menu

Hai Shang Hua (1998)

Alternatieve titel: Flowers of Shanghai

mijn stem
3,56 (33)
33 stemmen

Taiwan / Japan
Drama
130 minuten

geregisseerd door Hsiao-Hsien Hou
met Shuan Fang, Michiko Hada en Annie Shizuka Inoh

De film volgt het verhaal van een aantal prostituees in een bordeel in het Shanghai van 1880. Middels gesprekken tussen rijke mensen in de zitkamer van het bordeel wordt een beeld geschetst van de situatie.

zoeken in:
avatar van Onderhond
3,5
Vond het een zware film eigenlijk.

Met Hou's slome tempo heb ik doorgaans geen probleem. Maar hier maakt hij het wel erg bont. Veel dialoog en uniforme stijlkenmerken maken van deze film een soms wat ongemakkelijke zit.

De hele film speelt zich binnenshuis af, zit geen enkel buitenshot in. Daarbij is de belichting en het kleurenpalet in elke scene (130 minuten lang) hetzelfde. Olielampen verlichten de vertrekken, dus overal hangt een oranje gloed over. Elke sceneovergang is een fade-out/fade-in, waarbij de lampjes steeds als laatste verdwijnen en als eerste verschijnen ... erg mooi, dat wel, maar na een tijdje gaat het wel wegen.

Enige echte nadeel vond ik eigenlijk het minder boeiende verhaaltje. Wat soapverwikkelingen die het visuele te weinig ondersteunen. Hou is beter als registrerend regisseur. Personages die weinig zeggen binnen een simpel dramatisch gegeven. In Flowers wordt er gewoon teveel gepraat, binnen een zwaarmoedig decor.

Uiteindelijk is het best een mooie film, maar doe maar een hedendaagse Hou met Qi in de hoofdrol, of, zoals in z'n laatste film Three Times, een kortfilmpje let dit gegeven. Bij momenten is het echt genieten (de eindscene bijv), maar af en toe is het naar adem happen, en Hou geeft maar weinig zuurstof.

Daarmee heb ik ook z'n laatste 6 films gezien. Nu de rest van z'n back catalogue afwerken, al verwacht ik daar gevoelig minder van.

3.5* voor deze. Eentje voor de fans.

3,0
We zijn het weer een keer eens Onderhond. Volgens sommigen hét meesterwerk van Hou, maar deze viel me toch een tikje tegen. Het leven in de huizen van plezier aan het einde van de 19e eeuw. Langzaam, gedragen geschoten krijgen we de wetten en regels uit de tijd voorgeschoteld, waarbij alle statigheid de onderliggende haat en nijd niet weet te verbergen. Een afstandelijke, observerende toon is een beproefd stijlmiddel voor het vastleggen van mensen in een verstikkende omgeving (eigenlijk het hoofdthema van Hou's werk), maar vereist wel dat de kijker emotioneel betrokken moet raken. Dat lukt hier niet helemaal, waardoor de film een beetje deed denken aan die andere (overigens veruit inferieure) bloemenfilm: Curse of the Golden Flower.

avatar van NKyou
3,5
Eigenlijk wel helemaal eens met de berichtjes hierboven. Hou's Flowers of Shanghai is in setting compleet niet te vergelijken met zijn andere drama's en het kostte me dan ook even om de schoonheid van deze film te zien. Met een compleet eigen ritme, en een slepende soundtrack eronder zorgt Hou ervoor dat alles net even anders aanvoelt dan anders. De drama's die hij zo mooi kan filmen via het alledaagse worden hier eigenlijk helemaal niet gebruikt. Of het moet zo zijn dat ik ze niet kan zien omdat de setting mij te vreemd is. Ondanks dit is Flowers een redelijk speciale film, ongelijk andere en sterk in haar ritme.

Blijft dat ik liever zijn andere films zie en ben dus ook een beetje huiverig voor zijn komende kung fu projectje.

avatar van Mochizuki Rokuro
5,0
Het is lang geleden dat ik deze Hou zag en ik zou'm graag herzien. Was volledig in trance bij het kijken. Niet alleen van de prachtige muziek, maar ook door het camerawerk.

