein pareltje wat niet echt groots onder de aandacht is gebracht in de media en toch een topper is. Dat soort films houd ik wel van. En dan het fenomenale einde..verbluffend, onverwacht, tragisch en ik durf te wedden dat zelfs de meest doorgewinterde filmfan zo'n einde niet aan zou kunnen zien komen. Een 4,0 is de score die deze film krijgt van mij . Want de film is ook leuk voor mannen om te bekijken, en dat vind ik al een prestatie op zich voor een film die onder de categorie drama/romantiek valt.

Wat een film.

'Remember Me' begint als een standaard karakterdrama. Twee jonge mensen, beide bekend met de dood, ontmoeten elkaar door een slap opgezet plot. Gelukkig wordt daar niet op gefocused en zijn we getuigen van een eerlijke, mooie relatie, goed gespeeld door de voortreffelijke De Ravin en een Pattison die duidelijk maakt dat hij veel meer dan alleen vampier is. De ondersteunende cast is ook erg goed en daarom is het niet erg als de film zich halverwege van het koppel af richt naar andere personages. Ze zijn allen boeiend, goed uitgewerkt en goed gespeeld. Mooie dialogen en een redelijk gevoel voor emotie houden de film binnen de lijnen van een standaard drama.

En dan komt de laatste plotwending die je zo gigantisch ver je stoel in schiet dat de film er perplex een ster op vooruit gaat.

Machtig.

4,0

Deze film viel niet tegen moet ik zeggen. Ik had van tevoren weinig verwachtingen en gedurende de eerste 45 minuten leken die ook uit te komen. Daarna wordt de film zowaar beter. Het verhaal komt wat meer los en Coulter slaagt er zelfs in af en toe wat moois te doen met de camera. Pattinson laat zowaar zien een beetje te kunnen acteren en het is ook altijd leuk om Chris Cooper weer tegen te komen in een film.

In het laatste half uur wordt mooi toegwerkt naarhet behoorlijk verrassende maar wel mooie einde. De keuze om Pattisons dood niet te laten zien doet de impact van de gebeurtenis veel goed. Voldoende, vooral dankzij het veel sterkere tweede gedeelte van de film.

3,0*

Veel zielig gedoe op elkaar gestapeld, en dan een beetje een trage score erbij en je hebt een mooie dramafilm. Zo dachten de makers waarschijnlijk. De film is niet boeiend genoeg en de gebeurtenissen volgen elkaar op, zonder al te weinig boeiende ontwikkelingen. Er wordt wel aardig geacteerd. Het einde is apart maar ook niet meer dan dat, het komt als een blok uit de lucht vallen en is er niet voor veel meer dan wat "shock value".

2*

Goede, onderhoudende film met diverse lagen. De achtergronden van de mensen zijn realistisch en echt. De acteerprestaties zijn ook goed, want je voelt het verdriet, de wanhoop, de moeite, etc.

Maar dan het einde. Oke, die zag ik niet aankomen! Een van de WTC-slachtoffers. Is dit ook gebaseerd op waarheid, of is het WTC erbij gehaald om sentimentele redenen?

Gisternacht gekeken. Aangeraden door me zus: een van de beste films ooit... Hoewel ik niet erg beïnvloedbaar ben door me zus, die Twilight ook een van de beste films ooit vind, gaf ik 'um een kans. Je weet het maar nooit...

Al bij al een aardig bovengemiddeld drama filmpje. Ik vond Robert echt het beste spelen van allen, hij maakt alles waar na Twilight dat hij wel degelijk kan acteren (hoewel Twilight's cast helemaal niet slecht is, alleen het verhaal...). De rest, afgezien van zijn kleine zusje, vond ik niet erg goed. Ik irriteerde me aan zijn, bijna american-pie, huisgenoot. Die bioscoopscène was misschien een stille hint? Nee, niet erg sterk gespeeld. Ook liepen bepaalde dialogen erg stroef en erg veel volgens het boekje. Terwijl de film juist uitstraalt om bijzonder te zijn. Verhaal was erg voorspelbaar, tot natuurlijk het verrassende einde. Wat ik wel kon waarderen.

