Gladiator (2000)

Poging tot herbekijken draaide op niets uit. Vond het zo irritant en cliché allemaal. De CGI vloog me om de oren, had er al gauw genoeg van. Neen, toch geen goede film voor mij. Wilde em eigenlijk een heel laag cijfer geven, maar ga het gewoon houden op, vond ik vroeger best OK maar kan er nu niet meer van genieten.

Meh.

Hoewel ik nooit ondersteboven ben geweest van Gladiator was het in mijn herinnering toch stukken beter. Herziening (van de Director's Cut) leert mij dat dit een ontzettend lege film is: Commodus' jaloezie is kinderachtig, Maximus' verlies doet me niks en dan blijft er eigenlijk niks van over.

Het spektakel lijkt dan de laatste reddingsboei te zijn maar entertained was ik niet. Mopje qua flauwheid op gelijke hoogte van deze film.

Russell Crowe bewijst hier ook de ultieme zoutzak te zijn die denkt de cool te hebben er iets van te maken. Maar hij heeft dat charisma niet. Ik zie zo door z'n trage blikken heen. Hij acteert als iemand die net van de acteerschool komt en te veel moeite doet om z'n performance wat 'details' en ticjes mee te geven.

Ook Joaquin Phoenix - sowieso in mijn top 5 van beste acteurs van het laatste decennium - bakt er niet veel van, met z'n dom accentje dat kant noch wal raakt. Dan zorgen oudjes Richard Harris en Oliver Reed voor het meeste schwung.

Ridley Scott teert naast alle opgeblazen tragedie ook op opgeblazen spektakel, iets wat ik normaal wel kan hebben. Maar echt spectaculair vind ik dat spektakel allemaal niet. Veel gevechtsscènes voelen te choreografisch aan en ogen daarom klungelig. Ook de soundtrack die eronder geplakt is doet me niet veel. Het komt me allemaal over als volgens het boekje.

Wel chapeau voor de CGI die schijnbaar gebruikt is om Reed's dood te counteren, daar heb ik niets van gemerkt.

2

Ook bij mij een half puntje eraf.

Blijft een aardige spektakelfilm, maar meer ook niet. Ik leefde, net zoals de eerste keer dat ik 'm zag, nooit echt mee met de personages die van de cliché's aan elkaar hingen.

Een gewone popcornfilm. De zogenaamde meerwaarde zit volgens mij voornamelijk tussen de oren van de onervaren kijker..

Leuk om te kijken voor de Romeinse sfeer en prachtige kostuums, maar verder flinterdun verhaaltje, bombastische muziek en aan Russel Crowe erger ik me werkelijk mateloos.! Een uitstraling van niks, niet overtuigend gespeeld en wat een irritante stem.

Dat kan je soms zo hebben.

Ook al doe ik zo mijn best, het lukt me niet deze film af te kijken.

De film opnieuw bekeken en het is en blijft een geweldige spektakel film.

Wel een kleine rechtzetting bij mijn vorige commentaar.

Oliver Reed overleed nog tijdens de opnames en sommige van zijn scènes werden alsnog gemaakt met trucages.

Maar na 14 jaar is dit nog steeds een aanrader !!

Gladiator is een herleving van het ‘Zwaard-en-Sandalen’ genre wat met name populair was in de jaren ’50 en ’60, toen zowel Hollywood als Italië grote spektakelfilms afleverden die stuk voor stuk een groot succes waren bij het publiek. De bekendste voorbeelden zijn Ben-Hur en Spartacus. Gladiator roept vooral herinneringen op aan die laatste film, alsmede aan de meer recentelijke film Braveheart.

En hoewel Spartacus gezien wordt als een klassieker is Gladiator toch op veel punten een betere film. Met een speelduur van 149 minuten is Gladiator een relatief korte film in dit genre, waar een gemiddelde film al gauw tegen de drie uur duurde. Het tempo ligt een stuk hoger en met behulp van moderne technieken is het oude Rome tot leven gewekt.

Gladiator op vrijwel elk punt geslaagd te noemen. Het acteerwerk is voortreffelijk en Russell Crowe is ondanks z’n Australische accent een overtuigende Romeinse generaal en werd hiervoor bekroond met een Oscar. Ook Joaquin Phoenix speelt een goede rol als de valse keizer. De bijrollen worden sterk ingevuld door Connie Nielsen, Derek Jacobi, Djimon Hounsoe en met name Oliver Reed, die overleed tijdens de opnames.

Ik heb Gladiator zo'n 12 jaar geleden eens gezien, en mij is vooral de veldslag van de eerste 20 minuten bijgebleven. Daarom een herkijk, om het eens fatsoenlijk te kunnen beoordelen.

