menu

La Sindrome di Stendhal (1996)

Alternatieve titel: The Stendhal Syndrome

mijn stem
2,83 (87)
87 stemmen

Italië
Horror / Thriller
120 minuten / 113 minuten (VS cut)

geregisseerd door Dario Argento
met Asia Argento, Thomas Kretschmann en Marco Leonardi

De knappe jonge politieagente Anna Manni jaagt op een gewelddadige seriemoordenaar, die het ene slachtoffer na het andere maakt. Het spoor leidt naar het beroemde Uffizi museum in Florence, waar de gebeurtenissen een onverwachte wending nemen: Anna wordt getroffen door het zogenaamde syndroom van Stendhal, een psychische aandoening waardoor ze bij de aanblik van bepaalde kunstwerken bewusteloos raakt. Dit leidt tot een angstaanjagend kat-en-muisspel, waarbij Anna steeds verder verstrikt raakt in de angstaanjagende wereld van de moordenaar.

zoeken in:
avatar van jordandejong
3,0
Degelijk maar weinig opzienbarend werkje van Argento.

Het plotje/uitgangspunt met de schilderijen waarin Asia wordt gezogen is tamelijk origineel. Het leidt tot veel hallucinaties en andere ongein (let bij de scene met de nachtwacht op de Nederlandse dialogen). Het zit Asia niet mee, want er loopt ook nog een verkrachter rond die het op haar heeft voorzien. Het tempo ligt vrij laag. Veel scenes bestaan uit Asia die doelloos rond loopt met een stel angstige ogen.

Camerawerk is, zoals met Argento altijd het geval is, weer goed. Qua gore/geweld kom je er hier wat bekaaid vanaf. Op die geweldig brute scene, waar Asia haar verkrachter afmaakt, na is er weinig te genieten. Daarnaast verkoopt Dario Argento zijn ziel voor kleine porties in de film helaas aan belachelijk slechte CGI. Zo'n CGI shot in de slokdarm kan ik nog wel hebben (al had het geen enkele toegevoegde waarde), maar wanneer je voor een ''headshot'' ook al erbarmelijke CGI gaat gebruiken faal je wat mij betreft als een regisseur. Zeker als je weet dat Argento dat in zijn voorgaande films wel anders oploste.

Persoonlijk vond ik de film beter worden na de dood van de verkrachter. Niet alleen ziet Asia er best aardig uit als blondine, het verhaaltje wordt ook interessanter. Qua spanning had het allemaal wel wat beter gemogen. Naast die heerlijke scene in het appartement met de constant ringende deurbel valt er ook op dat gebied weinig te genieten. De laatste 15 minuten, inclusief einde, maken gelukkig veel goed.

Verre van een bijzonder filmpje dus van Argento (niet de eerste keer overigens....). Leuk camerawerk, aardig sfeertje, maar qua spanning is het matig en er gebeurt ook gewoon te weinig. Het goede acteerwerk van zowel Asia Argento als Thomas Kretschmann en het sterke einde halen er toch nog een voldoende uit.


avatar van baspls
3,5
"Doe het licht eens aan! Het is hier donker."
- De Nachtwacht-scène

Het gevoel dat ik alle goede films van Argento al had gezien heb ik nu al een tijdje. Voor Trauma waren mijn verwachtingen erg laag, voornamelijk door alle negatieve recensies. Dat bleek een ondergewaardeerd meesterwerk te zijn. Omdat The Stendhal Syndrome wel vaker een ondergewaardeerd meesterwerk genoemd wordt had ik goede hoop dat het weer een sterke film van Argento zou gaan worden. Helaas moet ik zeggen dat het de minst goede film is die ik tot nu toe van hem heb gezien...

De jonge politieagente Anna Manni achtervolgt een serieverkrachter in een museum als ze wordt getroffen door het syndroom van Stendhal. Ze valt flauw bij het zien van een bepaald kunstwerk. De verkrachter heeft het echter op haar voorzien...

Argento's dochter Asia Argento vertolkt voor de tweede keer de hoofdrol en de verkrachter wordt gespeeld door de Duitse acteur Thomas Kretschmann. Verder speelt Marco Leonardi - bekend van Cinema Paradiso - ook nog een kleine rol. Alle acteurs spelen wel goed - vooral Asia en Thomas hebben echt sterke scènes, maar de Engelse dub is van zo'n dramatisch slechte kwaliteit dat het vaak niet overkomt. Aangezien er geen enkele Engelstalige acteur speelt in deze film had ik de Italiaanse versie willen kijken, maar mijn kopie had alleen Engels. Geloof ook dat ik de waardeloze Troma versie heb gezien en zie nu dat er ook gewoon een widescreen-versie in omloop is...

