Alice in Wonderland (2010)

Ja.

Let maar niet op clockwork72. Is al een lange tijd zijn berichtenaantal aan het opkrikken hier. Voor hem bieden alleen de negatieve recensie over deze film genot.

dat meisje die alice speelt heeft trouwens egt mooi haar

Dat van Johnny Depp is mooier... En feller.

Wat voor krultang gebruikt ze ;$

Had het wel véél grootser verwacht.

Maar voor de rest viel hij best goed mee,

en was hij erg leuk.

Leuk verhaal en acteurs.

Voor de rest had ik niet het ' wauw ' gevoel.

Dacht dat het één van de beste films van 2010 ging worden,

maar ja.

Toch niet juist, blijkbaar.

3D was niet zo speciaal.

Gisteren naar de 3-d versie geweest. Had er hoge verwachtingen van, want 3-d, dat moet toch wel speciaal zijn!

Echter.. achteraf gezien had ik net zo lief de normale versie willen zien, want echt heel veel voegt het niet toe.

Zelfs de Pandadroom (ofzo) in de efteling heeft nog meer effect in 3d.

Maar de film op zich is verder wel een heel mooi sprookje, en erg leuk en mooi gemaakt..

Maar om nou te zeggen.. die 3d versie MOET je perse zien? Nee..

Toch.. nog steeds 4 sterren.

Leuke film! Vooral vanwege de sfeer, de beelden en de meer dan geslaagde karakters. Hij had van mij wel wat langer mogen duren. Niet dat daar in het verhaal veel ruimte voor was, maar de sfeer en karakters in de film waren gewoon erg goed. Vooral Depp en die kat waren geweldig.

Wel jammer van het beroerde 'alles-is-nu-goed-en-ik-doe-wat-ik-wil' Disney einde nadat ze weer terug is in de gewone wereld. Dat stukje duurt nog geen 5 minuten, maar deed voor mij een hoop afbreuk aan de film. Om maar niet te spreken van de hopeloze muziek (klonk als Avril Lavigne?) bij de aftiteling.

Vandaag naar de bioscop geweest, ik heb daar Alice in Wonderland gezien. Een film waar ik best al lang naar uitkeek.

Tim Burton heeft weer een mooie film gemaakt, dit vervolg op de tekenfilm. Maar gelukkig zat er ook geweldig acteerwerk in (waaronder dat van Helena Bonham Carter als de Koningin). Maar vooral het personage van Johnny Depp was erg leuk: de Hoedenmaker. Jammer dat ik de 3-D versie in het Nederlands gesproken moest zien, ik had liever het origineel gezien. De Special-Effects waren ook erg mooi, en Wonderland werd goed in beeld gebracht. Hier en daar misschien wat kinderachtige trekjes maar het geheel was dat niet. 3-D blijkt toch best een leuke vondst. Ik heb me meer dan prima vermaakt en een leuk middagje Bioscoop gehad.

4*

Klopt, ja.

Ben op dat moment de zaal uit gerend. Na de eerste woorden uit het 'liedje' wist ik genoeg. Als Disney zich er niet te veel mee bemoeide zat dat er in ieder geval niet in. That's for sure.

Sorry gast, maar als je deze film puur beoordeelt op het 3d-effect, ben je fout bezig. Misschien moet jij je daar dan maar even afgelegen diep om gaan zitten bekommeren. Je doet je profielnaam namelijk geen eer aan, je maakt hem te schande.

Hele leuke film! Goed geacteerd, leuke personages. Zelfs de ''onbekende'' Alice deed het erg goed, van de Red Queen en Depp had ik niet anders verwacht. En de 2 dikkertjes waren ook erg leuk, nog niet gesproken over de rest... ^^

We hebben ontzettend naar deze film uitgekeken en de film heeft zeer zeker aan onze verwachtingen voldaan. Zeker de special effects, die waren erg mooi! Onze enige kritiek punt is dan ook het einde, die was zo voorbij en daardoor leek het erg afgeraffeld.

Heb de film afgelopen vrijdag in 3D gezien. Jammer dat de bril niet om mijn neusje paste, maar dat mocht de pret niet drukken.

