Precious (2009)

Geproduceerd door Oprah Winfrey en met bijrollen voor Mariah Carey en Lenny Kravitz, dat klinkt niet meteen als een oprechte film in de oren. En inderdaad, regisseur Lee Daniels weet maar al te goed op welk gevoel hij zijn publiek kan "pakken". Oversentimenteel is 'Precious' niet en voor een film uit dergelijke "wij-in-Hollywood-maken-sociaal-relevante-films"-contreien is dat al een goed teken.

Helaas vervangt Daniels de zoete stroop grotendeels voor wat "harde realiteit" zou moeten zijn, maar dat niet is. Verkrachtingen, mishandeling en onvoorstelbaar veel ongeluk krijgt het personage Precious over zich heen, zodanig dat de film op den duur een soort karikatuur lijkt te worden van wat marginalen allemaal kan overkomen... Zelfs de authentieke regie en de sfeervolle soul-score kunnen daar niets aan veranderen.

De film kijkt overigens niet aangenaam weg en dat zullen sommigen als voordeel interpreteren. Wat mij betreft ligt de lelijkheid er echter iets te dik op, waardoor de kijker zich misbruikt voelt. Zo lijkt Gabourey 'Gabby' Sidibe aanvankelijk nog gecast om het cliché van "de jonge, magere, sexy actrice" te doorbreken, maar al snel wordt haar obese karakter aangewend als excuus. De rest van de acteurs gaan dan weer snel in overdrive, maar dat is nu eenmaal hoe Daniels het gewild heeft.

Ergens komt 'Precious' wel aan en stemt het sociale aspect tot nadenken, wat eveneens belangrijk is. Helaas is het kind tegen die tijd al (letterlijk) met het badwater weggegooid...

2,5*

PS: Oscarfavoriet...ja, dat lijkt me wel.

Best aardig drama. Er wordt redelijk goed geacteerd, vooral door de hoofdrolspeelster en haar moeder en daarnaast is de film nergens echt sentimenteel of echt confronterend te noemen. Maar toch wist het mij zelden te raken of te overtuigen, op een gegeven moment voelt alles ook wat langdradig aan. Vond die intermezzo's trouwens bijzonder misplaatst. 3*

Ik heb een beetje hetzelfde probleem. Precious is dik, zwart, verkracht, zwanger van haar vader, heeft al een geestelijk gehandicapt kind van hem, wordt gepest, heeft nauwelijks educatie gehad, heeft onmogelijke dromen, wordt door haar moeder mishandelt, krijgt aids : alles wordt uit de kast getrokken. Respect voor de regisseur dat hij het heeft weten te voorkomen dat het sentimenteel wordt. Toch trek ik dat respect weer terug, want dit moet je gewoon niet doen. Niet omdat ik het emotioneel niet aankan zoveel ellende, maar op een gegeven moment wordt het gewoon flauw als je alle vreselijke dingen te voorschijn tovert. Zelfs al zijn er mensen die zoiets werkelijk overkomt.

Ik moet bekennen dat de emotionele impact van dit veel geprezen werkje op mij opvallend beperkt was, ondanks alle rampen die de hoofdpersoon overkwamen. Precious had mijn sympathie en de dappere acteerprestatie van Sibide is geweldig. Ik voelde wat ik moest voelen, maar erg diep ging het niet. De geloofwaardigheid van het geheel ten spijt.

Verder is dit vakkundig gemaakt. Alle bijrollen zijn typetjes, maar Mo'Nique weet hier bovenuit te stijgen door krachtig acteerwerk. Paula Patton helaas niet. Haar rol is uiteindelijk effectief, maar ook bijzonder oppervlakkig. Mariah Carey doet het verrassend goed. Aan de andere kant, als Carey die rol niet gespeeld had zou ik niet eens over die rol geschreven hebben hier, want echt bijzonder is het niet. Ik vraag me af waarom deze zangeres hiervoor gevraagd is. Toch een rolletje waarvoor ze gewoonlijk een onbelangrijke bijrolactrice vragen. Ah wel.

