Triangle (2009)

Een film die steeds sterker wordt, met een heerlijke psychologische ondertoon.

Wat mij betreft werd er aan het einde van de film teveel ingevuld, niet nodig voor de geoefende kijker. Desondanks: *3,5

De film begint met een heel erg cliché verhaal over een groepje die een boottochtje maken. Het duurt dan ook lang voordat de film zich daarvan weet te onderscheiden. Is het eenmaal zover dan houdt het verbazingselement ook niet lang stand, je weet dan eenmaal wat er gaat komen (een herhaling van de gebeurtenissen vanuit een ander perspectief) wat dat stuk nogal langdradig doet overkomen, en het duurt dan ook even voor de film weer interessant en onvoorspelbaar wordt.

Misschien aardig om te bekijken als je op je pad komt, maar verder niets bijzonders. 2.5*

Een fantasierijk, mysterieus tot horrorachtig verhaal, waarbij de spanning aanvankelijk zeker te snijden valt, nadien wat afvlakt door zich herhalende scènes.

Op zichzelf volstrekt ongeloofwaardig maar moeten we er geen betekenis achter zoeken, zoals dat er aan het noodlot amper te ontkomen valt ?

Een zestal mij onbekende acteurs brengen het er goed van af al is Melissa George wel het meest in beeld.

Geen liefhebber van het genre, maar dit viel best mee.

'Triangle' begint echt uitstekend met een fijne vleug mysterie en veel spanning. Dat niveau wordt echter niet de hele film behouden en dat is jammer. Op een bepaald moment zorgt de herhaling van het gebeuren ervoor dat de spanning verloren gaat en het plot met een aantal twists en turns verzandt in een weinig bijzonder en ietwat teleurstellend einde. Maar ik heb me prima vermaakt. Solide voldoende.

Triangle

Leuke film waarbij ik toch verast ben.

Verhaal lijkt in eerste instantie op een slasher. Dat had ik ook verwacht. Toch kun je maar zien dat een verhaal niet altijd gaat zoals he denkt dat die gaat. Het verhaal is goed, wel was soms de spanning er af omdat je al wist wat er zou gebeuren. Gelukkig wist de regisseur dat er ook momenten moesten zijn waarin alles anders loopt. Goed verhaal dus!

De opmaak/gore was niet veel sprake van. Werd Veel buiten beeld gelaten en allemaal kind vriendelijk. Horror is het dus niet echt. Meer een psychische thriller.

Acteerwerk uitstekend alle cast leden doen goed hun best. Vooral Melissa George doet het goed! Overigens ook geen verkeerde meid.

Zeker leuk om eens gezien te hebben. Horror is het dus niet echt. Dus als je daar zin in hebt ben je bij deze film aan het verkeerde adres. De film is overigens ook gewoon prima voor gezinnen te bekijken en dus niet perse voor horror liefhebbers. Daar is het te vriendelijk voor. 6,5 (3*)

Nogal dubbel.

Enerzijds is het redelijk originele concept hetgeen wat Triangle tot een markante film maakt, anderzijds heeft hetzelfde concept als gevolg dat de verdere ontwikkelingen gewoonweg erg voorspelbaar zijn. Derhalve begint de film halverwege al wat te slepen, en heb ik hoe langer hoe meer gaapjes moeten onderdrukken. Kan het nog zo leuk verzonnen zijn, op ten duur gleed het gewoon af in saaiheid. Lijkt me ook typisch zo'n bedoening die - mits je er op let - bol staat van de pijnlijke plotholes. Maar daar hield ik me dan weer niet zo mee bezig, in dit soort horrorfilms is de hoeveelheid kolder per seconde immers sowieso al hoog, meestal.

Sfeer zelf is op zich aardig, soundtrack best kundig gebruikt en visueel kan het de keuring ook wel doorstaan. Maar daar blijft het ook bij, eclatant wordt nergens. Al bij al leuk bedacht spinseltje van Smith, maar als geheel geen bijster geslaagd product. 2,5*.

Inmiddels twee jaar geleden bekeken en toen vond ik er helaas niks aan. Eergisteren nog eens bekeken en het is heel gek...maar ineens leek ik de film veel beter te begrijpen en ik vind hem echt zóveel beter dan de eerste keer dat ik hem zag! Lijkt wel alsof ik er toen minder concentratie voor had en ik daardoor dingen miste of minder goed begreep. Nu ging de film meer bezinken. De punten die ik eerder als plotholes aanduidde begrijp ik nu. Wat ik toen al had moeten zijn, ben ik nu: onder de indruk (beter laat dan nooit, zullen we maar zeggen)

Van 2,5 naar 4.

