North by Northwest (1959)

Kan me scène niet eens meer herinneren , lang geleden dat ik 'm nog gezien heb. Maar Cary Grant is een van m'n favoriete acteurs. Zijn charisma is ongeëvenaard en hij kan ook geweldig grappig uit de hoek komen (zie His Girl Friday). Als hij in beeld komt, krijg ik spontaan een grijns op m'n gezicht.

Misschien moet je wel iets hebben met klassieke Hollywoodcinema hebben om zijn acteerstijl op prijs te stellen?

Ja maar dat is toch een beetje wie hij volgens mij zelf ook is, daar hoeft hij niet voor te kunnen acteren. Ik vind dat George Clooney bijvoorbeeld ook pas blijk geeft van zijn kunnen wanneer hij een on-charismatisch type neer zet.

Ik denk niet dat het daar mee te maken heeft. Zoals ik al zei, die dronkenman speelt hij gewoon bar slecht, of je nou van klassieke hollywood films houdt of niet.

Goongumpa had met een andere conclusie moeten komen, de reden werd wel genoemd. Grant's humoristische (meer kluchtige) kant. Een scene in de film die echt alles behalve serieus is. Typisch klucht-element. Way over the top, hetgene dat ook als een rode draad door de gehele film loopt.

Hitchcock gooit allerlei genre-stijlen in de mixer. Voor de een is deze cocktail niet te harden, een ander verkeert juist in een aangename roes en laat zich meevoeren in dit spannend en humoristisch jongensavontuur.

Toevallig eergisteren herzien. Vond de dronkenmansscene heel erg leuk. De film is sowieso een opeenstapeling van leuke scenes. Als je deze film gebrek aan realiteit gaat verwijten, heb je het echt niet begrepen.

De genre-aanduiding is thriller/avontuur. Het avontuurlijke is duidelijk aanwezig. Thriller? Als ik loop te rillen, zit een ander te gapen.

Bij Lord of the Rings staat avontuur zelfs als hoofdgenre. Is het daarom gelijk een kinderfilm? Ik vind van niet. Hoewel daar de meningen vast over verdeeld zullen zijn.

Ik zou er niet zo mee zitten met "kinderfilm". Er zijn genoeg "kinderfilms" die ook leuk zijn voor volwassenen/ouderen. Het is gewoon je eigen houding tegenover films. De term "familiefilm" is daarom beter.

Da's heel fijn voor je. Ik wierp die scene alleen op omdat het een goed voorbeeld van het bizar slechte acteerwerk is. Of had jij wel het idee dat Grant ECHT dronken was ?

Het is net hoe je de film wilt zien. Als je 'm als grappig entertainment ziet, dan is ie een stuk geslaagder dan wanneer je 'm als thriller ziet. Want humor en suspense laten zich maar erg slecht mengen. Moviemeter kan in dat geval beter het thema als 'humor/avontuur' omschrijven dan als 'thriller/avontuur' zoals het er nu staat. Overigens heb ik nog steeds het idee dat Hitchcock dit als thriller bedoeld heeft en in dat opzicht is het in ieder geval een zware mislukking.

goongumpa schreef:

(quote)

Het is net een van de basisregels van een thriller dat je de spanningsboog af en toe moet afzwakken;

Dat is niet mengen, dat is afwisselen. Ik doel er op dat suspense wegvalt als scenes grappig worden. Neem dat voorbeeld dat die mafketel aan het afluisteren is met z'n hoofd meters boven de reling uit. Ik neem aan dat het spannend bedoeld was maar doordat het grappig wordt, valt de spanning compleet weg. Humor en spanning kan je perfect afwisselen, maar slechts heel moeilijk tegelijk inzetten. 99 van de 100 keer werkt het niet en daar is deze film helaas een heel goed voorbeeld van.

Misschien dat een film als deze een stuk beter was geworden als Hitchcock wat meer in hokjes had gedacht en duidelijke keuzes had gemaakt.

Ik vind dat wel heel erg hokjes denken. Ten eerste ga jij nu even invullen voor Hitchcock hoe hij deze film heeft bedoeld. Hij heeft dit soort films door zijn gehele carriere gemaakt, dat jij nu alleen zijn suspense thrillers hebt gezien (?) en in de war raakt, kan hij niets aan doen. Dit is gewoon luchtig vermaak, het soort films waar Hitch er vele van zou maken. Ala James Bond, waar je ook niet bloedserieus naar moet kijken. Ten tweede maakt het toch geen klap uit hoe het zou zijn bedoeld. Voor mijn part bedoelde hij dit als sci-fi. Maakt deze film echt niet minder. Niet alle films van Hitchcock waren thrillers pur sang. Zou the Trouble With Harry maar niet gaan kijken, denk niet dast je dat te boven komt.

En over de dronkenmansscene. Vond het een erg geestige scene waarin Grant perfect heeft begrepen wat er van hem gevraagd wordt. Lekker over the top en in de wereld van North By Northwest geloofde ik het wel. Nam het wel met een korreltje zout ja, want dat vraagt deze film nu eenmaal.