Mijn enige serieuze probleem hier is dat niet de negatieve, maar juist de positieve momenten te dik aangezet worden. Dat er gloeiend licht uit de deur komt als Precious voor het eerst het klaslokaal binnenloopt is zo over-the-top in een verder realistische film dat het bijna lachwekkend werkt. Ik sprak al over Pattons oppervlakkige rol. Ze wordt niet geholpen door het feit dat zij tegenover de rest van de cast belachelijk mooi wordt gefilmd, met erg veel make-up en speciale belichting om haar engelachtiger te laten lijken. Het past totaal niet in de rest van de film.

Ondanks al mijn negatieve klanken mag Precious er best zijn, maar de kleine hype snap ik totaal niet. Kom op nou, is dit echt zo bijzonder?
3*

Noot: Precious heeft ook een klein nadeel doordat ik niet al te lang geleden nog een andere film zag over een meisje van ongeveer de zelfde leeftijd die ook in een armoedige situatie leeft waaruit ze moeilijk kan ontsnappen. Deze film heeft Fish Tank en is vooralsnog mijn favoriet van 2009. Wat mij betrefd komt Precious daar op geen enkel vlak in de buurt.

Weetniet.

''Altijd al geweten dat je nooit naar bioscoop de munt moet gaan om te genieten van een film met enige diepgang. Maar durfde het toch aan heb Babel en There Will Be Blood ook in die bioscoop gezien.

Dat gezegd, probeerde ik de film te kijken en dat lukte soms nog wel aardig, en ik zag goed acteerwerk, zeer goed acteerwerk. Met een inderdaad wat te treurig verhaal, kon het ook niet altijd even zielig vinden. Misschien kwam het door de types in de zaal, maar het was allemaal heel pc. Zag Palindromes laatst en daar zit ook zo een gezin in waar allemaal misfits zijn geadopteerd. Dit leek me soms op een serieuze versie daarvan te lijken.

Toch een vrij stabiele film dat het vooral moet hebben van het prachtige acteerwerk. Mariah Carey was echt heel erg sterk, kan potverdorie veel meer dan stompzinnige nummers maken.

3 sterren.

Geen bijzondere film, het verhaal is niet echt iets nieuws en heeft ook geen vernieuwende blik. De film teert op de namen van Oprah en Mariah Carrey (en Lenny Kravitz een beetje). Maar het verhaal raakt me eigenlijk nooit, tuurlijk is het allemaal erg maar het is nou niet zo sterk neergezet dat je er onderste boven van raakt. En die dromen van Precious die je ziet vond ik echt niks toevoegen. De cast is overigens wel goed, vooral Mo'nique is goed. Dat meisje dat Precious speelt is ook prima. Mariah Carrey voegde weinig toe, same for Lenny Kravitz ze vielen nou niet bepaald op door goede acteerprestaties. Paula Patton was wel erg sterk, dat mag ook wel eens gezegd worden.

2.5*

Niet de tranentrekker die je er van verwacht.

'Precious' blijft een sterke film over het leven van een afgedankt, zwart meisje in een wereld zonder toekomst. De hoofdpersoon heeft meteen je hart gewonnen en alle verschrikkingen die ze moet doorstaan raken je, maar waar de film de snaar mist is met de moeder. Geweldig gespeeld door Mo'Nique, maar veel te overdreven. Gelukkig zijn er een hoop goede verhaallijnen, zoals Miss. Rain en de klas, of wat er gebeurt met de baby. Ja, de film is goed, mooi bij vlagen, maar na afloop blijf je toch met het gevoel zitten dat er een kans gemist is. De film is erg melodramatisch en daarom krab ik mezelf nog steeds achter de oren waarom de uitwerking niet wat effectiever was.

Toch, een mooi verhaal en de moeite waard voor je eens-in-de-twee-jaar-filmhuis-uitstapje.

3,5

Hm.. toch wel een bijzondere film hoor. Vind het ook wel erg onzinnig om het een Oprah-RTL4 achtige film te noemen want het is toch wel veel meer.

Allereerst is er echt geen plat sentiment maar een rauwe feel en bepaald geen terughoudendheid wat betreft realisme.

Ook filmtechnisch vind ik de film behoorlijk boeiend ipv een rechtlijnige simpele vertelling binnen de lijntjes.

