The Hours (2002)

Prachtig in beeld gebracht, krachtig drama, dat toch telkens sober gehouden wordt en zichzelf relativeert.

Zeer mooie prent.4.

Prachtig drama, waarin muziek een belangrijke rol speelt. De klanken van de piano trekken je aandacht en laten je gedurende 2 uur niet meer los. Het maakt dat de spanning soms om te snijden is, dan denk je: nu gebeurt er iets gruwelijks, de muziek bereikt het toppunt, iets staat op het punt van uitbarsting en dan.. neemt het langzaam af en dat de hele film door. De muziek geeft het gevoel weer dat alle drie de vrouwen voelen. Een gevoel van machteloosheid, een gevoel dat hen naar de keel grijpt, een gevoel dat niet uit te leggen is, maar wat hen langzaam verstikt.

3 vrouwen, 1 boek. De schrijfster, een lezeres en de vrouw die er, tegen haar wil in, mee in verband wordt gebracht.

Drie topactrices, Nicole Kidman totaal onherkenbaar, niet alleen qua uiterlijk maar ook in haar acteren, ze blonk ook het meeste uit vond ik.

4,5 sterren!

Mooie film met een erg sterke rol van Kidman. De muziek was alleen een beetje te constant aanwezig en het einde was wat te uitgerekt. Verder een goede, licht deprimerende film. 3,5*

Mijn gevoel bij deze film was precies hetzelfde! De acteerprestaties van de gehele cast waren erg sterk, waarbij ik vooral Ed Harris uitmuntend vond. Gek genoeg raakte zijn tragiek mij ook meer dan dat van de vrouwen. Verder een hele mooie film over eenzaamheid, verborgen gevoelens en seksualiteit. De soundtrack past zeer goed bij de film maar was soms iets te aanwezig naar mijn mening. Toch riepen sommige scenes in de film niet de emoties bij mij op die het beoogde. Maar dit is typisch een film die ik waarschijnlijk meer ga waarderen als ik hem vaker heb gezien.

zware brok! een film waar je niet blij van wordt, maar je wel stof tot nadenken geeft, maar toch iets te doorzichtig wil scoren bij de Oscars. originele verhaalstructuur, met erg goed acteerwerk, maar toch kon het mij niet altijd boeien. had eigenlijk vooral moeite met streep, dat is iemand die ik niet graag bezig zie, en dat is niet veranderd na deze film. de verhaaltjes met kidman & moore spraken me veel meer aan, vooral die laatste maakte op mij erg veel indruk. een film die ik meermaals zal moeten bekijken om hem echt volledig te snappen vermoed ik. een zeer intens drama waar de volledige aandacht vereist is, ik geef voorlopig een 3½

Ik had de film met nogal lage verwachtingen gezien en de film viel al bij al redelijk nog mee, ik heb hem uitgezien dus het boeide mij toch wel. De muziek speelde een belangrijke rol in de film ik vond het heel mooi bij de film passen. Het is mij ook niet duidelijk waarom de vrouwen nu eigenlijk zelfmoord wilde plegen zo'n slecht leventje hadden ze nu toch ook weer niet? . Nicole Kidman acteerde prachtig. Er gebeurt altijd waneer het langdradig begint te worden weer iets intressant en door de muziek gaat het nog wat vlotter.

De film was geen topper het is gewoon een drama maar wel origineel gedaan vond ik. 2,5*

Een wat saaiige film, met sterk acteren en enkele ontroerende momenten, maar niet heel boeiend. Verder ook vrij vaag

De manier waarop de drie verhalen verband met elkaar houden is leuk, ook wel weer een 'trucje' dat inmiddels bekend is. Ik vind de film gewoon vrij saai. Het is niet zo saai dat het irriteert, mede omdat bepaalde dingen in het ongewisse worden gelaten, waardoor je je afvraagt hoe bepaalde dingen zich ontwikkelen en wat voor verbanden er liggen

De drie hoofdrolspeelsters doen het heel overtuigend. Streep is toch wel charmant voor haar leeftijd, Kidman is onherkenbaar en uitstekend en Moore vind ik vooral in haar oudere ik sterk

2,5 ster

Om maar positief te beginnen: wat een sterk staaltje acteerwerk hier. Met name Kidman en Harris waren geweldig. Maar dat is ook wel het minste dat ik van een film verwacht met zo'n cast. Muzikaal was de film ook best sterk.

Helaas houd het daar op. Want buiten deze twee pluspunten was deze film voor mij totaal niet kijkbaar. Hij was voor mij van het soort tenenkrommende saaiheid dat je zelden tegenkomt. 114 minuten lang naar 3 vrouwen kijken die problemen hebben. Dat is op zich niet erg als de film de moeite nam om ons te vertellen wat de problemen waren. Maar dat doet ie dus niet en daarom zit je al die tijd te staren naar een heleboel personages die vol met zelfmedeijden zitten. Maar waarom? Ik zal de film wel niet begrijpen. Ik ken Virginia Woolf verder ook niet; ik wist alleen dat ze een schrijfster was. Maar blijkbaar vond de regisseur het hier niet nodig om even uit te leggen waar Woolf's boek over ging, zodat de onwetende kijker de film misschien kon volgen. Ondanks de goede acteerprestaties kon ik geen enkel personage echt begrijpen. Met uitzondering van John C. Reilly dan, maar zijn rol bestond maar uit twee scènes. Hij was ook de enige die niet flink depressief was. Als kijker wordt je ook depressief, maar niet op de manier waarop de regisseur het bedoelt had. Nee, ik kan hier werkelijk niks mee. Vreselijke film.