De kijkervaring van Gladiator is heel wisselend. Sommige shots zijn prachtig om te zien (met name als ze in daglicht geschoten zijn), maar sommige zijn weer verschrikkelijk kitsch (met kleurenfilters en hoog contrast, bijvoorbeeld droomscènes).

De acteurs zijn volgens mij veel te strak geregisseerd. Zo erg zelfs dat alle natuurlijkheid uit het acteerwerk verdwenen is. Elke blik, elke snik en trillende onderlip is uitgedacht, lijkt het wel.

Over trillende onderlippen gesproken, waarom vond Ridley Scott het nodig om elke dialoog zo vol drama te proppen? Elke zin werd met de grootst mogelijke emotie uitgesproken, danwel vergezeld van waterige oogjes en moeilijke blikken. Als daar dan ook nog eens veelvuldig het sentimentele gekweel van Hans Zimmers score erop losgelaten wordt, is het gewoon veel te veel.

Joaquin Phoenix is een prima acteur, maar door eerdergenoemde strakke regie verwordt zijn personage tot een bordkartonnen, eenzijdige karikatuur. Russel Crowe doet als Maximus gewoon zijn ding, niet slecht maar ook niet heel opzienbarend.

Ik ben geen groot fan van lange gevechtsscènes, alhoewel ik een goed gechoreografeerde scène wel kan waarderen. In Ben-Hur was de chariotscène erg goed (voor die tijd althans) en hoewel die in Gladiator er niet voor onder doet, merkte ik dat laatstgenoemde het meer moet hebben van de suggestie d.m.v. montagetrucs. Dat haalde de glans er wel vanaf.

Kortom, ik ben niet bepaald enthousiast of lovend. Een eenvoudige 3* krijgt ie van mij.

In grote lijnen speelt Gladiator (2000) in op het historische gebeuren van het romeinse keizerrijk.

Toch ontdekken we hedendaagse inbrengen zoals vooral het teruggeven van Rome aan het volk (democratie), de inbreng van de vrouw (emancipatie), de waardering voor de neger (racisme) en misschien nog enkele opvallende inbrengen van regisseur Ridley Scott. Zelfs de hedendaagse crisis, waarvan in 2000 nog geen sprake was, voelen we op sommige momenten, natuurlijk ongewild, in de film opduiken. Maar vermits wij daar dagelijks mee geconfronteerd worden linken we dit er vlug aan in gedachten dat de geschiedenis zich herhaalt. Het luxueuze Rome en zijn politieke wedijver krijgen rake klappen.

Zoals in de godsdienst, hedendaagse gebeurtenissen vertalen in een oud-romeinse geschiedenis.

Dit wordt al sober ingebracht in het verhaal dat prachtig vertolkt wordt door de hele cast.

Russell Crowe bijt als generaal Maximus de spits af in de strijd voor het romeinse volk en stad.

Mooie zichten en heerlijke muziek kleuren het gebeuren en gaven de boodschap(pen) van dit verhaal de nodige aantrekkingskracht.

Een erg, vrij lange, genietbare film. Sterk aanbevolen. Terecht op de 15de plaats van de top250.

Vandaar ook de max van de punten: 5,0plus.

1 van mijn favoriete films! Alles is goed aan deze film: geweldige camerawerk met mooie beelden, steengoed geacteerd vooral door Joaquin Phoenix! Goed geluid en zeer goede soundtrack van Hans Zimmer met de dragende stem van Lisa Gerard. Kostuums, make up & hair komt geloofwaardig over.

Daarbij is het verhaal interessant, zit de sfeer er goed in en is op visuele gebied ook dik in orde!

toppertje

Eén van mijn topfavorieten.

Groot acteerwerk, mooie verhaallijn, prachtige decors. Alles in deze film past gewoon.

Gladiator is een van de historische meesterwerken van de afgelopen decennia met een zeer sterk acterende Russel Crowe, en een villeine Joaquin Phoenix als Romeinse keizer. De openingsscène en de Colosseum-scenes zijn spectaculair, ondersteund door prachtig camerawerk en pakkende muziek. Zeer terecht staat deze film hoog in lijsten met filmbeoordelingen.

Ik weet niet wat me precies bezielde om deze film nog eens op te zetten, niet echt goede herinneringen aan, en deze keer kan ik helemaal zeggen dat ik er niets mee kan.

Het is erg makkelijk hakken, dus ik stip alleen wat punten aan: allereerst een onzinnig plot. Dat het historisch niet klopt, is niet eens erg, wel dat het volstrekt ongeloofwaardig is. Verder een flinke hoeveelheid melodrama vergezeld door een jammerende mevrouw in de soundtrack, die op andere momenten weer lomp bombastisch is. Met recht één van de ergste soundtracks van Zimmer, die ik sowieso nooit kan uitstaan.