Ik vond het een hele leuke film. Vooral het verhaal sprak me erg aan. De verwijzingen naar het orginele verhaal waren goed uitgewerkt en de personages vond ik geweldig! Ook visueel vind ik dit echt een super film

4 sterren.

Mooi? Ik zie het meer als commerciel gejank. Als ze gewoon een mooi riedeltje uit de stal van Elfman onder de credits hadden gezet dan was ik tevreden.

Ach, het is gewoon niet mijn muzieksmaak. En ik vind het altijd wel fijn om de aftiteling te kijken om nog even in de sfeer van de film te blijven. Even nagenieten enzo... Dat liedje verpestte voor mij de sfeer na de film.

Maar misschien wordt ik oud en sentimenteel

Alice in Normalland.

Nou ja, normaal is wat overdreven, maar het is opvallend hoe groot Burtons poging lijkt om zoveel mogelijk fantasie uit Lewis Carrolls boek te zuigen. Laat ik even voorop stellen dat ik gewoonlijk een hekel heb aan boek-filmvergelijkingen, omdat het om twee verschillende media gaat. Of het boek of de film beter is vind ik van weinig belang, als de twee uitvoeringen op zichzelf maar sterk zijn.

Toch kom ik hier niet helemaal onder een aantal observaties van het adaptatieproces uit, wellicht omdat het hier gaat om een boek dat me echt aan het hart ligt, maar ook omdat de verschillen tussen boek en film zo extreem zijn dat ik me gewoon de hele tijd afvroeg waarom Burton in vredesnaam Alice's Adventures in Wonderland wilde verfilmen. Het is immers duidelijk dat alles wat dat verhaal zo uniek maakt Burton weinig kon boeien, want hij heeft het er allemaal uitgegooid.

De laatste jaren zijn we overspoeld door fantasyfilms, met name dankzij het gelijktijdige succes van Lord of the Rings en Harry Potter. Wat ik het meest vervelend vind aan deze verhalen is dat ze allemaal ongeveer hetzelfde patroon volgen. Ik ben helemaal moe van van uitverkoren helden die als enige de kracht hebben om een bepaalde duistere macht te verslaan (en waarom vinden fantasyschrijvers profetieën zo leuk? Wat is er zo boeiend aan het verklappen van het einde aan het begin?). Nou is Alice's Adventures in Wonderland een van de weinige fantasyverhalen die dit patroon niet volgt. Sterker nog: het is zelfs geen goed versus slecht verhaal. Burton vond Carrolls aanpak te sketchmatig, oké, maar is dit werkelijk beter. Nu is Alice ineens volgens een aloude voorspelling een heldin die een duister wezen kan verslaan (helaas koos men van alle wezens Jabberwocky), wordt er een Excaliburachtig zwaard bijgehaald en worden alle personages binnen simpele archetypen geplaatst. Dus is de Mad Hatter een heldhaftige sidekick met zelfs een tragisch verleden, dient de catterpillar als de wijze oude Yoda/ Gandalf/ Dumbledore-kloon, is de Dormouse het typische schattige beestje voor de kids en is de White Queen teveel als andere Disneyprinsessen.

Carrolls boek is complete nonsens. Een frontale aanval op logica. Het ergste aan Burtons versie als boekverfilming vind ik dan ook dat het allemaal zo extreem logisch is. Waar is de waanzin gebleven? De bizarre humor. Sommige kijkers vinden wellicht dat de personages zich vreemd gedragen in deze film, maar vergelijk ze met het bronmateriaal en ze zijn de meest normale personen bedenkbaar. Hun immense gestoordheid is vervangen voor een prettige excentriekheid die hoogstens goed is voor wat geinige grapjes. Zelfs in de gekste dialogen zit een logica. Niemand zegt ooit iets wild onzinnigs.

