Precious (2009)

heel erg overschat. Het camerawerk is in veel gevallen ronduit irritant. het thema is goed maar het lag er in deze film wel erg dik bovenop allemaal. sjah heel erg overhypt als je het mij vraagt.

zag onlangs zo'n carry slee film over pesten, had dezelfde impact op mij. kan me niet voorstellen dat dat de bedoeling was van precious..

Ik vond het camerawerk toepasselijk voor een film als dit, het geeft een meer realistisch gevoel aan de film.

De moeder van Precious kon zeer goed kon acteren, doe maar eens zo'n rol, moet vanbinnen zelf mutilatie zijn voor een persoon.

Goede film. Het verhaal sleept je mee en houdt je in de greep. Erg aangrijpend allemaal. Goed acteerwerk ook.

Echt een aanrader!

Bijzonder filmpje
Het eerste half uur dacht ik 'waar ben ik aan begonnen' maar gaande weg wordt je duidelijk hoe zij een manier heeft gevonden om met alles om te gaan maar ook te verdringen.
Blijft hangen doordat naar het einde toe zij steeds meer laat zien hoe verschrikkelijk ze heeft geleden.
Erg meeslepend

Wat een ellende allemaal zeg! Beetje meer subtiel had van mij wel gemogen. Zeker niet de topper waar ik op gehoopt had.

Confronterend en adembenemend ( in letterlijke zin) gettodrama dat aangrijpt en beklijft, bijzonder knap en zonder gene gemaakt. Aanbevolen!

Een erg aangrijpende film, Precious. Met name in het eerste uur word je geconfronteerd met de harde realiteit die zich dagelijks in het getto afspeelt. Ik ben een aantal goed hard geschrokken door de nogal ruwe scènes die de film bevat. Omdat je er zo goed in zit, geloof je bijna dat het echt is, zo goed zijn de acting performances.

Erg aangrijpend

aangrijpend gefilmd, met fictiebeelden op sommige momenten, erg leuk gedaan. Acteurs zetten een geloofwaardig (zéér geloofwaardig) verhaal neer, waar je helemaal ingetrokken wordt. het geeft weinig speling inderdaad en dit komt storend over voor sommige kijkers.

De dramagevoeligen kunnen hun hart en sympathie helemaal kwijt in deze film. Zelf vond ik m iets tegenvallen en had er meer van verwacht. Camerawerk was naar mijn idee niet helemaal 100%.

3

Een aangrijpende film. Je word er niet echt vrolijk van, maar dat heeft in dit geval weinig te maken met de kwaliteit van de film.

Pluspunt vond ik het opmerkelijke gebruik van de up-tempo/energieke muziek op meerdere momenten, waarbij de dromen van Precious benadrukt worden. Dit zorgt er voor dat de film ook nog wat hoop laat zien in plaats van alleen deprimerend drama.

Speciale vermelding verdient Mo'Nique. Wat een monsterlijk goede rol zet deze vrouw hier neer! Een verschrikkelijke persoonlijkheid die subliem is neergezet, je krijgt er gewoon de kriebels van.

Kortom een sterke film, maar memorabel is het ook niet voor mij. 3,5* lijkt me een mooie score.

Enneh, bij Mariah Carey zie je ook erg goed dat je jaartjes gaan tellen... .

Zeer teleurstellende film.

Het is inderdaad een aangrijpend verhaal en op een of andere manier blijft het boeien, dus je kijkt hem waarschijnlijk wel af.

Ik vind het echter zonde van mijn tijd dat ik deze film gekeken heb.

Wat mij betreft zeker geen aanrader, tenzij je graag depressief wil zijn.

Aardige en ook wel aangrijpende film. Verhaal is niet bepaald vrolijk vooral als je ziet en hoort wat haar gestoorde vader en moeder haar allemaal aangedaan hebben. Hoofdrolspeelster Gabourey Sidibe deed het best redelijk maar Paula Patton (best een schoonheid) als Ms. Rain en Mo'Nique als gestoorde moeder vond ik nog het beste, vooral de laatste want ze speelde haar rol perfect. Geen vrolijke of leuke film maar wel een film die de harde realiteit laat zien van personen die het stukken minder hebben als de meeste van ons. Daarom zeker een aanrader om eens te kijken.

