Mary and Max (2009)

Geniaal!

Nu ben ik wel al een fan van claymation/stop-motion, maar wat Elliot hier neerzet gaat ver voorbij de films die normaal te vinden zijn in dit genre.

Vooral wat volwassener, minder sprookjesachtig. Lekker duister randje rond de humor en bij momenten gewoon dramatisch érg sterk. Verder prach-tig gemaakt, énorm veel detail en erg mooi in beeld gebracht.

Uniek stukje cinema. Jammer voor Coraline en Mr Fox (vermoedelijk), maar de beste stop-motion gaat dit jaar naar Mary and Max.

5.0* en een uitgebreide review

Wat een prachtige film! Claymation heeft er nog nooit zo fraai uitgezien. Geen wonder ook, als je bedenkt dat ze er met 50 man ruim een jaar aan hebben gewerkt. Het maken van de skyline van New York schijnt het meest tijdrovend te zijn geweest: "The New York skyline set was the biggest and most time consuming and took two months to complete by the entire art department crew of twenty people." Ook grappig: "12 litres of water-based sex lube (or 2,400 teaspoons) were needed to create everything from a tear to a surging jungle river. Our runner was always reluctant whenever he had to go to the chemist for another dozen tubes."

En zo zijn er nog wel meer leuke feitjes te vinden in de Press Kit.

Ik heb dezelfde dag nog Elliots Oscar-winnende kortfilm Harvie Krumpet gekeken, en wat opvalt is de gigantische vooruitgang die hij sindsdien heeft geboekt. Nu stamt die kortfilm dan ook alweer uit 2003, maar toch, het vertoont echt niet al te veel vooruitgang als je het vergelijkt met vroege claymation als pakweg Pat a Mat (Buurman & Buurman). Nee dan dit. Het oog voor detail is ineens onvoorstelbaar veel groter en bovenal is er dit keer wél aandacht besteed aan de cinematografie. Het lijkt echt alsof er een goed doordachte cameravoering is (in feite bestaat de film uit (zo'n 132.000!) foto's natuurlijk) en de prachtige contrasten en het zeer fraai zwart-wit en filtergebruik zijn simpelweg niet te ontkennen. D'r is gewoon ontzettend veel aandacht en liefde in deze film gestoken, dat is niet moeilijk te zien.

Ok, visueel is de film dus zo goed als perfect, maar ook het ontroerende verhaal en de humor zijn niet te versmaden. Verder ook nog een fraaie soundtrack met enkele nummers van Simon Jeffes' Penguin Café Orchestra in een prominente rol (vooral de theme song Perpetuum Mobile natuurlijk). Kortom, Mary and Max is een fantastische film die iedere liefhebber van animatiefilm zal aanspreken. Puur genieten!

Briljant inderdaad! Hoef verder geen andere animatie en stop motion onderuit te halen om duidelijk te maken hoe goed dit is.

Absoluut geslaagd filmpje. Erg leuk en origineel en bij vlagen zelfs hilarisch (met name de brieven van Max in Hoffmans Joods/New Yorkse accent, uberdroog).

Soms heb je het idee dat het misschien wat te lang doorgaat (De Amelie-achtige voice-over in het begin, het heen-en weer geschrijf), maar net op tijd weten ze er een nieuwe wending aan te geven.

Natuurlijk ook prachtig gemaakt en dit keer gelukkig niet alleen maar dat. Het gebeurt me te vaak dat je naar zo'n animatie zit te kijken waar je bewondert hoe het gemaakt is, maar die je echt helemaal niks interesseert. Een beetje zoals kijken naar een mooie aanval van een voetbalploeg waar je niks mee hebt.

Maar hier is het uiteindelijk mede door de tragiek een erg aandoenlijk filmpje geworden, met fijne details.

Schitterende animatie!

