Stone (2010)

Een teleurstellende dramatische verfilming, waarin de psychologische spelletjes van een ondermaats niveau waren...jammer er had meer in gezeten...

Edward Norton, Robert De Niro en Milla Jovovich.......zo veelbelovend als het begon zo zwaar was voor mij de teleurstelling. Vorige week was ik nog aan het verkondigen dat ik nog nooit een film met De Niro had gezien die ik écht slecht vond....maargoed dit was dan de eerste.

Matig verhaal met "gemaakte" drama. Ik kon totaal geen binding met de hoofdpersonenen krijgen en het psychologische spelletje kon mij niet boeien.

Wat mij betreft het dieptepunt uit De Niro zijn carriere.....wellicht had ik de film niet zo slecht gevonden wanneer er andere acteurs in hadden gespeeld, niet omdat de film dan beter zou zijn geweest maar omdat mijn verwachtingen dan niet zo hoog waren.

Als je écht niets beters hebt en het regent hard dan zou je het kunnen wagen om hem te kijken.

valt zwaar tegen, vraag me af hoe deze de bioscoop haalt.

te dramatisch en nergens meeslepend.

het enigste lichtpunt waren de tepels van Milla, mijn god wat een joekels

Zeer matige psychologische thriller een van de minst films van DeNiro over Norton maar te zwijgen. en aub aub hou je bh voortaan aan Milla Jovovich want dat zijn wel de meest lelijke borsten en vooral die enge tepels die ik ooit heb mogen aanschouwen .

Bijzondere film. Indrukwekkend zelfs. Ik ben een filmliefhebber en al jaren een bezoeker van Moviemeter, een account had ik niet. Na het lezen van de berichten bij deze film, Stone, waarin blijkt dat veel mensen de film niet kunnen waarderen, voelde ik de overtuiging mijn eigen mening te delen.

Stone is een minder toegankelijke film, omdat ons een spiegel wordt voorgehouden en het verhaal zicht zeer langzaam ontvouwt. Het 'gebrek' aan tempo is een absolute toevoeging en zeker geen gemis of kritiek. De prestaties van De Niro en Norton zijn gedegen, maar niet speciaal. Ik moet zeggen dat ik mij in het begin ergerde aan het karakter van Norton, die een veroordeelde brandstichter speelt. Vooral zijn manier van praten kwam vreemd over en dat is eigenlijk nooit goed. Halverwege de film verandert dat drastisch op tamelijk unieke wijze. Waar ik wel diep van onder de indruk was is Milla Jovovich. Zij toont hier van een hoog kaliber te zijn. Gelukkig maar, want de laatste Resident Evil film was om te janken. Ik kon me dusdanig vinden in de vragen die de karakters in Stone zichzelf stellen dat ik me op een gegeven moment werkelijk betrokken voelde. De zelfreflectie in combinatie met de ronduit spirituele basis kwam op een moderne harde manier samen in de verhoudingen tussen de hoofdrolspelers. Intrapersoonlijke kracht is een eigenschap die maar weinigen in hun leven zullen bezitten, of in sommige gevallen komt die met een hoge kost. De tragiek ervan kan mooi en pijnlijk tegelijkertijd zijn. In Stone zie ik dat terug.

Aardig drama met een goede cast. Verwacht geen snelle of een film met veel actie want dan kun je deze beter niet kijken. Deze film draait puur om de interactie tussen Robert De Niro, Edward Norton en Milla Jovovich (ze heeft inderdaad enorme tepels) en dat is best aardig gedaan. Al met al gebeurt er eigenlijk niets in deze film en zit alleen Robert De Niro op het einde met de gebakken peren.

Bijzonder slap en doelloos filmpje, deze Stone. Nogal jammer dat grote namen als Robert De Niro en Edward Norton tekenen voor zo'n slap scenario. Erg vreemd om deze twee namen hier in te zien - vond ze ook niet bijzonder acteren, vooral Norton niet. Naar het einde toe wordt het psychologische spelletje nog best interessant, maar de film liet me met een totaal leeg gevoel achter.

De matige regie van Curran zorgt ervoor dat veel te weinig elementen goed uit de verf komen. Het middenstuk is totaal oninteressant, de romance tussen De Niro en Jovovich ongeloofwaardig en bepaalde dingen lijken er met de haren bijgesleept te zijn. Best een aantal leuke scénes, maar de film is veel te pretentieus en werkt totaal niet. Met het einde (de brand) kon ik ook bijzonder weinig.