P.S. verwacht geen vrolijk einde.

Vond dat juist wel toepasselijk, het gaat hier om een meisje die echt van binnen en van buiten helemaal kapot wordt gemaakt, maar ervoor zorgt dat ze er niet aan onderdoor gaat. Niet omdat ze van zichzelf houdt, maar omdat ze een beter leven voor haar kinderen wil. Best cliché, toch vond ik deze over de top dramatische uitwerking nodig om de film op te laten vallen tussen alle hapsnap oprahfilms. Dit is niet zo maar nog een pestverhaaltje met een geforceerde happy ending, dit meisje eindigt met hiv, een dode vader, een mongoloide kindje, een nog altijd flinke leerachterstand en zonder huis of familie. Toch is ze nog nooit zo gelukkig geweest. Dat vond ik het sterke aan het verhaal.

Mo'Nique was zoals al heel vaak voor mij gezegd extreem meeslepend in haar spel. Kwam dit erover tegen op internet:

"Het personage van Mo'Nique is in de film nauw betrokken bij enkele incestueuze zaken. In het echt is Mo'Nique ook het slachtoffer geweest van incest. Ze beschouwde haar rol als een soort van therapie voor haar eigen trauma."

Vooral zeer sterk geacteerd drama, zoals vele hiervoor al opgemerkt hebben. Ik heb me alleen een beetje zitten irriteren aan de rare "vrolijke" intermezzo's, alsof de regisseur vond dat de film anders te zwaar zou worden. Daarvoor toch een half puntje eraf, maar nog steeds zeker een 3.5

Hoewel het eigenlijk niet om te lachen was moest ik wel lachen om het stuk waar iemand van de uitkeringsinstantie langskwam en de moeder (Mo'Nique) hypocriet de rol van aardige moeder gaat spelen (ze had zich ook nog extra mooi uitgedost ) zodat ze haar uitkering kan behouden. Zodra de persoon in kwestie vertrekt, trekt ze zich de pruik van het hoofd af en smeet ze de peuter die ze op haar schoot had in een stoel (best grof) waarna ze begon te schelden en te slaan/gooien . Daar moest ik best wel effen om lachten maar eigenlijk was het intens triest.

Deze film had alle ingredienten voor een goede Drama, maar helaas pakte de film me niet zoals ik had verwacht..

Desalniettemin toch een 2.5 ...

Heftig verhaal over een kind dat misbruikt word. Mooie rollen, heftig gefilmd.

Aangrijpend en realistisch verhaal over een verwaarloosd kind (16 jaar) uit de ghetto’s van Harlem.

Alles wat je maar kan tegenzitten in het leven, overkomt deze Precious.

Alle credits gaan uit naar Mo’Nique, wat een rol zet zij hier neer.

En dan te realiseren, dat juist zij het slachtoffer van incest is geweest in haar eigen jeugd. Erg knap.

Ook Mariah Carey (waar ik normaal gesproken echt een bloedhekel aan heb) was verbazingwekkend goed.

Voor mij waren de overdreven “hoop momenten” van Precious ook een minpunt. Vond het niet zo passend, en had op een andere manier (minder geromantiseerd) gebracht kunnen worden naar mijn idee.

Al met al, een erg goede film.

Uiteindelijk toch gezien, na hem principieel lang te hebben gemeden.

Heel even, aan het begin van Precious, dacht ik dat ik de film niet zo slecht ging vinden als ik had gehoopt. Er werd aardig geacteerd, visueel deed Daniels wat leuks met z'n camera en het verhaal werd nog prima ingeleid. Dat Precious vervolgens alles, en dan bedoel ik ook echt alles, wat je tegen kan zitten ook daadwerkelijk te verduren krijgt is een paar bruggen te ver. Had ze nou een of twee problemen gehad, dan konden we die uitdiepen, nu echter heeft ze zoveel ellende dat het onaangenaam word om naar te kijken. Precious kotst een paar keer, word in beeld gebracht terwijl ze word verkracht door een behaarde, oude, zwetende neger en zo nog wel even verder. Onverklaarbare woedeaanvallen van moederlief kunnen er dan nog wel bij.

