North by Northwest (1959)

Snap ik, Brix, ik ben ook blij dat jij er al tien genoemd had, want we gaan zo wel een beetje off topic.

Wat is hij goed in North by Northwest, hè?

Nou en of

Ik begrijp niet waarom hier in de beschrijving niet ‘actie’ staat. Want dit is toch echt wel een van de eerste moderne actiefilms. Iemand legde ook al de link met James Bond, en die is er zeker: spionage, koude oorlog, geheime agenten, actie, ontvoering, moord, seks als bindmiddel, FBI, ... deze film bevat het allemaal. En in dat opzicht is dit heel anders dan het andere hitchcockwerk dat ik al zag. Dat waren veeleer ‘suspense’-films over huis-tuin-en-keukenmoorden.
Hier slaat Hitchcock een andere richting in, die hij jammer genoeg nooit verder uitgewerkt heeft, maar een paar jaar later wel resulteerde in de succesvolle James Bond-serie.

Al heb ik wel een paar opmerkingen:
- Een klein filmfoutje welliswaar (elke film bevat er zo tientallen). Wanneer hij in het begin uit de taxi stapt heeft de auto achter hen plots een andere kleur.
- Waarom vertelden die lui van de FBI al redelijk snel dat Kaplan niet bestond? Ze konden je op die manier een uur langer in spanning laten wachten over wie die man nu is. Niet dat dat zo'n ergenis is, want de film is al spannend genoeg.
- Dan vraag ik me nog af waarom die VN'er doodgestoken werd? Was dat omdat hij anders onraad zou rieken nadat Thornhill met zijn verhaal af kwam?
- En wie stak die microfilms in dat beeldje, en van waar kwam dat beeldje?


Desalniettemin een zeer spannende actiefilm, nog voor de actiefilm bestond met ijzersterke acteerprestaties van acteurs die ik zeker nog wel eens wil terug zien op het witte doek. (Cary Grant en Eva Marie Saint). Zeer verzorgde en detailieuze verhaallijn die voor de nodige wendingen zorgt zodat het einde van de film steeds anders lijkt te gaan uitdraaien. Een extra pluspunt is natuurlijk de humor van Mr. Thornhill.

Overgens was ik verschoten over hoe goed deze film gefilmd is. Het komt heel kleurrijk en zeker niet oudbollig over. Wellicht ook omdat gekozen is voor kleur ipv zwart-wit. Ik heb ook niet begrepen waarom Hitchcock's volgende film (psycho) terug in zwart-wit moest.


Deze film ga ik zeker nog een herziening gunnen.
4,5*

As a further result of cost cutting, Hitchcock chose to film Psycho in black and white, keeping the budget under $1,000,000.

(Wikipedia)

Hitchcock decided that the picture would be too gory if filmed in color, so he shot it in black and white, primarily using a crew that had worked with him on his television series, and brought the movie in for less than $1,000,000.

(Verwijzing bron Wikipedia)

In mijn ogen niet de beste hitchcock , maar in mijn ogen wel de beste filmposter van de beste man

Ik denk dat Vertigo daar eerder voor in aanmerking komt

Is dit het spelletje waarbij ik nu moet roepen dat Psycho de beste is?

Psycho is inderdaad de beste en heb ik zelfs in m'n top10 stan, maar Vertigo vind ik de mooiste poster hebben.

we hadden het over filmposters.

Een spannende ruim twee uur durende achtervolgingsfilm die reclameman Roger Thornhill (Cary Grant), door de hele VS jaagt.

Prima spannende film: 4,0

Ik haat dat.

Goedkoop excuus voor wanneer de inspiratie op is.

Na Vertigo mijn tweede Hitchcock en deze is mij een stuk beter bevallen.

Het ziet er allemaal zeer goed uit voor die tijd, ook de actiescenes. Het verhaal steekt prima in elkaar, en er zit zelfs redelijk wat humor in. De veilingscène (erg grappig) en de actiescènes met het vliegtuig en op Mount Rushmore waren toch wel de hoogtepunten van de film.

Sterk acteerwerk van Grant, die Thornhill / Kaplan prima neerzette. Ook Saint speelde goed. De film bleef van begin tot eind boeiend, ondanks dat al snel duidelijk werd dat Kaplan eigenlijk niet bestond. Ook weer een paar sterke plottwists, die er voor zorgen dat je ruim twee uur lang geboeid blijft. Absoluut een aanrader!