Burton is zeer creatief als het om beelden gaat, maar als verhalenverteller heb ik hem altijd bijzonder fantasievol gevonden. Dat hij fantasyfilms maakt, maakt hem nog geen fantast zo blijkt. Dat valt nog het meest op bij de twee karakters die niet uit het boek komen: The Knave of Hearts (een verrassend ongeïnspireerde Crispin Glover) en die bloedhond. Je kunt merken dat die niet van Carroll komen, want ze zijn nog minder gek dan de rest hier. Hebben we echt een hond nodig met een dramatische achtergrond hier?

Ook tekenend is dat hele futloze, plichtmatige verhaaltje in de echte wereld dat hier als raamwerk dient. Onnodig, al was het enigzins fris dat Alice ditmaal Wonderland niet slechts gedroomd had. Anderzijds: kan iemand een zinnige reden noemen waarom Alice terug zou willen naar de echte wereld, terwijl ze er overduidelijk niets naar haar zin vond? De film zelf ontwijkt het antwoord op deze vraag.

Boekvergelijking terzijde: zou ik de film wel goed gevonden hebben als ik het bronmateriaal niet kende? Verrassend genoeg zou ik hem dan waarschijnlijk nog slechter gevonden hebben. Ik zei al dat het verhaal enorm cliché was en het wordt ook verteld zonder enige inspiratie. Het geheel voelt verrassend levenloos aan en ondanks (of dankzij) dat Burton er een emotionele kern in heeft proberen te forceren voelt het geheel zielloos aan. Het is rommelig, verrassend ongrappig (met uitzondering van enkele momenten) en duf. Het had allemaal wat losser gemogen. Speelser. Juist mijn kennis van het boek zorgde ervoor dat ik nog wat minimale plezier beleefde aan het spotten van de referenties tijdens de minste momenten.

Toch vond ik het geen verschrikkelijke filmervaring, want puur op filmisch gebied is dit een meesterwerk te noemen. Qua camerawerk, setdesign, kostuums, kleurgebruik en ja, inzet van CGI is dit beter dan bijna iedere andere fantasyfilm die ik kan verzinnen. De mix tussen cartoonuiterlijk en live-action is nooit zo mooi gedaan. De overdaad aan CGI stoord voor de verandering niet, maar werkt in het voordeel. Het is kunstmatigheid die mooi is. Ja, ik zou zelfs stellen dat Burton een eer bewijst aan John Tenniel die de fantastische illustraties deed voor de oorspronkelijke uitgave van het boek. Hier bewijst Burton zijn meesterschap als regisseur: het is visueel zijn beste werk geworden.

Nou is film een visueel medium, dus moet ik niet een enorm hoge score geven voor dit visuele kunststukje? Nee, want hoe mooi het ook is, het verhaal verpest het een beetje. Het mooie uiterlijk lijkt haast wel een pesterijtje van Burton: "Kijk eens hoe uitbundig en creatief het er allemaal uitziet en kijk eens hoe dus ik het allemaal een betekenis geef." Je hoopt gewoon de hele tijd dat deze aankleding eer aangedaan wordt met een fantasievolle aanpak vol waanzin, maar het mocht niet zo zijn. Ook de muziek werkt tegen. Die was lang niet zo frivool als de film zelf. Elfman op de automatische piloot, heeft kennelijk nauwelijks aandacht besteed aan waarvoor hij precies een score componeerde.

Dus Alice in Wonderland is een zo slecht mogelijke boekadaptatie, matig tot aardig als verstelsel en briljant qua visuele uitvoering. Dat brengt mij op een gemiddelde score.
3*

Mwah

Als ik met een onomatopee mag openen.

Heel eerlijk gezegd had ik meer verwacht van de film. Ik had al begrepen dat de film gebaseerd zou zijn op de twee boeken van Lewis Carroll over Alice met een draai van regisseur Tim Burton.

Dit verhaal is inderdaad nogal anders, maar ik mis de filosofische gedachte op de achtergrond. De verhalen van Lewis Carroll zijn bedoeld als kinderverhaal maar hadden direct een diepere laag waardoor het verhaal ook voor volwassenen interessant blijkt. Dat miste ik bij deze film van Burton. Het was nu inderdaad wat kinderlijker en in mijn optiek ook wat kort.