Vooral de sfeer, belichting, muziek, met name in scenes als het flatje en bvb de straat zijn enorm treffend en goed.

Tuurlijk blijft het onderliggende verhaal van een meisje dat behoorlijk in de problemen zit niet voor iedereen even boeiend en herkenbaar (ook voor mij niet), maar in z'n genre is dit toch echt een knappe film.

Vooral Mo'nique is trouwens een openbaring.

Aardige film die toch wel iets tegenvalt. Na veel keren van mensen gehoord te hebben dat ik hem echt moet zien, ook maar eens daadwerkelijk gekeken..

Eigenlijk het grootste gedeelte van de film, maar vooral in het begin had ik moeite met inleven/meeleven. Precious houd zich namelijk nogal gesloten voor de mensen die ze spreekt, maar ook voor de kijker.

Aan het acteerwerk ligt het niet. Helemaal een dikke pluim voor Mariah Carey die hier even haar make-up opzij zet en (wat ze voor mij in WiseGirls al gedaan had) wederom bewijst dat ze wel degelijk kan acteren prijzen en nominaties die ze ervoor heeft gekregen zijn dik verdient.

Het veelvuldig gebruik van close-ups had wel iets en werkte nagenoeg voor mij

Het mocht voor mij wel allemaal wat rauwer en explicieter in beeld. Dat had voor mij zeker een positieve invloed op de impact gehad.

Einde geeft ook niet echt wat je zegt.. voldoening

Wat overblijft is een aardige film met z'n momenten, maar niet de film die je verwacht en die er in had gezeten.

Ik moest een beetje denken aan The Hotel New Hampshire toen ik naar deze film keek, of toen ik aan het denken was wat ik van deze film vind, dat weet ik niet meer precies.

Precious is net als die film een onevenwichtige film, qua verhaal. Het is lang niet overal even sterk, het wankelt, het heeft een emotioneel hoogtepunt en gaat dan nog veel te lang door.

En toch.

Net als THNH raakte deze film me. Er zit leven in, er wordt prachtig in geacteerd, het zijn mensen waar je naar kijkt i.p.v. bordkartonnen figuren. Precious bleef me ook dagenlang bij, de beelden zweefden voor mijn innerlijk oog. Heb er absoluut geen spijt van deze film gezien te hebben en zou 'm best nog wel eens willen zien, wat bij mij een graadmeter is van de kwaliteit. Dus ondanks de ook zwakke punten krijgt deze film vier vette sterren.

Paula Patton en Lenny Kravitz zijn smullen.

Het knappe aan de film is dat alles, ondanks de grimmige en schokkende gebeurtenissen, nergens deprimerend wordt. Dit is te danken aan de levendige, originele cameravoering, de energieke soundtrack en het uitstekende akteerwerk van nieuwkomer Sidibe als hoofdpersoon Precious en vooral Mo'Nique als haar volslagen verknipte moeder. Die laatste kennen we vooral als komische noot in een lange reeks te verwaarlozen films, maar wat zij hier laat zien mag wat mij betreft absoluut beloont worden met een Academy Award. Wat een rol zet zij hier neer. Jammergenoeg zakt de film in het laatste half uur wat in. Dan wordt het script sentimenteler en komt het meer op ietwat geforceerde emotionele confrontaties aan. Toch een bijzondere film met een unieke hoofdpersoon.

Had na afloop het gevoel naar een woensdagavondfilm van RTL of Net 5 gekeken te hebben. Toegegeven, het karakter "Precious" wordt naturel en confronterend weergegeven en ook de bijrollen van Carey en Kravitz mochten er zijn. Toch..... om deze film te gaan nomineren voor Oscars en/of wat voor pretentieuze awards dan ook..... Nee, daar doe ik niet aan mee.