Ja, die reclames – ditmaal telde ik één reclameblok dat maar liefst meer dan 10 (tien) minuten duurde, ongelooflijk. De film zelf is zeer onderhoudend met een aardig uitgangspunt (herhaling op herhaling), een nog aardiger variant daarop (enige oplossing: je moet je mede-opvarenden vermoorden?!) en een mooie onverwachte (en trieste) twist op het einde, maar heeft als minpunt dat het allemaal net wat te lang wordt uitgesponnen. Desalniettemin vermakelijk en inventief.
        Overigens had ik nog wel verwacht dat er iets zou gebeuren met het feit dat het laatste woord van de met bloed op de spiegel geschreven boodschap GO TO THEATER (bijna) een anagram is van de naam van de overboord gespoelde Heather, maar dat is niet het geval, terwijl er volgens de IMDb-trivia-pagina toch meerdere verwijzingen naar The shining in deze film zitten (REDRUM...) .

Een goede mysterie/thriller film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Prima camerabeweging...

Eenvoudige film met uiteraard weer de standaard domme hoofdrolspelers. Echter was er iets aan deze film wat me uitnodigde om te blijven kijken. Het werkte wel voor mij. Er zat behoorlijk wat spanning en mysterie in. Ik heb alleen nog een vraag: waarom? Want de reden voor al dit gebeuren is niet bekend.

“Oh you're just having a bad dream, that's all baby. That's all it was. Bad dreams make you think you're seeing things that you haven't.”

Verrassend sterke film. Het is een time loop verhaal (altijd interessant) met een horrorachtige en beklemmende sfeer. Vooral de scènes op het cruiseschip zijn sterk en de regisseur verdient complimenten voor de manier waarop hij alles strak in de hand houdt. Dit soort film had gemakkelijk uit de bocht kunnen vliegen, maar Triangle blijft, binnen zijn eigen logica, geloofwaardig en vooral ijzingwekkend spannend.

Melissa George is hier ook verantwoordelijk voor want de Australische actrice is fenomenaal in een moeilijke rol. Vanaf het begin komt ze in een emotionele achtbaan terecht en het ene moment is ze krachtig en zelfverzekerd, om het andere moment hopeloos en depressief rond te lopen. Klasse geacteerd. Door het einde is het ook interessant om allerlei theorieën te lezen over wat het allemaal betekent. Het maakt de film eigenlijk nog beter.

Een beetje een moeilijke film om te beoordelen. Langs de ene kant is de loop slim bedacht en lijkt het voor de meeste momenten heel goed in elkaar te steken. Ik denk dat het punt van de film vooral is dat wie een belofte breekt gestraft moet worden. Vandaar dat ze als straf in een oneindige lus terecht komt eenmaal dat ze haar belofte dat ze zou terugkomen breekt tegenover de taxichauffeur. Nu ik denk dat ze eigenlijk vooral gestraft wordt omdat ze haar zoontje slecht behandeld en dat de Dood haar tijdens het auto-ongeluk echt te pakken krijgt. Hiermee is de film eigenlijk niet meer dan een soort analogie op de mythe van Sisyphos.

Maar goed eigenlijk is de film toch niet zo geniaal complex als sommigen lijken te denken. En ik heb vaak dat gevoel dat dit soort mindfuck films willen dat je het geniaal vindt omdat het zogezegd ingewikkeld in elkaar zit. Wat de film echt beter had gemaakt is toch iets meer karakteropbouw. Ze gaan ongelooflijk snel dood, dat je nergens in de film kan investeren in de personages. Zelfs niet in het personage van Jess. Je kent niets over haar achtergrond buiten dat ze in een bar werkt en een zoontje heeft met autisme. Ook vond ik het nergens spannend omdat het me eigenlijk niet zoveel kon schelen. Wederom dus een film die eigenlijk in de basis onderuit gaat en daardoor de aandacht verliest. 2*

In een lijstje met mindfuckfilms op Reddit stond Triangle een beetje anoniem te wezen. Men raadt daarnaast aan om geen trailer te bekijken. Die onwetendheid komt de kijkbeurt ten goede, want dankzij een solide spanningsopbouw weet je niet goed waar de film heengaat (horror? Thriller? Gewoon mysterie?). De CGI is niet van de dure soort en de acteurs ontstijgen het B-filmniveau niet, maar de ingewikkelde en intrigerende tijdloop eist toch alle aandacht op. Voorts leuk om enkele knipogen naar de The Shining te zien. Onderhoudende quasi-indie.

Ik vind het een leuke, maar ze gaat op het eind gewoon weer die zeilboot op dat vind ik een beetje raar, terwijl ze toch eigenlijk dat niet moet doen?!?

When one has once had the good luck to love intensely, life is spent in trying to recapture that ardour and that illumination.


Google bovenstaande quote en koppel hem aan degene die hem uitgesproken heeft, na het zien van Triangle, en je hebt –in mijn opinie- de essentie van de film te pakken.