[edit] zie nu dat Goongumpa al een soort gelijke reactie plaatste.

'luchtig vermaak', 'je moet het niet te serieus nemen', 'entertainment', ik zie het veel terug in de reacties van de liefhebbers. Tja, dit is er gewoon geen voor mij, zo veel is duidelijk.

Mijn vijfde Hitchcock, en die is me ook zeker goed bevallen. Een stuk luchtiger dan ik gewend ben.

North by Northwest is een lekker luchtige avonturenfilm. Zeker een die wel een herziening waard is, waarin hij nog wat zou kunnen groeien in waardering.

Een fijne whodunit. Het laat je in spanning zitten naar de ontknoping. De film kent natuurlijk enkele memorabele scènes zoals het sproeivliegtuig moment en de spannende ontknoping bij een Amerikaans monument. Het geheel is weer prima in beeld gebracht en de regisseur laat precies zien wat je zou moeten zien. Hij levert dan ook weer perfect werk af. Ik prefereer toch het wat donkere werk zoals Vertigo en Rear Window, waar het af en toe wel wat zwaarder is. De film verslikt zich meerdere malen in de humor. Deze is bedoeld om de spanning wat te breken maar haalt je wat vaak uit de film waardoor het wat moeilijk is om er echt in te blijven. Enkele momenten zijn wel geslaagd. Ook de effecten zien er vandaag de dag wat knullig uit natuurlijk, de technieken van toen laten dat misschien niet echt toe, maar iets beter werk daarin had niet misstaan, ook iets wat ik beter van Alfred gewend ben.

Acteerwerk van Grant mag er zeker zijn, maar de dame in dit verhaal ben ik niet zo van gecharmeerd. Dan heb ik toch liever een Grace Kelly of een Kim Novak. Verder is de cast erg goed bezig en straalt het plezier er van af. Een leuke en meer dan degelijke Hitchcock film.

3.5*

GMX...het is een film met een dikke knipoog....puur gemaakt om te entertainen. De film is juist fantastisch omdat ie zichzelf nergens echt serieus neemt (neem de jongen in het restaurant bij Mount Rushmore die voor het schot zijn vingers al in zijn oren steekt....na een paar repetities wist hij nu wel wat er gebeuren ging en spotte er op zijn manier mee zoals kinderen dat kunnen....Hitchcock laat het gewoon in de film zitten!...is toch prachtig...en het stoort niet...nee het verhoogt juist het heerlijk luchtige karakter van deze film)...En al die kleine experimentjes van Hitchcock....hey misschien kan ik hier dat of dat tussen plakken...weet je wat ik zet die man midden in de prairie....ha ha ha.....en dan kijk ik hoe het uitpakt als er minuten lang niet gesproken wordt.....en natuurlijk is het waanzin om als je iemand uit de weg wilt ruimen dat te gaan doen met een sproeivliegtuig ....maar daar gaat het helemaal niet om...het gaat hem erom een scene te maken die visueel en qua spanning/vermaak leuk is voor de kijker!. Nog zomaar een voorbeeld daarvan is het hele lange shot als Eve het papiertje in haar tas doet in de hotelkamer met het adres......dat gaat niet om een papiertje dat ze in een tas doet (voor mij)....maar om een hele mooie elegante vrouw die iets in een tasje doet.....pure schoonheid filmisch vastleggen. Wat ik wil zeggen....je kan uit een film alleen halen wat er in jezelf zit.. Als je het er niet in ziet.....geen probleem....is het jouw soort film niet.

Maar als jij deze film serieus gaat interpreteren.....dan zou Hitchcock je in je gezicht uitgelachen hebben. (knipoog)

I promise you a vacation from all your problems....as it was for me..

YouTube - North by Northwest trailer (Alfred Hitchcock)

Gisteren maar weer eens een keer gezien. Wat een schitterende film blijft het toch. Cary Grant is echt geweldig. Wat een uitstraling heeft die man en dan ook nog eens de ene na de andere mooie one-liner. Ook Eva Marie Saint speelt overtuigend. En weer genoten van de scene met het sproeivliegtuig, mijns inziens één van de coolste scenes ooit! Verhoogd naar vijf sterren!

5.0*

Briljante scenes. Vooral die met dat vliegtuig. Hell yeah! Goed acteerwerk, mooi verhaal en een lekker sfeertje. Top!

4,5

Lekkere oldtimer waar heerlijk van te genieten valt. Boeiende scènes en bovenal een schitterende Cary Grant. 3,5*

Mijn 5e Hitchcock en mijn eerste kennismaking met legende Cary Grant.

Zeer goed en humoristisch spel van Grant. Ik zie in hem toch een beetje de voorloper van James Bond.

Eva Marie Saint kon mij in deze rol veel minder boeien. Af en toe vond ik haar rol zelfs irritant.