3,5 ster

Ik wordt altijd wat zenuwachtig van Pattinson, zo ook weer in deze Remember Me. Wat een aparte gast, op acteervlak. Voor de rest vond ik deze film verrassend goed...

... vooral het einde slaat als een vliegtuig in. Schitterend. Echt even slikken geblazen toen 11 september op het schoolbord stond en we erachter komen dat Pattinson in één van de Twin Towers staat. Best emotioneel ook. Prachtig geschoten ook die scénes, vooral de keus om het niet te laten zien is goed en werkt. Ja, prachtig einde van de film dus.

Wel vermakelijk voor de rest - niet veel bijzonders. Het zijplot met z'n zusje (én vader Brosnan) is wel sterk overigens. Maakt het einde nog indrukwekkender. Voldoende.

Traag, oversentimenteel verhaal, met als enig pluspunt het slot - maar dat kan je ook zien als een wat laffe manier om nog een einde aan het verhaal te breien.

Erg mooie film,

Niet iedere minuut is boeiend en de film verliest hier en daar ook zeker zijn vaart. Toch is dat niet geheel storend gezien het feit je de spelers en achtergronden beter leert kennen.
Maar de acteerprestaties mogen er zeer zeker zijn. Het is zeer overtuigend gebracht.
Het verhaal wordt subtiel gebracht, met een vleugje hurmor hier en daar maar zeker overgoten door drama.
Veder brengt het verhaal in de eerste helft niet veel orgineels het deed me zelfs een beetje denken aan 10 things i hate about you dit met name over de wedenschap waar hij naderhand weer spijt van heeft en toch van het meisje houd
De soundtrack is ook een juweeltje. Niet te zeer aanwezig maar wel indrukwekkend.
Het einde........zoals Tyoom hierboven al aangaf, een echte smack in the face.
Een film die je zeker nog wel eventjes na blijft.....Remember this one.

Van mij een 4.5* (gezien de film toch hier en daar zijn vaart verliest)

Natuurlijk niet 't allerbeste romantiek die ik heb gezien. Vond hem wel redelijk. Verhaal vond ik niet zo interessant, maar wat ik wel erg goed vond was dat ik erg meeleefde met de personages.

't Einde vond ik wel apart, verassend en tegelijk teleurstellend. Kan me goed voorstellen dat vele mensen, alleen dankzij de 9/11 scène toch erg emotioneel reageren en oude herinneringen van krijgen. Bij 't begin vond ik het al vreemd waarom dit in 2001 zou afspelen. Natuurlijk kan dat, daar heeft de scriptschrijver de vrijheid voor. Maar vele films spelen rond 't zelfde tijd af.

Ook 't slechte communicatie en ruzie's met z'n vader (Brosnan) was sterk gezet en op beeld te zien.

Drama was goed in z'n element, zowel als de liefdesklik tussen die twee. Prachtig om te zien.

Helaas hoorde ik bij de mensen die dus hier al konden lezen wat er op het einde gebeurde, waar ik niet echt blij mee was om eerlijk te zijn.
Dat men dat hier nu nog niet weet is vrij storend, maar vooruit.

Wat een schitterende film. Drama blijft mijn lievelingsgenre en dat is alleen maar weer voor mezelf bevestigd.

Grandioos geacteerd door iedereen, een sterk verhaal met het nodige verdriet. Dit is de 1e film dat ik met Pattinson erin heb gezien en die gast heeft echt wel talent. En zijn tegenspeelster Emilie de Ravin, wow.

Er gebeurt niet eens denderend veel, maar de interactie en het gevoel tussen de hoofdrolspelers gedurende de film doen genoeg met je.
Brosnan die op het 1e gezicht de keiharde gevoelloze vader is, maar later gewoon een man blijkt te zijn die al het verdriet voor zichzelf houdt en sterk wil blijven voor de buitenwereld.

Ik vind het einde (ondanks dat het hier verraden werd) heel erg sterk. Juist, omdat het niet goed afloopt en zijn familie weer door een rouwperiode heen moet.