Het is een aardige film, de special effects zijn prachtig en voor kinderen is de film wellicht een goede zoetmaker voor de eigenlijke verhalen van Lewis Carroll. Maar deze film op dvd hoef ik niet per se.

Overigens ben ik het helemaal eens met de reacties van hen die zeggen dat de 3d versie niet bijzonder veel toevoegt. In de bioscoop waar ik de film bekeek waren de d3 brilletjes vrij donker waardoor het leek alsof ik door een zonnebril keek. Verder ben ik als brildrager ook niet te spreken over de brilletjes, want erg comfortabel zat het niet. Maar dit zal vast per bioscoop verschillen.

3 sterren

Ik vind dit best een leuke film, maar tegelijkertijd moet ik ook zeggen dat ik er niet perse blij van werd. Er zijn in mijn ogen goede elementen aan de film (visueel, niveau van acteren en een aantal leuke personages) maar ook zeker slechte (het verhaal is wat aan de magere kant, einde enigszins onbevredigend en persoonlijk irriteerde ik mij enorm aan the Red Queen).

Ik zeg 3 sterren

Helaas vond ik deze film toch niet zo leuk als verwacht. Er zaten een aantal leuke momenten in maar overal vond ik het geen succes.

3D viel me (alweer) wat tegen, voor mij is 3D niet meer dan een brilletje wat na 30seconden al pijn gaat doen op mn neus en qua effecten vind ik het nog te matig. Soms werd het Zo 3D, dat ik niet eens meer kon volgen wat er nou gebeurde..

3 *tjes..

Ik moet zeggen dat ik het grotendeels met je eens ben, al waren mijn verwachtingen van deze film al redelijk laag. Het gevoel dat ik na de film had, was dat het weer zo'n standaard Disney filmpje is. Al bij al een aardige film, maar niets bijzonders. 3*

Eens, 3D heeft mij ook deze keer niet overtuigd (vorige keer was Avatar). Ik moet ook heel eerlijk zeggen ze van mij dat 3D (voor nu) achterwege mogen laten, want ik heb het gevoel alsof ik voor niets met dat brilletje op mijn snufferd zit

wat een prachtige decor en kostuums hebben ze gemaakt voor de film echt tim burton stijl ja wat betreft de film...ik miste toch wel een paar bekende punten ervan uit de disney film en het boek. waaronder de bekende rijmpjes en liedjes (de walrus en de timmerman bijv.). Maar naast dat vind ik het een prachtige fantasy film en johny depp doet weer lekker gek als de hoedenmaker

Ik vond hem hard tegenvallen.

Tim Burton kan beter, en ik vond het maar een commerciële film met een plot dat gehaast aanvoelde en soms zelfs ongeloofwaardige acteerprestaties.

De kat was wel superrelaxed. Een mooie balans voor de andere hyperactieve personages.

Het dansen aan het eind van the Hatter verneukte bijna de gehele film. Dat was echt zwaar kut.

Toch nog een dikke 3 voor pure pracht en het toffe bronmateriaal.
Jammer van het slechte script etc.

Het enige nadeel vind ik de pasvorm van de brillen, ik blijf het toch zeggen. Het past gewoon niet bij mij. Dat is het enige dat ik minder vind aan 3D, maar verder vind ik het visueel zeker wel wat toevoegen. Hoop alleen wel dat er niet te veel films in 3D verschijnen. Ik ben van mening dat maar een bepaald genre meerwaarde beleeft aan 3D weergave. Avatar en Alice passen hier goed in, maar My Bloody Valentine bijvoorbeeld niet.

Ligt het aan mij of blijft het bij 3d dat het niet altijd helemaal gefocust is. Dat irriteert mij namelijk zeer vaak.

prachtige film. Erg genoten van de geweldige plaatjes en leuke karakters.

Nakkie13: Dat ligt niet aan jou. Ik vind 3D zelfs enigszins vermoeiend om te kijken.

Ik had precies hetzelfde net. Toch vond ik het een vermakelijke film met een leuke fantasievol verhaal en mooie effecten. Heb met er prima vermaakt =)