Tegenvaller van regisseur Curran, wiens vorige twee films toch uitstekend waren. Dit keer levert hij een nogal afstandelijke en vrijblijvende film af, die ondanks een subtiel script en een goede rol van De Niro weinig indruk maakt. Norton zet weer een dik aangezet typetje neer, Jovovich doet haar gebruikelijke verleidelijke sloerie. Onder de oppervlakte spelen zich interessante zaken af en de sfeer is soms onbehaaglijk, maar het geheel wil maar niet boeiend worden.

Kort gezegd: een saaie film met goede acteurs. Ik voelde mij tijdens de film nooit echt verbonden met de personages. Verder is het verloop van de film traag, waardoor het snel saai werd voor mij. De vervelende dialogen over God konden mij ook weinig interesseren. Daarnaast ontbreekt voor mij de spanning, zelfs op momenten dat er eindelijk iets gebeurde was het niet spannend. Het acteerwerk is wel goed, maar ik heb de film met moeite afgekeken.

Film die nooit echt gaat boeien, veel te oppervlakkig allemaal. Ruim anderhalf uur durende sloomheid. Jammer. Van een film met De Niro en Norton verwacht je wel even iets anders!

Dat had ik dus ook. Heb ook nog nooit ergens op gereageerd.

Maar vond dit sterk acteerwerk , de hoofdrolspelers moesten met de tepels bloot zullen we maar zeggen.(eigenlijk 3 leipe gasten)

De depressieve en door god doordrenkte sfeer van het Midden westen deed de rest.

Haha, ik had na het zien van de film al wel de nodige verwachtingen over de reacties hier en het gemiddelde, volledig zoals verwacht.

Dit is natuurlijk helemaal geen thriller en met acteurs als De Niro, en Norton er in is het niet moeilijk om te snappen met welke verwachtingen veel mensen zo'n film in gaan.

Dat gaat dus niet goed komen.

Eigenlijk is dit gewoon puur drama en dan ook nog van de psychologische soort. Het plotje wat iets van thrillerelementen in zich zou moeten hebben is van compleet ondergeschikt belang, het gaat met name om de hoofdpersonages die, hoewel zij in tegenovergestelde posities staan, allemaal met hun eigen demonen te dealen hebben.

Overigens is het nu ook weer niet dat het allemaal geweldig of enorm goed uitgewerkt is. Er blijft een hoop suggestief en bepaalde acties zijn volstrekt onduidelijk.

Maar qua sfeertje (fijne donkere muziek!), karakterrollen en een rustig opgebouwd drama is dit toch best wel aardig allemaal.

Tobberig gedoe met geloof en worstelingen met levensbeschouwing zijn geen garantie voor een goede film. Dit prul neemt maar liefst 105 minuten de tijd om daar een volstrekt overtuigend bewijs voor te leveren.
De karakters blijven volkomen plat en ongeloofwaardig, onsympatiek, onherkenbaar, leeg. Robert de Niro en Edward Norton acteren nauwelijks, ze draaien gevoelloos hun lijnen af. Vooral Robert de Niro trekt daarbij dezelfde bekken als altijd, er is geen spoortje expressie te bekennen - bijna alsof hij vers gebotoxt is. Milla Jovovich doet het op zich wel aardig vind ik, maar haar karakter is zo ongeloofwaardig dat er uiteindelijk ook niets achterblijft - en aan het eind van de film, nadat Stone vrij is lijkt het alsof haar rol verder vergeten is.

Daar komt nog bij het bespottelijke motiefje van de - overigens niet bestaande - stroming waar Stone zich toe bekeert en het misselijkmakende gedoe met de soundtrack wat daarbij hoort. Dat maakt deze mislukking echt volledig.

Volkomen vergetenswaardig prul dat een enkele reis richting vuilnisbak meer dan verdient.

Ik vind wel dat Stone het lage cijfer hier verdient. Heel onevenwichtige film, onbegrijpelijk, rommelig en stuurloos tegelijk. Het gaat over rechtvaardigheid en spiritualiteit zonder ooit echt een positie in te nemen. De film gaat nergens naartoe, gaat nergens over en ook het einde voelt enorm onbevredigend aan. Dan komen ze ook nog eens af met God hier God daar. Ik had me wel aan een niet te beste film verwacht gezien alle negatieve commentaren, maar ik mis geen enkele film met De Niro dus toch maar de pil doorgebeten. De Niro's talent is ook hetgene dat mij erdoor heeft gesleurd. Hij doet het nog redelijk maar Norton is een ramp. Hij zegt zijn dialoog droogjes op en dat is het zowat. Stone is 105 minuten tijdverlies en voelt leeg aan.

