Howl (2010)

Prima cast en het ziet er allemaal gelikt uit maar dit is totaal niet aan me besteed , ik had helemaal geen binding met deze film ook het onderwerp spreekt me niet aan.

Haha.

Echter vond ik Franco hier heel puik het personage van Ginsberg neerzetten. Hij laat zien toch echt een veelzijdige acteur te zijn en ik zag hier zeker geen Franco uit andere rollen. Denk dat juist een acteur als Franco met een iets karakter-, en betekenisvoller personage meer uit de voeten kan.

Erg jammer dat ze tijdens de passages uit Howl ervoor gekozen hebben om een of ander belachelijk animatiebureau ingeschakeld te hebben. Totaal inspiratieloos lijken ze de animatie in elkaar gezet te hebben, zonder enig gevoel voor de wisselwerking met het gedicht zelf. De rechtszaak en de monologen van Ginsbergs personage over zijn leven vullen de rest van de film en zijn interessant en aardig maar niet boven gemiddeld.

Afgezet. De gedichten deden me niets, en ik kwam daardoor totaal niet in de film.

Film waar ik heel langzaam in groeide. Het begin stonde me totaal niet aan en kon de aandacht er niet goed bijhouden, de animaties hielpen ook niet echt. Daardoor waren de rechtbankscenes juist een welkome afwisseling. Maar ik ging steeds beter in de film zitten. Ik kon waarderen dat de film uit 4 delen bestond: een interview met Ginsberg, de rechtbank, het voorlezen van de gedichten en de animaties die daarbij horen. Het wisselde lekker af. Franco speelt hier eigenlijk een fantastische rol en ik geloof gelijk dat die Ginsberg zo was in real life. Alleen Franco's baardje leek erg nep, alsof tie zwart was gemaakt met een stift. Verder kom je in de rechtbank acteurs als Balaban, Hamm, Strathairn en Daniels tegen.

Matige film over de Amerikaanse dichter Allen Ginsberg en zijn eerste werken gepubliceerd als Howl. Een soort nep-documentaire met interviewfragmenten, lezingen en scenes tijdens het proces. Aangezien ik niet veel met poëzie heb, spraken de rechtbankscenes me nog het meeste aan (ook al zijn deze slechts een betoog om vrijheid van meningsuiting). Zolang je dus niet veel met het onderwerp hebt, is dit een vrij saaie film.

Oh victory, forget your underwear. We're free.

Aangename film die wat onwennig kijken is qua structuur, maar daardoor juist erg bijzonder over komt en eigenlijk precies het karakter van het verhaal weet te vertolken, gezien de gedichten van Allen Ginsberg. Ja, je moet wennen, maar eenmaal in het ritme gaf de film me enorm veel rust. Geen spanningsboog, geen verhaal. Gewoon poëzie en wat achtergrond informatie over een bijzonder man. De film voelt soms ook meer aan als een docu dan als een echte speelfilm.

Gedichten vond ik erg mooi, vooral het laatste ''Holy'' gaf wat tranen in mijn ogen, wat weinig gebeurt. Verder is het mooi gecombineerd met animatie en muziek en door de mooie kwaliteit van de beelden is het ook dragelijk qua visueel aspect. Denk dat de meeste mensen moeite hebben met de structuur, maar laat dat nou net het onderwerp van de film zijn die mensen, anno 2012 moeten los laten, en er blijft een bovengemiddeld filmpje over over een man met verklaarbare woede die zachtjes voelbaar is in de film.

Natuurlijk kent de film ook minpunten, zo vond ik het acteren niet altijd even mooi en ook bepaald soort effecten om tijden aan te tonen, zoals een movie maker sepia-effect red het bij mij niet. Zulke dingen storen en hadden voorkomen kunnen worden. Doordat het af en toe erg chaotisch is, al is het de kern van de film, wekt het soms wat verwarring en weet je niet goed wat je ervan moet denken. De film duurt ook veel langer dan de echte speelduur. Iets wat ik als negatiefs beschouw.

Het is in ieder geval bijzonder en heeft me wat mooie gedichten achter gelaten die best inspirerend zijn. 3,5 ster

Stond laatste een positieve recensie over in de Gonzo en die bespreken zelden DVD's die voor een schappelijk budget-prijsje te krijgen zijn, dus toch maar even aangeschaft.

Gisteravond bedacht ik nog...het zal toch geen saai rechtbankdrama of bio-pic zijn???