Dat Sibide hier een oscarnominatie voor kreeg is belachelijk. Ze doet niets anders dan zwijgen en dik zijn. Alleen in verschrikkelijke kitch-droomscenes mag ze zich van een andere kant laten zien. Het enige pluspunt aan de film is Mo'nique, die weliswaar ook een gigantisch stereotype neerzet, maar dat dan nog met een beetje overtuiging weet te brengen.

De film probeert een statement te maken. Sterker, de film probeert tientallen statements te maken. Bijvoorbeeld dat dikke, lelijke, zwangere, HIV-positieve, mishandelde meisjes wel degelijk een toekomst hebben, dat homo's cool zijn en dat iedereen voor zichzelf op moet komen. Net zoals de problemen van het titelpersonage zijn ook de statements een overkill. Het is wederom veel te veel van het goede.

Melodrama van de ergste categorie. Alleen mevrouw Mo'nique - god mag weten hoe ze eigenlijk heet - weerhoud mij ervan de laagst mogelijke score te geven.

Een heel mooi verhaal over een enorm dik maar ontzettend goed mens.

Opvallend was het gebruik van de camera's. Heel mooi gedaan allemaal.

Het verhaal was aangrijpend, soms grappig en enorm fascinerend, 110 minuten lang.

Hele aardige drama!

Ik vond een redelijke dramafilm..
Geen top, maar acteerwerk is prima.
Wat vreselijke voor haar, dat zwanger maakt voor haar jongere leeftijd..
Geen aanrader... vind ik.
3 sterren is voldoende...

Wat ik ontzettend sterk vind aan deze film is het acteerwerk. Echt niet normaal meer. Vooral Precious en haar moeder waren ongelovelijk goed. Heel indrukwekkend dat ik soms tranen in mijn ogen had. De stukjes tussendoor dat ze als filmster te zien was vond ik aan de ene kant best storend omdat het voor mijn gevoel mij uit het verhaal haalden maar aan de andere kant snapte ik wel dat dit de manier voor Precious was om te ontsnappen aan het moment.

In het begin leek Precious een soort lamgeslagen hond en het leek of ze zich alles maar liet gebeuren. Alsof ze zwak en gebroken was. In de allerlaatste scène waar ze met haar kinderen op straat loopt zie je dat dit totaal niet was. Ze heeft zich teruggevochten en staat er als moeder voor haar kinderen ondanks het zeer slechte voorbeeld dat ze heeft gehad. Ik vond die scène echt heel sterk overkomen.

Als een film zoals deze zoveel media aandacht krijgt, dan mag t ook beter waargemaakt worden. Helaas liet deze film alles afweten.

Drama, is, mits het mij lang genoeg kan boeien, af en toen wel mijn genre. Maar je kant het zoals bij deze film wel erg overdrijven. In Precious word op elke manier mogelijk medelijden geprobeerd te wekken. En dat valt op ook. Er is totaal geen diversiteit van sfeer in deze film. Het enige dat het nog weerhoud van één compleet drama te zijn, zijn de dag dromen van de hoofdpersoon. Ookal stellen die weinig voor en zijn ook niet geweldig uitgewerkt, ze zijn het enige schrijntje positiviteit van die hele film. Dit valt natuurlijk totaal weg in de tsunami van drama die na elke dag droom weer opduikt. Ook erger ik me aan de hoeveelheid clichés die in deze film voorkomen. Maar aan de andere hand, als alles tegen moet zitten, zijn clichés natuurlijk een makkelijke oplossing. De film is misschien schokerend en zielig te bestempelen, maar termen als mooi, prachtig of geweldig zal je me deze film niet horen noemen.

* 1,5 voor de moeite en Lenny!

'' I'm gonna break through or somebody gonna break through to me. ''

Ik had in eerste instantie iets van: Niet bijna 2 uur naar een ontzettend dikke negerin kijken die ook nog eens een grote bek heeft, maar wat heb ik een verkeerd beeld gehad over deze film zeg. Ik had een interview met de hoofdrolspeelster gezien bij Oprah, dit had ik niet helemaal gevolgd maar een aantal fragmenten opgevangen en nu blijkt dat de film heel anders is dan ik me voorgesteld had.