Had op meer gehoopt. Ik kon niet echt mee in de film en vond 'm nogal wisselvallig. Goede scenes en mindere stukken. Qua toon soms een TV-film, maar wel beter gemaakt. Uiteindelijk ook wel een enorme opeenstapeling van ellende. En omdat ik toch al niet helemaal in de film zat ging ik op details letten, zoals de scene waarin Precious zegt dat de mensen om haar heen "praten als TV-zenders waar ze niet naar kijkt" en dan lijkt ze vooral in metaforen te bedoelen, terwijl ze twee scenes later ook op zo'n manier praat

De bekentenisscene van Mo'Nique maakte de meeste indruk, maakt zelfs veel goed en maakt haar oscarnominatie in elk geval begrijpelijk. En Sibide ook nog wel. De andere vier begrijp ik veel minder goed.

2.5*

Niet voor mij weggelegd... verveelde me dood... zo saai.... langdradig....sloom....Zo'n film die ik 7x op pauze zet omdat ik het niet volhou in 1x af te kijken...Is wel heftig verhaal maar dat weet ik na 10 kijken al......goed geacteerd verder dus max 3*

Indrukwekkende film; heel realistisch. Door het als een docu-drama te filmen komt het echt over. 't Is inderdaad een Oscar nominatie waard! Bijrolletje van Mariah Carey vind ik fantastisch; heb haar pas op het laatste ogenblik herkend en de bevestiging hiervan bij de aftiteling gekregen.

Redelijke film, maar het is het allemaal net niet. Precious is een kind dat alle ellende maar meemaakt die je jezelf maar voor kunt stellen in Amerika. Af en toe werd me dat toch even iets teveel. Ik snap best dat de regisseur Precious als een ongelukkig kind wil neerzetten, maar soms lag het er allemaal wel erg dik bovenop en oogde het enigszins gemaakt. Qua acteerwerk is het allemaal wel goed. Sibide zet een erg sterke rol neer als Precious en haar oscarnominatie is ook wel terecht. Mede door haar sterke rol krijg je op de n duur ook wel een beetje medelijden. Daarnaast speelt ook Mo'Nique meer dan goed als de zeer vervelende moeder van Precious, die lui en dik is en er soms ook op losslaat als iets haar niet bevalt. Verder opvallend Dat Mariay Carey en Lenny Kravitz in de film spelen en dat best aardig doen, al zijn hun personages verder niet bijzonder. De muziek daarentegen is echt matig. Dat “zwarte”’ soul gebeuren is echt niet mijn muziek en dat werd hier maar weer eens bevestigd. Verder vond ik het allemaal niet zo bijzonder. Iets teveel drama en te weinig gevoel, zoals een ander hier ook al mooi weet te omschrijven. En de oscarnominatie voor beste film is voor mij ook volstrekt onduidelijk trouwens.

2,5*

Toch nog maar even gekeken voor Oscar night.

Alleszins redelijke film stapelt de ellende tot aan het plafond, maar weet melodramatische huil-of-ik-schiet momenten toch te omzeilen. De cast van allegaartjes doet het opvallend goed, zelfs Mariah Carey blijft met gemak overeind.

3 sterretjes.

Heel erg sterk en overtuigend geacteerd door Mo'Nique en Gabourey 'Gabby' Sidibe. Maar ook de bekende namen als Mariah Carey en Lenny Kravitz waren goed.
Hoewel het verhaal dramatisch was, werd ik er niet echt emotioneel van. Mede doordat het verhaal in mijn ogen op sommige momenten niet realistisch was. Het is niet echt realistisch dat een meisje van 16 deze problemen heeft:
*Verkracht worden door je eigen vader
*Mishandeld door haar eigen moeder
* Niet kunnen schrijven en niet goed kunnen lezen
* Heeft twee kinderen op 16e
*En tot slot: Ze is HIV positief

Toch 2.5* mede door de sterke acteer prestaties.

Ik snap de opmerking van sommigen dat het drama is zonder gevoel. Dat is inderdaad zo. Het is dan ook wel een hard realistisch verhaal, en Precious is een personage dat door het leven mishandeld werd. Laat u niet misleiden, dit is geen film van zwarten voor zwarten. Vervang de zwarte door een Oostblokker, of zelfs door bepaalde blanke sociale gevallen bij ons in Europa en je hebt dezelfde film. Dit verhaal deed me ook wat denken aan de "Color Purple" van Spielberg en ik zag hier dan ook een moderne versie van.