Tja ik kan eigenlijk alleen maar meegaan met alle lofuitingen over deze film, want dit is toch wel een fenomenale animatiefilm. Visueel ziet de film er onwaarschijnlijk goed uit, echt zo goed als niets op aan te merken. Vooral de soms lekker overdreven gezichtsuitdrukking van zowel mens als dier zijn erg fraai om te zien.

Maar naast het visuele is het gewoon een erg goed filmpje. Het verhaal is origineel en de film bevat een goede mix van humor en drama. De voice-over is soms erg leuk en je gaat echt met de twee hoofdrolspelers meeleven, omdat ze beiden verre van perfect zijn en juist die eigenschap hen sympathiek maakt. Vooral leuk is ook dat hetgene waar Mary en Max over schrijven ook daadwerkelijk uitgebeeld wordt en vaak op een grappige manier.

Ik heb pas drie keer een 4,5* aan animatiefilms mogen uitdelen, maar dit wordt de vierde. Zeer leuke animatiefilm, al is deze misschien wat minder geschikt voor de kleintjes. Echter wat mij betreft de verrassing van 2009 tot nu toe!

4,5*

Prachtig, prachtig.

Had deze na een tip van een collega al een klein weekje op de pc staan toen Onderhond hier opeens 5* aan gaf. De verwachtingen lagen hiermee toch vrij hoog.

En teleurgesteld ben ik zeker niet, fantastisch mooi gemaakte stop-motion. Erg gedetailleerd vormgegeven, vooral terug te zien in hoe New York is gebouwd, hier moet echt heel veel tijd in gezeten hebben.

Verder een aandoenlijk verhaal met veel grappige momenten. Geen dijenkletsen-humor, maar je ziet wel bijna het gehele begin met een glimlach op je gezicht. Vind dat de film een klein beetje inzakt en iets van zijn magie verliest na de helft, maar het einde is juist weer erg mooi gedaan. De scene waar Mary zich wil ophangenis erg memorabel.

4*

Mjaaaaaaa aandoenlijk, prachtig gemaakt en bij vlagen hilarisch, maar net niet de klassieker die ik er graag in had willen zien (want de film is ook nog eens erg sympathiek). Daarvoor vond ik te veel dingen te lang doorpruttelen en zitten de droge, staccato opmerkingen van Max te veel op één level, waardoor de verrassing ietwat wegvalt.

Ruim voldoende hoor, want de film is een plaatje, maar door het droogkomische zwarte humor randje wist het me net niet vol te raken. 3,5*.

Mary and Max is een erg leuke animatie film;

In het begin verwonderde ik me echt over sommige details, ontzettend mooi gemaakt. Leuke personages en behoorlijk droge humor staan garant voor succes hier.

De film duurt weliswaar slechts 80 minuten, maar naarmate Mary ouder werd, vond ik de film minder boeiend worden, dus hij had zeker niet langer hoeven duren.

4.0*

Ik ben het daar wel mee eens. Vond het op den duur ook een beetje saai worden. Verder was ik die constante voice over op een gegeven moment wel beu en liggen enkele grapjes er net iets te dik bovenop voor een ogenschijnlijk subtiel filmpje. Het ziet er allemaal heel mooi uit, maar echt pakkend wordt het verder niet.

He/she cope in the only way he/she knows.....

Mary and Max is een wonderbaarlijk mooie film over mensen die volgens vaste patronen leven en er niet meer uit dreigen te geraken, bovenstaande zin geeft alvast een goede impressie. De film bevat tragiek, maar minstens zo veel segmenten over alle dingen die het leven de moeite waard maken zoals: nieuwsgierigheid en verwondering; waar komen de baby `s zoal vandaan?, hoe content te zijn met jezelf?, ontspanning, eten, de liefde en muren beslechten opdat je zelf meer tolerantie ervaart richting je medemens.