Snap dat een hoop De Niro liefhebbers liever het alfamannetje zien maar de twijfelende burgerman die hij hier speelt is subliem. Milla Jovovich zet de femme fatale perfect neer: ogenschijnlijk naief, maar ondertussen berekenend.

Muziek en montage zijn ogenstrelend en maken 'Stone' tot een haast serene film.

Zeer de moeite waard.

Onnatuurlijke crimineel.

Aardig drama met een aantal vermakelijke dialogen tussen De Niro en Norton. Dit ondanks dat diens personage als white trash crimineel ditmaal ietwat onnatuurlijk aanvoelt. De broeierige sfeer en de aardige opbouw werken mee aan een voldoende geheel dat een betere uitwerking had verdiend. Met de geweldige Frances Conroy wordt, zoals wel vaker, helaas niets fatsoenlijks gedaan.

Goed.

Saaie dialogen tussen ongeloofwaardige personages, geen lichte kost. Psychologisch drama dat als een soort thriller in de markt is gezet, maar nooit indruk weet te maken en zelden boeit. De Niro kan dit rolletje wel aan maar Norton is compleet uit z'n element, pijnlijk haast. Jovovich heeft nog de leukste rol maar valt vooral op in een opmerkelijke tepelscene.

Meest positief aan deze film is nog de moody soundtrack, voor de rest komt deze film niet langs de reclassering en mag nog wel een paar jaartjes achter slot en grendel. 1,5*.

Ik had hier volledig naar uit gekeken ben dan ook 3 keer naar winkel gerend waarvan 2 keer te vroeg. Maar wat een kut film Milla Jovovich speelde er eigenlijk alleen maar in voor het aangezicht want een veelzeggende rol had ze nou ook niet waardeloos acteerwerk.

Zo weinig diepgang in het verhaal dat het eigenlijk net was of dat ik naar een aflevering van een slechte serie zat te kijken.

Enige opmerkelijke kapsel van Edwart Norton maar om daar nu een waardering voor te geven.

daarom een *0,5 voor de moeite.

Matig drama waarin een gevange en zijn vrouw een spelletje spelen met de reclasseringsambtenaar om zo een vervroegde vrijlating te garanderen. De film heeft een trage maar goeie opbouw en de dialogen tussen Robert DeNiro en Edward Norton zijn nog het beste. Zij zetten hier trouwens ook goeie rollen neer. Maar de film is op een aantal punten slecht uitgewerkt, zoals het hele gedoe met religie. En het is uiteindelijk allemaal wat eentonig.

De scènes tussen Norton en De Niro waren boeiend om te zien, en het acteerwerk was bij vlagen ook degelijk. De rest daartegenin stelde niet veel voor. Had er meer van verwacht.

Redelijk.

De film kent een wat moeizame start. Ik vond Norton vooral irritant met zijn hese uitfadende stem, teveel een typetje. De Niro was wel ok, maar hij doet vooral zijn ding. Die blikken en maniertjes kennen we wel van hem.

Ik weet niet of hij geld nodig heeft, hij zou toch al lang en breed binnen moeten zijn. Volgens mij kan ie het acteren niet laten. Het is al lang geleden dat de Niro een verpletterende indruk achterliet, in Heat voor het laatst. Daarna is hij meer de comedie kant opgegaan, niet zijn sterkste punt.

Stone is wel onderhoudend, maar het verhaal is toch vrij zwak, en nogal ongeloofwaardig.

Een redelijk dramafilm...

Een beetje langdradig verhaal...

Geen spanning verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Wel bekende acteur Robert De Niro speelt goed...

Mooi HD kwaliteit...

Geen aanrader...

Eerlijk gezegd vind ik het maar een beetje slappe hap deze film. En dat stelt me toch teleur met een cast als deze. Ik heb het idee dat de makers dachten dat ze er met het acteerwerk van deze acteurs wel waren en verder niets meer hoefden te doen aan het creeeren van een sfeer, opbouw van spanning. uitwerken van mooie dialogen of het in beeld brengen van mooie plaatjes.

