Komt een Vrouw bij de Dokter (2009)

Ik was er niet echt van onder de indruk, kon mij moeilijk inleven. Ook vind ik Carice te koel om te rol van Carmen te vertolken.

Barry Atsma draagt/maakt de film.

Geweldige acteerprestatie van hem.... Petje af hoor!!

Deze film bevestigd weer voor mij dat Carice niet "mijn"actrice is.

Anna Drijver was op zijn engels gezegd: "Terrible"

Integendeel. Anna Drijver wordt echt steeds beter, maar het was haar waardeloos geschreven rol die haar in deze film de das omdeed.

dus omdat iemand dit niet zo'n toffe film vindt heeft hij meteen nooit liefde gekend?

komaan zeg...

Hoe dat uit mijn recensie zou moeten blijken is me ook een raadsel, maar wellicht komt het doordat ik nogal koeltjes en nuchter naar liefdesscènes op het witte doek kan kijken, zonder meteen mijn gedachten af te laten dwalen naar liefdes in mijn eigen leven. Dat zou je mijn eigen schuld kunnen noemen - ik ben namelijk 'n kille en afstandelijke klootzak -, maar gezien het sommige films wél lukt me mee te slepen en deze dan weer net niet, zou ik 't liever aan de film willen wijten. Maar vooruit, als mensen zich beter voelen door te denken dat ik nooit liefde heb gekend, dan mogen ze dat gerust doen. Ik bedoel, ik snap ook heus wel dat dat gewoon een excuus is om enige kritiek op deze film niet serieus te nemen

Ben vanmiddag wezen kijken naar de veel besproken film, komt een vrouw bij de dokter. De afgelopen week werd ik steeds nieuwsgieriger gemaakt, met dank aan de media die een heuse hetze rond deze film heeft gecreëerd. En terecht, want in mij ogen is het een overtuigend regie debuut van Reinout Oerlemans.

Het acteerwerk is ruim voldoende, en dat was wel te verwachten van een ster als Clarice van Houten maar vooral de hoofdpersoon springt er wat mij betreft uit.

Barry Atsma zet een zeer overtuigende rol neer, van een snelle jongen die niet van de vrouwtjes kan afblijven maar uiteindelijk toch beseft dat zijn vrouw hem nodig heeft. Of de film nu werkelijk een ode aan de liefde is betwijfel ik, misschien eerder een ode aan de geiligheid, maar desalniettemin greep de film mij af en toe aan.

Even op de vorige zin terugkomend, het is wel weer een typisch Nederlandse film vol met sex. In ietwat conservatieve landen zou deze film misschien worden opgevat als een soft pornofilm met een wel heel erg macaber einde.

Wat ik ook gedurfd vond van Oerlemans en zijn crew waren de scènes waarin de muziek kei hard het verhaal een extra dementie geeft. Dit zie je niet veel in de hedendaagse films, sommige mensen kunnen daar misschien niet tegen, maar het geeft de film wel een modern elan, tenminste dat is mijn bescheiden mening.

Toch is het niet allemaal hosanna in deze film, in het begin kon ik me niet helemaal inleven in het verhaal. Ik weet niet precies wat het was, ondanks de heftige ziekte waaraan Carmen(van Houten) lijdt, komt het geheel een beetje onwerkelijk op mij over.

Naarmate de film naar zijn hoogtepunt liep, al is dieptepunt misschien beter op zijn plaats, grepen de hoofdpersonen mij steeds meer aan. Carmen die verschrikkelijk lijdt Stijn(Atsma) die helemaal de weg kwijt is. Van af dat moment neemt de film je mee en laat je met een brok in de keel achter.

Al met een al een dikke voldoende voor, komt een vrouw bij de dokter! Zeker het aanzien waard!

Kwam best echt over, zoals in het ziekenhuis de behandelingen en dat overgeven enzovoort.

Ik heb het boek niet gelezen, maar ik vond het de film wel aangrijpend.

Echt een vrouwen film(er zaten maar een paar mannen in een volle zaal)

3.5 ster

Hmm, dan ga ik als kerel vanavond ook maar is ff kijken.