4,5*

North by Northwest is een heel toegankelijke film. Een echt avontuur met alles erop en eraan: Echte boeven, een held en het mooie meisje. Een tof verhaal wat doet denken aan James Bond qua humor, gentleman enz. en daarom zijn de 2 uur voorbijgeschoten. De film is ook mooi gefilmd, daar kunnen een boel latere James Bond films bijvoorbeeld nog een puntje aan zuigen. Qua details waren er wel wat dingen die ik niet vond kloppen en daarom geen topscore, maar wel een film die ik zonder problemen nog een keer kan opzetten en van kan genieten.

Prachtig dat een film van dik 50 jaar oud nog zo krachtig bij je naar binnen kan komen. Ik heb echt twee uur lang geboeid zitten kijken.

Oh, en die auto's uit die tijd. Het kwijl liep me uit de mondhoek.

M'n 5e Hitchcock en meteen een hele andere dan de voorgaande.. (Dial M for Murder, Rope, Rear Window en The 39 Steps)

Waar bovenstaande het vooral van de dialoog en dé locatie moesten hebben heeft deze film meer een actiefilm gehalte.
Natuurlijk is de dialoog ook weer van belang maar nu zijn ook verschillende locaties aanwezig.

Fantastische scenes zijn die in de trein, het sproeivliegtuig, de veiling en natuurlijk de allerlaatste scene op Mount Rushmore.
Alleen jammer van het plots afgebroken en snelle einde..

Cary Grant draagt de film met verve, het is maar goed dat het een goed acteur is, want hij is bijna de hele tijd in beeld.
Eva Marie Saint acteert ook prima en dat maakt van deze film een toppertje en één van m'n favoriete Hitchcocks!

Voor nu 4*, maar wie weet ooit een verhoging!

Mijn eerste Hitchcock film.
Top verhaal en mooi uitgewerkt met schitterende scènes. Ik wou vooral deze film zien om die scène op Mount Rushmore te zien. (Wat erg mooi gemaakt was). Niet alleen daardoor natuurlijk, ook het hele plot sprak me aan. Net zoals de scène waarin dat vliegtuig achter Roger aanzit vond ik érg goed gemaakt.
Ook grappig dat je meneer Hitchcock af en toe ziet verschijnen in de film.

4*

Geweldige Hitchcock weer.

Het blijft gewoon leuk om in een bizar mysterie verzeild te raken waarvan je geen idee hebt hoe het gaat aflopen. De ''master of suspence'' bouwt hier de spanning ook weer erg goed op ondersteund door een prima plot.

Wat me vooral beviel was de humor in de film wat ik tot nu toe nog niet heel erg van Hitchcock gewend ben. Verbaast me dan ook niets dat het persoange van Cary Grant model heeft gestaan voor James Bond en deze film een belangrijke blauwdruk vormt voor menig moderne actiefilm.

Acteerwerk zit natuurlijk wel prima en de oubolligheid waarmee sommige dingen in beeld gebracht worden irriteerden me absoluut niet. Vliegtuigscéne was zelfs fenomenaal.

4*

Mijn naam zal al genoeg zeggen. De ultieme Hitchcock, de ultieme achtervolgingsscène (die met het sproeivliegtuigje natuurlijk), de ultieme "onschuldige man moet uit handen van politie èn uit handen van schurken blijven en tegelijkertijd ook nog de ware schuldige ontmaskeren"-film (met Hitchcocks eigen The 39 steps wat mij betreft op nummer 2 in dat genre), met onbegrensde vaardigheid en plezier gemaakt.

Een klassieker natuurlijk.er zit veel goeds in, een paar magistrale scenes, maar is ook wat suf en houterig bij tijd en wijle. Vrouwen zijn nog gewoon blond en dom. Als ze het pistoolschot hoort in de villa, dan weet ze ze toch dat ze haar door hebben...., maar nee, ze moet een boodschap krijgen met de lucifers. het zijn dit soort dingen die afbreuk doen aan de spanning en de suspense, waardoor je het als kijker niet echt benauwd krijgt.

Prettige wegkijk-film die af en toe nog spannend werd ook. Fijne sfeer, af en toe interessant camera-werk, redelijk tot goed acteerwerk, prettig en geloofwaardig plot en soms mooie beelden. Her en der ook zeer memorabele scenes. De veilig is natuurlijk ronduit grappig en ik vind dat Grant daar ontzettend goed wegkomt met het 'acteren' in 'acteren'. Het is gewoon een leuke scene om naar te kijken ('what took you so long'). Ook redelijk spectaculair is de scene op Mount Rushmore, alhoewel de vechtscenes wel heel houterig zijn en de val van de boef slecht in beeld is gebracht. Het kan te wijten zijn aan de techniek van die tijd, maar er had een simpelere en meer effectieve manier kunnen worden gekozen.
Wat me een beetje tegenstond, was het soms vervelende, drammerige van het personage van Grant ('Have dinner with me, I insist') en het soms wel erg dommige. Niet dat hij het slecht speet, maar het maakt dat zijn personage een beetje vervelend wordt.
Toch heb ik me met deze film geamuseerd en bleef ik geboeid kijken, benieuwd wat ging volgen. Het was een beetje als een James Bond film, in de zin dat de held van alles meemaakt, het hele continent zo'n beetje over reist, er leuke plots in de film zitten en er een mooie meid in meespeelt. Maar eigenlijk dan wel weer leuker dan James Bond. Ben wel benieuwd naar de 4 cameo's van Hitchcock. Heb er slechts een ontdekt, aan het uiterste begin van de film.