Helaas kan een film niet gedragen worden op sterk acteerwerk alleen. En om je eerlijk te zeggen was ik hiervan ook niet zo van onder de indruk. Het leek een beetje op automatisch piloot werk van de heren. De enige die er voor mij uitsprong was Mila Jovovich.

Het einde vond ik ook erg magertjes. Ik had dan uiteindelijk toch gehoopt op een dramatisch einde waarin of De Niro het karakter van Stone zou afmaken of dat hij er zelf een einde aan zou maken. Maar ook dit bleef uit waardoor het helemaal bij een gemiddeld filmpje bleef.

Slappe film waarin een volstrekt onrealistische driehoeksverhouding centraal staat met een hoop gewauwel over pseudo-religie op de koop toe. Het acteerwerk is zeker niet van de bovenste plank. Eerlijk gezegd krijg ik steeds meer moeite om naar de heer Norton te kijken en wat Robert DeNiro hier bezielt is mij een raadsel. Een saaie film die ik niemand aan kan raden of je moet een liefhebber zijn groot uitgevallen tepels.

Some People Tell Lies. Others Live Them

Geregeld neem ik een film op enkel en alleen voor de cast en dat was bij deze Stone dus het geval. Ik had eerlijk gezegd geen enkel idee waar het precies over ging, maar een cast met Robert De Niro, Edward Norton en Milla Jovovich moet toch een goede film opleveren?

En die stelling mag bij deze onmiddellijk geschrapt worden, want John Curran levert het perfecte bewijs dat grote namen niet garant staan voor een goede film. Het verhaal op zich rond de manipulatie van De Niro is gewoon niet interessant genoeg om de gehele speelduur te blijven boeien. Het eerste gedeelte van de film is niet meer dan wat saaie praatjes tussen Norton en De Niro, maar wanneer je denkt dat de film op gang begint te komen, valt het toch ook zwaar tegen. Ik denk niet dat ik de enige ben, maar ik had alleszins meer van die “psychologische spelletjes” verwacht. Nergens wordt er echt een hoogtepunt bereikt in de affaire tussen De Niro en Jovovich, want daarvoor was die seksscène veel te voorspelbaar en te clichématig. Bovendien kwam het me allemaal veel te ongeloofwaardig en geforceerd over. Het verhaal heeft veel te weinig om handen en daardoor begin je op den duur te ergeren aan alle bijzaken, zoals de radiostem die steeds over God en dergelijke begint te praten en Norton die de spirituele toer opgaat. Soms kan een goed einde nog veel redden, maar die was er nu ook niet meteen te bespeuren. Het einde waar De Niro in zijn kantoor zit, geeft eigenlijk mijn gevoel bij deze film perfect weer. Gewoon leeg, gevoelloos.

Het verhaal is teleurstellend op elk vlak en daarom is het onbegrijpelijk dat deze acteurs zich hebben geëngageerd voor zo’n project. Ik heb al even aangehaald dat de cast de enige reden was om deze film te zien, maar die stellen tegen mijn verwachtingen allemaal teleur. Oké, Robert De Niro is duidelijk niet meer de acteur die hij is geweest, maar dit moet wel één van zijn zwakste rollen ooit geweest zijn en zeker de zwakste die ik van hem tot nu toe gezien heb. In Limitless vond ik hem ook al niet zo bijzonder, maar hier heeft hij het probleem dat hij zich niet kan wegsteken achter het verhaal. Datzelfde geldt ook voor Edward Norton, want dit moet toch ook het zwakste zijn dat ik van hem heb gezien. Vooral de dialogen met De Niro waren van een zeer laag niveau en dat overdreven accent doet ook meer slecht dan goed. Best wel jammer, want ik ken Norton enkel door zijn geniale prestaties in American History X, Fight Club en 25th Hour. Nu moet er spijtig genoeg deze wanprestatie aan dat rijtje toegevoegd worden. De derde reden om deze film te zien, Milla Jovovich, bracht het er een tikkeltje beter vanaf dan de twee heren, maar ook van haar heb ik al betere dingen gezien. in The Fifth Element vond ik haar echt geweldig en haar rol in de Resident Evil reeks mag ook niet onderschat worden, maar deze hoort daar zeker en vast niet bij. En zoals hier al werd opgemerkt mocht ze haar kleren beter aanhouden.