Het acteerwerk is matig tot slecht. Crowe lijkt maar één modus te hebben: die van de afgestompte emoties. Phoenix is helemaal verschrikkelijk, en komt over als een jengelend kind. Gevechten zien er houterig uit, maar worden ook erg matig in beeld gebracht. Totaal geen overzicht. En tenslotte moet het ook nog eens uitgerekt worden tot bijna drie uur.

Scott kan ik maar moeilijk plaatsen. Alien en Blade Runner zijn goed tot heel goed, Kingdom of Heaven is matig, terwijl deze film in mijn ogen het toonbeeld van Hollywood-wansmaak is. 0,5*.

Gladiator heb ik altijd nogal een overschatte film gevonden. Onnodig opgeblazen en bombastisch probeert de film heel wat te zijn, maar het dunne en afgekloven verhaal en de behoorlijk irritant in beeld gebrachte actie-scenes, verpesten een hoop.

Als ik grootschalige actie wens te zien in een spektakelfilm als Gladiator, is het wel de bedoeling dat ik wat zie. Dat is dus niet het geval bij Gladiator, waar een vervelende vorm van editing er voor gezorgd heeft, dat er niets over blijft van de actie.

Verder is het acteerwerk ook niet echt van een hoog niveau. Vooral Joaquin Phoenix komt totaal niet over als keizer, die met zijn jankerige gedoe nou niet bepaald imponeert.

Zijn er dan geen pluspunten? Jawel, want visueel is de film overweldigend. De sets, de locaties, de kostuums, alles is tot in de puntjes verzorgd. Wat ook gewoon een handelsmerk is van regisseur Ridley Scott. Op blu ray oogt deze film dan ook overtuigend.

Verder is de muziek gewoon mooi, hoewel niet m'n favoriet van Hans Zimmer. Niettemin past de soundtrack er wel goed onder.

Conclusie: Gladiator oogt veel te opgeblazen, maar als het er op aan komt, komt het i.m.o. niet over.

Ondanks de kritiek, wil ik om de zoveel tijd nog wel eens een lans breken om 'm te zien. Echter neemt het niet weg, dat ik had een zeer wisselvallige film vind.

Qua spektakelfilms zou Scott zich vijf jaar later revancheren met het veel minder ontvangen Kingdom of Heaven, wat ik persoonlijk een veel betere film vind. Maar dan wel de Director's Cut!!

“Today I saw a slave become more powerful than the Emperor of Rome.”

Een visueel spektakel. Het was een tijdje geleden dat ik Gladiator had gezien maar ook bij herziening werd ik weer overrompeld door de schitterende cinematografie. Het grauwe eerste deel, de zonovergoten gladiator scènes en natuurlijk Rome en het reusachtige Colosseum, alles ziet er weergaloos uit. Het verhaal zelf is redelijk straight forward en het wraakmotief is natuurlijk al ontelbare keren gedaan maar door de setting en de acteerprestaties voelt het levensecht aan, en tegelijkertijd ook een beetje “larger than life”.

Russell Crowe draagt de film echt op zijn schouders en is grandioos als de sterke en heldhaftige Maximus. Wat een charisma heeft die man. Connie Nielsen was mij de eerste kijkbeurt niet echt opgevallen maar wat is ze goed! Met alleen een blik weet ze al zoveel te zeggen en duidelijk te maken over haar gevoelens en intenties. Joaquin Phoenix speelt Commodus erg goed en je hebt al vanaf het begin een hekel aan hem. De keuze om hem fysiek totaal geen partij te laten zijn voor Crowe is wel een goede want het geeft de strijd tussen beide mannen een net iets diepere laag en Commodus moet sluwe manieren verzinnen om Maximus de baas te zijn. De actiescènes zijn prachtig gefilmd en vooral bij de scènes in het Colosseum zit je op het puntje van je stoel. De muziek is soms heel erg overheersend maar het is wel een mooie score dus echt storen deed het niet. Ja, Gladiator blijft een pareltje van een film die vooral visueel naar grote hoogtes stijgt. Meesterlijk gedaan van vakman Ridley Scott.

There was a dream that was Rome. It shall be realized. These are the wishes of Marcus Aurelius.

Ik kan me niet herinneren wanneer ik Gladiator voor het laatst heb gezien. Dat moet absoluut langer dan 10 jaar terug zijn. De film stond me bij als goed, maar ook wat overschat. Daar kom ik bij deze herziening (extended versie op bluray) wel absoluut op terug.

Gladiator is een meesterwerk. Alles klopt en is met veel gevoel voor historie gemaakt door Ridley Scott. Visueel is de film echt schitterend, met ongelofelijk mooi gefilmde actie (een indrukwekkende veldslag in het begin van de film en de diverse arena-gevechten) en erg mooie decors. De muzikale ondersteuning van Hans Zimmer zijn soundtrack werkt absoluut sfeerverhogend en als je dan ook nog eens bijzonder goed acteerwerk hebt, Crowe en Phoenix voorop, dan weet je dat er weinig te klagen valt.