Mary `s stem wordt grotendeels vertolkt door Toni Collette. Een bewonderenswaardige Australische actrice die na haar doorbraakfilm: Muriel `s Wedding, aan de bak mocht gaan in Amerika en ondanks sucessen met The Sixth Sense & Little Miss Sunshine, nooit de binding met haar thuisland verloor door op te blijven draven in kleinschaligere Aussie producties als: The Japanese Story & The Black Balloon. Toni Collette brengt haar personage volledig tot leven zonder zichzelf in de weg te zitten. Al zal het sommige Melburnians vast steken dat uitgerekend een geboren en getogen Sydneysider door moet gaan voor een Melburnian.

Mary `s situatie roept vergelijkingen op met die van Amelie, wiens ouders tekortschoten in het geven van wat broodnodige affectie. Mary `s situatie hier is nog kanslozer en schrijnender in beeld gebracht, omdat het geheel wat minder in een sprookjeswereld wordt gedipt en omdat we Mary zien opgroeien i.p.v. een vroege vlucht zien nemen van kind tot adolescent. Haar vader werkt aan een lopende band wat perfect strookt met zijn geestdodende karakter. Haar moeder heeft het veel te druk, met de golven van kleptomanie die haar overvallen als ze zichzelf in een winkel begeeft. Zo subtiel als Vera Daisy Dinkle is, laat ze haar dochter wat anders geloven.

Max `s personage wordt vertolkt door alleskunner: Philip Seymour Hoffman. Max is zo `n man waar je jezelf bij afvraagt of de maatschappij hem gedropt heeft of dat hij zelf gekozen heeft voor een semi isolement. Zijn intolerantie jegens zijn medemensen, die hij het liefst op afstand houdt doen het laatste vermoeden. Max is afwisselend grillig van karakter danwel superdroog en nooit te beroerd om bepaalde mythes ''baby `s worden in glazen bier geboren'' voor een deel in stand te houden en er een al even eigenzinnige theorie bovenop te gooien. Max `s haat - liefdeverhouding met zijn vissen, zijn droge opmerking na het lift incident en de clown met zijn mini paraplu waren ook magnifiek.

De animatie ziet er weergaloos uit. Het contrast tussen New York en Melbourne is fijn tot uiting gekomen, dankzij het gebruik van verschillende kleuren en deze ook constant consequent toe te blijven passen. Voor een film die gaat over de wat minder bedeelden in een maatschappij, ziet het er allemaal geweldig charmant uit. Je zou zo zelf een kleistraat in willen rijden om je voor een dag te huisvesten en te aanschouwen hoe een vuilniswagen het huis van de familie Dinkle nadert.

Het was mij overigens ook een pak van mijn hart dat die tegenoverbuurman die al 45 jaar of zo aan huis gekluisterd zat, Mary redde van een dwaze daad. Toch blijft ma Dinkle voor mij een van de gaafste personages uit deze film, die kop van haar was zo doorleefd dat een lading lipstick niets meer kon verhullen.

Ik kan contexten op blijven sommen die van Mary and Max een prachtfilm maken, maar beperk mij slechts tot de droge nieuwjaarsduik, de Griek die een bord kapotgooit en de piranha met een been in zijn mond. De muziek was al minstens zo aanstekelijk als het verhaal! Een speelse, tragische film met onnoemelijk veel overbodige details, maar daarom juist zo leuk en lief! 5*

Wat een geweldige film, het is dit jaar duidelijk geworden, ook met Nine, dat Disney Pixar niet meer alleen is. Natuurlijk is Dreamworks er ook nog, maar ja. Dit is misschien wel de mooiste Animatiefilm die ik heb gezien, wat een geweldig mooi verhaal, zo aangrijpend en aandoenlijk. Daarnaast is hij ook grappig en heel absurd vaak. Het is knap dat je zo mee kunt leven met animatiefiguren. Hij duurt niet lang en is nooit saai. De karakters zijn zo leuk allemaal, en zo geestig op hun eigen manier maar ook heel zielig soms. Het is niet echt een film voor kinderen, maar voor ouderen is hij zeker wel de moeite waard.