Enne: Nee!!!

Dat rechtbankgebeuren zit er wel in, maar ruimschoots de tijd voor Ginsberg's "Howl" voorgedragen door Ginsberg (James Franco) en met geweldige animaties.

Grootste deel zitten we gewoon te genieten van dit geweldige stuk poëzie.

Wijkt voldoende af van het geijkte Hollywood-biopic-schema om Ginsberg waardig te zijn.

Geweldige film! Meesterwerkje uit de budget-bakken!

Hulde voor de keuze om er geen conventionele biopic van te maken (wat ik wel verwachtte vooraf). Jammer alleen dat het niet echt werkt. Het is een beetje vier films in één over hetzelfde onderwerp. Ten eerste een interview met Ginsberg, gespeeld door Franco, over het ontstaan van Howl. Ten tweede een reeks flashbacks in zwart-wit naar eerdere gebeurtenissen in het leven van Ginsberg. Ten derde een voordracht van Howl door Ginsberg in een nachtclub wat voornamelijk gevisualiseerd wordt door animaties. Ten vierde een rechtszaak die aangespannen werd tegen de uitgever van Howl, waar Ginsberg niet aanwezig was. Dat is allemaal leuk en aardig, maar wat mij erg stoorde was de rommelige manier waarop die vier aanpakken door elkaar heen werden gebruikt. Iedere vijf minuten gingen we weer van het een naar het ander en alles bleef zo vrij oppervlakkig. Vooral die rechtszaak hangt er een beetje bij, ondanks fijn acteerwerk van John Hamm als de advocaat. De flashbacks komen er echter nog bekaaider vanaf, want die mogen meestal niet langer dan een minuut spelen. Het is een korte film, die eigenlijk ook nog eens vier films in één wil zijn. Er lijkt ook weinig aandacht besteed te zijn aan wat er wanneer afgewisseld werd. Het had wat natuurlijker in elkaar kunnen vloeien allemaal. Ik zat zo nooit in de film.

En dat is op zich een gemis, want er zit erg veel in het onderwerp. De rechtszaak lijkt te veel op andere vergelijkbare rechtszaken over controversiële onderwerpen in andere films, dus die kunnen we missen, maar het gedicht Howl zelf en de persoon Ginsberg zijn ontegenzeggelijk boeiend. Ik zou al genoeg hebben gehad aan een interview met Ginsberg zelf (liefst nog in persoon, in plaats van met Franco al vervanger, maar hij leeft natuurlijk niet meer), met daarnaast gewoon het gedicht Howl voorgelezen, met of zonder animaties. Persoonlijk had ik namelijk weinig moeite met de animatie. Ik lette daar vooral op de woorden van het prachtige gedicht (dat ik nooit gelezen of eerder gehoord heb) en de hypnotiserend zwevende beelden vond ik daarbij een prettige ondersteuning. Het is geen Disney- of Pixarkwaliteit in vloeiendheid of detail, maar het had toch wel wat. Helaas werd het gedicht zo vaak onderbroken. Zal het eens een keer zelf lezen.

Een niet compleet geslaagd experiment dus, maar een boeiend onderwerp als dit maak je noot helemaal kapot. Het verdient alleen een betere film.

2,5*

Artistieke drama wat ook veel wat weg heeft van een documentaire/biografie. Visueel zag het er best aardig uit (o.a. Moloch stuk) en James Franco speelt overtuigend de rol van Allen Ginsberg (eerlijk gezegd nooit van gehoord maar dat is ook niet vreemd omdat ik niets opheb met dichters). Ook de overige cast deed het wel aardig, maar met het verhaal opzicht had ik eigenlijk weinig op en het kon me eerlijk gezegd ook niet echt boeien. Het zat ook enigszins rommelig in elkaar en was geregeld saai. Weet eerlijk gezegd niet wat ik met deze film moet want het was niet echt slecht maar ook niet goed.

De film heeft mij zeer geroerd; zoveel minder ontroerd. Het mij zo klassieke "too many notes" uit de film Amadeus is hier voor mij zeer van toepassing, in het gedicht zoveel grootse woorden en extase dat het gewoon slaapverwekkend werd. In het verhaal zoveel lijnen en ornamenten dat het gefragmenteerd raakte. Er zaten veel parels het grint. En de film intrigeerde mij; de rol van de jonge Allen sprak mij zeer aan. De film is voor mij geslaagd; maar waarom ik het geslaagd vind, dat is mij een raadsel.