1,5*

Echt een 'literaire' film. Drie verhalen die zich afspelen in drie verschillende tijdperken, maar die toch onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Sterk spel van alle hoofdrolspelers.

Ik weet dat het ouwelijk klinkt, maar ik geloof dat je enige levenservaring moet hebben om de innerlijke zinneroerselen van de personages op waarde te kunnen schatten. Want daar gaat het om in deze film (en ook in de boeken van Virginia Woolf). Datgene wat wordt verzwegen, is minstens zo belangrijk als de dingen die gezegd worden.

3,5 sterren.

Daar ben ik het mee eens, al is het heel moeilijk de stelling te onderbouwen. De hele film nestelt zich in een soort van mystieke nevel, waarbij het aan de kijker zelf is om uit te maken wel karakter hem/haar het meest intrigeert. Maar helaas: geen enkele van de verhaallijnen maakt de hooggespannen verwachtingen waar en de wispelturige lesbische vrouwen tonen ofwel hoe ongevoelig ofwel hoe huilerig ze er dag in dag uit bij lopen. Als man werd de sentimentaliteit van de vrouwen me allemaal wat teveel, waardoor The Hours geleid heeft tot een dik anderhalf uur van frustratie, gecombineerd met een vleugje emotie dat heel zelden aan de oppervlakte kwam.



Mijn broer vond dit soort Minmal Music-geluid echt niet te pruimen, het repetitieve in de muziek droeg volgens hem NIET bij tot de inleving in de film. (broer) Waarom geen muziek die representatief is voor elk tijdsvak waarin een verhaal zich afspeelt? Er bestaat genoeg GOEIE muziek die de sentimentaliteit kan ondersteunen (welke deze tegelijk wat draaglijker zou maken). (Ikzelf kon me niet inleven, maar als daar enkel en alleen de muziek voor iets tussen zat?)



Juist. Saaiheid, en onduidelijkheid zijn woorden die deze film kenmerken. Beter zou ik het niet kunnen verwoorden!

(broer) De grote verdienste van de film is zijn concept: de parallel trekken tussen vier verhalen: het boek met Ms Dalloway in de hoofdrol, de link tussen wat daarin gebeurt en de schrijfster Woolf, het verhaal van de moeder van Richard en zijn vriendin ...
Ondanks de geslaagdheid van het concept, slaagt de film niet echt. Reden? De gebrekkige psychologische uitwerking van de karakters! Ik ben er zeker van dat iemand die het boek van Woolf heeft gelezen meer inzicht heeft in de problematiek van de vrouwen.
De belangrijkste constante binnen de vier verhalen, naast het feit dat elk van de vrouwen lesbisch is, is hun ongeluk. Als basis wordt het boek Ms. Dalloway van Verginia Woolf gebruikt: klinkt als een veelbelovend concept. Helaas ontbreekt het de personages in de film aan pychologische diepgang, waardoor dit ongeluk niet wordt gemotiveerd.
De film zit vol verwijzingen naar de verhaallijnen onderling en ook naar het boek van Woolf. Het frustrerende hierbij is dat de kijker die niet ingewijd is in het betreffende boek alweer het raden heeft naar de betekenis ervan. Het gevoel deze parallellen enkel te detecteren en niet te snappen, heeft gemaakt dat deze film mijn appreciatie niet kan wegdragen. Met wat meer tekst en uitleg die de karakters wat meer diepgang zou geven, had The Hours er wel door gekund: er wordt aardig in geacteerd en de sfeer per tijdsvak zit wel goed.


2*

WAUW.

Eén van de beste films dat ik ooit al zag. NOOIT wordt hij saai of langdradig. Literair meesterwerk van een fantastische vrouw, Mrs Woolf.

Ben lang en nog altijd onder de indruk.

Een zeer mooie film, die je zeker aanspreekt en blijft boeien tot het einde. Het is een zeer originele film, een zeer origineel verhaal, de drie verhalen die naast elkaar lopen en allemaal met elkaar samenhangen.

Per tijdsvlak voel je ook de sfeer waarin de personages zich bevinden.

Er word zeer goed geacteerd, met stuk voor stuk zeer goede acteurs, die zich goed lijken te vinden in de rol.

Het camerawerk is ook goed en de dialogen zijn goed en houden goed rekening met hun tijdsvlak, je ziet dus ook de evolutie in taal in de 3 verschillende vlakken.

Er goed op details gelet, per tijdsvlak is het decor mss iets overdreven buiten het laatste tijdsvlak, maar dat is goed om de nadruk te leggen.