De beelden zijn echt heel mooi, het zwart-wit en beetje kleur is heel goed toegepast en geeft een extra dimensie aan de sfeer. En de muziek is ook heel goed uitgekozen. Echt chapeau daarvoor. De stemmen zijn ook erg goed, niet overdreven ofzo gewoon heel sterk gecast.

4.5*

Ik was in slaap gevallen bij de eerste kijkbeurt. En hoewel dat uit lichamelijke vermoeidheid was en niet uit verveling ben ik blij dat ik de film nu alsnog af heb gekeken.

'Mary And Max' is een uitzonderlijke film. Alleen al vanwege de stop-motion die er fantastisch uitziet. De personages zijn allen uniek en beeldig gemaakt. Een lust voor het oog. Daarnaast is de film zo sadistisch, humoristisch en tegelijkertijd confronterend echt dat je alleen maar kan genieten.

De beide kanten van het verhaal zijn intrigerend en mooi uitgewerkt. Nergens kom je de normale struikelblokken tegen vol cliché's en onvermijdelijke happy endings. Tuurlijk, de film heeft een plot en een bijpassend einde, maar de weg er naartoe is belangrijker dan beide. Heerlijke humor en geweldige plotwendingen die de film levendig en aangrijpend houden. Een bijzonder verhaal van een bijzondere vriendschap.

Erg goed.

4.0

Erg aandoenlijke prent en de eerste animatiefilm die bij mij 4* haalt. Net als kos is een prachtige look voor mij bij dit soort cinema vaak niet voldoende om echt compleet ondersteboven te zijn en dus wordt er eindelijk eens een verhaaltje aan gekoppeld dat me oprecht wist te raken. Eentje dat niet al te sprookjesachtig is, wat in mijn geval ook al helpt.

Twee zeer vertederende personages (alleen al hoe ze knabbelen ) waarbij de meesten hier blijkbaar vooral onder de indruk zijn van Max, maar voor mij is de kleine Mary zeker even aandoenlijk, met als emotioneel hoogtepunt I'd better go now, my tears are "smudgling" my words.

Het is inderdaad allemaal wat donkerder dan gewoonlijk, maar net daaruit worden nog meer snoezige taferelen gepuurd. Ook de offbeat humor ligt volledig in mijn straatje.

Visueel ziet het er verbluffend uit en ook de score overtuigt, met als hoogtepunt het al door Paalhaas aangehaalde Perpetuum Mobile.

Hartveroverend stukje magie dus en waarschijnlijk de beste animatiefilm die ik tot nog toe heb gezien.

Zou deze never nooit niet aan Pixar-fans aanraden. Begrijp de vergelijking ook niet echt. Totaal verschillende films als je het mij vraagt. In-your-face spektakel en hilariteit tegenover subtiel, melancholisch en droogzwarte humor.

Nee, dit kwam op mij meer over als een soort Solondz goes claymation. Fantastisch hoe het lijden van Mary en Max (en de andere personen) aan de ene kant volslagen belachelijk wordt gemaakt, en aan de andere kant toch ontroert. Paar fantastische korte grapjes zomaar even tussendoor ook. Neem nou dat bordje van die zwerver: Keep your money, i wan't change. Of het huisje van slak Richard Hawkins.

Kan me verder helemaal vinden in de rest van het commentaar.

De beste klei-animatie-film die ik tot nu toe gezien heb.

Technisch heel knap gemaakt, maar ook andere artistieke keuzes, zoals het contrast tussen de bruine wereld van Mary en de zwarte van Max, zorgen voor een visueel prachtig werk. De film is erg volwassen en in eerste instantie heeft het drama de overhand. Toch zou ik Mary and Max eerder een komedie noemen omdat de film vol zit met kleine grappen, neem bijvoorbeeld de vele stripachtige visualiseringen van gedachten. Het zit hem vooral in de details.