Almost everything you do is insignificant , but it is very important that you do it. Mooie zin inderdaad. Tyler heeft in ieder geval bij leven genoeg geprobeerd om er voor zijn zusje en moeder te zijn en zijn vriendin durft ook uiteindelijk weer alleen in de metro te gaan en lijkt klaar te zijn om de wereld aan te kunnen zonder angst en verdriet. En zijn vader ziet nu ook echt in dat hij er nu meer voor zijn dochter moet zijn ipv zich weer in zijn werk te verstoppen. Het is een pijnlijk einde, maar ergens zag ik dus ook wel wat positieve gevolgen hiervan. De mensen van wie hij hield zullen hem in ieder geval nooit meer vergeten.

Ik vind het een erg mooie film, ik moest eigenlijk alang gaan slapen want ik had de volgende dag les maar ik bleeft maar kijken.

dus dat zegt al wel dat ik het een mooie film vind

vooral de hoofdrolspeler vind ik erg goed, en hij trok me aan om de film te gaan kijken. Het verhaal is in het begin een beetje vaag maar uiteindelijk begrijp je het zo.

voor de mensen die deze film willen kijken het is zeker een aanrader !

Niet slecht. Remember Me vindt schoonheid in kleine dingen en probeert de kijker bewust te maken om de kans niet te laten voorbij gaan om gelukkig te zijn, want het leven is te kort om tijd te verliezen aan futiliteiten. Het romantische verhaaltje is net zo belangrijk in de film als de band die Tyler heeft met zijn vader en zus.

Het gaf een pijnlijk gevoel dat er in die familie veel tijd verloren is gegaan. Om de één of andere manier draagt iedereen een stukje pijn in het hart en is er daardoor een gebrek aan emotionele connectie tussen al die wat droevige personages, een gebrek die de harmonie van hun bestaan verstoort ... De connectie vindt Tyler dan met Ally.

Ik vond het nu en dan wat volhardend in het overdramatiseren maar met bovengemiddelde acteerprestaties, met een einde die je nooit ziet aankomen en het hele verhaal in één klap in een heel ander daglicht plaatst. 3,5*

Als je aan het begin van een film in het ene shot een acteur met een sigaret in zijn mond ziet staan en in het volgende shot is de sigaret plots verdwenen, let wel: in twee close-ups, dan is dat geen goed begin. Erg knullig. Kun je de filmmaker vervolgens nog serieus nemen? Kun je de film nog serieus nemen? Het creëerde bij mij hoe dan ook een argwanende houding ten opzichte van het vervolg van Remember Me.

Die houding hield stand tot het moment dat actrice Emilie de Ravin ten tonele verscheen. Een charmante verschijning en uitermate geschikt voor de rol: een enigszins individualistische scepticus, intelligent, niet zomaar in te pakken en een meisje dat er wat maffe gewoontes op nahoudt vanwege haar - in de plot genoemde - carpe diem mentaliteit. Vanaf haar verschijning in Remember Me wordt de film luchtig, komisch en sympathiek. Deze sympathie doet de argwaan vergeten.

Daarvóór hebben we kennis gemaakt met Tyler. Een student, wonend in een crappy appartement in New York en zoekend naar een doel in zijn leven. De relatie met zijn succesvolle vader is zeer moeizaam, aangezien die op gaat in zijn werk en hem en zijn zusje verwaarloost. Een zusje dat vertolkt wordt door de 12-jarige Ruby Jerins, die hier meer dan uitstekende acteerprestaties neerzet. Een veelbelovend talent.

Tyler en Ally (de Ravin) ontmoeten elkaar, en daar is Remember Me. Een romantisch drama dat alle facetten bevat van hoogte- en dieptepunten binnen relationele sferen. Sympathiek, emotioneel en soms zeer komisch. Het einde is verrassend te noemen en geeft alle voorgaande 108 minuten nog weer een andere lading. Behalve een geslaagde inhoud weet Coulter ons, ondanks een grove schoonheidsfout aan het begin, toch ook wat aardige plaatjes te presenteren. En mede door een sterk einde doe je Remember Me niet snel vergeten.

