Precious (2009)

Ik denk dat dit zo'n film is die als boek waarschijnlijk een stuk beter te verteren zal zijn. Het is een droevig verhaal over armoede oa in achterstands buurt in NY, daar gebeuren vreselijke dingen. Ik had ook moeite om de film af te kijken omdat er soms stukjes inzitten die afwijken van de rode draad zeg maar.

Daarom 2,5 sterretje

Wauw! wat een ijzersterke film zeg.

Ik stel dramafilms altijd zo lang mogelijk uit, omdat ze naar mijn mening nooit echt lekker wegkijken.. Maar voor deze pracht film heb ik even een middagje vrijgemaakt en ben ik er even echt voor gaan zitten.

Dit is een film die bewijst dat een film niet per se goed hoeft te zijn door fantasie, moord of onrealistische dingen.. Een film die zo ontzettend goed gefilmd is dat je echt bij je eigen denkt: Ik moet blij zijn met mijn leven.

Ik vond Mo'Nique ontzettend goed spelen als de bitchy moeder. Ze wist me compleet te overtuigen. Ook Gabourey Sidibe vond ik erg goed acteren.

Maar waar ik toch wel het meest over te spreken ben is, Paula Patton. Allereerst.. Wat een mooie vrouw is dat zeg! Maar dat ze ook zo goed kan acteren..

Zelfs Mariah carey speelde niet zo heel slecht!

De film duurde 110 minuten, en het voelde alsof ik tien minuten heb zitten kijken.. Dat effect hebben weinig films bij mij.

4,5*

hele sterke intense zware film, goed gespeeld ook.

Film waar je wel even voor moet zitten, en ook na afloop even blijft zitten.

heel indrukwekkende drama.

dikke 3.5* (net geen 4*)

de film blijft me zo by dat ik voor 4sterren ga!

Mja, nee... kan er de vinger niet op leggen, maar vind het geen goede film..misschien te dramatisch..

Rechttoe-rechtaan drama over de achterstandswijk Harlem en Precious, een meisje dat voor het ongeluk geboren lijkt. Hoewel het drama er dik bovenop ligt en het geheel volledig gemaakt is volgens de richtlijnen van de 'waargebeurde film', zijn de acteerprestaties bijzonder sterk (met name Mo'nique imponeert) en blijft sentiment beperkt tot een minimum.

Een ander sterk punt zijn de scènes waarin Precious ontsnapt aan de werkelijkheid via haar dagdromen en ideaalbeelden (een slanke, blanke vrouw), waardoor we een glimp krijgen van de onderdrukte jongevrouw achter het trieste uiterlijk. De boodschap ligt er dik bovenop, maar met de vele onderdrukte vrouwen van deze wereld, is het er een van belang.

Redelijk standaard drama film, die net iets te zwaar leunt op de barbaarse, meedogenloze acties van de moeder.

Gabourey Sidibe zet een prachtige rol neer, met als hoogtepunt het gesprek met de lerares - Ms. Rain - waar ze haar emoties (eindelijk) los gooit. Mo'Nique geloof je als wrede "moeder", ik kan haar zowat niet meer anders voorstellen. Op het einde toont ze uitstekend hoe krankzinnig haar karakter is, in een nogal pijnlijke scène. Er is weinig mis met het acteerwerk > naar mijn inziens de kracht van deze film.

Verder heeft het te weinig om het lijf (excuses voor de flauwe woordspeling) om m'n beoordeling hoger uit te laten komen dan 3*.

Deze film is er toch een waar ik even bij stil ga staan. Dit kan zomaar gebeuren in het leven van iemand die ik niet ken, of misschien juist wel ken maar het zo goed verschuilt. Sterk acteerwerk, niet alleen van Mo'Nique maar de gehele film door. Ik krijg echt te doen met 'Precious'.

De weg-droom-scenes passen perfect in de film. Precious droomt er alleen maar van. Zodra ze ook eenmaal eindelijk de dingen los laat en verteld wat er mis is, neemt ze eindelijk de touwtjes in handen.

Film kijkt lekker weg. Nergens had ik het idee van, wanneer komt het einde nou eens?