Hoewel de film best heftige onderwerpen aankaart, zoals pesterijen, alcoholisme en vereenzaming, wordt het geheel op een tragikomische wijze gebracht. De vergelijking met Solondz ergens hierboven kan ik dan ook wel begrijpen. Tel bij de visuele pracht nog een mooie score en degelijke voice acting en je hebt een hele sterke animatiefilm, meer voor oud dan voor jong.

Vreselijk mooie film waarbij ik op het einde toch een paar traantjes heb moeten laten.. Wat een thema's komen hierbij aan bod zeg.. denk dat er voor iedereen wel iets herkenbaars in zit, misschien niet met betrekking tot het eigen leven, maar dat van iemand anders..

Prachtig gemaakt, de hele sfeer is goed en weet je geboeid te houden.

Hoewel ik normaal totaal niet zoveel heb met animaties, krijgt deze een welverdiende 4,5*

Briljante eerste vijfenveertig minuten. Ik realiseerde mij op dat moment ik zowaar een meesterwerk aan 't bekijken was. De ene na de andere geniale, aandoenlijke, ontroerende, lieve, grappige scène volgde. Ik begaf me volledig tot Mary en Max en hun werelden. Helaas gaat 't nadien wel aardig bergafwaarts met de film. Alles is plots minder geniaal, aandoenlijk, ontroerend, lief en grappig en het niveau wordt geenszins geëvenaard. Toch ben ik uitermate positief en z'n m'n verwachting voor een groot deel ingelost.

Lief.

Maar vond e.e.a. ondanks de korte speelduur te lang duren.

Dat zit hem vooral in de moraal van de film. Alsmede in een groot aantal grappen die minder goed werken. Ook de evergreens in de score zijn niet altijd even leuk. Het laatste half uur vond ik het niveau i.i.g. een stuk minder vermakelijk en soms ook een beetje makkelijk, verhaaltechnisch gezien. Vreemd ook omdat de eerste helft van de film behoorlijk sterk en gevat is. Het einde an sich is dan wel weer okee.

Toch ziet het er oogverbluffend uit en is dit best een gedurfd filmpje met een aantal ontroerende momenten.

Zou toch zweren dat Max gedaan werd door de narrator van Boundin'. Hoffman is een ware stemkunstenaar.

Goed.

Opvallend hoe bijna heel MovieMeter deze film omarmt. Hij heeft een beetje de reputatie slechts geschikt te zijn voor een klein publiek, maar kennelijk is niets minder waar. Het verbaast mij ook niet. Mary and Max is een uitzonderlijke film.

De oog voor details is bijvoorbeeld absnormaal. Daarmee doel ik niet slechts op de ontelbare visuele grapjes en vondsten, maar ook op de teksten in de brieven, kleine observaties en handelingen. Claymation is in praktijk iets minder geschikt voor kleinere gebaren en bewegingen, maar Mary and Max, die het van een zekere subtiliteit moet hebben, laat daar weinig van merken. Er straalt gewoon vanaf dat er veel aandacht aan is besteed aan alles.

En het verhaal is ook gewoon aandoenlijk. Zelfs op de meest serieuze momenten, met uitzondering misschien van de laatste scène, zit er veel humor in, maar dit doorbreekt de dramatische lading nooit. Dat einde is prachtig en daarnaast raken bijna alle grappen hun doel.

Leven we in een gouden eeuw van animatiefilms? Dat er de afgelopen 10 jaar meer animatiefilms zijn dan ooit lijkt vooral een technische ontwikkeling te zijn, maar het is opvallend dat ondanks veel formulewerk er net zoveel goede films uit komen rollen. Mary and Max behoort tot de top en ook tot de meest unieke werken in deze stijl.

Dikke 4*.