Dit gezegd zijnde, vond ik de film niet zo aangrijpend als ik verwachtte. Daarvoor lag het Paul Jambers/Jerry Springer gevoel net iets te hoog. Die neiging om sensationele zaken te vertellen, gewoon om "omg" reacties uit te lokken. Sociaal drama zoals Amerikanen dat lusten, maar die in feite niks te vertellen heeft. Acteerprestaties vielen goed mee, en de nauwelijks herkenbare Mariah Carey en de immer coole Lenny Kravitz zijn leuk om te zien in hun rollen.

Hier en daar best indrukwekkend, maar uiteindelijk blijft je met een RTL4 vrijdag avond gevoel achter.

2,5*

Nou ik niet hoor!

Prachtige film vond ik het. Ondanks al de gruwelijkheden blijft het op de een of andere manier altijd leuk en fijn om naar te kijken. Het feit dat Precious doorzet is mooi en heel boeiend.

Met het begin valt de film gelijk met de deur in huis. De hardheid van Precious leven is niet te ontwijken en wekte bij mij gelijk medeleven op. Visueel ook érg mooi verzorgd met de nodige fantasy-achtige shots soms. Mooi afgewisseld.

De verhaallijn loopt vlot genoeg om de aandacht erbij te houden en er zitten nergens vervelende of lange scenes in. Het acteerwerk is van iedereen goed genoeg en stoord nergens.

Jammer dat net de laatste 15-10 min. een beetje ongeloofwaardig en niet meer pakkend zijn om mooi af te sluiten. Uiteindelijk kon ik de film wel met een positief gevoel uit zetten en met een tevreden gevoel gaan slapen.

* 4,0

Nou Yeyo, dat deze film zo gemaakt is al buiten de lijntjes en origineel, en vertoond juist veel lef. Noem mij dan eens een film over incest die hierbij in de buurt komt (Festen telt niet mee, want speelt zich lang na het misbruik af) .

Ik vind het heel knap dat je zo binnengetrokken wordt in de zeer benauwde wereld van precious, wat gewoon een hel is, waaruit ontsnappen bijna niet mogelijk lijkt, maar dat het toch dragelijk is om naar te kijken. Die moeder is toch briljant, wat een afschuwelijke heks!

Het einde kan men heel Amerikaans of Oprah vinden, cliché is het zeker niet. Ik vond het wel prettig dat het op een soort catharsis uitdraait, zodat je toch opgelucht bent aan het einde van de film. Als de moeder opbiecht wat haar beweegredenen zijn, waarom ze niet ingreep, en hoe ze zelf haar dochter vooral als concurrente zag mbt haar man. Het is zo banaal, zo benauwend,zo pijnlijk. Je snapt de hele kleine benauwde werkelijkheid vd moeder, zonder er nou sympathie voor te krijgen. Het is duidelijk dat die moeder haar eigen trauma's heeft, die ze niet heeft opgelost, ze is in feite zelf nog een kind.

Het acteurnivo is zeer hoog, vooral van Precious en de moeder. vindt ze maar eens bij elkaar! Dikke pluim voor de casting, en de actrices zelf natuurlijk.

Aardige en ook wel aangrijpende film. Verhaal is niet bepaald vrolijk vooral als je ziet en hoort wat haar gestoorde vader en moeder haar allemaal aangedaan hebben. Hoofdrolspeelster Gabourey Sidibe deed het best redelijk maar Paula Patton (best een schoonheid) als Ms. Rain en Mo'Nique als gestoorde moeder vond ik nog het beste, vooral de laatste want ze speelde haar rol perfect. Geen vrolijke of leuke film maar wel een film die de harde realiteit laat zien van personen die het stukken minder hebben als de meeste van ons. Daarom zeker een aanrader om eens te kijken.

P.S. verwacht geen vrolijk einde.

Ik vond een redelijke dramafilm..
Geen top, maar acteerwerk is prima.
Wat vreselijke voor haar, dat zwanger maakt voor haar jongere leeftijd..
Geen aanrader... vind ik.
3 sterren is voldoende...