Het plot is wel wat voorspelbaar, maar het is zo gedetailleerd en episch uitgewerkt, dat dit totaal niet als een minpunt voelt. Misschien is het wel erg vergezocht dat de keizer zelf een gevecht aan gaat, maar het leverde wel een prachtig slot op, al had het gevecht tussen beiden langer mogen duren. Maar het moment dat ze de overleden Maximus wegdragen uit de arena leverde me wel kippenvel op.

Waar ik een soortgelijke film als Ben Hur vrij saai vond buiten de actie, daar weet Gladiator elk moment te boeien en te overtuigen. De politieke intriges van Rome, de verhoudingen tussen Commodus en zijn zus, de band tussen Maximum en Proximo. Allemaal goed uitgewerkt.

Klassieker.

4,5* (was 4*)

Aardig weetje misschien. Toen ze begonnen met filmen, had Scott slechts de beschikking over 25 velletjes scenario. Een volslagen no-no in zo'n big-budget productie. So it seems. Dat vertelde Russell Crowe een keer op de Graham Norton show. De slogan "honor and strength" was van hem, omdat het de slogan was van zijn school. Ik denk dat de film er -juist- zijn sterkte aan ontleend. Veel films voelen aan alsof ze helemaal dichtgeschreven zijn op gebied van dialoog. Bij Gladiator is er voelbaar meer ruimte voor wat mensen normaal zouden zeggen. Zo vraagt keizer Marcus Aurelius aan Maximus aan het begin van de film: "vertel nog eens even, waarom we dit allemaal doen"... (refererend aan de veldslagen). Leuk ook, één van de weinige films waarin een hoofdrolspeler de impliciete pitch geeft van het hele verhaal. Commodus: "A general who became a slave. A slave who became a gladiator. A gladiator who defied an emperor".

Sterk episch historisch drama dat losjes is gebaseerd op gebeurtenissen uit het Romeinse Rijk in de tweede helft van de 2e eeuw na Christus. Ridley Scott Heeft tal van invloeden en anachronismen omgetoverd tot een geweldig spektakel. Russell Crowe laat zijn klasse zien als Maximus Decimus Meridius evenals Joaquin Phoenix als Commodus. Een gehele sterke ondersteunende cast en muziek van Hans Zimmer maakt het dat deze film terecht vele prijzen in ontvangst mocht nemen.

17 jaar na dato nog steeds geen betere film uitgebracht dan deze moderne klassieker. Minder marvel en meer epische historische spektakel s.v.p

Grotesk gedrocht dat buiten een aantal mooie landschappen en groots opgezette scènes niks te bieden heeft. Tel daarbij een oersaaie Crowe en de 150 minuten zullen bijzonder lang duren.

Magistrale block buster die terecht hoog scoort. Laat dit soort films maar aan Ridley Scott over zou ik bijna zeggen. Ik zie deze film als een hommage aan de jaren '60 films zoals Spartacus maar dan opgefleurd met CGI zoals het 'digitaal gerestaureerde' Colosseum, erg mooi.

Het verhaal over een Romeinse generaal die in ongenade valt bij de keizer, bijna vermoord wordt en als slaaf wraakt neemt op de keizer is meeslepend en vooral als je deze film voor het eerst ziet maakt ie veel indruk. De film is ronduit prachtig geschoten en ondanks de lengte nooit saai of verslappend. Zelfs de muziek is zo gemaakt dat je zonder beelden nog steeds de film erin herkent.

Natuurlijk zitten er hier en daar wat kitscherigheden en cliches in en het lijkt zo nu en dan inderdaad erg strak geregisseerd tot aan de wat houterige dialogen aan toe. Maar dat doet geen afbreuk aan de kracht en visuele belevenis van deze film.

Terecht een topfilm volgens de gemiddelde score tot nu toe.