3,5*

Weer een loodzwaar drama. Zag van de week ook 'My Sisters Keeper' van Vader-verloochenaar Cassavates. En hoewel deze film weinig met die film gemeen heeft, maak ik toch de vergelijking. Want ook in deze film gebeuren de meest verschrikkelijke dingen. Het verschil is dat hier het drama wel werkt en dat kan ik het beste 'aantonen' door het contrast op te maken. Dat doe ik met name omdat ik me erger aan opmerkingen als 'RTL sentiment' en 'alle ellende wordt uit de kast getrokken'. Ik vind de film wat ondergewaardeerd hier door opmerkingen van mensen met wie ik het vaker wel eens ben als niet, zoals dat dit niets bijzonders is. Want dat is het heel nadrukkelijk wel.

Een zoektocht naar een antwoord op de vraag waarom het hier wel werkt en niet in een film als My Sisters Keepr, die het predikaat RTL 4 drama van mij wel mag dragen, zal ik dan vooral op deze film betrekken. Het zijn een aantal zaken. Sommige open deuren, sommige wat minder vopor de hand liggend. Zal beginnen met het intra Met name dat de personages geloofwaardig waren. Dan kijk je eerst naar de acteerprestaties, die er voor zorgen dat dit wel of niet het geval is. De veelgeprezen rol van Sidibe was inderdaad zeer indrukwekkend. Het lijkt ook net of ze zichzelf speelt, maar ik zag een interview met haar, waaruit het tegendeel blijkt. Ook zijn eigenlijk alle bijrollen goed.
Misschien waren de vader en met name de moeder wel erg kwaadaardig (wel fantastisch neergezet), maar goed dat was dan ook een beetje het punt. Het gaat er hier dan ook om hoe ze zo zijn geworden. In deze film was er tenminste nuance. Precious was misschien een slachtoffer in de meest verschrikkelijke zin van het woord, waarvoor je ogenblikkelijk sympathie krijgt. Zij wordt niet geportretteerd als de goedheid zelve, maar als een mens met haar zwakheden en gebreken. Iets anders wat ik miste in bijvoorbeeld My Sisters Keeper. In de scenes met het kleine meisje die uiteindelijk in een vergelijkbare situatie zit, blijkt dat Precious zich ook schuldig maakt aan kwalijk gedrag.

Belangrijkste verschil met een film waarin het drama niet werkt als My Sisters Keeper is dat daar uitsluitend iets in beeld gebracht wordt dat heel erg is en dat dat belangrijk is. De ziekte leukemie. Vragen als waarom zijn onbelangrijk. Alle ongemakken (om het te eufiniseren), komen daar uit voort. Bij Precious zit het dieper. Het komt voort uit de slechtheid van mensen. Die slechtheid komt voort uit de erbarmelijke sociale omstandigheden en zijn het resultaat van een stuk achterlijkheid als gevolg van universele thema's als armoede en gebrek aan onderwijs. Het gaat niet om een situatie waar niets aan te doen is, het gaat om de geschiedenis van een land, de inrichting van de verzorgingsstaat, sociale leefomstandigheden, gebrek aan fatsoenlijkheid. Het is een zorgwekkende situatie waar miljoenen in verzeild zijn geraakt zonder daar zelf iets aan te kunnen doen. Maar het is niet iets dat perse onvoorkoombaar was. Het verschil is dat je hier boos of verdrietig wordt om wat er achterzit en hoe het komt. Niet alleen om het gevolg van wat je ziet. Dat is nogal een verschil. Als je shit wil laten zien, kun je dat het beste doen door te laten wat er allemaal mis is en waar het vandaan komt, niet door alleen de shit te laten zien. Anders is het drama alleen wat je zintuigen waarnemen en niet wat je daarbij voelt.
En dan wordt het hier ook nog eens tien keer beter gebracht. Het verhaal is logisch, de dialogen geloofwaardig en als zelfs Mariah Carey in staat is om een goede prestatie te leveren, kan er eigenlijk niets meer mis gaan. Maar het is voor het relativerende karakter van de film die dit sterk bovengemiddeld maakt.

Precious is oliedom, maar puur vanwege slechte opvoeding en gebrekkig onderwijs. Want eigenlijk heeft ze best de potentie slim te zijn. Ze kan er dus niets aan doen, maar het wordt voor de meesten van ons lastig je met haar te identificeren. Maar dat is nu ook niet de bedoeling, deze film is eerder voor mensen die nooit te maken gehad hebben met zulke ellende. Haar overgewicht is een resultaat van verwaarlozing en je toevlucht zoeken in eten. Als ze in de schoolbanken moet zeggen waar ze goed in is, zegt ze na veel pijn en moeite ‘ik kan koken’. Dat is eigenlijk niet helemaal zo, maar voedsel is wat ze weet. Eigenlijk is ze nergens echt goed in. Misschien wiskunde, maar het is meer dat ze daar niet slecht in is.