Niet de spannenste film van Hitchcock, maar wel de leukste met bovendien een spectaculair slot. Mooiste scènes waren die op de verlaten landweg.

Ondanks zijn gevorderde leeftijd nog steeds een prima film, waarin vooral Cary Grant en James Mason prima op dreef zijn.

Aardig avontuur met een leuk verhaal, maar veelal erg gedateerd. Die (green screen) achtervolging met Grant als dronkenlap achter het stuur, dat is toch puur lachwekkend. Dat houterige en harkerige gaat me dan op een gegeven moment zo tegenstaan dat de hele film (met genoeg positieve punten) zijn glans verliest.

Ja, het valt niet altijd mee om je te verplaatsen in de tijdsgeest. In die jaren acteerden ze veelal op deze wijze. Ze acteerden zoals ook op toneel wordt geacteerd. Overacting noemen ze dat zodat ook achter in een zaal gezien werd wat op het toneel gebeurde. Dat was nou eenmaal de standaard. Zoals nu veelal standaard is om veel actie schokkerig in beeld te brengen. (Wat zullen ze daar over 50 jaar over zeggen?)

Het wordt een beetje mijn stokpaardje, maar hier ben ik het gewoon niet mee eens. Er zijn zat films te bedenken, ook oudere films, waarin het acteerwerk niet is zoals je hier beschrijft. Overigens vind ik het 'overacting' in deze film wel meevallen. Dat houterige en harkerige was volgens mij niet zozeer de manier van acteren van die tijd maar meer de opdracht die Grant heeft heeft meegekregen van de regisseur. Het is gewoon een wat houterig type. Dat die achtervolgingscene er nu ontzettend verouderd uitziet, tja, dat is gewoon waar, maar dat is gezien vanuit ons perspectief. Ik vind dat ook telkens jammer bij dergelijke oude films en tracht daar doorheen te kijken, wat me helaas maar zelden lukt.

Nou, Driello, als het al niet jóúw stokpaardje was, dan toch zeker ook het mijne (zoals je al zou kunnen concluderen uit het feit dat wij verschillende "oude" films in onze top-10 gemeenschappelijk hebben, en nog veel meer als je mijn top-50 zou kunnen zien).

En in deze film valt dat overakteren wel mee, die "mugging" zoals ze die vroeger noemden bij mensen als Jerry Lewis. Eigenlijk is dat alleen in het begin zo, bij de dronkenschap van Grant in het politiebureau bijvoorbeeld, maar de ontmoeting van de vier hoofdpersonen bij de veiling is toch weer gewoon heel sober, zoals sowieso alle scènes waarin James Mason en Martin Landau (allebei prachtige engerds) voorkomen.

Grappig dat een voorgaande gebruiker het heeft over hoe de toekomst naar onze schokkerige camera's zou kijken. Ik moet zelf altijd denken aan die films over lastige jongens uit de jaren vijftig, met vetkuiven en witte T-shirts met een pakje sigaretten onder hun mouw, en als je ze dan "Crazy man, crazy!" hoort zeggen denk je toch: nee, zo kunnen ze in die tijd ècht niet gesproken hebben, dat is totaal verzonnen, niet realistisch. En dan denk ik er opeens aan hoe mensen over 50 jaar zullen terugkijken op hiphoppers met grote zonnebrillen en bling-bling en hun bitches 'n' ho's en vooral dat stompzinnige zwaaiende wijzen naar de camera of het publiek, en dan denk ik: hmmm...

Ik vind Cary Grant helemaal niet zo'n houterig type. Hij was hier al weer een stuk ouder (55?) maar toch Dan denk ik toch eerder aan Henry Fonda, David Niven ....

Ik probeerde juist aan te geven dat niet de acteur houterig is, maar dat hij een wat houterig type speelde. Wellicht niet geheel duidelijk neergepend in mijn eerdere bericht..........