Nu mijn tweede en tevens ook helaas laatste week is aangebroken van de vakantie heb ik besloten mijn doel in stelling te brengen wat ik nu al een paar dagen in mijn gedachten heb gehad. Ik heb doordeweeks nooit veel tijd om lange films te kijken, films die tegen de drie uur aan lopen. Ik heb een beetje op Netflix rondgesnuffeld en ben drie films tegen gekomen die ik erg graag wil zien en ik daar de vakantie een mooie en geschikte tijd voor vind en toen was al gauw ‘Gladiator’ de eerste van die drie die ik heb uitgekozen en waarschijnlijk ook één van de beste. Ze hebben alle drie erg hoge waarderingen op de filmsites en daarvan ben ik ook een deel, want waarschijnlijk ga ik ze alle drie erg gaaf vinden. ‘Gladiator’ is een film om goed mee te beginnen, een heerlijke en fantastische film wat zich afspeelt in de Romeinse tijd waarvan ik wel zag dat ik deze nog eens moest herzien, dus dat heb ik gelijk ook gedaan. Waarschijnlijk is mijn eerste kijkbeurt me minder goed bevallen waarvan ik toch denk dat de lengte van de gehele film me vies tegen zou zijn gevallen, en dat heeft me nu niet in de weg gezeten. Gladiator weet van de eerste tot het laatste minuut mij zeer te boeien en ondanks wat clichés en typische-Hollywood scénes is de film me erg meegevallen en heb ik er erg van genoten.

Ik ben geen persoon die zich dagelijks of in het algemeen veel bezig houd met de Romeinse tijd, een oorlog waar ik erg weinig achter zoek maar waar erg veel mooie informatie over te vinden is en misschien wel één van de wreedste oorlogen die de wereld gekend heeft waarvan ik zelf toch denk dat de eerste wereldoorlog het wreedst is geweest. Toch wisten de Romeinen als enige van de wereld daadwerkelijk overwininningen te boeken dat later niet meer gelukt is onder de dictatoren al was Hitler erg dichtbij, en dan denk ik dat er niemand meer zo machtig is geweest als het Romeinse leger toen was en daarbij is het denk ik echt wel het sterkste leger ooit geweest.

Natuurlijk was het Romeinse rijk erg populair en op de dag van vandaag krijg je waarschijnlijk maar één echte naam te horen waarmee mensen het Romeinse rijk vaak associëren en dat zou toch wel met ‘Gaius Julius Caesar’ zijn geweest. Waarom hij zo populair is geweest zou ik niet kunnen zeggen aangezien ik mij niet zo verdiep in de onderwerp maar wat ik wel weet is dat hij een erg machtig leger heeft gehad. Ook is de beste man vermoord en daar weet ik dan wel iets van (al heb ik het ook een beetje opgezocht) maar ik wist wel dat hij niet aan een natuurlijke dood was gestorven. Dit blijkt dus ook waar te zijn aangezien hij dood is gegaan door middel van 23 dolksteken.

Ik moet zeggen dat ik erg genoten heb van het acteerwerkje van Russel Crowe. De man past perfect in de rol van Maximus en met geweldige gezichtsuitdrukkingen kon ik werkelijk alleen maar blijven genieten van alleen deze man al. Ik denk dat Crowe ook wel één van de hoogtepunten uit deze film is geweest. Ook Joaquin Phoenix deed het prima als Commodus, de opvolgende keizer die een grote haat op Maximus had. Oliver Reed deed het ook goed als Proximo, rust in vrede. Misschien heb ik me eigen vraag al wel een beetje beantwoord aangezien Richard Harris de rol van Marcus Aurelius speelt wie de keizer voor Commodus was en hij was helemaal bezeten van Maximus, zelfs zo erg van Maximus zelf dat hij zijn eigen zoon Commodus als twee plaatst en Maximus liever ziet heersen dan zijn eigen zoon. Voor de rest was het acteerwerk in het algemeen prima en niks om op aan te merken, en vond ik het allemaal wel best in deze film.

Ook was ik bezig met het feit dat ik alle films van de regisseurs wou zien die in mijn top 10 staan. Leuk dat het dus een Scott productie was die ik gisteren heb opgezet en deze regisseur blijft mij in iedergeval stuk bij stuk verbazen. Ik vond ‘Gladiator’ een prachtige film waarop veel elementen erg sterk en goed in beeld zijn gebracht en de film raast eigenlijk gewoon voorbij en word nergens echt saai of kakt nergens echt in. De rustige stukken zijn prima gecombineerd met de grote slachtscénes waar er eigenlijk nergens echt héél voorzichtig word gedaan en Scott houd zich dan ook nergens echt in. Ridley Scott blijft één van mijn favoriete regisseurs en dat heeft hij hier ook maar weer eens bewezen.

De film begint eigenlijk reten goed waarbij we een gevecht zien tussen de Romeinen en hun laatste vijand voordat hun eigenlijk alles wel hebben ingenomen. We zien Maximus hier als veld schaik die als generaal opereert in het Romeinse leger. Hij met zijn zeer sterke leger gaan de strijd aan met de wilde mensen waarop Maximus een aanval van achter inplant. Samen met zijn soldaten gaat hij ten strijde en valt deze groep mensen aan waarop het Romeinse rijk weer weet te winnen en zo een strijd van 25 jaar ten einde is gekomen. Toch is Commodus niet blij met de uitspraken van zijn vader en vermoord heb zelf, dit doet hij door middel van verstikking waardoor Commodus zelf keizer word van het rijk. Hij probeerde Maximus nog aan zijn zijde te krijgen maar tevergeefs is dat niet gelukt waarop Commodus de opdracht vergeeft om Maximus te laten vermoorden. Maximus weet echter te ontsnappen waardoor hij op vrije voeten komt. Echter laat Commodus of zijn leger het daar niet bij zitten en gaan richting het zoontje en de vrouw van Maximus die ze even later levend verbranden en ophangen. En wanneer Maximus bij zijn huis aankomt, dit tafereel ziet en vervolgens levenloos op de grond ligt aangezien hij gewond is.