En zo zit er in alles nuance, alles komt ergens door. Het is niet ellende om de ellende. Bovendien zitten er ook wat komische en luchtigere scenes in. Precious is een dromer. Op zoek naar een beter bestaan waar ze weinig van af weet. Het zijn dan ook alleen cliches waar ze naar verlangt. Ze weet niet beter. En waarom is Precious eigenlijk zo belangrijk dat we haar ellende volgen en niet die van een ander? Misschien omdat haar spiraal neerwaartser is dan die van anderen? Het uiteindelijke punt is ook wel een beetje dat het inderdaad ook net zo goed iemand anders had kunnen zijn.

Lang verhaal kort, drama op zijn krachtigst. 4 sterren

Zware film. Eentje die mij nog lang zal bijblijven.

Echt een keiharde nare film. Dat dus op een hele rauwe manier laat zien hoe iemand zo verwaarloost kan worden. In eerste instantie zou je denken dat Clareece alias Precious een forse stoere negerin is maar der is natuurlijk meer aan de hand. We nemen een kijkje in haar leven in de troosteloze achterbuurt van New York waar ze leeft met een vreselijk kutwijf van een moeder en een gore viespeuk van een vader. Ze word door haar moeder om de minste geringste in elkaar geslagen en als waardeloos beschouwt terwijl haar vader haar meerdere keren bezwangerd en vervolgens haar ook nog Aids geeft. Zo vreselijk om te zien. Alles komt echt zo realistisch over en klopt ook gewoon helemaal, alhoewel dit gewoon het uiterste is van een monsterlijke gezinssituatie. Om nog maar te zwijgen over hoe ze op straat behandeld word.

En der zitten natuurlijk ook momenten in die je lijken op te luchten, namelijk waneer ze naar die school gaat en daar uiteindelijk in goede handen valt. Maar helaas kan je niet rekenen op een happy end. Ook de scene's waarbij Precious tegen haar moeder gaat vechten en dan uiteindelijk die eindscene tussen haar en der moeder bij die psycholoog zijn bijblijvend en ijzersterk.

Nee, Precious is zeker geen vrolijke film en laat toch wel ook het uiterste zien. Het acteerwerk is verder ook helemaal uit de kunst en zo realistisch mogelijk. Dit is een goed voorbeeld van verwaarlozing.

4,0*

Indrukwekkend ghettodrama over een meisje zonder toekomstperspectief.

Zeer goede rol van Mo'Nique als de tirannieke, nietsontziende moeder.

Ik vond de droomscenes van Precious goed gedoseerd en passend in het verhaal.

Een enkele scene vond ik totaal overbodig en overdreven zoals die waarin een klasgenoot de lessen overneemt van de juf( deze was druk bezig om voor Precious en haar baby onderdak te regelen) om de overige dames te "onderwijzen".

Voor de rest een prima film.

Mja, jammer dat Precious niet zo best uitgewerkt is, want er zat genoeg potentie in deze film.

Precious vertelt het trieste verhaal van een meisje die echt alles tegen heeft zitten. Het jammere is alleen dat er een enorme overkill in dit plot zit. Ze is meermaals verkracht door de vriend van haar moeder, ze heeft er 2 kinderen door gekregen, haar moeder haat haar en slaat haar, ze kan niet lezen en schrijven, ze is dik, ze is zwart (in de film gezien als nadeel) en ze loopt zelfs een HIV besmetting op. Ik vond het too much, waardoor de film soms een parodie werd in plaats van een aangrijpend realistisch drama. Beter was haar niet dit alles overkomen, maar had de film zich op een paar aspecten gericht. De film probeert overduidelijk medelijden op te roepen. Dat lukt soms ook wel, zeker in het best wel tragische 1e deel van de film waarbij Precious de woede van haar moeder regelmatig over zich heen krijgt.