Zojuist deze film gezien

het verhaal komt wat langzaam op gang maar er zit zeker een verhaal in deze film.

Mooie afwisseling tussen drama en Romantiek dat doet de film opleven.

het einde zag ik niet aankomen (zeker niet op deze manier)

Ik vond het zeker geen slecht einde maar het had met een happy end ook mooi kunnen zijn naar mijn mening.

Het acteer werk was ik ook over te spreken.

zeker even film waar nog over door gepraat zal worden!

Daarom geef ik "Remember me" een 4,5*

Wat een verschrikkelijke film is dit zeg. Het eerste 1,5uur ging nog wel, maar dan slaat het ineens om. Tegen het einde van de film gaat alles plotseling voor de wind. Het wordt overdreven sentimenteel en als klap op de vuurpijl staat Edward Cullen ook nog is op de verkeerde dag, op het verkeerde moment in een WTC toren. En dan te bedenken dat de hele aanslag een Inside Job was en ook filmstudio's vertrouw ik niet. Het is allemaal 1 pot nat. Over ironie gesproken. Je eigen torens laten instorten en er vervolgens een sentimentele film over maken om aan te tonen hoe erg het was. Walgelijk!

2,0*

Prachtige film, hoewel het begin me even deed twijfelen.

Een verhaal over een zoon, die op zijn eigen manier de resten van zijn gebroken gezin bij elkaar probeert te houden. Elk personage is op zijn eigen manier meeslepend en wordt voortreffelijk neergezet. De film kent een wat trage opbouw, maar blijft interessant vanwege de levendige sfeer die de stad New York ademt. Des te groter is uiteindelijk de climax van het verhaal wat begint wanneer Tyler en Allie elkaar ontmoeten. Het einde is dan ook subliem en past perfect binnen het mantra van de film:

"Almost everything you do will seem insignificant, but it's important that you do it."

4*

Typisch Hollywood dramaatje, dat echter wel door de uitbundige cast weet te overtuigen. Natuurlijk valt er genoeg op en aan te merken over de diepgang, maar de personages worden ongetwijfeld goed op het scherm getoverd. Zelfs Robert Pattinson vind ik eigenlijk wel een leuk acteur(vooral zijn voornaam vind ik 1 om in te lijsten) en die ogen van Emilie de Ravin zijn onweerstaanbaar. De chemie tussen deze 2 zit dus wel goed.

Verder kent de film eigenlijk weinig verrassingen, alles loopt volgens het boekje en ook de twist voel je enigzins aankomen. Al had ik eigenlijk een ziekte verwacht, dat is tegenwoordig ook hip om in films te gooien. Daarbij kreeg ik eigenlijk pas bij dat schoolbord door dat het wel iets met 9/11 te maken kon hebben.Tuurlijk voelt het enigzins geforceerd aan, aan de andere kant geeft het wel een extra dimensie aan de film. Wat ik dan wel weer jammer vindt is dat er te weinig op deze situatie wordt ingespeeld.

Remember Me is zo'n typische film die van veel walletjes mee eet, nergens echt in uitblinkt. Maar nergens ook slecht wordt. Heb me prima vermaakt.

3,5*

Gisteravond herbekeken en dit is, zelfs na herziening, een prima film.
Na de moord op de moeder komt de film wat traag op gang.
We maken kennis met alle personages en als dat eenmaal behoorlijk duidelijk is wordt het een boeiend en aardig verhaal.

Ieder personage, met z'n eigen problemen in het heden of in het verleden, komt prima uit de verf.. De romance tussen Tyler en Ally is ontzettend goed neergezet, het lijkt echte liefde!
Maar het sterkst vond ik Pierce Brosnan, als een egoïstische vader.

Natuurlijk ziet niemand het precieze einde aankomen, dit komt geheel als een verrassing en is sterk gevonden. Nadat je hem uit het raam ziet staren, de juf het op het bord ziet schrijven komt er een sterk 'Oh Nee' gevoel van binnen.

Kortom, prima film met uistekende cast die na herziening prima overeind blijft staan en een goede voldoende verdiend!