Maximus word meegenomen door bepaalde mannen om vervolgens als ‘slaaf’ verkocht te worden. Hij word verkocht aan Proximo, een handelaar en trainer van Galdiatoren die onder andere Maximus tot erg goeie vechter wilt creëren. Ze trainen en vechten en uiteindelijk komt Maximus bij het Colosseum uit waar hij weer oog in oog komt te staan met Commodus. Hij vecht vervolgens tegen Comodus en wint waarop hij waarschijnlijk de Keizer werd, al kreeg je daar niet meer zoveel van te zien.

Het hele punt wanneer Commodus met zijn groep in het Colosseum stonden vond ik oprecht zelf erg gaaf en misschien na de openingsscéne wel het beste wat de film heeft gehad. Voor de rest was de film gewoon erg tof om te volgen en vond ik het een erg leuke zit en ben ik best wel fan van deze film. Een prima herziening en op naar de volgende die ik zomenteen ga bekijken.

4.5*

Ik kon me niet herinneren wanneer ik deze film voor het laatst gezien heb. Ik had in ieder geval nog geen review geschreven dus het moet zeker al acht jaar geleden zijn.

Tijdens het kijken viel me op hoeveel ik er eigenlijk nog van wist, ook al is misschien al tien jaar geleden dat ik de film voor het laatst gezien heb.

Want dat dit een buitengewoon goede film is staat buiten kijf. Allereerst een groot compliment voor Hans Zimmer, die een weergaloze soundtrack heeft gecreëerd. Vooral de eindscène, ondersteunt door zijn muziek gaat door merg en been. Het viel me tijdens bepaalde actiescènes op dat de filmmuziek veel weg had van Pirates of the Caribbean.

Russel Crowe en Joaquin Phoenix zijn de grote tegenpolen in deze film. De één als gladiator en de ander als keizer. Beiden acteren ijzersterk, dat is denk ik ook wat de film zo goed maakt. Het verhaal wordt geloofwaardig gebracht, de meeste emoties die de hoofdrolspelers hebben zijn ook realistisch, zoals iedereen ze zou hebben gehad. De film bevat geen superhelden die alles aankunnen en geen negatieve gevoelens hebben.

Ridley Scott heeft met deze film een waar meesterwerk gemaakt. Achttien jaar na de release staat deze film nog als een huis, ziet het er zelfs nog schitterend uit ook. Sommige slow-motions in gevechten vond ik storend, maar verder kan ik weinig aanmerken op deze film.

4.5* stonden en blijven staan.

Gladiator had ik al geruime tijd niet gezien, dus toen ik hoorde dat hij ten gelegenheid van de Oscars door Cinemec gedraaid zou gaan worden heb ik meteen kaartjes gekocht.

Als generaal Maximus (Russel Crowe) de laatste Barbaren heeft verslagen en daarmee de oorlog heeft beëindigd, besluit Keizer Marcus Aurelius (Richard Harris) dat het tijd wordt dat Rome weer een republiek wordt. Zodra zijn zoon Commodus (Joaquin Phoenix) hier lucht van krijgt vermoord hij de keizer en geeft hij ook opdracht om Maximus te executeren. Maximus weet te ontsnappen om bij zijn thuiskomt erachter te komen dat zijn gezin gekruisigd. Maximus wordt gevangen genomen door slavenhandelaren en verkocht aan Gladiatoren-trainer Proximo (Oliver Reed). Maximus is vast besloten de beste te zijn, opdat hij een audiëntie met de keizer krijgt en wraak kan nemen.

Net als Braveheart is Gladiator zo'n epos waar Historisch gezien heel veel niet aan klopt, maar wat als film wel uitzonderlijk goed werkt waardoor je haast vergeet dat het eigenlijk niet klopt. Want het verhaal zit ijzersterk in elkaar. De film bevat genoeg actie, maar dat is zeer zeker niet waar het hem allemaal om draait. Dit is een man die alles overheeft voor de glorie van Rome en de keizer letterlijk liefhad als een vader. Hij wil wraak nemen op de tiran die hem alles ontnomen heeft en een gevaar vormt voor de stabiliteit van het rijk.