Veel positiefs valt er over Stone niet te vertellen, al heb ik een nachtje zitten zoeken naar een positief punt. Het verhaal is veel te zwak, ongeloofwaardig en boeit op geen enkel moment. Zelfs De Niro, Norton en Jovovich kunnen deze film niet redden, maar ze worden natuurlijk niet geholpen door het verhaal.

1*

Slecht.

Onlangs gezien en kan me amper nog herinneren waar het over ging. Enkel de lelijke boezem van Milla Jovovich is me bijgebleven. Jammer dat rasacteurs al De Niro en Norton zich voor een dergellijk prul lenen.

Mijn eerste ervaring met deze film was een zeer slechte. De herziening was echter een regelrechte ramp. Wilde de film nog een kansje geven, maar dat had ik beter niet kunnen doen. Wat een vreselijke film zeg..

Geen idee wat Curran wilde met dit gedrocht, maar voor mij was het allemaal leeg, inhoudsloos, besluiteloos en weet ik het wat er allemaal nog loos was. Een geweldige tijdsverspilling, en erg jammer dat de Niro, toch een beetje een soort van held voor mij, zich laat lenen voor dit soort shit..

Van anderhalf naar een ster. Dik verdiend!

Ik vond 'm prima verteerbaar. Ja, de religie wordt iets teveel aangedikt en het is niet geheel vanzelfsprekend dat een ambtenaar zich zomaar laat verleiden terwijl hij weet dat dit waarschijnlijk allemaal bij het plan zal horen om Stone vrij te krijgen. Het levert echter wel een aantal mooie dialogen op en ik had opvallend weinig moeite met De Niro die tegenwoordig toch behoorlijk aan het versleten is. Edward Norton is weer leuk gecast met dit keer een bijzonder kapsel en Jovovich ziet er goed uit. De gevangenen waren gelukkig breed, kaal en hadden tatoeages zodat het niet een gehaaste samensprokkeling was want het belangrijkste is toch dat we met een gedetineerde te maken hebben. Het kon weliicht wat duidelijker in elkaar worden gegoten maar die onzekerheden hebben toch ook een toegoevoegde waarde. Best redelijk dus.

Saai. Geen spanning. Er gebeurt niks. Religie. Bah. 3 sterren, 2 sterren onder nul voor de rest.

Saldo 1 ster.

Slechtste film die ik in jaren heb gezien (en ik heb afgelopen week nog de Missing in Action trilogie gezien).

En dan dat einde

Verdomd goede film.

Lekker fijn acteerwerk van Edward Norton en Robert De Niro,

verhaal opzich was "slapjes" inderdaad, maar De Niro en Norton hebben het voor mij toch aangenaam gemaakt om te kijken.

Stone heeft een affiche om u tegen te zetten. Met namen als Edward Norton, Robert De Niro en Milla Jovovich kan het toch niet misgaan. Het begint ook goed. De Niro zit voor de verandering niet in een beschamende komedie en ook Norton overtuigd met z'n présence. Maar het is als een veelbelovende treinrit, die vol spanning van start gaat, maar niet verder geraakt dan het station waar het in cirkeltjes blijft rondrijden. Het hele religieuze gedoe, de nogal magere verleidingspoging van Jovovich en de onbegrijpelijke motieven van Norton. De acteurs zijn slachtoffers van een erbarmelijk script en wat een psychologische thriller moet worden is een religieus drama geworden. Ik hoop dat De Niro nog eens een sterke rol kan krijgen, want de combinatie met Norton zou toch moeten werken als de film goed gemaakt wordt. En dat is hier niet het geval.

Deze was op tv en me er eens aan gewaagd. 'k wist niet echt wat te verwachten, maar het was toch wel een redelijk speciaal verhaal. Je moet er wel een beetje voor zijn, want hij is nogal religieus/spiritueel getint. Een beetje minder "God" mocht ook wel.

De cast deed het zeker niet slecht.

De film is vooral een praatfilm/drama geworden.

'k vond het zeker geen slechte film en heb hem uitgekeken, maar hoef hem wel niet meer terug te zien.

“We're all God's co-workers.”

Matig. Stone mist spanning en een intrigerend verhaal, en het oeverloze geouwehoer tussen Norton en De Niro gaat snel vervelen. Jovovich als niet al te slimme femme fatale is miscast, en dat je met deze acteurs zo'n wanproduct kan afleveren is knap. Klein pluspunt is dan nog de naargeestige sfeer die door John Curran wordt gecreëerd, maar dat kan de film in zijn geheel niet redden.