Ik ben nooit een groot liefhebber van animatie geweest, maar na het fantastische Fantastic Mr. Fox en nu Mary and Max die die film nog zelfs overklast ben ik definitief om. Ik denk dat mijn probleem vooral met het in mijn ogen totaal sfeerloze en kille digitale pixar look te maken heeft waar ik echt helemaal niets mee heb. De pixar films worden nog enigszins gered doordat ze vaak wel een goed bedacht verhaal hebben, maar visueel vind ik er helemaal niets aan. Ook de japanse animatie vind ik helemaal niks, disney tekenfilms vind ik nog wel leuk, maar dat is vooral jeugdsentiment en de klassieke tekenfilm stijl lijkt tot nu toe niet geschikt voor een volwassen drama zoals Mary and Max zeker wel is. Ook Fantastic Mr. Fox, die wel geschikt is voor kinderen en lichter van toon, vind ik toch een volwassen film. Overigens zie ik verder nog wel enige Wes Anderson overeenkomsten (ook zijn andere films) in de vertelstructuur en de kleine uitstapjes en het uitlichten van details in deze film.

Dus blijkbaar is het stopmotion wat me wel heel erg aanspreekt, en zoals eerder gezegd, het is in deze film tot in perfectie uitgevoerd. Het stopmotion genre lijkt een unieke manier gevonden te hebben om karakters uit te werken wat je niet ziet in normale speelfilms en ook niet in andere genres van animatie (hoewel ik geen kenner ben). Het surrealistische karakter en de mogelijkheid om dingen zo simpel en puur mogelijk te houden geeft de regisseur een speelruimte om iets van de menselijke ziel te laten zien wat zelfs door de beste acteerprestaties in een speelfilm nooit getoond zou kunnen worden. Wat dat dan precies is kan ik m'n vinger niet op leggen, maar deze film weet een emotie op te wekken die onvergelijkbaar is met enige andere film die ik heb gezien.

Een waar meesterwerk en absoluut geen kinderfilm.

In één klap mijn top 10 binnen, bizar mooie film.

5*

Fantastische film dat zwaar leunt op de details en daar glorieus in slaagt.

Leuk om te zien dat het eenvoudige verhaal ietwat op de achtergrond blijft, zodat de details alle ruimte krijgen om deze film invulling te geven.

De animaties zijn wonderschoon, de humor is top en cinematografisch helemaal geweldig. De keuze om de kleuren verschillend te filteren bij zowel Mary als Max zette een fantastisch sfeertje neer en werkte helemaal.

Een animatiefilm als deze geeft je haast geen reden om nog een Pixar film te kijken. Dit is animatie zoals ik het graag zie: origineel, uitdagend en bovenal: het toont lef.

5* en het zou me niets verbazen als deze stiekem m'n top10 gaat binnensluipen.

Meesterlijke film.

Deze moest ik echt eens zien en ik wist gewoon dat het niet kon floppen. En het flopt zeker niet integendeel het is zelfs fantastisch. Ik hoe echt van animatie films en deze is een zeer bijzonder geval. Het verhaal is toch best wel een serieus onderwerp maar toch heb ik heel vaak echt kunnen lachen.

De soundtrack is ook echt mooi en past volledig in de sfeer.

Kortom 4.5* voor dit kleine meesterwerk. Kan bij herzienning zeker 5* worden.

Kleinanimatie die serieus, grappig en zwaar tegelijkertijd is maar die bij mij de verwachtingen niet helemaal waarmaakte. De film ziet er werkelijk schitterend uit en ook de band tussen Mary en Max wordt mooi opgebouwd maar ondanks de korte speelduur kon ik maar moeilijk de hele film mijn aandacht erbij houden. Vooral het letterlijk voorlezen van de brieven en de herhaling van gebeurtenissen (chocola, ps, pps) begon me langzamerhand tegen te staan. Zeker niet slecht en bij vlagen zelfs zeer ontroerend maar wat mij betreft twintig minuten te lang en als geheel toch minder goed dan ik gehoopt had.

Kleine 3,5*

Na enorm veel lovende reviews en aandringen van filmliefhebbers om me heen maar eens gaan kijken. Scherpe humor en een animatiefilm die behoorlijk brute content heeft werd mij beloofd.