Persoonlijk vond ik het wel jammer dat deze Thriller/Mystery zo oppervlakkig overkomt, omdat hij veel meer diepgang heeft dan je in eerste instantie zou denken. De film lijkt hierdoor bol van de fouten te staan, terwijl deze achteraf voor een groot deel rechtgezet kunnen worden. Al hangt dit er deels ook maar vanaf hoe je de film zelf benaderd. Triangle staat namelijk veel meer open voor een eigen interpretatie dan je in eerste instantie zou denken. Neemt niet weg dat ik de beoordeling op IMDB veel te hoog vind, omdat er een aantal behoorlijke misstappen worden gezet.

Wat ik echt heel matig vond waren onder meer de effecten met als dieptepunt de oceaanstomer. Hoewel de film alweer in 2009 uitgekomen is kan het er ook voor deze tijd onmogelijk goed uitgezien hebben. Ook tijdens de storm was het bijna voelbaar dat je maar naar wat acteurs op een set zat te kijken. Ook waren veel gebeurtenissen, ondanks het feit dat je weet dat je naar een tijdslus zit te kijken, enorm ongeloofwaardig. Victor die veel te gemakkelijk een gat in zijn hoofd krijgt bijvoorbeeld. Of Sally die doodgaat te midden van tientallen eerdere versies van zichzelf die precies op dezelfde plek zijn overleden. Waar zijn de eerder omgekomen versies van de groep dan gebleven? Voorbeelden van bovenstaande lulligheden halen de boel wat mij betreft flink naar beneden. Ook een gebrek aan spanning draagt hieraan bij. Zo is het bijvoorbeeld veel te snel duidelijk dat Sally de killer is, wat gelijk veel van de spanning weghaalt.

De vele interpretaties die je aan deze film kunt ophangen ten spijt: het is interessant om hier over te discussiëren en dieper op in te gaan, maar het betekent niet dat Triangle hierdoor opeens een sterke film is. De uitwerking is namelijk te matig en slepend om uiteindelijk echt te beklijven, en dit is de grootste boetedoening voor het team achter deze thriller.

2,5*

“The same, every day is the same, if I do one thing differently, I lose him.”

Triangle is één grote mind f*ck en meer ga ik niet vertellen want ieder woord over het plot is er één te veel. Maar laat ik zeggen dat de film scenes bevat die verwijzen naar de mythe van Sisyphus o.a. de naam van het spookschip, de Aeolus, die de vader was van deze mythologische figuur. In de mythe wordt de gelijknamige held gedwongen om een zinloze taak te volbrengen zonder dat hij ooit verder komt.

Wie opzoek is naar bloedvergieten is bij deze film aan het verkeerde adres. Er zijn geen monsters alla Chuckie, Freddy en Pinhead of Jigsaw te vinden. En de verstikkende angst die de regisseur opwekt, vloeit voor de verandering eens niet voort uit enge schaduwen of donkere gangen. Nee, het shockeffect is vooral psychologisch.

Aan introductie of enige verdieping van de personages wordt (natuurlijk met opzet) nauwelijks tijd besteed. Melissa George is als Jess eigenlijk de enige belangrijke spil, maar ook haar personage is duidelijk ondergeschikt aan het grotere geheel. Terwijl de vreemde gebeurtenissen zich blijven opstapelen, vormt zij voor de kijker nog enigszins een leidraad. Daarnaast heeft de film geen makkelijke conclusie. (zie ook de mythe van Sisyphus)

Het is een erg fijne geworden (een paar kleine plotgaatjes nemen we voor lief) waarbij menselijke angsten en zijn complexiteit de horror vormen. Een gekmakende nachtmerrie!

Genoten.

Sfeer zit er meteen goed in met een onheilspellend deuntje dat een beetje doet denken aan Rosemary’s Baby. Na een wat raadselachtig geëditte opening, staan we op een jacht in een zonovergoten haven, waar een verwarde Melissa George aan boord klimt, zonder zoontje.

Eenmaal onderweg, voert Smith ons de hints die wijzen op de tijdlus waar Jesse in vast zit. Een van de eerste komt uit haar eigen mond: Everyday is the same. Tommy likes things a certain way. If I do something differently I lose him. Je voelt de dubbelzinnigheid, al duurt het nog even voor je het kan plaatsen; ik hou er wel van.

De tijdlus zelf kan de herhaling (en de kleine verveling of voorspelbaarheid die erbij hoort) niet echt voorkomen, maar is toch aardig bedacht, met een constant bevreemdend sfeertje. Nergens hoogspanning, maar voldoende om te blijven intrigeren. Op een gegeven moment vraag je je wel af hoe het tot een bevredigend einde gaat kunnen komen, maar Smith is kundig genoeg om het tot de eindstreep vol te houden. Enkel toen Jesse na het ongeluk dood op straat lag, stond ik wel te kijken toen er toch weer een nieuwe versie klaarstond. Voelde een beetje als smokkelen.

