Kiss of the Spider Woman (1985)

Sterke film met een fraaie omkering van rollen op het einde. Fraai script. In het begin wat toneelmatig, maar dat draaide nog wel bij. De verbeelding van de filmische dromen had nog wat uitbundiger gemogen. Maar verder heel mooi.

3.5*

een prachtige film; niet steeds even geloofwaardig maar intelligent, genuanceerd, met veel poëzie. Zeer bijzonder; voor mij had hij nog wat langzamer gemogen; al gebeeurt er betrekkelijk weinig; en is er heerlijk weinig spektakel.

Prachtig, heel veel subtiele chemie tussen de hoofdpersonen. De films die Molina beschrijft maken het verhaal een prachtige mengeling tussen realiteit en fictie, het deed me allemaal een beetje denken aan The Fall. Het is natuurlijk de hele film lang dramatisch, maar ik had het eind het liefst iets hoopvoller gezien. Verder fantastisch, deze film zal me nog wel een tijdje bijblijven.

4*

The nicest thing about feeling happy is that you think you'll never be unhappy again

Ik heb een tijdje getwijfeld of Kiss of the Spider Woman iets voor mij ging zijn. Vond (en blijf dat nog steeds vinden) de poster er wat kitscherig uitzien en de Braziliaanse cinema is sowieso al een onbekend terrein voor mij. Het mooie weer van gisteren vroeg ook wel wat anders dan een bezoek aan het plaatselijke filmhuis, maar het was de aanwezigheid van Raul Julia die me uiteindelijk over de streep trok. Een ondergewaardeerd acteur die echt zijn stempel kon drukken op een film.

En dat doet hij hier ook, maar het zou verkeerd zijn om de hoge score enkel en alleen aan hem te wijten. Kiss of the Spider Woman is een zware film met maar weinig hoop en toch slaagt Hector Babenco er in om er een mooie film van te maken. Vond vooral het omdraaien van de rollen halverwege de film erg geslaagd, had het eerlijk gezegd niet zien aankomen dat Molina een verrader ging zijn, maar Babenco brengt het sowieso origineel door er een aantal (niet bestaande) films in te verwerken. Naar het einde toe lijkt het wat in te zakken wanneer Molina en Valentin gescheidden van elkaar geraken, maar Babenco blijkt kundig genoeg te zijn om zelfs dan de interesse hoog te houden. Al is het een tikkeltje jammer dat het einde met de dood van Molina wat afgeraffeld voelt. Twee uur is geen uitzonderlijk lange speelduur dus er had nog wel een minuutje of 10 aan toegevoegd mogen worden.

Glansrollen van Raul Julia en William Hurt. Ik begin echt meer en meer fan te worden van Julia. Of het nu een bad-guy in The Rookie is of een over the top figuur zoals Mr Bizon in Street Fighter of een komisch personage zoals Gomez uit de Addams Family.. Er lijkt geen genre te zijn dat hij niet aankan en met Kiss of the Spider Woman bewijst hij dat hij een serieuze rol ook met verve kan vertolken. Zonde dat hij zo vroeg is gestorven. Aangenaam verrast ook door Hurt. Kan me recentelijk alleen nog maar Nearest to Heaven herinneren en daar vond ik hem niet zo denderend. Hier daarentegen overtuigd hij over de gehele lijn. Er is nog een ware driedubbel rol weggelegd voor Sonia Braga, maar die moet eigenlijk niet echt veel doen. De focus ligt vooral op Julia & Hurt en die stellen niet teleur.

Aangenaam verrast dus. Zou hem graag nog eens terugzien met ondertitels, want hoewel de print gisteren wel van goede beeldkwaliteit was, vond ik het qua audio niet altijd even goed verstaanbaar. Een mooie film die door een aantal ingrepen origineel uit de hoek komt en kan rekenen op een degelijke cast.

4*

Redelijk drama met goed spel van Raul Julia en William Hurt (twee van de betere acteurs van hun generatie) is anders dan de meeste gevangenisfilms. De nadruk wordt gelegd op de twee celgenoten, terwijl het gevangenisleven, de martelingen, interactie met andere gevangenen nauwelijks aan bod komen. Het is dus vooral een samenspel van de twee protagonisten binnen de cel, en daarmee wordt het al snel een beetje toneelachtig- er zou vrij makkelijk een toneelversie van te maken moeten zijn.

De scenes in de cel zijn over het algemeen sterk, de "film in de film" vond ik dan weer een heel stuk minder. Het knullige acteren in deze sequences was waarschijnlijk bedoeld -de film in de film was een derderangs propogandafilmpje- maar ik kon er niet al te veel mee. Wel aardig gevonden dat Hurt uiteindelijk een soortgelijke ontwikkeling doormaakt als de actrice in de film (en een zelfde lot treft). Sonia Braga vond ik eerlijk gezegd een valse noot, alleen de minuut dat ze de Spider Woman is vond ik haar overtuigend.

Babenco's bekendste, Hurts beste.

De film speelt zich af in een gevangenis in Sao Paulo. Twee celgenoten, een homo die betrapt werd op sex met een minderjarige, en een politiek dissident die tot bekentenissen gemarteld werd, worden elkaars steun en toeverlaat. Het is allemaal William Hurt die de klok slaat in deze film vond ik. Echt een rol die tot het uiterste gespeeld wordt. Zijn complex personage roept na afloop veel vragen op. Uiteindelijk is de film een eigentijdse versie van de "film in de film" die Molina vertelt aan Valentin tevens een goede rol van de veel te vroeg overleden Raul Julia. Onder de oppervlakte is Babenco's drama (gebaseerd op een boek) ook anti regeringskritiek op de dictatoriale regimes die Brazilië heeft moeten doormaken. Gevangenissen en repressie staan altijd wel in the picture in zijn films. Ik vond andere films van hem, nl Pixote (3,5*) en Carandiru (4*) diepere indruk maken daarom 3*.

Goeie film over twee totaal verschillende mannen die een cel samen delen. Ondanks dat de film zich bijna geheel in een gevangenis afspeelt, is dit geen standaard gevangenisfilm. De eerste helft is een tikkeltje eentonig en de tweede helft bevat meer drama. Twee prachtrollen van Raul Julia en vooral William Hurt en de vriendschap die ontstaat tussen de twee mannen is mooi neergezet.

Twee gevangenen, de linkse politieke gevangene Valentin (Raúl Juliá) en de homoseksuele Molina die een minderjarige heeft "bezoedeld" (William Hurt). Beiden zijn het heel verschillende persoonlijkheden met elk een zwaar verleden. Molina spendeert de lange dagen met het vertellen over zijn favoriete film: Kiss of the Spider Woman. De twee vormen zo een onverwachte vriendschap, hopende op vrijlating.

William Hurt heeft in mijn ogen terecht de Oscar voor beste acteur gewonnen maar ook Raúl Juliá is uitzonderlijk sterk. De wisselwerking tussen beiden is fenomenaal en dankzij goed geschreven dialogen ook zeer geloofwaardig. Zware thema's als politiek, seksualiteit, menselijkheid, escapisme en eer. Toch voelt het allemaal niet pretentieus aan. Er zit veel herkenbaars in en het blijft ook boeien. Misschien ben ik niet helemaal fan van de 'film in film'-structuur maar dat is ook wat het uniek maakt.

4*