De scene in de trein duurde voor mij veel te lang. Pluspunt voor de leuke cameo van Hitch!

Vermakelijk: 3***

Ik heb me met deze film erg goed vermaakt.

****

Geweldige Hitchcock film met goede sfeer en verrassende scene's.

Cary Grant doet het prima en ik vind het verhaal erg origineel en daarbij toch ook heel gedurfd,
Dat de geheime dienst de gewone burger gewoon zou laten verrekken was een onderwerp wat niet zomaar gespeeld kon worden.
De eind scene bovenop Mount Rushmore en op de gezichten van de presidenten is ongeëvenaard. Misschien ietwat amateuristisch maar toch gaaf in beeld gebracht. Een dikke 4,0.

Weinig suspence, wel veel aktie.

Een van de minste uit de Hitchcock collectie.

Het zou een van de beste uit de James Bond Collectie zijn.

Niet helemaal mijn ding. Viel dus (gezien de hoge noteringen in toplijsten) een beetje tegen.

Hij lag al tijden in mijn kast stof te happen, maar vorige week heb ik hem dan toch eindelijk eens gekeken. Heerlijke film. Eindelijk eens de welbekende vliegtuigscene moge aanschouwen. Nu had ik die al eerder gezien, maar nu eindelijk in de context. En dan bevalt ie een stuk beter.

Nu vind ik dat ie best wel wat overrated is, maar desalniettemin heb ik er toch van genoten. Acteerwerk van Cary Grant was dik in orde. Vooral de scene waar hij dronken was heb ik van genoten. Heerlijk om te zien. De film is ook een stuk luchtiger dan dat ik gedacht had. De scene in de trein vond ik vooral interessant. Nu heb ik dat wel vaker met scenes in treinen of vliegtuigen. Trouwens leuk dat Hitchcock zelf ook nog even in beeld komt .

Al met al is het een lekkere oldtimer, waarmee je je prima vermaken kunt.

North by Northwest, mijn eerste Hitchcock.

Wou al vaak een Hitchcock film zien en was van plan om een box te kopen die ik op het oog had. Dat heb ik nog steeds niet gedaan omdat ik geen dubbele films wou hebben. Maar omdat deze klassieker niet in die desbetreffende box zit, dan toch maar gekocht. Een paar maanden geleden toen ook opgezet maar dat was op een laat tijdstip. En ook al boeide de film me zeker, ik was zo uitgeput dat ik hem toen toch maar heb uitgezet.

Ik wou hem wel in één keer zien en dus vandaag maar weer vanaf het begin begonnen. En de naam van klassieker is hier toch wel terecht. Voeg er gerust maar tijdloos aan toe. Deze film staat basis voor de moderne thrillers. Veel dingen vind je hedendaags terug in de grote Hollywoodfilms. Waar deze toenderijd ook toe behoorde. De film gebruikt veel technologieen die nog steeds worden gebruikt. Zo word bij zowat elke dialoog die buiten word gevoerd een projectiescherm gebruikt. Waarschijnlijk was het niet mogelijk om buiten het gewenste effect te krijgen en dus werden al deze dialogen zowat opgevoerd voor een projectiescherm met de echte locatie. Ook zijn er wat miniatuurscenès die iets te nep lijken. Maar buiten deze punten is de film erg sterk. Zowel kwa plot als acteerwerk en op cinematograpisch gebied.

Op de inhoud van de film zal ik niet erg diep op ingaan omdat dat al door velen voor mij is gedaan. Ik heb in ieder geval genoten van mijn eerste Hitchcock en kijk met plezier naar zijn andere werken uit.

Mijn eerste kennismaking met Cary Grant en wat een verrassing! Wat acteert hij leuk en ik bespeurde toch wat trekjes van Mr. Bean (Rowan Atkinson). Uiteraard zal Grant dan eerder een inspiratie geweest zijn voor Bean.

Leuke film, humor, wat spanning en goede locaties. Afgelopen tijd ook the birds en Vertigo gezien, maar deze gaat daar ver overheen!

Welke film van Cary Grant moet ik nog écht zien?

4 dik verdiende *

Notorious en To Catch A Thief (beiden Hitchcock)! En The Philadelphia Story schijnt erg goed te zijn.

De beste Hitchcock totnutoe.

Bespreking volgt.

Één film noemen is bij Grant onmogelijk, die man was gewoon té goed om mezelf die beperking op te leggen.

Met 10 films kom ik een beetje in de richting

Charade

To Catch a Thief

The Bishop's Wife

Notorious

Suspicion

Bringing up Baby

Gunga Din

Arsenic and Old Lace

An Affair to Remember

The Philadelphia Story

Een rij vol juwelen, waar ik toch zeker aan toe zou willen voegen:

Topper

The Awful Truth

I was a Male War Bride

His Girl Friday

The Talk of the Town

Operation Petticoat

That Touch of Mink.

@ Kuck-X:

Ik wilde het niet té gek maken met mijn lijstje, maar je hebt gelijk