Popiól i Diament (1958)

My First Wajda. Aparte film die mij vooral vanwege de bijzondere sfeer wist te raken. Deze film balanceert tussen droom en nachtmerrie.

De tijd lijkt stil te staan. Elke gebeurtenis is verzonken in een zee van melancholie.

Jammer alleen dat ik weinig voeling heb met de personages. De dialogen plaatsten mij op een afstand, ik heb dat wel vaker bij Oost-Europese films. Bij Kusturica praten de mensen ook een taal die ik niet versta.

Wat ik hier al eerder zei:

En de bardame lijkt sprekend op Anniek Pheifer.

Dragje bedankt voor het uitlenen van de dvd!

Belangrijke film, gemaakt op het hoogtepunt van de Poolse Cinema. Eind jaren 50 was de Poolse Cinema namelijk de belangrijkste van Europa, net na het Italiaanse neo-realisme en net voor de Franse new wave stonden er vele Poolse filmmakers op met films over oorlog, offers en solidariteit.

Ashes and Diamonds speelt zich af op de laatste dag van de tweede wereldoorlog, de dag waarop Zbigniew Cybulski (de James Dean van het Oostblok) de opdracht krijgt een belangrijk communistisch-leider te vermoorden. Hij merkt echter op de eerste dag dat hij van vrede mag proeven dat er meer is dan oorlog, in de vorm van een mooi barmeisje. Mooie film met een heel sterk einde.

graag had ik deze film 6 sterren gegeven, het is 1 vd beste Europese films die ik ooit al gezien heb. het verhaal zit ingenieus in elkaar en kan werkelijk alle kanten uitgaan. superfilm!

Best wel een goede film dit, al had ik wel behoorlijk wat moeite om in de film te komen. De personages bleven voor mij lange tijd afstandelijk, maar uiteindelijk kreeg de film mij op het einde wel mee, mede ook doordat het einde van de film gewoon ontzettend sterk is. Zbigniew Cybulski zet ook een sterke hoofdrol neer en speelt een fijn personage, dat in het begin soms wat irritant overkomt, maar die ik beter ging begrijpen naarmate de film vorderde. Zijn ontwikkeling, zijn liefde voor een mooi barmeisje, zijn twijfels en zijn verlangen naar een vredig leven, zijn vooral in het tweede gedeelte van de film erg boeiend neergezet. De vele bijrollen leiden soms alleen maar af van het hoofdverhaal en zijn ook een stuk minder interessant.

Qua cinematografie is de film ook prima, wat een aantal sterke scènes oplevert, zoals bijvoorbeeld het moment dat Maciek en zijn vriendin in een gebombardeerde kerk aankomen, waar het beeld van Christus ondersteboven lijkt te hangen. Dat ziet er erg fraai uit en geeft de scène misschien wel onbedoeld iets surrealistisch mee. Ook het moment waarop de muziek iets te nadrukkelijk de overhand neemt en men de polonaise loopt is mooi gemaakt. De muziek op dat moment lijkt niet in de film te passen. De keuze is echter te rechtvaardigen, aangezien het muziek van Chopin is, die zelf ook een Pool was.

Ik zat gisteravond te twijfelen tussen een drieënhalf of vier sterren, maar doordat de film zo blijft hangen, rond ik toch af naar het laatste. Een sterk stukje Poolse cinema.

4,0*

Heel anders dan de andere twee films van het oorlogsdrieluik. Ook deze film speelde zich in Warschau af althans wat er van over was. We schrijven namelijk de dag van de Duitse capitulatie; 8 mei 1945. Van het plot moet deze film het van mij niet hebben. Een burgeroorlog tussen de nieuwe communistische machthebbers en restanten van het officiële rechtse leger? Nooit van gehoord. Zou overigens ook zinloos geweest zijn. Tijdens de conferentie van Jalta is immers besloten dat Polen tot de Russische invloedssfeer zou behoren. De handelwijze van Maciek is daarom ook ronduit gezegd volkomen idioot. Neen, deze film moet het voor mij helemaal hebben van de prachtige sfeervolle beelden en sfeervolle muziek in de kroeg waar mensen dansten alsof er geen oorlog geweest was. Daar kwam ook nog bij de romances tussen de zeer bekoorlijke Krystyna en de verzetsman Maciek. Tja, het leven gaat nu eenmaal door en is het niet zo dat je doorgaans intens van het leven kan genieten als dat volgt op een periode van vreselijke ellende.

4.0*

Het lijkt eeuwen geleden dat ik deze film voor de eerste keer gezien heb. Ik herinner mij dat ik toentertijd nogal onder de indruk was. Nu wat minder. Wellicht kom dat omdat de impact van Zbigniew Cybulski als de Poolse James Dean inmiddels wel weggeëbd is. Niettemin, nog steeds een sterke film van Wajda over de wanorde in Polen ten tijde van de bevrijding voor het Rode Leger.