Awel, alsnog een lekker mysterieus geheel, waarvan de stoplappen misschien wel opvallen, maar dat nog altijd bovenmaats is bedacht en geregisseerd. Bescheiden omineuze soundtrack en dromerige sfeer vullen het script aan tot een plezante mindfuck. 3,5*

Jammer van de spoilers die hier weer worden gegeven. Alleen al op deze pagina zie ik twee keer het woord loop staan, wat de essentie van deze film dus weggeeft.

Triangle is spannend van begin tot einde, met een erg sterke vertolking van Melissa George in de rol van Jess. Ook de andere acteurs doen het behoorlijk, behalve misschien Liam Hemsworth, het broertje van Chris oftewel Thor.

Verder ga ik niets over deze film zeggen, behalve dan: kijken zonder trailers of reviews te bekijken.

Met zoveel gaten als het plot heeft zou elke boot zinken. In het begin vermaakt het nog wel met een vleugje mysterie totdat de beslissingen steeds onlogischer worden en de rare sprongen die gemaakt worden gewoonweg niet meer kloppen. Een tijdje lang lijkt het te gaan om het doorbreken van een soort lus in de tijd op het mysterieuze spookschip. Maar echt een oplossing hiervoor wordt ook niet gezocht. Het blijft hierna maar door sukkelen naar het volgende deja vu totdat er vals gespeeld wordt in het plot zodat opeens andere gebeurtenissen kunnen plaats vinden.

Op zich heeft een concept als dit best potentieel maar het is grondig verknald door teveel fouten in het plot. De cast is gewoon een dertien in een dozijn groepje mooie jongeren uit de mode catalogus, zoals je wel vaker ziet in slashers. Hier en daar nog wat erg slechte effecten zoals die vogel of te haastige cuts maar dat is het probleem niet.

"Hey. I'll leave the meter running. You will come back, won't you?”
"Yes. I promise.”

Op zich is er niet veel mis met dit horrorwerkje, al is het ook niet echt bijzonder te noemen. De film gaat vrij direct van start, en blijft vooralsnog best lang wazig. Ik vond het stukje op zee wel prima, verder niks spannends te noemen. De film heeft een aantal goeie leuke actievolle momenten maar, het hele mysterieuze script kon me niet altijd even goed vermaken. Ik merkte dat de film soms wel zijn kracht wat verloor, wellicht omdat Smith iets te veel wou halen uit deze film, dat had wat dat betreft ook echt niet gehoeven.

Maar, het zorgt allemaal wel voor een leuke en vermakelijke filmavond. Het verhaal was stiekem nog best wel geinig om te volgen, zeker wanneer je denkt dat je eruit bent en dat maakte het einde toch wel geinig, en is zelfs de film in een rondje gelopen.

Op zich dus een vermakelijke horror, al had het wat meer gore van mij gemogen. Kijkt makkelijk weg, alleen had ik misschien op sommige vlakken ook wel wat meer verwacht van de film.

Toch met een halfje verlaagd na herziening. Regisseur Christopher Smith levert nog altijd vermakelijk vakwerk af met veel tempo en een aantal onverwachte plotinsteken, maar laat qua spanning te veel punten liggen. Ik vond Melissa George bovendien helemaal niet goed in haar rol zitten en de overige personages te onderbelicht om dat te compenseren. Met het sfeertje zit het gelukkig wel goed en de inhoud is natuurlijk geweldig, maar het viel me dit keer op hoe snel het allemaal eigenlijk voorbij was en niet naar een hoogtepunt kan toewerken. Slecht is het zeker niet, maar de mijlpaal die ik er ooit inzag, is inmiddels uitgewerkt.

Ik zie het genre "horror" meerdere malen voorbij komen. Allesbehalve. Dit is een thriller/mysterie waarbij het mysterieuze toch de overhand heeft; een spannende variatie van Groundhog Day (1993) alhoewel die laatste destijds meer indruk op mij heeft gemaakte dan deze. De setting op dat oude schip zorgde voor een prima sfeertje. Qua plot, cast en acteerwerk net voldoende.

Ik denk dat ik deze film nu pas gezien heb, weet het niet zeker want is al een redelijke oude film. Ik vond hem eigenlijk zeer goed, een soort spannende Groundhog Day. Ik zie dat hierboven dat al iemand zegt....

Wel vond ik de CGI zeer zwak, maar ik weet niet dat het is omdat de film toch al wat leeftijd heeft, of het gewoon niet goed was.

Rachael Carpani is spijtig genoeg op 7 december op amper 45 jarige leeftijd overleden