Door geweldig acteerwerk van Mo'Nique en Gabourey Sidibe is dit best wel sterk getoond. Mo'Nique is echt enorm overtuigend als harteloze, monsterlijke moeder en Sidibe weet ook enorm goed de rol van Precious neer te zetten. Grote klasse, zij redden de film best wel want verder vond ik het maar een voorspelbaar en niet al te boeiend filmpje. Zeker dat tweede gedeelte is zo voorspelbaar. Precious wordt gewaardeerd, krijgt goed onderwijs, krijgt eigenwaarde en komt uiteindelijk sterker uit alles. Overigens gebeurt dit wel na een erg sterke slotscène waarin Preciouis tegenover haar moeder zit, die haar verhaal doet. Ondanks dat dat verhaal natuurlijk nog steeds monsterlijk is, levert het wel een redelijk bevredigend einde op. Maar het blijft jammer dat de film ''erg binnen de lijntjes blijft'' Er gebeurd niks verrassends en er wordt wel enorm op de sentimenten gespeeld. Niet voor niets heeft dramaqueen Oprah ook te maken met de productie. Ik ken de cijfers niet, maar ik verwacht dat de film in Amerika wel een hit is geworden. Want helaas is het wel de trieste waarheid dat daar velen in een situatie zitten waarin Precious zit. Maar het neemt niet weg dat ik niet overtuigd ben van de kwaliteit van deze film. Het tweede gedeelte was tot de slotscène een lange, saaie zit. Eigenlijk weten alleen de dialogen tussen Precious en haar moeder te boeien.

2,5*

Ik weet écht niet wat ik hier van vind. Het heeft me op momenten enorm aangegrepen, zo erg zelfs dat ik het niet leuk meer vond om te kijken (en dat heb ik niet vaak), maar op momenten waren dingen ook ontzettend rommelig uitgewerkt, en kwamen dingen onlogisch op me over.
Zodat ze ineens die prijs wint (totaal onduidelijk uitgewerkt) dat er een feest is (totaal onduidelijk en raar uitgewerkt), de rol van Kravitz wordt er aan de haren bijgesleept en heeft geen enkele functie, je komt erachter dat ze al een jaar met de maatschappelijk werkster praat, terwijl je die indruk totaal niet krijgt, ze zit ineens in een halfway-house waar je het fijne niet van weet. Ze heeft haar kinderen weer terug op het eind terwijl je niet weet hoe dat gegaan is, of ze werk heeft, nou noem maar op. Gewoon erg onduidelijk en hak op de tak van scene naar scene.

De 'fantasie'stukjes van Precious vond ik ook niet in het geheel passen, waren storend, en gewoon slecht en lelijk gedaan.

Ik weet het gewoon niet, ik wil hem in ieder geval niet nog eens kijken, maar het heeft me wel geraakt, er werd goed geacteerd, zeker door de moeder van Precious, en het was niet echt saai.

Een heel krappe 3*

Het onderwerp , waarover het ging werd goed gespeeld, maar de film zelf , ben ik helemaal met Ste eens.

3.5*

Matige film over een dik, zwart meisje met een niet bepaald fijne thuissituatie en een lage zelfwaarde. De elende ligt er allemaal te dik bovenop, en enige vorm van richting lijkt soms te ontbreken (veel scenes waren ook onbedoeld komisch). Ook de vorm is nogal rommelig, wat eigenlijk een vrij lelijke film opleverd. Het acteerwerk is wisselend, waarbij Mo'Nique als de moeder een aantal sterke momenten heeft.

Toch een sterke film, al had ik niet verwacht dat ik 'm goed zou vinden; de eerste drie kwartier twijfelde ik zelfs of ik iets anders op zou zetten (of niet). Niet gedaan dus.
Rommelig, ja, kan ik me iets bij voorstellen, maar dat is niet altijd een bezwaar.
De fantasiestukjes van Precious waren niet sterk gedaan nee, volgens mij hadden ze de functie van tonen dat ze 'wegvlucht' op momenten waarop het moeilijk wordt (tijdens verkrachtingen en mishandelingen en/of herinneringen daaraan).
Keerpunt en de kracht zat 'm m.i. in het moment dat ze echt 'breekt' in het klaslokaal (nadat ze te horen heeft gekregen dat ze aids heeft). Ook de laatste scene met de moeder bij de sociale dienst...ijzersterk.

Niet slecht, maar dit is toch allemaal van het "net niet" niveau wat mij betreft. De eerste helft van de film deed het me niks, pas letterlijk op het eind (de laatste 10 minuten) begon ik wat mee te leven.

Ik heb niet zo lang geleden de film Biutiful (2010) gezien, dat vond ik wel een goede, en overigens loodzware, drama.