Wat ik ontzettend sterk vind aan deze film is het acteerwerk. Echt niet normaal meer. Vooral Precious en haar moeder waren ongelovelijk goed. Heel indrukwekkend dat ik soms tranen in mijn ogen had. De stukjes tussendoor dat ze als filmster te zien was vond ik aan de ene kant best storend omdat het voor mijn gevoel mij uit het verhaal haalden maar aan de andere kant snapte ik wel dat dit de manier voor Precious was om te ontsnappen aan het moment.

In het begin leek Precious een soort lamgeslagen hond en het leek of ze zich alles maar liet gebeuren. Alsof ze zwak en gebroken was. In de allerlaatste scène waar ze met haar kinderen op straat loopt zie je dat dit totaal niet was. Ze heeft zich teruggevochten en staat er als moeder voor haar kinderen ondanks het zeer slechte voorbeeld dat ze heeft gehad. Ik vond die scène echt heel sterk overkomen.

Als een film zoals deze zoveel media aandacht krijgt, dan mag t ook beter waargemaakt worden. Helaas liet deze film alles afweten.

Drama, is, mits het mij lang genoeg kan boeien, af en toen wel mijn genre. Maar je kant het zoals bij deze film wel erg overdrijven. In Precious word op elke manier mogelijk medelijden geprobeerd te wekken. En dat valt op ook. Er is totaal geen diversiteit van sfeer in deze film. Het enige dat het nog weerhoud van één compleet drama te zijn, zijn de dag dromen van de hoofdpersoon. Ookal stellen die weinig voor en zijn ook niet geweldig uitgewerkt, ze zijn het enige schrijntje positiviteit van die hele film. Dit valt natuurlijk totaal weg in de tsunami van drama die na elke dag droom weer opduikt. Ook erger ik me aan de hoeveelheid clichés die in deze film voorkomen. Maar aan de andere hand, als alles tegen moet zitten, zijn clichés natuurlijk een makkelijke oplossing. De film is misschien schokerend en zielig te bestempelen, maar termen als mooi, prachtig of geweldig zal je me deze film niet horen noemen.

* 1,5 voor de moeite en Lenny!

'' I'm gonna break through or somebody gonna break through to me. ''

Ik had in eerste instantie iets van: Niet bijna 2 uur naar een ontzettend dikke negerin kijken die ook nog eens een grote bek heeft, maar wat heb ik een verkeerd beeld gehad over deze film zeg. Ik had een interview met de hoofdrolspeelster gezien bij Oprah, dit had ik niet helemaal gevolgd maar een aantal fragmenten opgevangen en nu blijkt dat de film heel anders is dan ik me voorgesteld had.

Precious laat de keiharde realiteit zien en verliest nergens haar geloofwaardigheid. Je leeft vanaf de eerste minuut met Claireece 'Precious' Jones mee en je vraagt je telkens af hoeveel ellende dit jonge meisje nog kan verdragen. De film heeft geen bijster origineel plot, een meisje uit een achterstandsbuurt worstelt met het ene probleem na het andere, totdat de grote idealistische redder, in dit geval een lerares, ten tonele verschijnt. Toch heeft Precious iets vernieuwens, verfrissends en vooral ongemakkelijks. Deze film zit tenslotte vol zware thematiek. Dit wordt prettig afgewisseld door fantasiebeelden van Precious, een mooie manier om in beeld te brengen hoe zij zich probeert af te sluiten van de realiteit.

Prachtige rollen van Mo'Nique en Gabourey Sidibe. Ook Ms. Rain, gespeeld door de sympathieke Paula Patton is een intrigerend en vooral lief personage. Dat is ook wel nodig, een lief personage, omdat het allemaal al heftig genoeg is. De grote verrassing voor mij was echter Mariah Carey. Wat een krachtige, geloofwaardig rol. Geen glitter, geen glamour, maar een niet al te aantrekkelijke grijze muis. In eerste instantie herkende ik haar niet eens. Ze zet een sterke rol neer als sociaal werkster en de scène waarbij ze haar tranen niet kan bedwingen tijdens het gesprek met Precious en haar moeder is aandoenlijk en aangrijpend. Ontzettend naturel spel, daar hou ik van.