The Stendhal Syndrome is niet echt een Giallo maar meer een Politiefilm. De moordenaar gebruikt pistolen en geen messen en dat vind ik persoonlijk wat minder. Al die typisch Amerikaanse actie-film aspecten, de commissaris en al die cop-slang vond ik ook niet passen in een Italiaanse film. Ergens natuurlijk ook vernieuwend dat Argento geen Giallo-clichés gebruikt. Het syndroom van Stendhal is een fascinerend gegeven. Het schijnt echt te bestaan en heel veel mensen schijnen er last van te hebben, waaronder Argento zelf die in zijn jeugd ooit in de ban is geraakt van een schilderij na het bezoeken van een museum met zijn ouders.

Deze film is de aller eerste Italiaanse productie waar CGI wordt gebruikt. Argento gebruikt het voor een totaal overbodig shot van een darmkanaal, een schilderij en een belachelijk slecht headshot (dat je met heimwee doet denken aan die geweldige scène uit Four Flies on Grey Velvet). Verder is er visueel overigens helemaal niets mis met Stendhal. De film is erg degelijk opgenomen en ik vond de manier waarop de schilderijen 'tot leven zijn gewekt' ook erg gaaf. Tijdens de Nachtwacht-scène horen we zelfs Nederlandse dialogen. Ook de brutere scènes waren geniaal geschoten en de onthulling aan het einde was ook erg sterk.

Na jaren werkt Ennio Morricone weer samen met Argento en de muziek is dan ook erg sterk. Erg spannende soundtrack die de spanning erg ten goede doet.

In een documentaire die ik pas zag (An Eye for Horror) vertelde Asia Argento over de moeizame relatie met haar vader. Als je ziet wat ze allemaal moet doen in zijn films kan ik me daar wel wat bij voorstellen...

Ik vind de negatieve reviews van de film een beetje overdreven, maar de positieve ook. Toch echt een stuk minder als dat ik van Argento ben gewend. Misschien komt het ook omdat ik een heel ander soort film had verwacht. Maar op zich is het zeker geen slechte film. De schilderij-scènes zagen er goed uit, de wraak scène was erg gaaf en lekker bruut en het einde van de film vond ik ook sterk. Alleen jammer van de waardeloze dub en typische Politie-actie. Voor een herziening ga ik zeker een Italiaanse versie zoeken. De film is vermakelijk en spannend, de echte Argento-fan moet hem wel gezien hebben.

Heb nog hoge verwachtingen voor Sleepless en Argento werkt inmiddels weer aan een nieuw project The Sandman. Ik hoop echt dat er nog een paar meesterwerkjes aankomen want Argento is een genie en geen b-film regisseur en dat moet zijn werk reflecteren.

avatar van baspls
3,5
Wouter schreef:
Herzien. Een van Argento's beste films en gigantisch onderschat.

Peake schreef:
Eens, dit is zijn beste post-Opera film.

Het is natuurlijke hartstikke subjectief, maar ik vond juist Trauma een erg sterke en heel erg onderschatte film van Argento. Eindelijk een keer geen dub en een ongelofelijk sterk verhaal.
Stendhal vond ik ook sterke punten hebben, maar voor het eerst toch een wat mindere Argento. Two Evil Eyes vond ik overigens ook helemaal niet slecht. Alle andere post-Opera-films moet ik nog zien, en The Five Days of Milan en Il Tram ook nog overigens.

avatar van Smallprint84
4,0
baspls schreef: Tijdens de Nachtwacht-scène horen we zelfs Nederlandse dialogen.
.
Ja, en nog een grappig Nederlands tintje: In de scene waar Asia verf gaat halen in Rome, kun je het logo zien v t Nederlandse Royal Talens in de verfwinkel.

Royal Talens - Wikipedia - nl.wikipedia.org

avatar van mikey
3,0
Argento, de Italiaanse de Palma weet helaas niet te overtuigen, naast de misschien vergelijkbare Raising Cain, die wel elke keer scoort met fenomenale shock-fotografie. Bij Argento lukt dat wederom net niet. Jammer.

Ik zie dan toch liever Artgento's eurosleaze 70's detectivewerk met flink wat bloederig geweld jegens het vrouwelijk geslacht. Maar niet getreurd toch heerlijk Italiaans tijdverdrijf over een hysterische meid die ondanks de paternalistische praatjes van rationele mannen langzaam tot waanzin wordt gedreven.

avatar van Bélon
2,5
Volgens Wikipedia "de eerste Italiaanse film die gebruik maakte van CGI-effecten". Dat was te merken: wat een belachelijk slechte CGI, Jaws 3-D (1983) ziet er nog beter uit. Verder weinig opzienbarend filmpje, het begin met de muziek van Morricone en de schilderijen was eigenlijk nog het beste gedeelte.

avatar van Quentin
4,0
Bélon schreef:
Wat een belachelijk slechte CGI, Jaws 3-D (1983) ziet er nog beter uit.

Jaws 3-D bevat geen CGI.

Gast
geplaatst: vandaag om 21:11 uur

geplaatst: vandaag om 21:11 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.