Overigens is de ware geschiedenis van Keizer Commodus wel een beetje zoals de film, alleen Maximus maakte er geen deel van uit. Commodus kon het erg slecht vinden met de senaat, maar was wel gewoon door Aurelius benoemd als opvolger. Zijn zuster Lucilla spande samen met senatoren om Commodus af te zetten en werd daardoor geëxecuteerd samen met haar zoon (geen happy end zoals in de film dus). Commodus was daadwerkelijk van plan om als Gladiator te verschijnen, maar voordat dat gebeurde werd hij door de Senaat vergiftigd. Na de dood van Commodus werd Rome echter geen republiek, Pertinax (die deel uit maakte van de samenzwering) werd keizer en zou door de Praetoriaanse garde worden afgezet en weer door een ander worden opgevolgd.

Ridley Scott heeft zichzelf weer echt overtroffen met de opnames van Gladiator. Van intens gemonteerde veldslagen tot poëtische shos van een hand over een veld graan. Cinematografisch staat het allemaal als een huis. Daarbij komt ook nog dat Hans Zimmer de beste soundtrack uit zijn hele carrière maakte met zowel epische thema's als diep emotionele die je kippenvel bezorgen.

Ik hoorde vooraf dat de effecten van Gladiator er 17 jaar later nogal gedateerd uit zouden zien, maar daar is niets van waar. De manier waarop Scott de Romeinse tijd tot leven heeft gewekt is nog steeds bijzonder indrukwekkend. Af en toe zag je wel dat er gebruik is gemaakt van visual effects voor de grote overzichtsshots van Rome, maar die vond ik zeker niet slecht. Oliver Reed overleed helaas voordat de film was voltooid en daarom zijn enkele eerdere shots van hem later hergebruikt in de film, als je hele goede ogen hebt zal het je opvallen.

Gladiator blijft een ijzersterke film van Scott, een van zijn allerlaatste echt indrukwekkende films.

Een film met meer dan 10000 stemmen hoeft niet veel betoog meer. Wie leest dit overigens nog? Iedereen heeft Gladiator toch ooit al eens gezien? Het moet voor mij ook zowat de 10-15e keer zijn. Het script zit in mijn geheugen gegrift en ik moet eerlijkheidshalve bekennen dat ik Gladiator als een guilty pleasure beschouw. Langs de ene kant geniet ik er geweldig van en was ik er vroeger helemaal weg van, aan de andere kant mag je het historische gezien niet te nauw nemen en is het eigenlijk niet meer dan een commerciële sandalenblockbuster.

Gladiator vertoont overigens vele gelijkenissen met dat andere epos een aantal jaren eerder, namelijk Braveheart. Net als in Braveheart wordt de liefde van je leven je ontnomen, neemt een zakdoek of wat poppetjes een symbolische plek in, is er een onmogelijke nieuwe liefde, verraad, heroïek, suspense, het komt allemaal aan bod. En dit telkens ondersteund door een geweldige soundtrack en tal van andere sounds. Topklasse van Hans Zimmer!

Ik blijf Gladiator geweldig vinden met een steengoede Russell Crowe, nog steeds mooie actiebeelden (de oorlog met de Germanen!) en arenagevechten. De effecten doen het na 18 jaar nog steeds goed. Ook Joaquin Phoenix doet het erg goed als megalomane keizer Commudus. Ook de mooie verwijzingen naar het hiernamaals geven de film een extra dimensie. Cinematografisch blijft de film ook erg sterk met mooie shots afgewisseld met hier en daar wat slomo’s. Gladiator is entertainment in de meest pure vorm, subliem!

Waanzinnige film eindelijk nu op 4K waardoor hij nog mooier overkomt. Tel daarbij de schitterende muziek en je zit in een heerlijke droomfilm. Kan geen enkel kritiekpunt opnoemen het verhaal klopt precies al is het natuurlijk verzonnen, maar er is helemaal niets wat de film mij verveelde. De aanloop duurt misschien wat lang, maar na 40 minuten is het genieten geblazen. Overigens heb ik naar de extented version gekeken 2 uur en 50 minuten lang. Weinig films die hier in de buurt komen. Dikke 5 sterren!!!

Ook nu nog best genieten van Gladiator, al is het voor mij niet de klassieker uit de top 250. Maar het kent zeker zijn momenten en is best goed bewaard gebleven doorheen de tijd. Hollywood uit de oudheid.