Dat laatste viel toch even tegen. Er zitten wat gedurfde dingen in maar voor derest bleef Mary and Max tch behoorlijk braaf. Ik ben ook geen clay-mation fan maar qua design zag het er toch behoorlijk fraai uit. Eerste helft is echt formidabel maar in de tweede helft komen er toch wat scheurtjes te ontstaan. Na een klein uur had ik het wel allemaal gezien, vond ik de penpal relatie tussen de twee eerder irritant dan aandoenlijk vinden (ook dat gezwam over chocolaatjes en noblets begon me zwaar tegen te staan, en dan heb ik het nog niet over de PS' en de PPS') en werd ik niet meer zo overrompeld dan het uitstekende oog voor detail.

Originele film, mooi design maar met te weinig power om echt te overrompelen.

Grafisch is dit echt een top prestatie.

Claymation heb ik nog nooit op dit niveau gezien. Het kleur gebruik is ook leuk gedaan.

Het verhaal is alleen stuk minder en de reden waarom ik dit niet hoger wil geven dan drie sterren.

Het verhaal op zich is wel aardig. Twee pen vrienden die elkaar pennen over vele jaren. Een jong meisje dat opgroeit tot een vrouw en een oude man met het asperge syndroom die eindelijk vriendschap vind.

De manier van vertellen begon al vrij snel te vervelen. De gehele film word verteld door middel van een voice over. Dat is leuk voor een intro en outro, maar bijna anderhalf uur lang een film verteld te krijgen vond ik geen pretje.

Daarnaast lag het tempo van dit verhaal ook erg laag en gebeurde er niet erg veel. De humor sloeg bij mij vaak ook de plank mis waardoor ik het alleen maar erg zielig vond. Dat is niet persé een minpunt, want wanneer een film die of een andere emotie bij mij weet los te wekken, doet het toch iets goed.

Qua visuele stijl en animatie is deze film met vlag en wimpel geslaagd.

Qua verhaal en de manier waarop dat word gebracht helaas niet.

Ik ben onrtoerd door dit verhaal.

Alles klopt aan deze film, hij is mooi vormgegeven en de animaties zijn om van te genieten zo mooi. Ik herkende in de film dingen uit het daagelijks leven die zo mooi verfilmd zijn dat het gewoon bijna eng is. Je leeft ook echt mee met Mary en Max, naar mijn mening is de film een paradigma voor de lelijke dingen die mensen elkaar aan doen in het echte leven.

De stemmen zijn perfect en de boodschap is mooi bedacht. De film wisseld van hele heftige emotionele momenten naar toch iet wat grappige momenten, maar de toon is depressief en zwart.

Kortom de film weet je echt te ontroeren en je staat even stil bij de werkelijkheid. Een mustsee ook al houd je niet van animatie films

Mary and Max. De mening van Timbo weet wat mij betreft de spijker op zijn kop te slaan:

Viel me toch een beetje tegen na alle enthousiaste verhalen. Maar dat kan ook komen doordat dit genre totaal mijn ding niet is. qua beelden werkelijk fenomenaal maar qua verhaal toch net wat te traag allemaal..3,0

Wat een fantastische film!

Van het begin tot het einde heb ik genoten van de werkelijk prachtige animaties, goed gekozen muziek en natuurlijk het aandoenlijke verhaal dat zowel grappig als triest was.

Wat mij betreft zijn alle lovende reacties hier meer dan terecht want dit is voor mij ook een van de mooiste film die ik heb gezien.

4*

Prachtige animatie. Visueel helemaal top. Mooi verhaal dat blijft boeien en waar je je gemakkelijk mee kunt inleven. De sfeer wordt erg goed overgebracht, alleen is dat bij zo'n verhaal niet altijd even plezierig. Maar soms ook leuke humor en vooral ontroerend. Topfilm.