Ben nog vrijgezel dus

Verschrikkelijk slechte Nederlandse film.
Ik heb het boek niet gelezen, maar de film deed het totaal niet bij mij. Ik kan begrijpen dat het best een aangrijpende film is als je iemand kent met kanker, of zelfs verloren bent, maar puur alleen naar de film gekeken is het vrij slecht. Dit ligt niet aan het acteerwerk, wat best puik is, maar toch echt aan de regie. Het verhaal zit bomvol met drama, maar Oerlemans weet dit niet over te brengen. Het raakte mij in ieder geval nergens, misschien alleen in de scène dat ze afscheid neemt van haar kindje. Voor dit drama wordt er teveel vertrouwd op verschikkelijke muziek die door bijna 80% van de film te horen is; zwaar storend. Het is een makkelijke keuze om zo (proberen) drama te creëren, maar dit treurige piano-gepingel doet juist alleen maar af aan het drama, erg zonde, want het is natuurlijk een erg tragisch verhaal. Bij de conversaties hanteerde Oerlemans ook rare close-ups/extreme-close-ups van de gezichten, handheld, wat allemaal ook niet meewerkte. En als het niet treurige piano-muziek was, was het harde clubmuziek, zelfs een paar keer Tiësto gehoort! Het verhaal zwalkte ook alle kanten op, voor wie hij nu uiteindelijk kiest; ik wil mn vrouw, ik vervloek mn vrouw, ik wil mn minnares, dan weer niet, dan weer wel, blijf uiteindelijk toch bij mn vrouw, waar ook geen goede lijn in zat, allemaal weinig overtuigend.
Zoals de hele film eigenlijk. Best zonde, want het verhaal was zeker geschikt om een legendarisch, tranentrekkend drama te worden, over een maatschappelijk relevant onderwerp, maar de film slaat de plank finaal mis.

Nu is muziek ook opeens al altijd een probleem geweest bij Nederlandse films? Het wordt steeds komischer hier ...

Het is nog altijd een probleem maar wat ik zeg het gaat de goede

kant op, maar als we toch een voorbeeld moeten nemen hoe het

niet moet dan is " Komt een Vrouw bij de Dokter" een goed voorbeeld.

Dat ligt eraan als je het over films hebt met muziek van Hans Zimmer

dan is de muziek duidelijk aanwezig, maar neem je nu een film als

The Sixth Sense daar is de muziek wel aanwezig maar vormt een

geheel met de film , ook the shawshank redemption is hiervan

een prachtig voorbeeld.

Natuurlijk, muziek zou ter ondersteuning moeten zijn ja, maar is dat bij deze film niet. Veel te overheersend, cliché en dus storend. Bovendien, erg overbodig. Soms werkt stilte zo veel beter, vooral met dit indrukwekkende verhaal.

Klopt, hoe drama wordt ervaren is erg persoonlijk, maar het gaat erom hoe de regisseur het drama in het verhaal optimaal benut, en al het mogelijke eruit haalt. Dit is niet gebeurt, bij lange na niet, maar dit betekent niet dat sommige mensen geraakt kunnen worden door de film, het hadden er alleen veel en veel meer kunnen zijn, wat erg zonde is dat dit niet is gebeurt.

Er is geen filmmaker die daar makkelijk over denkt; ook niet in Nederland.

Overigens vond ik Shawshank een walgelijke tranentrekker, mede door de muziek.

Vandaag toch de moed verzameld om naar deze film te gaan. Ik heb mijn vriendin maar meegesleurd voor steun.

Na het boek, dat ik met moeite gelezen heb had ik hoge verwachtigingen van deze film. Zeker met Carice als leading lady!

Ik moet zeggen dat ik de film een beetje teleurstellend vond. Ik voelde me door de film gejaagd. De korte flitsen en scènes voelde onrustig en warrig. Later herstelde dit enigsinds gelukkig.

Hoewel de film me enorm geraakt heeft hadden diverse scènes veel meer uitgediept kunnen worden. Ook de muziek werd door het herhaaldelijk contrasterende house en klassiek wat tweedimensionaal.

De haulicinatie scènes van Stijn vond ik zelfs storend. Ook Roos haar karakter is te oppervlakkig gebleven. Maar genoeg negativiteit...

Deel 3 "Carmen", was schitterend verfilmd. De laatste fase van Carmen's leven is mooi verfilmd. Voor iemand die een vergelijkbare ervaring heeft gehad, belichtte deze film de emoties en situaties even ruw en grillig als ze evaard kunnen worden in een dergelijke situatie.

Ik ga er nog even over nadenken welke waardering ik deze film ga geven...

De filmmakers in Nederland hebben er anders

wel een handje van ,al zijn er uitzonderingen.

Het is ook geen wonder aangezien het budget

voor muziek belachelijk laag is of soms is

er helemaal geen budget.

Als de Shawshank een tranentrekker is dan is

Komt een Vrouw bij de Dokter zeker een Horror Film

Kom dan eens met wat onderbouwing, want loze kreten roepen kan iedereen.

Goeie film.

Net in de bios gezien.

Rollen zijn op Carice en Barry hun lijf geschreven.

Het boek is beter, maar dat is misschien wat cliche om zo te roepen.

In een boek kunnen personages en gebeurtenissen wat makkelijker worden toegelicht.

Toch al met al een indrukwekkende film van Reinout!

* * * en een halfje!

Nee, sommigen hebben blijkbaar een ander mening/gevoeligheid dan jij. Maar ze vinden het allemaal belangrijk

Dat valt reuze mee.

Ik twijfel tussen de 3,0 en de 3,5.

Ik ook

Veel mensen denk ik, want gemiddelde is nu 3,44

Daar zou ik ook ongeveer op zitten.

Prima film met zeer goed acteerwerk van Atsma en van Houten. Minpunten zijn de wel erg aanwezige muziek en het feit dat meeleven met "Stijn" moeilijk is door zijn egoïstische gedrag.