Wat blijft dit toch een goeie film, twee en een half uur vliegt zo voorbij. Het verhaal is over het algemeen simpel, maar de karakters en het verloop van het verhaal maakt het heel boeiend. Joaquin Phoenix zet een hele creepy bad guy neer, en Russel Crowe speelt ook heel overtuigend. De muziek is ook heel nice gedaan, de film voelt er meer episch door, wel lijkt het op sommige momenten bijzonder veel op de muziek van Pirates Of The Caribbean. De actiescenes zijn geweldig, met als hoogtepunt het gevecht met die karretjes. Het is wel opmerkelijk dat er in de gevechtsscenes soms een heleboel cuts zitten, wat je er wel een beetje uit haalt. Het mooie is dat de algehele film mij op alle vlakken bleef boeien, tot aan het eind waar Commodus eindelijk vermoordt word, en Maximus dood de arena uit word getild, na een mooie laatste speech.

Na 4 keer nog steeds een geweldige film, een wraakverhaal wat je bij blijft en ontzettend mooie actiescenes, en ondanks een paar schoonheidsfoutjes zeker een van mijn favoriete films, 5,0!

ik vond de film goed want de duurtijd van 2,5uur vliegt zo voorbij.

Het verhaal is over het algemeen simpel.

Het is een boeiende film als je van dit soort genre houdt.

Film begint goed en vervalt vervolgens in het ene na het andere cliché

Are you not entertained!?!?

Visuele en emotionele krachttoer van Ridley Scott, die 20 jaar terug het summum was, maar wat mij betreft niet meer de impact maakt als toen.

Eerste hekele punt het begin. De aanloop waarbij het machtsvacuüm, de stervende keizer en de daarop volgende machtsstrijd is begrijpelijk als uitleg voor wat gaat volgen. Toch vind ik het te lang duren en zeker niet het interessantste deel van de film. De slag, hoewel prachtig in beeld gebracht, voelt eerder als een moetje dan dat dit veel toevoegd. De film begint voor mij dan ook pas als Maximus als slaaf wordt afgevoerd zo rond 45 minuten. Overigens, nog wel apart hoe hij zich plotseling in Algerije bevindt. Geen schip of water gezien...

Daarna ontwikkelt de film zich tot iets wat meer met de titel heeft en laten we eerlijk zien, dat willen we juist zien. De Qua Vadis achtige gruwelen en toestanden in de arena, hoewel dat nog net even iets anders was. Toen waren de Joden ook al opgejaagd wild en werden voor het oog van het publiek aan de wilde beesten gevoerd. Het tempo van de zinderende gevechten wordt regelmatig onderbroken door de beslommeringen van Commodes, overigens een glansrol van Phoenix en als er wat mij betreft een Oscar uit gedeeld had mogen worden voor acteerprestaties, dan was die voor de bijrol geweest. Crowe is prima, maar het is wel een rol die hij praktisch op de automatische piloot kan doen. Phoenix daarentegen haalt het onderste uit de kan als slinkse, laffe, chanterende machtswellusteling die alleen maar met eigen ego en eer bezig is. Boeiende rol....

De soundtrack is bij tijd en wijlen een echte Zimmer. Duidelijk zijn de invloeden te horen die later zal leiden tot de melodie van Pirates, daarnaast is de samenwerking met de zangeres van Dead Can Dance een schot in de roos, zijn ook duidelijk invloeden van Holst the Planets te horen, met name Mars the bringer of war, en ontwikkelt zich dan toch een mooie terugkerende melodie die bij de film past.

Filmisch is de film erg mooi, maar soms verliest Scott zich in te gestyleerde beelden terwijl een rauwere aanpak juist bij de tijd en de film hoort. Gelukkig gebeurt dit maar een paar keer. Prachte landschappen en luchten, de kleurenfilters zijn mooi, de Arena mooi vormgegeven en bijvoorbeeld 'de slag om Carthago' is prachtig uitgevoerd en gefilmd hoewel Scott de gevechten soms wel erg warrig, snel, dichtbij geschoten en gemonteerd heeft. Daarnaast moet gezegd worden dat de film toch vooral om een machtsstrijd gaat hoewel de titel anders doet vermoeden.

Gladiator valt wat mij betreft tegenwoordig op als een visuele en emotionele krachttoer die teveel indruk wil maken met zijn rauwe beelden, harde gevechten en drama die Maximus treft rond vrouw en kind. Iets wat maar ten dele lukt, omdat de aanloop te lang is en het einde wat mij betreft iets te heroïsch en cliché matig. Begrijp me goed, Gladiator is nog altijd een prachtige film, maar die status die ik de film ooit toedichtte is verleden tijd.

Prachtige film over een Romeinse generaal die verraden wordt door de zoon van de keizer. Een meeslepend verhaal dat zich afspeelt in de gloriedagen van het Romeinse Rijk. Een groots opgezet epos met een aantal spectaculaire actie-scenes. Het ziet er allemaal prachtig uit en de muziek van Hans Zimmer is spot on. Russel Crowe is uitstekend gecast in de titelrol, maar Joaquin Phoenix weet meer indruk te maken.