Een heel boeiende film, die zeker een boodschap heeft en waarbij je moet nadenken.

3,5 sterren

En die boodschap luidt?

Ik vond 'The Hours' een hele mooie film, het is zeker een van mijn favoriete films. Vooral door de toch heftige gebeurtenissen en omdat het zeker geen vrolijke film is (daar houd ik erg van). De muziek van Philip Glass maakt het helemaal af, zonder zijn pianospel zou de film incompleet zijn.

Ik ben nu ook bezig in het boek 'The Hours' van Michael Cunningham, wat echt prachtig is! Virginia Woolf hoop ik ook nog eens te lezen, maar lijkt me nog iets te hoog gegrepen voor een 15jarige...

Prachtig, prachtig. Nicole Kidman in een mooie rol. Mooie personages en goed gespeeld met de tijd.

Een van de mooiste films die ik zag, en die waarschijnlijk ook steeds weer blijft boeien.

Werkelijk prachtige film. De geniale acteerprestaties van Kidman en Moore, maar vooral van Harris (die blik net voordat hij uit het raam 'valt', dát is acteren) en Streep alleen al maken deze film de moeite waard. De mooie muziek, de goede regie en de meer dan degelijke cinematografie vullen het geheel aan. Een briljante boekverfilming, 4,5*

prachtige film.

inderdaad prachtig acteerwerk. maar het verhaal is heel mooi en vooral ook origineel in elkaar gezet. het is heel apart, maar ook met die tijden. de manier van vind ik heel mooi.

ik ga hem nog wel een keer kijken want ik vond het een wel moeilijke film en begreep niet altijd alles.

maar toch een 4. absoluut.

Zal niet helpen, je moet het boek van Wolf gelezen hebben. En die vereiste voorkennis vind ik nogal pretentieus (in zekere zin)...

ja, zoiets begreep ik al.

nou ik wacht nog even een paar jaartjes, en dan lees ik het boek.

en dan kijk ik de film nog eens..:P

Was ik ook in de nabije toekomst van plan... Met veel tegenzin weliswaar!

Onzin. De film is dan ook geen verfilming van 'Mrs. Dalloway' en is vervolgens ookhelemaal geen vereiste, in geen geval. Bovendien zou ik het boek allerminst aanraden aan mensen die het al moeilijk hadden met 'the Hours'. Het boek 'the Hours' van Cunningham zou ik dan wel aanraden, die kan beter helpen om bepaalde scènes helemaal te vatten als je het zelf niet kan vinden, in de film dan.

Familieleden van mij spreken dat tegen. Ze zeggen tevens dat je een vrouw moet zijn om deze film goed te kunnen beoordelen, wat ik dan weer wel als onzin zou beschouwen...

... en dat zou niet mogen! Film is een op zichzelf staand medium dat het met de eigen beperkingen/mogelijkheden waar moet kunnen maken om een volledig en duidelijk verhaal te vertellen. Maar als je, bij wijze van spreken, tijdens het kijken in "het verklarende boekje" moet kijken, dan kan je toch niet spreken van een geslaagde film?

(Een eventuele repliek van mijnentzege komt er ten vroegste 23 juli, zo ik verwacht; mijn excuses daarvoor...)

ik denk dat het niet perse nodig is om het boek mrs dalloway te lezen, maar dat het wel handig is. zodat je het dan beter begrijpt.

en het boek the hours lezen. moet je willen.

sommige mensen vinden het helemaal niet leuk om een boek te lezen nadat ze de film hebben gezien, en andere weer wel.

Net daarom dat ik zeg 'voor degene die het zelf niet vinden'. De film heeft helemaal geen 'verklarend boekje' nodig. Het kan ongewild arrogant klinken, maar, het is in dat geval eerder een tekort bij de kijker in kwestie. Ik heb amper iets uit het boek 'de Uren' kunnen halen (dat ik achteraf heb gelezen door het feit dat de film mij fascineerde) dat ik niet in de verfilming heb ontdekt.

Dus het boek is even ontoegankelijk al de film? Hoe kan je deze film dan eigenlijk wel volledig doorgronden?

Het antwoord is even simpel als logisch. Deze film, noch het boek zijn helemaal niet zo ontoegankelijk als sommigen hier beweren. Hoe ik verklaar dat een aantal kijkers er dan toch moeite mee hebben? Het is mij een raadsel. *kijkt bedenkelijk*

Als je mij als filmkijker gaat onderschatten, dan zit je fout... Maar goed, deze discussie wordt zinloos op deze manier.

misschien zijn ze voor sommige mensen wel ontoegankelijk. dat ligt toch aan het persoon.

I'm not that kinda guy, you know. Hoe pretentieus zou dat wel niet zijn? De *kijkt bedenkelijk* was algemener bedoeld, in die zin dat ik erbij frons. Het is me gewoon niet duidelijk waarom verscheidene mensen niet zien wat anderen er in zien, terwijl dit naar mijn gevoel vrij begrijpbaar is. En dat houdt me bezig. So no offence.