Precious is een overdonderende film over fysieke en mentale mishandelingen, de strijd om er aan te ontsnappen en de kracht vinden om opnieuw te beginnen. Wauw.

Winfrey's Magnum.

Maar referentiekaders zijn makkelijk af te breken bij het aanschouwen van een gemiddelde show van Amerika's beroemdste TV-dame. Dit moet inderdaad haar beste productie zijn, het kan ook moeilijk anders.

Met de beste intenties vervaardigd en in een bijzonder jasje getoken, is dit dramatische verhaal van een tienermoeder met idioot veel onrecht in haar kielzog. De visuele uitstapjes die ze maakt wanneer het leven iets te hard wordt, werken opluchtend. De hoeveelheid shit is namelijk erg groot. Sowieso is de visuele aanpak best leuk, al blijft een en ander keurig binnen de lijntjes. Wat betreft die hoeveelheid ellende is het best aardig dat de makers het nog enigszins luchtig weten te houden. Met onder andere dank aan een compleet verdwaalde, maar nergens storende Kravitz en de eerlijk in beeld gebrachte Carey met haar verweerde hoofd. Beiden fans van Oprah en andersom.

De film weet een duidelijke voldoende te scoren, maar wisselvallig is het allemaal wel. Nu maar hopen dat de door het script sijpelende ijdelheid van de beroemde Winfrey ook in het originele boek zat. Want de nasmaak van dit verhaal is bitter genoeg an sich.

Goed.

Wauw! wat een ijzersterke film zeg.

Ik stel dramafilms altijd zo lang mogelijk uit, omdat ze naar mijn mening nooit echt lekker wegkijken.. Maar voor deze pracht film heb ik even een middagje vrijgemaakt en ben ik er even echt voor gaan zitten.

Dit is een film die bewijst dat een film niet per se goed hoeft te zijn door fantasie, moord of onrealistische dingen.. Een film die zo ontzettend goed gefilmd is dat je echt bij je eigen denkt: Ik moet blij zijn met mijn leven.

Ik vond Mo'Nique ontzettend goed spelen als de bitchy moeder. Ze wist me compleet te overtuigen. Ook Gabourey Sidibe vond ik erg goed acteren.

Maar waar ik toch wel het meest over te spreken ben is, Paula Patton. Allereerst.. Wat een mooie vrouw is dat zeg! Maar dat ze ook zo goed kan acteren..

Zelfs Mariah carey speelde niet zo heel slecht!

De film duurde 110 minuten, en het voelde alsof ik tien minuten heb zitten kijken.. Dat effect hebben weinig films bij mij.

4,5*

Rechttoe-rechtaan drama over de achterstandswijk Harlem en Precious, een meisje dat voor het ongeluk geboren lijkt. Hoewel het drama er dik bovenop ligt en het geheel volledig gemaakt is volgens de richtlijnen van de 'waargebeurde film', zijn de acteerprestaties bijzonder sterk (met name Mo'nique imponeert) en blijft sentiment beperkt tot een minimum.

Een ander sterk punt zijn de scènes waarin Precious ontsnapt aan de werkelijkheid via haar dagdromen en ideaalbeelden (een slanke, blanke vrouw), waardoor we een glimp krijgen van de onderdrukte jongevrouw achter het trieste uiterlijk. De boodschap ligt er dik bovenop, maar met de vele onderdrukte vrouwen van deze wereld, is het er een van belang.

Redelijk standaard drama film, die net iets te zwaar leunt op de barbaarse, meedogenloze acties van de moeder.

Gabourey Sidibe zet een prachtige rol neer, met als hoogtepunt het gesprek met de lerares - Ms. Rain - waar ze haar emoties (eindelijk) los gooit. Mo'Nique geloof je als wrede "moeder", ik kan haar zowat niet meer anders voorstellen. Op het einde toont ze uitstekend hoe krankzinnig haar karakter is, in een nogal pijnlijke scène. Er is weinig mis met het acteerwerk > naar mijn inziens de kracht van deze film.

Verder heeft het te weinig om het lijf (excuses voor de flauwe woordspeling) om m'n beoordeling hoger uit te laten komen dan 3*.