Jullie prijzen wel de schoonheid van de film, maar wat nog niemand heeft opgemerkt is dat alle scenes (met uitzondering van de enige 'actie'scene en daarmee het inhoudelijk breekpunt van de film) de camera tergend langzaam naar rechts wiegt en dan weer terug naar links. Scene na scene, 130 minuten lang (met uitzondering van dat ene korte moment). Ik ga ervan uit dat de meeste mensen deze film niet op het filmdoek bekijken en ik weet dan ook niet wat ervan over blijft op TV. Maar op een megascherm (zag 'm in Pathé 5 in Rotterdam) is dat heel heftig.

Dat had op mij zo'n hypnotiserend effect dat ik het mijn favoriete Hou ben gaan vinden. Ongelofelijk wat de impact is van zo'n filmtechnische keuze. Grote klasse!

avatar van NKyou
3,5
Bleef dan niet echt onwijs veel van over, althans de trans bleef uit bij mij. De beweging zelf zag ik wel, maar dat was het dan ook. Voor mij toch echt de minste Hou, en ik zag er tot nu toe al negen (Chacun Son Cinéma niet meegerekend). Zou ze graag allen zien op het doek, maar dat zie ik niet echt gebeuren...

avatar van Mochizuki Rokuro
5,0
NKyou schreef:
Bleef dan niet echt onwijs veel van over, althans de trans bleef uit bij mij. De beweging zelf zag ik wel, maar dat was het dan ook.


Tja, dat is dan toch de magie van cinema op het doek denk ik dan

Voor mij toch echt de minste Hou, en ik zag er tot nu toe al negen (Chacun Son Cinéma niet meegerekend). Zou ze graag allen zien op het doek, maar dat zie ik niet echt gebeuren...


Wauw, negen! Zoveel heb ik er ook gezien (Chacun niet meegerekend). Ik moet vooral de ouwetjes nog, maar heb wel het idee dat ik het beste van Hou wel gezien heb. Het is bewonderenswaardig hoe volhardend je bent in het vrijwel uitsluitend kijken van Aziatische films.

avatar van Spetie
3,0
Mijn vierde Hou, en dit is toch wel zijn zwaarste film tot nu toe.

Op zich is dat geen probleem, maar dit soort films moet je toch altijd even goed op je laten inwerken. De film speelt zich totaal binnenshuis af en buiten een aardige sfeer en wat leuke, maar wel repeterende cameratrucjes, ligt de nadruk toch vooral op de dialogen. Die zijn op zich wel in orde, al zit er soms wat weinig afwisseling in het verhaal. Het acteerwerk is naar behoren, maar het was wel fijn te ontdekken dat Tony Leung Chiu Wai hier ook een rol in had. Een erg fijne acteur, die toch altijd een meerwaarde is, zo blijkt maar weer.

In de tweede helft begint het op een gegeven moment soms wel iets te slepen. Het duurt soms net wat te lang, en de “bloemenmeisjes van lichte zeden” hebben hun verhaal op een gegeven moment wel verteld. Toch moet ik zeggen dat ik het einde dan wel weer mooi vond. Hou is een interessant filmmaker, maar het komt er niet altijd even goed uit. Niet slecht dus, maar de herhaling en de afstandelijkheid houden een topscore in ieder geval ver weg.

3,0*

avatar van Mochizuki Rokuro
5,0
Hoe druk was het in EYE?

avatar van starbright boy
4,5
starbright boy (moderator)
Zaal voor pakweg 70% gevuld, maar zeker niet uitverkocht.

avatar van mjk87
3,0
Ongelooflijk trage film (zelfs voor Hou), maar op zo'n manier met die muziek dat het ergens best lekker rustgevend was. Pas na anderhalf uur begon het echt tegen te werken, een lange tijd voor een film waarin niets gebeurt.
Best een aardig inkijkje in die privéhuizen in het Shanghai van toen, maar de soapachtige taferelen konden me nergens interesseren. Daarnaast ziet het er allemaal mooi uit maar ook heel eentonig gefilmd. Niet boeiend, wel anderhalf uur gewoon lekker weggekeken en het laatste halfuur red je dan ook nog wel. 3,0*.

Gast
geplaatst: vandaag om 09:51 uur

geplaatst: vandaag om 09:51 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.