Precious laat de keiharde realiteit zien en verliest nergens haar geloofwaardigheid. Je leeft vanaf de eerste minuut met Claireece 'Precious' Jones mee en je vraagt je telkens af hoeveel ellende dit jonge meisje nog kan verdragen. De film heeft geen bijster origineel plot, een meisje uit een achterstandsbuurt worstelt met het ene probleem na het andere, totdat de grote idealistische redder, in dit geval een lerares, ten tonele verschijnt. Toch heeft Precious iets vernieuwens, verfrissends en vooral ongemakkelijks. Deze film zit tenslotte vol zware thematiek. Dit wordt prettig afgewisseld door fantasiebeelden van Precious, een mooie manier om in beeld te brengen hoe zij zich probeert af te sluiten van de realiteit.

Prachtige rollen van Mo'Nique en Gabourey Sidibe. Ook Ms. Rain, gespeeld door de sympathieke Paula Patton is een intrigerend en vooral lief personage. Dat is ook wel nodig, een lief personage, omdat het allemaal al heftig genoeg is. De grote verrassing voor mij was echter Mariah Carey. Wat een krachtige, geloofwaardig rol. Geen glitter, geen glamour, maar een niet al te aantrekkelijke grijze muis. In eerste instantie herkende ik haar niet eens. Ze zet een sterke rol neer als sociaal werkster en de scène waarbij ze haar tranen niet kan bedwingen tijdens het gesprek met Precious en haar moeder is aandoenlijk en aangrijpend. Ontzettend naturel spel, daar hou ik van.

Precious is een overdonderende film over fysieke en mentale mishandelingen, de strijd om er aan te ontsnappen en de kracht vinden om opnieuw te beginnen. Wauw.

het is dat jij het zegt maar het was mij ook niet opgevallen dat Mariah Carey erin mee speeld

Nog een extra plus voor haar dan, heeft ze haar rol toch zeer overtuigend en naturel neergezet.

zeer zware film. ik heb m net gekeken. ik vond het heel mooi, en het verhaal kwam goed over. moest soms ook huilen (: voor mij een dikke 5

Winfrey's Magnum.

Maar referentiekaders zijn makkelijk af te breken bij het aanschouwen van een gemiddelde show van Amerika's beroemdste TV-dame. Dit moet inderdaad haar beste productie zijn, het kan ook moeilijk anders.

Met de beste intenties vervaardigd en in een bijzonder jasje getoken, is dit dramatische verhaal van een tienermoeder met idioot veel onrecht in haar kielzog. De visuele uitstapjes die ze maakt wanneer het leven iets te hard wordt, werken opluchtend. De hoeveelheid shit is namelijk erg groot. Sowieso is de visuele aanpak best leuk, al blijft een en ander keurig binnen de lijntjes. Wat betreft die hoeveelheid ellende is het best aardig dat de makers het nog enigszins luchtig weten te houden. Met onder andere dank aan een compleet verdwaalde, maar nergens storende Kravitz en de eerlijk in beeld gebrachte Carey met haar verweerde hoofd. Beiden fans van Oprah en andersom.

De film weet een duidelijke voldoende te scoren, maar wisselvallig is het allemaal wel. Nu maar hopen dat de door het script sijpelende ijdelheid van de beroemde Winfrey ook in het originele boek zat. Want de nasmaak van dit verhaal is bitter genoeg an sich.

Goed.

Had hier veel over gehoord, en gister ook maar eens gekeken. Had hoge verwachtingen, maar het viel heel erg tegen. Het kwam helemaal niet op me over en liep me heel erg te irriteren aan de moeder. "Bitch" en "shit" waren niet te tellen. Zowat haar enigste tekst en vond het echt heel irritant. En het gezeur over dat Precious maar een uitkering moet gaan aanvragen vond ik ook erg overdreven en irritant. Vond de rest van het verhaal ook maar cliché. Zijn veel betere en mooiere films in dit genre of met dit onderwerp

Alleen maar vrouwen!

Discriminatie !

Een vreselijk droevig verhaal, maar toch wisten de acteurs en de film me nauwelijks te raken. Maar dat ligt waarschijnlijk meer aan mij dan aan de film.