Begrijp trouwens nog steeds niet waarom Claireece "Precious" Jones een Ajax-shirt draagt.

Redelijke film. Treurig verhaal, maar ook mij kon het niet echt pakken. Kwam niet echt in de film. En dat ik bij sommige scenes moest lachen leek me vast niet het gewenste effect van de producers.

Zware treurige film die je bij blijft

Ik vreesde een emotionele toestand met een eerste helft vol verdriet om verder te gaan met de steun uit onverwachte hoek en af te sluiten met een makeover naar de trotse en zelfverzekerde Claireece. Zo zwart/wit was het gelukkig niet. Op de eerste plaats moet ik zeggen dat moeder en dochter ijzersterk uit de verf kwamen maar ook de klasgenoten speelden erg realistisch. De manier van filmen was ook lekker rauw gehouden (om een voorbeeld te noemen: in het gesprek op het einde ging de camera heel even omlaag naar de handen van Mary. Dit is iets wat je ook vaak bij interviews tegenkomt). Ook is er gewerkt met effecten en lijkt het verhaal geen vaste rode draad te volgen. Ik kan dat wel waarderen in een drama als dit, anders werd het misschien wèl de kleffe versie waarbij we niet meer konden ademen en het maakt ons duidelijk dat deze regisseur niet persé wil scoren of indruk maken. We krijgen een harde werkelijkheid op ons bord en wellicht zal niet iedereen het juiste bestek kunnen vinden om het weg te krijgen.

deze film is echt voor een groot publiek bedoeld, dat kun je al zien door het aantal stemmen hier.

ik zag Gabourey in Tower Heist en was al onder de indruk.

ja en dan vergeet ik nog even de actualiteit, want onze vriend Robert M. staat nu voor de rechter.

Gelukkig geen zoethapbare brok waarin de regisseur wil scoren bij het publiek, maar gewoon een sober emotie geladen film over de harde realiteit met goed acteerwerk van de hele cast.

Een film die je morgen NIET vergeten bent. 7/10

Een zwaar drama dat af en toe nogal karikaturaal werd en daardoor aan impact inboet. Soms werd het gewoon lachwekkend door lichaamstaal en taalgebruik, met name de moeder.

Aan het eind volgt nog een openbaring over de vader (dat hij AIDS had). Dit is, gezien de hoeveelheid pech die Precious toch al had, nogal absurd. Veel erger kan een mensenleven niet worden.

Overigens wel goed geacteerd van Sidibe als Precious (al doet ze de hele film weinig anders dan moeilijk en onbewogen kijken), maar vooral de moeder acteert erg goed.

Jammer van het einde.

3.5 sterren

jammer dat deze zo laat op tv komt.

net even de trailer online gezien, het lijk me een hele zware film om naar te kijken, maar volgens mij word er waanzinnig goed in geacteerd.

Op zich een goede film, hij begon me wel een beetje te vervelen omdat ik hem nogal langdradig vond.

ik had hem eigenlijk heftiger verwacht als je de trailer zou zien.

het is wel allemaal vrij realistich en komt geloofwaardig over.

Kon die moeder ook wel van de trap duwen op een bepaald moment.

leuk rolletje voor Mariah Carey zonder make-up, het mag wat kosten.

Zware film zeg.

Misschien een beetje tè allemaal. De ellende ligt er nogal dik op (no pun intended). Hoeveel miserie kan een mens hebben? Nou, behoorlijk wat als je maar een dikke huid (sorry)! hebt blijkbaar.

Mijn vrees was dat deze overkill de film naar de vaantjes zou helpen maar dat viel erg goed mee. Enkele erg sterke momenten in de film (onder andere de 'bekentenis' van Precious' moeder aan de maatschappelijke werkster) missen hun impact niet.

Indrukwekkende acteerprestaties van Gabourey Sidibe en Mo'Nique zorgen voor dat beetje extra en allemachtig wat is die Paula Patton een knappe vrouw! Zie op IMDb dat Mariah Carey de rol van Ms. Weiss speelt. Ik had 'r niet herkend (Lenny wel).

Visueel ook dik in orde hoor. De (dag)dromen van Precious worden mooi in beeld gebracht.

Goed.

Erg mooi, goed geacteerd, bizar verhaal. Had wel iets meer emotie willen zien, dan had de film er een halve ster bij gekregen.